Ο Rick Derringer συνεργάστηκε με τους Steely Dan, τη Cyndi Lauper και τον Alice Cooper, ενώ παράλληλα υπήρξε παραγωγός σε έξι άλμπουμ του «Weird Al» Yankovic, διατηρώντας ταυτόχρονα μία ιδιαίτερα δραστήρια σόλο καριέρα.
Ο Rick Derringer, ο πολυπράγμων κιθαρίστας, τραγουδιστής, παραγωγός και συνθέτης, που σημάδεψε ανεξίτηλα τη rock σκηνή για πάνω από έξι δεκαετίες, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών.
Την είδηση επιβεβαίωσε στο Variety ο φροντιστής του, Tony Wilson, δηλώνοντας ότι ο Derringer άφησε την τελευταία του πνοή το βράδυ της Δευτέρας 26 Μαΐου στο Ormond Beach της Φλόριντα. Αν και δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα η αιτία θανάτου, ο μουσικός αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας τους τελευταίους μήνες.
Ο Rick Derringer, γεννημένος ως Richard Dean Zehringer στο Οχάιο το 1947, ξεκίνησε τη μουσική του διαδρομή από πολύ μικρή ηλικία. Στα εννιά του απέκτησε την πρώτη του κιθάρα και σύντομα άρχισε να παίζει σε τοπικά σχήματα μαζί με τον θείο του, ο οποίος ήταν μουσικός της country.
Στην εφηβεία του, σχημάτισε με τον αδερφό του Randy το συγκρότημα The McCoys. Το 1965, το συγκρότημα επιλέχθηκε από την ομάδα παραγωγών των Strangeloves — Richard Gottehrer, Jerry Goldstein και Bob Feldman — για να ηχογραφήσει μία διασκευή του τραγουδιού «My Girl Sloopy».
Το single, υπό τον τίτλο «Hang On Sloopy», σκαρφάλωσε στο Νο. 1 του Billboard Hot 100, εκτοπίζοντας το «Eve of Destruction» του Barry McGuire, την ίδια περίοδο που ο Rick Derringer έκλεινε τα 18 του χρόνια. Το τραγούδι καθιερώθηκε ως ύμνος της πολιτείας του Οχάιο και παραμένει μέχρι σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι της ατμόσφαιρας στους αγώνες φούτμπολ του Ohio State.
Παρότι οι The McCoys δεν κατάφεραν να επαναλάβουν την τεράστια επιτυχία του «Hang On Sloopy», η καριέρα του Rick Derringer απογειώθηκε χάρη στις συνεργασίες του με κορυφαίους καλλιτέχνες.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 συνεργάστηκε με τον Johnny Winter και στη συνέχεια με τον αδερφό του, Edgar Winter. Με τον Edgar, έκανε την παραγωγή στο εμβληματικό «Frankenstein» το 1972 — ένα ορχηστρικό κομμάτι που έφτασε στην κορυφή των charts, με τίτλο εμπνευσμένο από την όψη της μαγνητοταινίας, η οποία είχε τόσες πολλές κολλήσεις ώστε θύμιζε τις ραφές του διάσημου τέρατος.
Ο Rick Derringer διαδέχθηκε τον Ronnie Montrose στο συγκρότημα και παρέμεινε κιθαρίστας και παραγωγός των Edgar Winter Group για τρία χρόνια.
Το 1973, κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ με τίτλο «All-American Boy», που περιλάμβανε το διαχρονικό «Rock and Roll Hootchie Koo». Αν και το τραγούδι είχε προηγουμένως ηχογραφηθεί από τον Johnny Winter, η εκδοχή του Derringer γνώρισε τεράστια επιτυχία και επανήλθε στη δημοσιότητα δεκαετίες αργότερα μέσω της σειράς «Stranger Things».
Στο ίδιο άλμπουμ, ο Derringer έδωσε στην Patti Smith την πρώτη της σημαντική δισκογραφική συμμετοχή, στο τραγούδι «Jump».
Το 1976, ίδρυσε το συγκρότημα Derringer, το οποίο περιόδευσε εντατικά και κυκλοφόρησε αρκετά άλμπουμ. Η σκηνική παρουσία τους ήταν εντυπωσιακή, με χαρακτηριστικές στιγμές να περιλαμβάνουν τους Derringer και τον δεύτερο κιθαρίστα να ανταλλάσσουν κιθάρες πετώντας τις από τη μία άκρη της σκηνής στην άλλη.
Στην τελευταία σημαντική σύνθεση της μπάντας συμμετείχε ο Neil Giraldo, ο οποίος λίγο αργότερα έκανε εντυπωσιακή πορεία ως συνθέτης, κιθαρίστας και σύζυγος της Pat Benatar.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του ’70 και του ’80, ο Rick Derringer εργάστηκε ως session μουσικός, συμμετέχοντας σε άλμπουμ καλλιτεχνών όπως οι Steely Dan («Countdown to Ecstasy», «Katy Lied», «Gaucho»), Todd Rundgren, Alice Cooper, KISS και Barbra Streisand.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, έπαιξε σόλο κιθάρας σε δύο μεγάλες επιτυχίες του Jim Steinman: το «Total Eclipse Of The Heart» της Bonnie Tyler και το «Making Love Out Of Nothing at All» των Air Supply.
Η συνεργασία του με τη Cyndi Lauper στα μέσα της δεκαετίας του ’80, τόσο σε περιοδείες όσο και σε τρία από τα άλμπουμ της — ανάμεσά τους και το «True Colors» — τον οδήγησε σε ένα απρόσμενο μονοπάτι: αυτό της επαγγελματικής πάλης. Το 1985, ανέλαβε την παραγωγή του «The Wrestling Album» για τη World Wrestling Federation, ένα άλμπουμ που περιλάμβανε κυρίως θεματικά τραγούδια για παλαιστές, αρκετά από τα οποία έγραψε ο ίδιος.
Το πιο εμβληματικό από αυτά ήταν το «Real American», που καθιερώθηκε ως το μουσικό σήμα του Hulk Hogan.
Το κομμάτι απέκτησε και πολιτική διάσταση, καθώς χρησιμοποιήθηκε από τον Barack Obama στο Δείπνο Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου το 2011, όταν παρουσίασε το πιστοποιητικό γέννησής του, ενώ χρησιμοποιήθηκε επίσης και από τη Hillary Clinton και τον Donald Trump στις προεκλογικές εκστρατείες τους.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Rick Derringer περιόδευσε με την All Starr Band του Ringo Starr, αλλά και με καλλιτέχνες όπως ο Peter Frampton και ο Carmine Appice.
Ευθυγραμμίστηκε με συντηρητικές πολιτικές απόψεις και κυκλοφόρησε αρκετά άλμπουμ με χριστιανικό περιεχόμενο, σε συνεργασία με τη σύζυγό του, Jenda. Ο ίδιος και η πρώτη του σύζυγος, Liz, ανήκαν στον ευρύτερο κύκλο του Andy Warhol και εμφανίζονταν συχνά στα μουσικά περιοδικά της εποχής.
Ο Rick Derringer υπήρξε μία μορφή που ποτέ δεν περιορίστηκε σε ένα μόνο είδος ή ρόλο. Από την εφηβική επιτυχία του με το «Hang On Sloopy» μέχρι την παραγωγή τραγουδιών για την επαγγελματική πάλη και τις συνεργασίες του με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής, η καριέρα του χαρακτηρίστηκε από πάθος, δημιουργικότητα και διαρκή εξέλιξη.
