Ο Tony Iommi εξομολογείται ότι δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την απώλεια του Ozzy Osbourne.
Η συναυλία «Back To The Beginning» ήταν κάτι περισσότερο από την επανένωση των Black Sabbath. Ήταν η τελευταία εμφάνιση του Ozzy Osbourne, ενός ανθρώπου που έγραψε ιστορία με τη φωνή του και αποχώρησε αγκαλιασμένος από τη σκηνή που τον έκανε αθάνατο.
Ο τρόπος με τον οποίο τελείωσε αυτή η ιστορία δεν θα μπορούσε να ήταν πιο δραματικός – ή πιο ανθρώπινος. Ο Ozzy Osbourne άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 76 ετών στις 22 Ιουλίου, λίγες μόνο μέρες μετά τη συναυλία – σταθμό στο Villa Park του Μπέρμιγχαμ.
Και όπως δηλώνει με συγκίνηση ο Tony Iommi, ο κιθαρίστας των Black Sabbath για τον μακροχρόνιο φίλο του Ozzy: «Πιστεύω πως πραγματικά άντεξε μόνο και μόνο για να κάνει αυτή τη συναυλία».
Η βραδιά εκείνη ήταν ήδη φορτισμένη. Για πρώτη φορά από το 2005, τα τέσσερα αρχικά μέλη των Black Sabbath – οι Ozzy Osbourne, Tony Iommi, Geezer Butler και Bill Ward – μοιράστηκαν τη σκηνή ξανά.
Για τον Ozzy, ήταν η πρώτη φορά που τραγουδούσε ζωντανά από το 2018, μετά από μία σειρά σοβαρών προβλημάτων υγείας – με το Πάρκινσον και τις πολυάριθμες χειρουργικές επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη του να έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα στο σώμα του.
Κι όμως, η φλόγα ήταν εκεί. Η απόφαση να σταθεί μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και να ζήσει αυτό το φινάλε, ήταν δική του. Και αυτή η θέληση, το πείσμα, αυτός ο χαρακτήρας που πάντα κουβαλούσε τη σκηνή στην πλάτη του, ήταν παρών μέχρι το τέλος.
Ο Tony Iommi, σε μία συγκλονιστική συνέντευξη στο ITV News, παραδέχεται ότι η απώλεια δεν έχει ακόμα αφομοιωθεί.
«Δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Σκέφτηκα: “Δεν μπορεί να είναι αλήθεια”. Είχα μήνυμα από αυτόν μόλις την προηγούμενη μέρα. Μου φαινόταν εξωπραγματικό, σουρεαλιστικό. Και το βράδυ άρχισα να το σκέφτομαι: “Θεέ μου, τα ονειρεύομαι όλα αυτά;”», εξομολογήθηκε.
Οι πρόβες για τη συναυλία είχαν ήδη δείξει ότι η κατάσταση του Ozzy Osbourne ήταν εύθραυστη. «Δεν έδειχνε καλά στις πρόβες», παραδέχεται ο Iommi. «Δεν θέλαμε να είναι κάθε μέρα εκεί. Ήταν υπερβολικό. Δεν θα άντεχε».
Έτσι, αντί για ατελείωτες ώρες, τον φέρνανε, καθόταν, τραγουδούσε λίγα κομμάτια, γελούσαν όλοι μαζί με ιστορίες από παλιά – και μετά αποχωρούσε. Ήταν όμως εκεί. Ήθελε να είναι. Και τίποτα δεν θα τον κρατούσε μακριά.
Ο Tony Iommi θυμάται τη σύντομη κουβέντα τους στο καμαρίνι, μετά τη συναυλία: «Ήρθε πριν φύγει, με το αναπηρικό καροτσάκι που τον έφερε, για να πει αντίο και να τα πούμε λίγο, και φαινόταν καλά. Το χάρηκε. Μου είπε: “Πήγε καλά, έτσι δεν είναι;” Του είπα: “Ναι, πήγε”.»
Ήταν ένα φινάλε όπως το ήθελε: γεμάτο μουσική, φίλους και φωνές που τραγουδούσαν τους στίχους του ακόμη μία φορά.
Κι ύστερα, έφυγε. Όχι μόνο από τη σκηνή, από τη ζωή.
«Μας φάνηκε ότι μετά από αυτό, το έκανε και αποχαιρέτησε τους θαυμαστές. Και αυτό ήταν το τέλος, πραγματικά», είπε με συγκλονιστική ευθύτητα ο Iommi.
«Πρέπει να είχε κάτι στο μυαλό του που του έλεγε: “Αυτό είναι, το τελευταίο πράγμα που θα κάνω ποτέ”. Αν πίστευε ότι θα πεθάνει ή όχι, δεν ξέρω. Αλλά ήταν αποφασισμένος. Και μπράβο του, το κατάφερε», σημείωσε.
Το «Back To The Beginning» είχε γίνει ήδη ιστορικό γεγονός για τη μουσική κοινότητα — και πλέον, μετατράπηκε σε κάτι ακόμα πιο φορτισμένο.
Η βραδιά περιλάμβανε εμφανίσεις από μεγαθήρια του σκληρού ήχου, όπως οι Guns N’ Roses, Metallica, Slayer, Pantera, Alice In Chains, KoRn, Gojira, Tool, Anthrax, και άλλους καλεσμένους όπως ο Steven Tyler των Aerosmith.
Παράλληλα, το «Back To The Beginning» συγκέντρωσε πάνω από 190 εκατομμύρια δολάρια και έγινε η επιτυχημένη φιλανθρωπική συναυλία όλων των εποχών.
Αλλά για τους Sabbath, την οικογένεια του Ozzy και τους αμέτρητους οπαδούς, εκείνο το βράδυ σήμαινε κάτι πολύ πιο προσωπικό. Ήταν το τέλος. Και όχι μόνο του συγκροτήματος. «Ήταν για εκείνον, πραγματικά, και για εμάς, για να πούμε αντίο», δηλώνει ο Iommi. «Γιατί και οι Sabbath αποχαιρετούσαν — ήταν το τέλος του συγκροτήματος, και δεν θα το ξανακάνουμε ποτέ».
Η παρουσία του Bill Ward στα ντραμς, για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια, προσέθεσε περισσότερο βάρος στη στιγμή.
«Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι πέρασαν 20 χρόνια, ειλικρινά», λέει ο Iommi και συμπληρώνει για τον Ozzy: «Συγκινήθηκε και απογοητεύτηκε κιόλας, γιατί ήθελε να σηκωθεί όρθιος. Φαινόταν ότι προσπαθούσε… αλλά ήταν τόσο εξαντλημένος.»
Αυτό το φινάλε δεν ήταν σχεδιασμένο να συγκλονίσει. Ήταν σχεδιασμένο να κλείσει έναν κύκλο. Να τιμήσει μία πορεία που ξεκίνησε από τα χαμηλά, ταξίδεψε στα ύψη του metal και της παγκόσμιας δόξας, και τελικά έφτασε σε μία συναυλία που έμοιαζε με φλόγα που τρεμόπαιζε, αλλά δεν έσβηνε — μέχρι που όλα έγιναν σιωπή.
Ο Ozzy Osbourne δεν ήταν ποτέ απλώς ένας τραγουδιστής. Ήταν ο άνθρωπος που έδωσε φωνή στο σκοτάδι, που έκανε το παράξενο θελκτικό. Ήξερε να προκαλεί, να γελοιοποιεί και να συγκινεί ταυτόχρονα. Και πάνω απ’ όλα, ήξερε να δοκιμάζει τα όριά του – μέχρι το τέλος.
Η σκιά του θα είναι πάντα εδώ. Όχι μόνο για τους θαυμαστές, αλλά και για τους φίλους του, όπως ο Tony Iommi, που στα 75 του πια, κοιτά μία σκηνή που έμεινε άδεια – και αναρωτιέται πώς γίνεται κάτι τόσο απίστευτο… να συνέβη στ’ αλήθεια.
Η ιστορία του Ozzy Osbourne τελείωσε με τον μόνο τρόπο που θα ταίριαζε σε έναν θρύλο: πάνω στη σκηνή, μπροστά στο κοινό, με όλα τα φώτα πάνω του. Και ενώ τα μικρόφωνα σίγησαν, η ηχώ της φωνής του θα συνεχίζει να αντηχεί. Για πάντα.
