Η Tate McRae αναδείχθηκε «Powerhouse of the Year» από το Variety και κάνει τον απολογισμό της χρονιάς που την καθιέρωσε, μιλώντας για την περιοδεία, τις ηχογραφήσεις και την ανάγκη της για μία παύση.
Η Tate McRae είναι έτοιμη να πάρει μία ανάσα. Από την κυκλοφορία του τρίτου της άλμπουμ, «So Close to What», που κατέκτησε τις κορυφές των charts τον Φεβρουάριο, η 22χρονη καλλιτέχνιδα βρίσκεται σε μία ασταμάτητη πορεία, κυκλοφορώντας μουσικά βίντεο που γίνονται αμέσως viral και ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο για την περιοδεία της «Miss Possessive Tour», η οποία περιλάμβανε 83 συναυλίες σε μεγάλες αρένες.
Λίγες μόλις ημέρες πριν ολοκληρώσει αυτό το ταξίδι στο Kia Forum του Λος Άντζελες τον Νοέμβριο, μίλησε στο Variety μέσω Zoom από το δωμάτιο του ξενοδοχείου της, κάνοντας τον απολογισμό της αδιάκοπης αυτής διαδρομής που την εκτόξευσε από ανερχόμενο αστέρι της pop σε μία υπολογίσιμη δύναμη της μουσικής σκηνής.
«Είμαι έτοιμη να απομονωθώ για λίγο», λέει γελώντας. «Συνειδητοποιώ, καθώς ήμουν σε περιοδεία φέτος, πόσο έχει αλλάξει η προσωπικότητά μου, πόσο νιώθω ότι έχω ωριμάσει και πόσο έχουν αλλάξει τα ενδιαφέροντά μου.»
«Είναι τόσο αστείο, γιατί βρισκόμουν σε αυτή την περιοδεία που έμοιαζε τόσο εξωστρεφής, κι εγώ έγινα εντελώς εσωστρεφής. Και είμαι τόσο ευλογημένη που ήταν όλα τόσο απίστευτα, αλλά είμαι έτοιμη να βάλω μία τελεία», δηλώνει.
Και είναι απόλυτα κατανοητό, καθώς η McRae ξεκίνησε τη χρονιά με το «So Close to What», ένα άλμπουμ που άφησε πίσω του το πιο εσωστρεφές ύφος των προηγούμενων δουλειών της, για να υιοθετήσει έναν νοσταλγικό αλλά ταυτόχρονα αιχμηρό ήχο.
Οπλισμένη με μία ομάδα κορυφαίων τραγουδοποιών, συμπεριλαμβανομένων των Ryan Tedder, Amy Allen και Julia Michaels, το άλμπουμ αγκάλιασε την καθαρή αισθητική της pop της εποχής του millennium (σκεφτείτε Pussycat Dolls και Nelly Furtado) και γρήγορα έγινε το πρώτο της άλμπουμ που έφτασε στο Νο. 1 του Billboard 200.
Για την Tate McRae, η επαναπροσέγγιση σε μία πιο σκληροπυρηνική pop ήρθε για να υπηρετήσει τις ζωντανές εμφανίσεις της — θεάματα υψηλής ενέργειας με μεγάλη έμφαση στη χορογραφία, καθώς είναι και εκπαιδευμένη χορεύτρια — κάτι που ερχόταν σε αντίθεση με τα καλλιτεχνικά της ένστικτα.
«Ο τρόπος που γράφω μουσική είναι φτιάχνοντας πραγματικά καταθλιπτικά, λυπητερά τραγούδια. Και εκεί βρίσκεται η καρδιά και η ψυχή μου στη μουσική», λέει.
«Έτσι, ήταν μία τεράστια πρόκληση το να πω, “Εντάξει, ξέχασε όλα αυτά. Πώς στο καλό γράφω ένα τραγούδι σαν το «Sports Car» και πώς μεταφέρω το μυαλό μου σε έναν άλλο χώρο και πιέζω τον εαυτό μου;”. Αξιοποιούσα έναν πιο ανάλαφρο, εναλλακτικό εαυτό, μία πιο σίγουρη, δυναμική πλευρά που νομίζω ότι μερικές φορές δεν αισθάνομαι μέσα στο ίδιο μου το σώμα», εξηγεί.
Ακόμα και κατά τη διάρκεια της περιοδείας, η McRae δεν έχασε ούτε στιγμή. Ανάμεσα στις συναυλίες του Σεπτεμβρίου, κατάφερε να χωρέσει μία εντυπωσιακή εμφάνιση στα MTV VMA 2025 με την επιτυχία της «Revolving Door» και έκανε ένα ντουέτο με τον Morgan Wallen στο τραγούδι «What I Want», το οποίο κατέκτησε την κορυφή του Billboard Hot 100.
Το single της «Just Keep Watching», από το soundtrack της ταινίας «F1», κέρδισε μία υποψηφιότητα για Grammy στην κατηγορία της Καλύτερης Dance Pop Ηχογράφησης τον Νοέμβριο.
Όμως, καθώς το άστρο της Tate McRae ανέβαινε, το ίδιο συνέβαινε και με το ενδιαφέρον του κοινού για την ίδια ως δημόσιο πρόσωπο.
Ένα παραπλανητικά μονταρισμένο βίντεο που την έδειχνε να τραγουδά σε ένα ανάποδα γυρισμένο μικρόφωνο κατά τη διάρκεια της περιοδείας, προκάλεσε αμέτρητους τίτλους που ισχυρίζονταν ότι τραγουδάει playback ζωντανά, κάτι που η ίδια διαψεύδει κατηγορηματικά: «Σκεφτόμουν, “Αυτό είναι τόσο απογοητευτικό — γιατί ασχολείται με αυτό το ABC News;”», σχολιάζει.
Ο χωρισμός της από τον The Kid LAROI έγινε θέμα συζήτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και οι φήμες οργίασαν ότι το τραγούδι «Tit For Tat», το οποίο ηχογραφήθηκε σε μία μέρα ρεπό από την περιοδεία και κυκλοφόρησε ως προπομπός της deluxe έκδοσης του «So Close to What», ήταν μία άμεση αναφορά στον χωρισμό.
«Απλώς ένιωσα μία πολύ έντονη παρόρμηση να εκφραστώ. Εκείνη ήταν η εβδομάδα που ένιωθα πιο συναισθηματικά μπλοκαρισμένη από ποτέ. Σκέφτηκα, πρέπει να μιλήσω γι’ αυτό αμέσως τώρα και να γράψω ένα τραγούδι», θυμάται για την ηχογράφηση του «Tit For Tat».
«Το να μιλάς για κάτι τόσο φρέσκο και μετά να το κυκλοφορείς στον κόσμο ήταν κάτι που με έκανε να νιώσω πολύ ευάλωτη και εκτεθειμένη. Ήταν πραγματικά τρομακτικό για μένα. Αλλά όσο μπορώ να παίρνω οποιοδήποτε συναίσθημα ή αίσθηση και να το μετατρέπω σε τραγούδι, βοηθώντας οποιονδήποτε άλλον μπορεί να νιώθει παρόμοια, αυτό είναι το μόνο που μπορώ να κάνω, υποθέτω», τονίζει.
Όλη αυτή η ξαφνική προσοχή είναι ο λόγος που η McRae έχει μάθει να εκτιμά τον ελεύθερο χρόνο της, τον οποίο περνά γράφοντας και διαβάζοντας ποίηση από δημιουργούς όπως η Sylvia Plath και η Anaïs Nin.
Καθώς μπαίνει στη νέα χρονιά, η Tate McRae κάνει μία πλήρη επανεκκίνηση πριν περάσει στον επόμενο δισκογραφικό της κύκλο, τον οποίο θα αρχίσει να σχεδιάζει στις αρχές του 2026.
«Νομίζω ότι όσο πιο αποσυνδεδεμένος μπορείς να παραμείνεις από την αντίδραση όλων αυτών και από το πώς σε αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι, και όσο περισσότερο συντονίζεσαι με το ίδιο σου το σώμα, αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να παραμείνεις λογικός μέσα σε όλα αυτά», σημειώνει.
«Αλλά ναι, ήταν μία πραγματικά τρελή χρονιά. Νομίζω ότι μερικές φορές δεν συνειδητοποιείς καν τι συμβαίνει έξω από τη φούσκα σου. Και μετά βγαίνεις έξω και λες, ω, ουάου, τα πράγματα έχουν αλλάξει», προσθέτει.
Η ιλιγγιώδης πορεία της Tate McRae το 2025 είναι η απόλυτη απεικόνιση της σύγχρονης διασημότητας: μία εκρηκτική άνοδος, η συνεχής πίεση της δημιουργίας και η αναπόφευκτη έκθεση στον δημόσιο έλεγχο.
Η εξομολόγησή της για την ανάγκη να «απομονωθεί» δεν είναι απλώς μία δήλωση εξάντλησης, αλλά μία ένδειξη αυτογνωσίας και ωριμότητας. Σε μία βιομηχανία που απαιτεί διαρκή παρουσία, η επιλογή της να κάνει ένα βήμα πίσω για να επανασυνδεθεί με τον εαυτό της είναι ίσως η πιο δυναμική κίνηση που θα μπορούσε να κάνει, θέτοντας τις βάσεις για το επόμενο, ακόμα πιο συνειδητό, κεφάλαιο της καριέρας της.
