Ο Harry Styles ανοίγει το παρασκήνιο του τέταρτου άλμπουμ του, εξηγώντας πώς νύχτες στο Βερολίνο και στη Ρώμη, φιλίες, έρωτες και στιγμές αυτογνωσίας μετατράπηκαν σε έντεκα τραγούδια που εξερευνούν τη σύνδεση, την ευαλωτότητα και τη χαρά της μουσικής.
Ο Harry Styles επέστρεψε με έναν δίσκο που μοιάζει με προσωπικό ημερολόγιο γραμμένο πάνω σε ρυθμούς ηλεκτρονικής dance μουσικής. Το «Kiss All The Time. Disco, Occasionally» αποτελεί την τέταρτη στούντιο δουλειά του και περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια, με το «Aperture» να έχει ήδη προηγηθεί τον Ιανουάριο και να φτάνει στην κορυφή του Billboard Hot 100. Για πολλούς θαυμαστές, το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στους ρυθμούς. Οι στίχοι του Styles παραμένουν γεμάτοι εικόνες, υπονοούμενα και ανοιχτές ερμηνείες, στοιχείο που έχει εξελιχθεί σε σήμα κατατεθέν της γραφής του από την εποχή μετά τους One Direction.
Ο ίδιος, σε συνέντευξη με τον Zane Lowe στο Apple Music 1, αποφάσισε να ρίξει φως σε αρκετά από αυτά τα τραγούδια. Οι ιστορίες που αφηγείται ξεκινούν από τη ζωή του ανάμεσα στη Ρώμη και το Βερολίνο, όπου πέρασε μεγάλα διαστήματα γράφοντας το άλμπουμ, και φτάνουν μέχρι τις σκέψεις του για τις σχέσεις, την επιτυχία και την ανάγκη να παραμένει ειλικρινής με τον εαυτό του.
Όπως εξήγησε ο ίδιος, η κεντρική ιδέα του δίσκου ήταν να βρει έναν τρόπο να διατηρεί τη δική του εμπειρία μέσα στη μουσική που παίζει στη σκηνή. «Ο δίσκος για μένα αφορά το πώς μπορώ να συνεχίσω να ζω τη δική μου εμπειρία ενώ τον παίζω», είπε. «Σκεφτόμουν τι μουσική πρέπει να γράψω ώστε να βρίσκομαι στη σκηνή και να νιώθω σαν να είμαι στο κέντρο της πίστας».
«Aperture»: Το σημείο όπου μπαίνει το φως
Το άλμπουμ ανοίγει με το «Aperture», ένα τραγούδι που για τον Styles συμβολίζει τη στιγμή της αποδοχής των λαθών. Ο ίδιος εξήγησε ότι η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό του απελευθέρωσε τη γραφή του.
«Το να μπορώ απλώς να αναγνωρίσω πότε έφταιξα για κάποια πράγματα απελευθέρωσε τη γραφή μου με έναν ιδιαίτερο τρόπο… γι’ αυτό ένιωσα ότι το “Aperture” ήταν το τέλειο ξεκίνημα. Το τραγούδι αφορά τη στιγμή που συνειδητοποιείς: “Ναι, έκανα λάθος σε κάτι”. Και όταν αναγνωρίζεις αυτά που δεν ξέρεις, αφήνεις χώρο για να μπει το φως».
Ο βασικός στίχος συνοψίζει αυτή τη διάθεση: «Είναι καλύτερο να ξέρεις τι δεν γνωρίζεις / Το Aperture αφήνει το φως να μπει / Ανήκουμε μαζί / Τελικά φαίνεται πως είναι μόνο αγάπη».
«American Girls»: Η μοναξιά πίσω από την ανεμελιά
Σε πρώτη ακρόαση, το «American Girls» μοιάζει ανάλαφρο. Ο Styles, ωστόσο, το περιγράφει ως ένα από τα πιο μοναχικά τραγούδια του δίσκου. Η έμπνευση προήλθε από τρεις στενούς φίλους του που παντρεύτηκαν.
«Είδα τους τρεις πιο κοντινούς φίλους μου να παντρεύονται και να εμπιστεύονται κάτι, να ρισκάρουν για να βρουν κάτι πραγματικά ουσιαστικό», είπε. «Τους έβλεπα και σκεφτόμουν: “Εγώ είμαι ελεύθερος, άρα περνάω καλύτερα”. Το “American Girls” όμως αφορά ακριβώς εκείνη τη στιγμή που βλέπεις αυτή τη μαγεία όταν κάποιος βρίσκει τον σωστό άνθρωπο. Και καταλαβαίνεις ότι αυτό συνοδεύεται από αβεβαιότητα και ρίσκο».
Ο στίχος που ξεχωρίζει: «Ένα πρόσωπο που ξέρει το τέλειο φως του / Γιατί ο χρόνος θα δείξει πως πρέπει να το δοκιμάσεις / Εκείνα τα American girls με τα οποία περνάς τη ζωή σου».
«Are You Listening Yet?»: Η ένταση των ζωντανών εμφανίσεων
Το «Are You Listening Yet?» γράφτηκε σε μία περίοδο έντονων εμφανίσεων στη Νέα Υόρκη. Εκείνη την εποχή, όπως θυμάται, βρισκόταν βαθιά μέσα στον ρυθμό της δουλειάς και ένιωθε μία σχεδόν χαοτική ενέργεια.
«Έκανα συναυλίες στη Νέα Υόρκη και ήμουν απολύτως μέσα σε αυτό. Ένιωθα κάπως εκρηκτικός. Το τραγούδι ήταν μία αντίδραση σε αυτή την κατάσταση», εξήγησε. «Μου αρέσει που στο τέλος επαναλαμβάνεται το “Are you listening yet?” γιατί μέχρι να αρχίσεις να ακούς πραγματικά, έχει ήδη τελειώσει».
Ο στίχος: «Τώρα δεν έχεις επιλογές, ακούς επιτέλους; / Ανάμεσα στο μυαλό σου και την καρδιά σου και κάπου αλλού / Μπορείς να ακούσεις τη φωνή μέσα στο κεφάλι σου;».
«The Waiting Game»: Ο κύκλος που επαναλαμβάνεται
Όταν εγκαταστάθηκε για κάποιο διάστημα στην Ιταλία, ο Styles βρέθηκε σε μία περίοδο έντονης αυτοπαρατήρησης. Το «The Waiting Game» γεννήθηκε μέσα σε αυτή τη διάθεση.
«Ήμουν σε εκείνη τη ζώνη όπου σκεφτόμουν τον κύκλο του να συμπεριφέρεσαι με τον ίδιο τρόπο, να γράφεις τραγούδια γι’ αυτό και να ανταμείβεσαι για αυτό», εξήγησε. «Ήθελα να είμαι απόλυτα ειλικρινής για το τι έκανα με τη μουσική μου, με τη ζωή μου, με τις σχέσεις μου και με τους κύκλους στους οποίους είχα μπλέξει».
Στίχος: «Βρήκες κάποιον να αγκαλιάζεις / Παίζοντας το παιχνίδι της αναμονής / Μα στο τέλος δεν μένει τίποτα».
«Season 2 Weight Loss»: Η δήλωση του δίσκου
Για τον Harry Styles, το «Season 2 Weight Loss» αποτελεί το κεντρικό μήνυμα του άλμπουμ. Η ιδέα προέκυψε από ένα φαινόμενο που παρατηρεί συχνά σε σειρές του Netflix.
«Ξέρεις όταν μία σειρά γίνεται τεράστια επιτυχία και στη δεύτερη σεζόν όλοι επιστρέφουν με διατροφολόγο και personal trainer και ξαφνικά φαίνονται απίστευτοι; Είναι σαν να λες: “Είναι ο ίδιος χαρακτήρας, αλλά τώρα έχει ζυγωματικά”», είπε γελώντας. «Έτσι ένιωθα κι εγώ. Σαν να επέστρεφα ως μία πιο δυνατή εκδοχή του εαυτού μου».
Στίχος: «Θα μπορούσες να είσαι εδώ στην αγκαλιά μου / Μα είμαστε το τίποτα / Θέλεις ένα κομμάτι ή τίποτα / Με αγαπάς τώρα;».
«Coming Up Roses»: Μία αγάπη που αξίζει, ακόμη κι αν τελειώσει
Το «Coming Up Roses» έχει ιδιαίτερη θέση για τον Styles. Η ιστορία του ξεκινά σχεδόν τυχαία, όταν προσπάθησε να γράψει ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι.
«Ξεκίνησε γιατί ήθελα να γράψω κάτι για τα Χριστούγεννα — αυτό κράτησε δύο στίχους», θυμάται. «Είναι ένα τραγούδι για το πόσο ξεχωριστή μπορεί να είναι μία σχέση, ακόμη κι αν δεν κρατήσει για πάντα. Μερικές από τις πιο σημαντικές σχέσεις της ζωής μας τελειώνουν, αλλά μας αφήνουν κάτι πολύτιμο».
Και προσθέτει: «Όταν μία σχέση τελειώνει, δεν είναι ευχάριστο. Όμως όσα προκύπτουν από αυτές τις σχέσεις μπορούν να είναι πραγματικά όμορφα».
«Dance No More»: Η στιγμή στο Βερολίνο
Από τις πιο έντονες αναμνήσεις που συνδέονται με τον δίσκο είναι μία βραδιά στο Βερολίνο. Ο Styles θυμάται να στέκεται στο κέντρο μιας γεμάτης πίστας.
«Την πρώτη φορά που βγήκα στο Βερολίνο, στάθηκα στο κέντρο της πίστας και ένιωσα απίστευτα ελεύθερος και ασφαλής», είπε. «Σήκωσα τα χέρια, έκλεισα τα μάτια και ένιωσα δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό μου. Ήταν μία στιγμή που σκέφτηκα: “Νιώθω τόσο ζωντανός αυτή τη στιγμή”».
«Paint By Numbers»: Η σχέση με την αναγνώριση
Στο «Paint By Numbers», ο Harry Styles επιστρέφει μετά τον προηγούμενο δίσκο του με μία σκέψη για την αναγνωρισιμότητα.
«Μου άρεσε η ιδέα να επιστρέψω και το πρώτο πράγμα που λέω να είναι: “Τι δώρο να σε προσέχουν, αλλά δεν έχει σχέση με μένα”», εξήγησε. «Αγαπώ τις στιγμές που ακούω καλλιτέχνες να ανακαλύπτουν τον εαυτό τους μέσα στη μουσική».
Στίχος: «Τι δώρο να σε προσέχουν / Μα δεν έχει σχέση με μένα / Μια ζωή μαθαίνοντας να ζωγραφίζεις με αριθμούς».
«Carla’s Song»: Η υπενθύμιση γιατί υπάρχει η μουσική
Η πιο συγκινητική ιστορία του δίσκου βρίσκεται στο «Carla’s Song». Η Carla είναι φίλη του Styles και η έμπνευση ήρθε από μία απλή στιγμή σε ένα δωμάτιο γεμάτο φίλους.
Η Carla ανέφερε ότι είχε μόλις ανακαλύψει τον Paul Simon. Ο Styles της έβαλε να ακούσει το «Bridge Over Troubled Water». Η αντίδρασή της τον σημάδεψε.
«Την έβλεπα να ακούει το τραγούδι χωρίς να το έχει ξανακούσει ποτέ», θυμάται. «Ήταν σαν να παρακολουθώ κάποιον να ανακαλύπτει μαγεία. Εκείνη η στιγμή μού θύμισε γιατί αξίζει να γράφεις μουσική. Αυτά τα τραγούδια ξεπερνούν τη διάρκεια της ζωής μας».
Το «Kiss All The Time. Disco, Occasionally» λειτουργεί σαν μία διαδρομή μέσα σε στιγμές που συχνά περνούν απαρατήρητες: μία βραδιά σε μία πίστα χορού, ένας φίλος που παντρεύεται, ένα τραγούδι που ακούς για πρώτη φορά. Ο Harry Styles δείχνει έναν καλλιτέχνη που κοιτάζει προσεκτικά τις λεπτομέρειες της ζωής του και τις μετατρέπει σε στίχους γεμάτους εικόνες και συναισθήματα.
Η μουσική του κινείται προς πιο ηλεκτρονικούς ρυθμούς, όμως η καρδιά του δίσκου παραμένει η ίδια: ιστορίες για ανθρώπινες σχέσεις, αβεβαιότητες και μικρές στιγμές διαύγειας. Εκεί όπου ένας στίχος μπορεί να θυμίσει ότι ακόμη και μέσα στον θόρυβο μιας γεμάτης πίστας, η προσωπική αλήθεια βρίσκει πάντα τον τρόπο να ακουστεί.
