Από την τρέλα των One Direction στην απόλυτη καλλιτεχνική ωριμότητα: Ο Niall Horan επιστρέφει με το «Dinner Party», έναν δίσκο – κατάθεση ψυχής που υμνεί τον έρωτα, τιμά τις απώλειες και αποθεώνει τη μοναδική σχέση με τους θαυμαστές του
Όταν ο Niall Horan βγήκε από το σπίτι του στο Λος Άντζελες ένα πρόσφατο κυριακάτικο απόγευμα, βρήκε μερικές εκατοντάδες ανθρώπους να περιμένουν υπομονετικά στην ουρά έξω από το Olive and James Cafe Tea, ένα γραφικό καφέ στη Melrose Avenue. Μέχρι τη στιγμή που έφτασε στο σημείο, η ουρά είχε επεκταθεί σε ολόκληρο το τετράγωνο. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει matcha ή tiramisu latte στον κόσμο τόσο απολαυστικό που να δικαιολογεί μία τέτοια αναμονή, όμως το πλήθος δεν βρισκόταν εκεί για τον καφέ. Όλοι ήταν εκεί για εκείνον.
Ο Niall Horan, ο οποίος μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στο Λονδίνο και το Λος Άντζελες, συνεργάστηκε με το συγκεκριμένο κατάστημα για να γιορτάσει την επερχόμενη κυκλοφορία του τέταρτου άλμπουμ του με τίτλο «Dinner Party», που αναμένεται στις 5 Ιουνίου. Η πρόσκληση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προανήγγειλε αναμνηστικά προϊόντα, ποτά και «μερικές εκπλήξεις», χωρίς όμως να υπόσχεται ποτέ ότι ο ίδιος θα έδινε το παρών. «Δεν μπορούσα να πω ένα γεια σε όλους, γιατί απλώς δεν περίμενα τέτοια προσέλευση», ανέφερε ο Niall Horan το επόμενο πρωί.
Σε ηλικία 32 ετών, έχει δει τους θαυμαστές του να δηλώνουν παρόντες χωρίς αποτυχία για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, από τότε που οι One Direction δημιουργήθηκαν στο «The X Factor» το 2010. Η σαρωτική επιτυχία του συγκροτήματος και η μετέπειτα σόλο καριέρα του αποτελούν αδιάψευστα τεκμήρια αυτής της σχέσης. Παρόλα αυτά, δεν θεωρεί τίποτα δεδομένο. Το γεγονός ότι εκατοντάδες άνθρωποι παρατάνε τα πάντα για να εμφανιστούν σε ένα καφέ όπου μπορεί να μην πατήσει καν το πόδι του, εξακολουθεί να τον εκπλήσσει. «Ήταν απλώς μερικοί δωρεάν καφέδες», είπε χαρακτηριστικά.
Το πλήθος ήρθε προετοιμασμένο. Κάποιοι κρατούσαν παλιές αφίσες από το περιοδικό J-14 και κούκλες από την εποχή των One Direction. Άλλοι φορούσαν μπλουζάκια από τη σόλο περιοδεία του 2024, η οποία στήριξε τον τρίτο του δίσκο με τίτλο «The Show». «Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόση αυτοπεποίθηση θα κέρδιζα από εκείνη την περιοδεία και εκείνο το άλμπουμ», εξήγησε ο Niall Horan σε μία νέα συνέντευξή του στο Rolling Stone, συμπληρώνοντας: «Σίγουρα με βοήθησε να κατασταλάξω». Η συγκεκριμένη πορεία περιλάμβανε δύο sold-out βραδιές στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης και συνολική προσέλευση που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο ανθρώπους.
«Αυτό που μου είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο αυτές τις μέρες είναι ότι κάθε άτομο έχει μία ξεχωριστή ιστορία για το πώς άρχισε να ακούει τη μουσική μου, τους φίλους που έκανε, το πού βρήκε τα χρήματα για να αγοράσει το εισιτήριο», ανέφερε ο Niall Horan. «Αυτά τα πράγματα με εντυπωσιάζουν τώρα περισσότερο από ποτέ», πρόσθεσε. Τα τελευταία χρόνια, ο καλλιτέχνης βρίσκεται σε μία πιο στοχαστική κατάσταση. Υπάρχει ο έντονος έρωτας της τωρινής του σχέσης, που αποτελεί το θεμέλιο του νέου άλμπουμ. Γνώρισε την κοπέλα του σε ένα δείπνο που παρέθεσε ο ίδιος πριν από περίπου έξι χρόνια, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη μπορεί όντως να σου χτυπήσει την πόρτα.
Σε ολόκληρο τον δίσκο, ο ήχος του αποπνέει ηρεμία και αφοσίωση, ακόμα και όταν έρχεται αντιμέτωπος με το πένθος μετά τον θάνατο του πρώην συνεργάτη του στο συγκρότημα, Liam Payne, τον Οκτώβριο του 2024. Πάνω από όλα, το «Dinner Party» είναι μία γιορτή για τη ζωή και την αγάπη. Ο Ιρλανδός τραγουδιστής κοιτάζει πίσω στο παρελθόν με τρυφερότητα και ατενίζει το μέλλον με ενθουσιασμό, ανυπομονώντας για περισσότερη μουσική και μεγαλύτερες συναυλίες.
Το πρώτο τραγούδι από αυτό το άλμπουμ, το ομότιτλο «Dinner Party», περιγράφει το πώς η ζωή του άλλαξε προς το καλύτερο μετά τη γνωριμία με τη σύντροφό του. Πριν από εκείνη τη νύχτα, η ψυχολογία του ήταν τελείως διαφορετική. «Ήμουν εντελώς ελεύθερος. Ο τρόπος που το έβλεπα ήταν ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου και της ύπαρξής μου βασιζόταν στη δουλειά μου. Τα κενά ανάμεσα στις επαγγελματικές υποχρεώσεις ήταν απλώς χρόνος στο σπίτι χωρίς να κάνω τίποτα, περιμένοντας τις μέρες να περάσουν για να βγω ξανά στον δρόμο. Ήμουν στα μέσα των είκοσι μου, πέρναγα καλά, έκανα περιοδείες και μουσική. Ήμουν ελεύθερο πνεύμα και δεν έψαχνα κάτι συγκεκριμένο ή κάποιον. Και μετά, όπως λειτουργεί ο κόσμος, συνέβη το αντίθετο», εξήγησε.
Το δείπνο στο οποίο αναφέρεται το τραγούδι έγινε στο δικό του σπίτι, αν και ο ίδιος παραδέχεται με χιούμορ ότι δεν ήταν ακριβώς μία επίσημη δεξίωση. «Ήταν δικό μου το δείπνο, αλλά για να είμαι ειλικρινής, είχε περισσότερο Uber Eats παρά εμένα πάνω από την κουζίνα. Είχαν έρθει μερικοί άνθρωποι για φαγητό και αυτό ήταν όλο», είπε. Στους στίχους υπάρχει η φράση «Τελείωσα με το να ψάχνω κάποιον», μία σκέψη που, όπως λέει, υπάρχει πάντα στο μυαλό ενός ανθρώπου. «Πάντα έχεις στο μυαλό σου την ιδέα να κατασταλάξεις, αλλά ταυτόχρονα κάνεις και τα δύο. Δεν το σκέφτεσαι και το σκέφτεσαι ταυτόχρονα. Δεν είναι ένας διακόπτης που κλείνει τελείως. Υποθέτω ότι βρίσκεσαι στην αίθουσα αναμονής, ελπίζοντας ότι ο γιατρός θα μπει μέσα», ανέφερε.
Αυτό είναι το δεύτερο συνεχόμενο άλμπουμ του που είναι βαθιά ριζωμένο στην αγάπη και τον ρομαντισμό, κάτι που θεωρεί πιο εύκολο στιχουργικά όταν το βιώνει. «Είναι πολύ διαφορετικό υλικό. Αν πρέπει να πάω στο στούντιο και να επινοήσω κάτι, τότε είναι πιο δύσκολο. Μερικές φορές γράφω τραγούδια παρατήρησης, κοιτώντας σενάρια άλλων ανθρώπων ή σχέσεις που βλέπω στον δρόμο. Αλλά όταν πρόκειται για έρωτα ή χωρισμό, αν τα περνάς ο ίδιος, μπορείς να γράψεις πολύ πιο εύκολα. Αυτά τα τελευταία δύο άλμπουμ είναι πιο ρομαντικά, γιατί εκεί βρίσκομαι αυτή τη στιγμή», εξήγησε.
Ακόμα και μέσα στην ευτυχία, ο Niall Horan βρίσκει στοιχεία σύγκρουσης. «Αν όλα ήταν ρόδινα, δεν θα ήταν ευχάριστο για τον ακροατή. Όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια έχουν μία δόση αμφιβολίας. Αν δεν υπάρχει αμφιβολία, λες ψέματα στον εαυτό σου. Προσπαθώ πάντα, ακόμα και στα τραγούδια που εκφράζουν αβεβαιότητα, να υπάρχει ένα πιο χαρούμενο τέλος», σημείωσε. Φέρνει ως παράδειγμα το τραγούδι «What a Time» με την Julia Michaels, όπου η ανατροπή στο τέλος των στίχων του έκανε μεγάλη εντύπωση. Κάτι αντίστοιχο έκανε και στο «Better Man» του νέου δίσκου, ενσωματώνοντας στοιχεία από κακά όνειρα και αμφιβολίες.
Για τον ίδιο, ένα σπουδαίο pop τραγούδι βασίζεται στα hooks. «Το θέμα είναι να βάλεις όσα περισσότερα κολλητικά σημεία μπορείς σε ένα τραγούδι. Τα μεγάλα pop τραγούδια όλων των εποχών έχουν σπουδαία hooks, είτε μουσικά είτε μία μελωδία που επαναλαμβάνεται. Γι’ αυτό έχω τόσα πολλά ρεφρέν στο “Dinner Party”, επειδή ένιωθα ότι ήταν το καλύτερο μέρος του τραγουδιού», είπε. Παράλληλα, παρατηρεί την επιστροφή των γεφυρών στη μουσική, επηρεασμένος εν μέρει από την Olivia Rodrigo. «Μου αρέσει που στη μουσική της Olivia νιώθεις ότι ακούς ένα τραγούδι και μετά μετατρέπεται σε κάτι τελείως διαφορετικό. Αυτό που κάνει με τον Dan Nigro επηρεάζει πολλούς, συμπεριλαμβανομένου και εμένα», πρόσθεσε.
Οι επιρροές της rock είναι επίσης παρούσες, με το τραγούδι «Tastes So Good» να θυμίζει έντονα τους Blink-182. «Κυνηγούσαμε εκείνον τον ήχο στα ντραμς που παραπέμπει στην punk-rock της περιόδου των τελών των ’90s και των αρχών των 2000s. Η rock υπήρξε μεγάλη επιρροή στη ζωή μου από παιδί. Γράφω pop τραγούδια, αλλά το να τα παρουσιάζω με διαφορετικό τρόπο είναι ωραίο. Πλέον σκέφτομαι συνεχώς τις ζωντανές εμφανίσεις. Η rock αισθητική λειτουργεί εξαιρετικά στις συναυλίες», εξήγησε.
Η προηγούμενη περιοδεία του για το «The Show» ήταν μία δικαίωση, μετά την ατυχία του προηγούμενου άλμπουμ, «Heartbreak Weather», που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2020, ακριβώς στην έναρξη της πανδημίας. Είχε προγραμματιστεί να βγει στον δρόμο με τον Lewis Capaldi, αλλά όλα ακυρώθηκαν. «Ακόμα προσπαθώ να το ξεπεράσω αυτό. Ήταν τρομερό. Αν και μάλλον είναι καλό που δεν έγινε η περιοδεία τότε, γιατί θα πίναμε συνέχεια για έξι εβδομάδες», είπε γελώντας. «Επειδή όμως δεν είχα κάνει περιοδεία από το 2018, οι θαυμαστές περίμεναν περισσότερο από ποτέ το 2024. Όταν οι ατζέντηδες μου πρότειναν να κλείσουμε αρένες, τους ρώτησα αν είναι σίγουροι, γιατί δεν ήθελα να γίνω ρεζίλι. Τελικά παίξαμε μπροστά σε 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως», συμπλήρωσε.
Η μετάβαση από τα μικρά θέατρα στις αρένες, όπως το Madison Square Garden, ήταν μία στιγμή ορόσημο. «Το να οδηγείς και να βλέπεις το πρόσωπό σου στο πλάι του Madison Square Garden είναι τρελό. Αν δεν το ξαναέκανα ποτέ, αυτό το κουτάκι είχε πλέον τσεκαριστεί», ανέφερε. Η έμπνευση για τα τραγούδια του συχνά έρχεται από τους ίδιους τους θαυμαστές. Το τραγούδι «Flowers» γεννήθηκε από ένα tweet μιας θαυμάστριας που έλεγε: «Niall, τα μάτια σου θα μπορούσαν να μεγαλώσουν λουλούδια». «Ήμουν στο Τέξας με την Amy Allen, καθόμασταν στον καναπέ και είδα αυτό το σχόλιο. Σκέφτηκα ότι αυτό το άτομο είναι τόσο δυνατό στα μικρά πράγματα που κάνει, που τα μάτια του θα μπορούσαν να μεγαλώσουν λουλούδια. Σου κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον», είπε.
Σε αντίθεση με άλλους καλλιτέχνες, ο Niall Horan είναι ανοιχτός σε ερεθίσματα. Οι πρώτες του επιρροές ήταν ο Paul Simon και ο Damien Rice, ενώ η rock των Eagles τον οδήγησε στον Bruce Springsteen και τους Fleetwood Mac. «Είναι σχεδόν αδύνατο να μην επηρεάζεσαι πλέον, όταν βρίσκεσαι συνέχεια με κόσμο ή ακούς playlists στις υπηρεσίες streaming», σημείωσε. Η playlist που βάζει ο ίδιος στα δικά του δείπνα ξεκινά συνήθως με Billy Joel ή Damien Rice και καταλήγει σε Fleetwood Mac ή οτιδήποτε κάνει τον κόσμο να χορεύει.
Το τραγούδι «Little More Time» εκφράζει την επιθυμία του να μείνει λίγο περισσότερο στο σπίτι, κάτι που τον απασχολεί συχνά λόγω των συνεχών ταξιδιών. «Πέρυσι πηγαινοερχόμουν μεταξύ Λος Άντζελες και Λονδίνου κάθε 12 μέρες. Υπήρχαν περίοδοι που δεν άδειαζα καν τη βαλίτσα μου. Απλώς την άφηνα στον διάδρομο. Κάποια στιγμή άρχισε να με ενοχλεί. Ήθελα απλώς να μείνω σπίτι», εξήγησε. Παρά την κούραση των ταξιδιών, θεωρεί την περιοδεία κάτι ξεχωριστό και συναρπαστικό. «Με την κοπέλα μου είχαμε βρει την τέλεια ισορροπία στην προηγούμενη περιοδεία όσον αφορά τον χρόνο που περνούσα μακριά. Ξέρουμε τι μας περιμένει στην επόμενη», πρόσθεσε.
Η ανάγκη για ισορροπία είναι πλέον προτεραιότητα για εκείνον, φέροντας ως παράδειγμα τον Ed Sheeran και τον Noah Kahan. «Πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου για να μπορέσεις να επιστρέψεις στη μουσική. Ο Noah Kahan, αν δεν είχε αποσυρθεί για δύο χρόνια, δεν θα είχε γράψει αυτά τα σπουδαία τραγούδια», ανέφερε. Παραδέχθηκε ότι το πιο αγχωτικό πράγμα όταν απομακρύνεσαι είναι το αν οι θαυμαστές θα είναι ακόμα εκεί. «Είδα την πίστη τους όλα αυτά τα χρόνια, αλλά το να το βλέπω μπροστά στα μάτια μου το ’24 ήταν η πιο τρελή εμπειρία. Το να ξέρω ότι δεν είχα κάνει περιοδεία για έξι χρόνια και εκείνοι γέμιζαν τις αρένες, με έκανε να νιώσω άνεση», είπε.
Η απώλεια του Liam Payne επηρέασε βαθιά τον τρόπο που βλέπει παλιά τραγούδια των One Direction, όπως το «Walking in the Wind». «Δεν το είχα σκεφτεί από αυτή την οπτική γωνία, αλλά τώρα που το ανέφερες, θα πάω να τα ακούσω. Είναι μερικά σπουδαία τραγούδια σε εκείνο το άλμπουμ. Ήμασταν λυπημένοι που δεν κάναμε ποτέ περιοδεία για αυτό», ανέφερε. Το τραγούδι «Infinity» ήταν το πρώτο που του ήρθε στο μυαλό όταν είδε τις πρώτες φωτογραφίες μετά τον θάνατο του Liam.
Η συνεργασία του με τους τραγουδιστές και παραγωγούς John Ryan και Julian Bunetta οδήγησε στη δημιουργία του τραγουδιού «End of an Era». «Γράψαμε το “End of an Era” περίπου τέσσερις φορές. Αρχικά σήμαινε ότι προχωράμε μπροστά, κοιτώντας το παρελθόν με νοσταλγία. Μετά τον θάνατο του Liam, έπρεπε να επιστρέψουμε σε αυτό. Ο John και ο Julian έμεναν δίπλα στον Liam για πολύ καιρό, μεγαλώσαμε όλοι μαζί. Ήταν μία τρελή εμπειρία να γράφουμε ένα τέτοιο τραγούδι, γιατί δεν περιμένεις ποτέ ότι θα χρειαστεί να το κάνεις. Νιώσαμε ότι έπρεπε να το κάνουμε για εμάς, για τους θαυμαστές και για όποιον γνώριζε τον Liam», εξήγησε.
Παρά τη θλίψη, το τραγούδι έχει έναν εορταστικό χαρακτήρα. «Όλες οι αναμνήσεις μου είναι χαρούμενες. Ταξίδια σε όλο τον κόσμο, πλάκες και το να είμαστε έφηβοι. Δεν έχω αρνητικές αναμνήσεις. Η πρώτη στροφή είναι λυπηρή, αλλά μετά είναι σαν να λες “θυμήσου όλες τις καλές στιγμές”. Μου θυμίζει επίσης κάποια από τα πράγματα των One Direction», είπε. Ο Niall Horan ανυπομονεί για την επόμενη περιοδεία του, έχοντας ήδη σχεδιάσει το setlist και τη σκηνή. «Θέλω να δώσω στους ανθρώπους κάτι που να αξίζει τα χρήματά τους. Οι κοινότητες των θαυμαστών είναι πλέον πιο ισχυρές από ποτέ», πρόσθεσε.
Παρατηρεί επίσης ότι το κοινό του διευρύνεται, προσελκύοντας ανθρώπους που τον γνώρισαν από το «The Voice». «Ειδικά στην Αμερική, έβλεπα κόσμο με μπλουζάκια “Team Niall”. Είναι εκπληκτικό. Ας μεγαλώσουμε αυτό το πράγμα», ανέφερε. Το καλοκαίρι θα δώσει δύο κοινές συναυλίες με τον Thomas Rhett, με τον οποίο έχει συνεργαστεί στο παρελθόν, συνδυάζοντας την pop με την country. «Η ιρλανδική folk και η country είναι “παντρεμένες”. Μου αρέσει η αφήγηση σε αυτές. Θυμάμαι στο Hersheypark το 2013 τη μυρωδιά της σοκολάτας και τον Harry να τρέχει στις σκάλες ενώ εγώ τον ακολουθούσα με ένα Segway. Αυτές είναι οι αναμνήσεις μου από εκείνο το στάδιο», είπε.
Στο νέο άλμπουμ, τραγούδια όπως το «Gets It From Her Mother» γράφτηκαν στο Νάσβιλ, ενώ άλλα όπως το «Boys Are Fun» γεννήθηκαν στο κεντρικό Λονδίνο. «Το “Boys Are Fun” έχει μία αίσθηση yacht rock. Μου αρέσει η εξέλιξη. Δεν νομίζω ότι θα τρομάξω κανέναν με αυτό το άλμπουμ. Η περιοδεία είναι αυτή που με κάνει να σηκώνομαι από το κρεβάτι», εξήγησε. Όσο για τα υπόλοιπα μέλη των One Direction, ο Niall Horan νιώθει υπερηφάνεια για την πορεία τους. «Πήγα στη συναυλία του Harry πριν από μερικά χρόνια και ήταν τρελό. Θύμιζε τις συναυλίες των 1D στα στάδια. Νιώθεις υπερηφάνεια βλέποντας τα παιδιά να κάνουν αυτό που αγαπούν. Θα προσπαθήσω να πάω σε μία συναυλία του Louis σύντομα», κατέληξε.
Η μουσική βιομηχανία συνεχίζει να αλλάζει, όμως ο Niall Horan παραμένει μία σταθερή αξία που συνδυάζει την ειλικρίνεια με την υψηλή αισθητική. Το «Dinner Party» δεν είναι απλώς ένας δίσκος, αλλά μία κατάθεση ψυχής ενός καλλιτέχνη που έμαθε να ισορροπεί ανάμεσα στα φώτα της δημοσιότητας και την ηρεμία της προσωπικής του ζωής, κρατώντας πάντα ζωντανή τη φλόγα της δημιουργίας.
