Ένα σχόλιο θεατή για τη διάρκεια, την απουσία επικοινωνίας με το κοινό και την τιμή του εισιτηρίου άνοιξε συζήτηση γύρω από την ιδιαίτερη σκηνική προσέγγιση της Lily Allen. Η τραγουδίστρια απάντησε δημόσια, εξήγησε γιατί η παράσταση είναι δομημένη σαν θεατρικό έργο και υπερασπίστηκε κάθε δημιουργική επιλογή, επιμένοντας ότι στόχος της δεν είναι να προσφέρει μία συμβατική συναυλία.
Η εποχή όπου ένας καλλιτέχνης μπορούσε να αφήσει μία κριτική να περάσει απαρατήρητη έχει τελειώσει. Η Lily Allen επέλεξε να απαντήσει δημόσια σε έναν θεατή που θεώρησε ότι η εμπειρία της παράστασης «Lily Allen Performs West End Girl» δεν δικαιολογούσε την τιμή του εισιτηρίου, μετατρέποντας μία μεμονωμένη ανάρτηση σε αφορμή για μία μεγαλύτερη συζήτηση γύρω από το τι ακριβώς σημαίνει σήμερα μία ζωντανή μουσική παράσταση.
Η αφορμή δόθηκε μετά τη δεύτερη από τις δύο εμφανίσεις της στο O2 Arena του Λονδίνου, στις 28 Ιουνίου. Ένας θεατής δημοσίευσε στο X μία λίστα με όσα τον ενόχλησαν, γράφοντας: «Δεν υπήρχε support act. Ανέβηκε στη σκηνή στις 9:10 μ.μ. Όλα είχαν τελειώσει στις 10 μ.μ. Δεν είπε ούτε μία λέξη στο κοινό. 86 λίρες για θέση ψηλά στις εξέδρες».
Η ανάρτηση έγινε γρήγορα viral και η Allen επέλεξε να απαντήσει αναλυτικά τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, σχολιάζοντας κάθε σημείο ξεχωριστά.
«Υπάρχει support act. Η παράσταση διαφημιζόταν εξαρχής ως “Lily Allen Performs West End Girl”», έγραψε.
Στη συνέχεια εξήγησε και τον λόγο της μικρής καθυστέρησης στην έναρξη. «Άργησα λίγα λεπτά επειδή είχε σκιστεί το καλσόν μου και έπρεπε να το αλλάξω».
Για τη διάρκεια της παράστασης ήταν εξίσου σαφής. «Η παράσταση διαρκεί λίγο περισσότερο από μία ώρα, επειδή παρουσιάζω ολόκληρο το άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος».
Το σημείο όμως που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις ήταν η επιλογή της να μην απευθύνεται καθόλου στο κοινό κατά τη διάρκεια της βραδιάς.
Η Allen δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών. «Είναι δική μου καλλιτεχνική επιλογή να μη μιλάω στο κοινό. Ο τέταρτος τοίχος βοηθά την αφήγηση της ιστορίας. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι λειτουργεί αποτελεσματικά».
Παρότι υπερασπίστηκε τη δομή της παράστασης, φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι αντιλαμβάνεται τις προσδοκίες όσων αγοράζουν εισιτήριο.
«Δεν θέλω κανείς να αισθανθεί ότι πλήρωσε άδικα. Όλοι σε αυτή την περιοδεία δουλεύουμε πραγματικά πολύ σκληρά για να προσφέρουμε την καλύτερη παράσταση που μπορούμε και είμαι εξαιρετικά περήφανη γι’ αυτήν», ανέφερε.
Ο αρχικός συντάκτης της κριτικής, ο δημοσιογράφος Rupert Hawksley, απάντησε διευκρινίζοντας ότι δεν θεωρεί αποτυχημένη την εμφάνιση της τραγουδίστριας.
«Η εμφάνισή σου ήταν εξαιρετική, αλλά δεν γίνεται να χρεώνεται τόσο ακριβά μία παράσταση διάρκειας περίπου μίας ώρας, τόσο αργά το βράδυ της Κυριακής», έγραψε, προσθέτοντας επίσης ότι η μικρή διάρκεια του προγράμματος δεν ήταν η βασική του ένσταση σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα.
Ο Hawksley επανήλθε μάλιστα με μία ακόμη παρατήρηση: «Το ότι δεν υπήρχε support act και ούτε ένα “ευχαριστώ που ήρθατε” ήταν κάπως περίεργο».
Η απάντηση της Allen ήταν χαρακτηριστική του χιούμορ της. «Δέχομαι ευχαρίστως ότι είμαι λίγο περίεργη».
Στην πραγματικότητα, όποιος γνωρίζει τη λογική πίσω από το «West End Girl» δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί ότι η παράσταση προσπαθεί να μιμηθεί μία κλασική pop συναυλία. Το πρόγραμμα είναι χτισμένο σαν θεατρική παράσταση, με δραματουργική εξέλιξη, χωρίς ζωντανή μπάντα και χωρίς διάλογο με το κοινό.
Η Allen παρουσιάζει ολόκληρο το άλμπουμ «West End Girl» με τη σειρά που κυκλοφόρησε, μεταφέροντας στη σκηνή την ιστορία της διάλυσης ενός γάμου. Ο δίσκος ακολουθεί χρονολογικά αυτή τη διαδρομή και εμπνέεται από το διαζύγιό της με τον ηθοποιό David Harbour.
Πριν εμφανιστεί η ίδια στη σκηνή, ένα κουαρτέτο εγχόρδων ερμηνεύει οργανικές εκδοχές των μεγαλύτερων τραγουδιών της που προηγήθηκαν του «West End Girl». Αυτό αποτελεί το support act που επικαλέστηκε η τραγουδίστρια στις απαντήσεις της.
Το «West End Girl» κυκλοφόρησε τέσσερις μήνες πριν από την έναρξη της περιοδείας, η οποία ξεκίνησε τον Μάρτιο. Ο δίσκος απέσπασε ιδιαίτερα θετικές κριτικές και σηματοδότησε μία σημαντική αναζωογόνηση της πορείας της Allen, καθώς καταγράφει με ωμό τρόπο την επώδυνη κατάρρευση του γάμου της.
Η επίδραση του άλμπουμ είχε ήδη γίνει αισθητή πολύ πριν από τη συζήτηση γύρω από τις συναυλίες. Η Allen βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της πολιτιστικής επικαιρότητας χάρη στο «West End Girl», το οποίο χαρτογραφεί τη σχέση της με τον πρώην σύζυγό της, David Harbour.
Ο ίδιος ο Harbour έσπασε πρόσφατα τη σιωπή του μιλώντας στο Variety. «Ήταν παράξενο», είπε και συνέχισε: «Πιστεύω όμως ότι κάθε καλλιτέχνης έχει το προνόμιο να χρησιμοποιεί τις εμπειρίες του για να δημιουργεί τέχνη και γι’ αυτό τη σέβομαι».
Η περιοδεία συνεχίζεται πλέον με δύο εμφανίσεις στο Δουβλίνο και ακόμη μία τελευταία συναυλία στο O2 Arena του Λονδίνου στις 7 Ιουλίου, ολοκληρώνοντας το σκέλος της σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία.
Στη συνέχεια η Allen θα εμφανιστεί σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ μέσα στο καλοκαίρι, πριν ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο. Εκεί την περιμένει ένα ακόμη σημαντικό βήμα. Η περιοδεία θα περάσει από χώρους όπως το Madison Square Garden της Νέας Υόρκης και το Kia Forum στο Λος Άντζελες, αποτελώντας την πρώτη περιοδεία της σε αρένες της Βόρειας Αμερικής.
Η αντιπαράθεση αυτή τελικά φωτίζει κάτι μεγαλύτερο από μία διαφωνία για τη διάρκεια μιας συναυλίας. Οι καλλιτέχνες αναζητούν ολοένα και συχνότερα νέους τρόπους παρουσίασης της μουσικής τους, ενώ ένα μέρος του κοινού εξακολουθεί να αξιολογεί την εμπειρία με τα παραδοσιακά κριτήρια μιας συναυλίας: διάρκεια, διάλογος με τους θεατές και γνωστές τελετουργίες.
Η Lily Allen επέλεξε συνειδητά να απομακρυνθεί από αυτή τη συνταγή. Το αν αυτή η επιλογή πείθει όλους είναι άλλη συζήτηση. Το βέβαιο είναι ότι η ίδια δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το τι ακριβώς θέλει να παρουσιάσει πάνω στη σκηνή.
