Η Madonna γυρίζει πίσω στις πιο δύσκολες ημέρες της ζωής της στη Νέα Υόρκη και περιγράφει πώς, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ζούσε χωρίς μόνιμη κατοικία, άλλαζε διαρκώς διαμερίσματα, έμενε σε παράνομα loft και αναγκαζόταν συχνά να μετακομίζει είτε επειδή την έδιωχναν είτε επειδή ένιωθε ανασφάλεια. Οι αφηγήσεις της φωτίζουν μία περίοδο που απέχει πολύ από τον μύθο της βασίλισσας της pop που γνωρίζει σήμερα ο κόσμος.
Πριν γίνει η Madonna που άλλαξε την ιστορία της pop, υπήρξε μία νεαρή γυναίκα που προσπαθούσε καθημερινά να βρει πού θα κοιμηθεί την επόμενη εβδομάδα. Η εικόνα αυτή, όσο μακρινή κι αν μοιάζει σήμερα, επιστρέφει μέσα από τις δικές της αναμνήσεις και αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα τη στιγμή που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει έναν από τους πιο πολυσυζητημένους δίσκους της τελευταίας περιόδου της καριέρας της.
Η Madonna μίλησε στο Interview Magazine για το 1982, όταν η μουσική της πορεία δεν είχε ακόμη απογειωθεί και η καθημερινότητά της στη Νέα Υόρκη περιστρεφόταν γύρω από μία διαρκή αναζήτηση στέγης.
Η εικόνα που ζωγράφισε είναι αποκαλυπτική. «Δεν είχα καθόλου χρήματα. Ήμουν πραγματικά μία συλλέκτρια από ό,τι έβρισκα», είπε, περιγράφοντας μία ζωή που δεν είχε καμία σχέση με τη μετέπειτα εικόνα της ως ενός από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής.
Η ίδια εξήγησε ότι δεν διέθετε μόνιμο σπίτι. Μετακινούνταν διαρκώς ανάμεσα σε σπίτια άλλων ανθρώπων, διαμερίσματα που νοίκιαζε προσωρινά και κάθε είδους άτυπες λύσεις φιλοξενίας.
«Έμενα εδώ κι εκεί. Έμενα στα διαμερίσματα άλλων ανθρώπων. Με άφηναν να μείνω για λίγους μήνες, μετά νοίκιαζα ένα σπίτι με υπεκμίσθωση για έξι μήνες και ύστερα μετακόμιζα ξανά. Με πέταγαν συνεχώς έξω», είπε.
Η ιστορία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν τη δει κανείς μέσα στο πλαίσιο της Νέας Υόρκης των αρχών της δεκαετίας του 1980. Η πόλη προσέλκυε καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, όμως για πολλούς από αυτούς η επιβίωση ήταν καθημερινός αγώνας. Τα φθηνά loft, οι προσωρινές συγκατοικήσεις και οι άτυπες μισθώσεις αποτελούσαν σχεδόν αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής ζωής εκείνης της εποχής.
Η Madonna αποκάλυψε ότι έζησε και σε παράνομα διαμορφωμένα κτίρια στην περιοχή Garment District του Μανχάταν. Όπως εξήγησε, περιπλανιόταν συνεχώς ανάμεσα σε αυτά τα κτίρια, επειδή εκεί συγκεντρωνόταν ένας δημιουργικός κόσμος που εργαζόταν στη βιομηχανία της μόδας.
«Γύριζα από το ένα κτίριο στο άλλο, γιατί οι άνθρωποι έφτιαχναν ρούχα, δημιουργούσαν υφάσματα, τα σχεδίαζαν και ζωγράφιζαν πάνω τους», είπε.
Η ίδια περιέγραψε και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσαν αυτοί οι χώροι. «Πολλοί άνθρωποι είχαν loft σε αυτά τα κτίρια, οπότε κατέληγαν να μένουν εκεί παράνομα και νοίκιαζαν δωμάτια», ανέφερε.
Οι μετακομίσεις της, όμως, δεν οφείλονταν μόνο στην προσωρινή φύση αυτών των κατοικιών. Υπήρχε και ένας ακόμη λόγος, πολύ πιο προσωπικός.
Η τραγουδίστρια εξήγησε ότι πολλές φορές αναγκαζόταν να αλλάζει όροφο ή ακόμη και κτίριο όταν ένιωθε ότι κάποιοι από τους ανθρώπους γύρω της την έκαναν να αισθάνεται άβολα ή ανασφαλής. «Αν σε έναν όροφο έμενε κάποιος περίεργος, πήγαινα στον επόμενο», είπε.
Στη συνέχεια μοιράστηκε ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό περιστατικό. «Αν υπήρχε ένας τύπος που γύριζε ταινίες πορνό, ήθελε να παίξω σε αυτές, χτυπούσε συνέχεια την πόρτα μου και με τρόμαζε, τότε έλεγα: “Πρέπει να φύγω και να πάω σε άλλον όροφο”», ανέφερε.
Οι αναμνήσεις αυτές έρχονται σε μία περίοδο που η Madonna επιστρέφει δυναμικά στη δισκογραφία.
Το νέο άλμπουμ της με τίτλο «Confessions II» έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 3 Ιουλίου μέσω της Warner Records.
Ο δίσκος παρουσιάζεται ως η άμεση συνέχεια του «Confessions On A Dance Floor», του εμβληματικού άλμπουμ του 2005 που θεωρείται μία από τις πιο επιδραστικές στιγμές της πορείας της στην dance μουσική.
Παράλληλα, αποτελεί το πρώτο ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ της μετά το «Madame X» του 2019 και, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, στρέφεται ξανά ξεκάθαρα προς τον ήχο των clubs.
Η χρονική σύμπτωση δεν περνά απαρατήρητη. Ενώ η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται στην επιστροφή της με έναν δίσκο που συνομιλεί άμεσα με μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας της, η ίδια επιλέγει να μιλήσει για την περίοδο όπου δεν υπήρχε καμία βεβαιότητα ότι θα καταφέρει να επιβιώσει στη Νέα Υόρκη.
Αυτές οι ιστορίες έχουν αξία επειδή απομακρύνουν τη συνηθισμένη εικόνα της αψεγάδιαστης υπερπαραγωγής που συνοδεύει το όνομα Madonna. Υπενθυμίζουν ότι πίσω από τη βασίλισσα της pop υπήρξε μία νεαρή γυναίκα που άλλαζε σπίτια κάθε λίγους μήνες, έμενε όπου έβρισκε χώρο και έπαιρνε αποφάσεις με βασικό κριτήριο την προσωπική της ασφάλεια.
Η πορεία της Madonna έχει αναλυθεί αμέτρητες φορές μέσα από τους δίσκους, τις περιοδείες και την επιρροή της στη σύγχρονη μουσική. Οι αφηγήσεις της για τη Νέα Υόρκη φωτίζουν μία διαφορετική πλευρά: τη ζωή πριν από την αναγνώριση, όταν η δημιουργικότητα συνυπήρχε με την αβεβαιότητα και η επιμονή ήταν καθημερινή ανάγκη, όχι στοιχείο μιας εμπνευσμένης αφήγησης επιτυχίας.
Ίσως γι’ αυτό αυτές οι εξομολογήσεις ακούγονται σήμερα πιο ουσιαστικές από μία ακόμη αναδρομή στις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας της.
