Ο πρώην μπασίστας των Metallica, Jason Newsted, μοιράζεται μία άγνωστη ιστορία από τα πρώτα χρόνια του συγκροτήματος, όταν αναγκάστηκαν να διακόψουν μία συναυλία τους στον Καναδά επειδή κάποιος από το κοινό τούς πετούσε βελάκια. Η αντίδρασή τους και η άμεση κινητοποίηση των θαυμαστών αποκαλύπτουν τη στενή σχέση του συγκροτήματος με το κοινό του.
Ο Jason Newsted, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τη χρυσή εποχή των Metallica, μοιράστηκε πρόσφατα μία απίστευτη ιστορία από το παρελθόν του συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισής του στο podcast «Nashville Now» του περιοδικού Rolling Stone, ο μπασίστας αποκάλυψε πώς το συγκρότημα αναγκάστηκε να διακόψει μία συναυλία του. Ήταν μία εποχή που η παρέα από το Σαν Φρανσίσκο έχτιζε ακόμα τον μύθο της, αντιμετωπίζοντας συχνά απρόβλεπτες καταστάσεις στον δρόμο.
Το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβη σε μία απομακρυσμένη περιοχή στον Καναδά. Εκείνα τα χρόνια, οι Metallica δεν γέμιζαν εύκολα τα μεγάλα στάδια χόκεϊ της χώρας. Για να καλύψει τον άδειο χώρο, ο διοργανωτής της συναυλίας είχε χωρίσει την αρένα στη μέση χρησιμοποιώντας μία μεγάλη λαστιχένια κουρτίνα.
Αυτή η πρόχειρη κατασκευή έφερε τους θεατές πολύ κοντά στη σκηνή. Παράλληλα, πολλοί οπαδοί κάθονταν στις κερκίδες που βρίσκονταν ακριβώς δίπλα και πάνω από το συγκρότημα. Η εγγύτητα αυτή δημιούργησε μία ηλεκτρισμένη, αλλά και επικίνδυνη ατμόσφαιρα για τους μουσικούς που έπαιζαν εκείνο το βράδυ.
«Τα παιδιά ήταν ακριβώς από πάνω σου», περιγράφει ο Newsted.
«Έτσι, παίζουμε, παίζουμε, παίζουμε και ξαφνικά… ένα βελάκι! Κοιτάζω τον James, με ένα βλέμμα στυλ “ρε φίλε!”», θυμάται ο ίδιος, αναφερόμενος στη βουβή επικοινωνία που είχαν αναπτύξει στη σκηνή.
Πριν προλάβουν να συνειδητοποιήσουν τι συνέβαινε, ένα δεύτερο βελάκι προσγειώθηκε στη σκηνή. Το αιχμηρό αντικείμενο καρφώθηκε ελάχιστα εκατοστά μακριά από το παπούτσι του James Hetfield. Αυτό ήταν το σημείο όπου η υπομονή των μελών του συγκροτήματος εξαντλήθηκε.
Οι Metallica αποφάσισαν αμέσως να σταματήσουν το live. Ο οργισμένος James Hetfield σήκωσε το βελάκι και άρχισε να φωνάζει απευθυνόμενος στο κοινό.
«Τι στο διάολο;», φώναξε ο Hetfield, ζητώντας εξηγήσεις από το πλήθος.
Ο Newsted εξήγησε ότι οι Metallica σπάνια διέκοπτε τις εμφανίσεις τους, εκτός αν υπήρχαν εξαιρετικά σοβαροί λόγοι.
«Ήταν ίσως η τέταρτη φορά που σταματήσαμε ποτέ μία συναυλία μας», δηλώνει ο πρώην μπασίστας του συγκροτήματος.
«Όταν βλέπαμε πάρα πολύ αίμα ή το χέρι κάποιου να εξαρθρώνεται, τότε διακόπταμε τη συναυλία για ένα δευτερόλεπτο», προσθέτει ο ίδιος, περιγράφοντας τη σκληρή πραγματικότητα των metal συναυλιών εκείνης της περιόδου.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η λύση δόθηκε από το ίδιο το κοινό, με μία εντυπωσιακή επίδειξη αυτοοργάνωσης. Εκείνη την εποχή, οι δείκτες laser ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς ανάμεσα στους νέους που πήγαιναν σε συναυλίες.
Αρκετοί θεατές που βρίσκονταν κοντά στο σημείο σημάδεψαν αμέσως τον ένοχο με τις κόκκινες κουκκίδες τους, αποκαλύπτοντας τη θέση του στο σκοτάδι της αρένας.
«Οι υπάλληλοι ασφαλείας, τα παιδιά και όποιος άλλος είχε εκείνη τη στιγμή δείκτες laser… όλοι οι οπαδοί έπεσαν πάνω του και οι σερίφηδες έβγαλαν σηκωτό αυτόν τον μπάσταρδο έξω», περιγράφει ο Newsted.
Η δυναμική αυτή αντίδραση αποκαλύπτει, σύμφωνα με τον ίδιο, τον ιδιαίτερο δεσμό που συνδέει τους οπαδούς αυτής της μουσικής κοινότητας.
«Η αυτοδιαχειριζόμενη φύση αυτής της στρατιάς οπαδών, ο λόγος που λειτουργεί έτσι, είναι επειδή νιώθουν κομμάτι κάτι πολύ μεγαλύτερου από τους ίδιους», εξηγεί ο έμπειρος μουσικός.
«Και όταν τραγουδάς “Die, die!” μαζί με 100.000 ανθρώπους, αυτό είναι κάτι το μοναδικό», προσθέτει ο Newsted.
Σήμερα, ο Newsted συνεχίζει να υπηρετεί τη ζωντανή μουσική, ακολουθώντας έναν διαφορετικό αλλά εξίσου αυθεντικό δρόμο. Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε περιοδεία με τη δική του Chophouse Band, παρουσιάζοντας έναν πιο παραδοσιακό ήχο.
Το σχήμα του ανοίγει τις συναυλίες για την επετειακή περιοδεία των Blackberry Smoke, οι οποίοι γιορτάζουν τα 25 χρόνια τους στην πορεία της Southern rock σκηνής.
Στο ίδιο επεισόδιο του podcast, ο Charlie Starr, ο τραγουδιστής των Blackberry Smoke, βρέθηκε μαζί με τον Newsted για να συζητήσουν τη συνεργασία τους.
Ο Starr μοιράστηκε μία εξαιρετική ιστορία που του είχε μεταφέρει παλαιότερα ο Rich Robinson των Black Crowes. Η ιστορία αυτή αφορούσε ακριβώς την τρομακτική δύναμη εκείνης της κραυγής στο θρυλικό τραγούδι του συγκροτήματος.
Το συγκεκριμένο σύνθημα αποτελεί σήμα κατατεθέν του τραγουδιού «Creeping Death» των Metallica και προκαλεί δέος σε κάθε ζωντανή εκτέλεση.
Ο Robinson είχε εκμυστηρευτεί στον Starr ότι αυτό που έζησε ήταν μία από τις πιο βαθιές εμπειρίες της καριέρας του στον δρόμο.
«Μου είπε ότι τα δύο πιο ισχυρά πράγματα που έχει δει σε όλη την εμπειρία του στον δρόμο ήταν το σύνθημα “Die!” και ο Bob Dylan, μόνος του με τον ίδιο αριθμό ανθρώπων, 400.000, να παίζει ακουστική κιθάρα», αναφέρει ο Charlie Starr.
«Αυτή η απόλυτη δύναμη των τεσσάρων σας και η δύναμη ενός ανθρώπου με ένα τραγούδι», συμπληρώνει ο Starr, μεταφέροντας τα λόγια του Robinson.
Η σύγκριση αυτή φέρνει στο φως τη διπλή φύση της μουσικής επιρροής. Η συλλογική ενέργεια μιας metal μπάντας συντονίζει χιλιάδες φωνές σε έναν κοινό παλμό, δημιουργώντας μία αίσθηση απόλυτης ένωσης. Στον αντίποδα, η μοναχική παρουσία ενός τροβαδούρου με μία ακουστική κιθάρα μπορεί να καθηλώσει το ίδιο τεράστιο πλήθος μόνο με τη δύναμη των στίχων του.
Και οι δύο αυτές εκδοχές αποδεικνύουν ότι η μουσική, όταν απογυμνωθεί από τα φώτα και την παραγωγή, παραμένει ένα μέσο βαθιάς επικοινωνίας. Η ιστορία του Jason Newsted από το μακρινό live στον Καναδά υπενθυμίζει ότι αυτή η σχέση χτίστηκε με κόπο, ένταση και μία άγραφη συμφωνία σεβασμού ανάμεσα στους καλλιτέχνες και το κοινό τους. Αυτή η συμφωνία προστατεύει τη μαγεία της σκηνής, ακόμα και όταν χρειάζεται να αντιμετωπιστούν μερικά ιπτάμενα βελάκια.
Οι αληθινές κοινότητες στη rock μουσική σφυρηλατούνται μέσα από τέτοιες ζωντανές δοκιμασίες. Η ικανότητα ενός συγκροτήματος να επιβιώνει από τις δυσκολίες του δρόμου και να μετατρέπει μία απειλητική στιγμή σε απόδειξη ενότητας είναι αυτό που κρατά τον ήχο της ζωντανό για δεκαετίες. Οι οπαδοί των Metallica απέδειξαν ότι η πίστη στη μουσική υπερβαίνει κάθε ατομική ανευθυνότητα.
