Ο Finn Wolfhard, γνωστός στο ευρύ κοινό από τον ρόλο του Mike Wheeler στο «Stranger Things», ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην πορεία του. Με αφορμή το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ «Fire From The Hip», μιλά για τις rock και country επιρροές που διαμόρφωσαν τον ήχο του, την απόφασή του να δώσει προτεραιότητα στη μουσική, αλλά και για τη βιογραφική ταινία των The Replacements, της οποίας συνυπογράφει το σενάριο μαζί με τον πατέρα του.
Το τέλος του «Stranger Things» έκλεισε έναν κύκλο που διήρκεσε σχεδόν ολόκληρη την εφηβεία και την ενηλικίωση του Finn Wolfhard. Για εκατομμύρια θεατές ήταν το φινάλε μιας από τις πιο επιδραστικές σειρές των τελευταίων δεκαετιών. Για τον ίδιο, όμως, ήταν κυρίως η στιγμή που απέκτησε περισσότερο χώρο για να αφιερωθεί σε μία δεύτερη, εξίσου σημαντική δημιουργική διαδρομή: τη μουσική.
Ο 23χρονος καλλιτέχνης επιστρέφει με το «Fire From The Hip», το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ, το οποίο παρουσιάζει μία αισθητή αλλαγή στον ήχο του. Οι lo-fi garage και punk αναφορές που χαρακτήρισαν προηγούμενες δουλειές του εξακολουθούν να υπάρχουν, όμως πλέον συνυπάρχουν με πιο φωτεινή παραγωγή, rock επιρροές κλασικής σχολής και έντονα country στοιχεία.
Ο Wolfhard θεωρεί ότι ο νέος δίσκος αποτυπώνει όσα έμαθε στα οκτώ χρόνια που ηχογραφεί μουσική. «Στα 23 μου δεν πρόκειται να πω ότι έχω βρει όλες τις απαντήσεις», είπε. «Όμως κάθε φορά που παίζεις και ηχογραφείς μαθαίνεις κάτι καινούργιο. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας των 20 προσπαθείς να ανακαλύψεις ποιος είσαι, τι καλλιτέχνης θέλεις να είσαι και πώς θέλεις να εκφράζεσαι. Αυτός ο δίσκος είναι μία καλή εικόνα όλων των επιρροών και των γνώσεων που συγκέντρωσα αυτά τα χρόνια. Είναι μία φυσική εξέλιξη.»
Η μεγαλύτερη αλλαγή δεν αφορά μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και τον τρόπο που δημιουργήθηκε. Σε αντίθεση με το «Happy Birthday», όπου η συνεργασία με τον Kai Slater είχε κεντρικό ρόλο, στο «Fire From The Hip» ο Wolfhard ανέλαβε ο ίδιος την παραγωγή. Στο πλευρό του βρέθηκαν ο μηχανικός ήχου Andrew Humphrey και οι Rand Kelley, Ramsey Bell, Josh Resing και Garrett Spoelhof από το συγκρότημα The Slaps, οι οποίοι αποτελούν και τη συνοδευτική μπάντα του στις συναυλίες.
Η συνεργασία γεννήθηκε μέσα από την περιοδεία του 2025, όταν τα νέα τραγούδια δοκιμάζονταν καθημερινά στις πρόβες. «Όλα έγιναν γρήγορα και πολύ φυσικά», σημείωσε. «Στις πρόβες δοκιμάζαμε αυτά τα τραγούδια και τα παιδιά είχαν εξαιρετικές ιδέες για τις ενορχηστρώσεις. Σκέφτηκα ότι έπρεπε να μεταφέρουμε αυτή την ενέργεια και στον επόμενο δίσκο.»
Οι ίδιοι ήταν εκείνοι που τον ενθάρρυναν να αναλάβει μόνος του την παραγωγή. «Τους έλεγα ότι ίσως έπρεπε να βρω έναν συμπαραγωγό. Εκείνοι μου απαντούσαν: “Κάν’ το μόνος σου. Ξέρεις ακριβώς τι θέλεις και ήθελες να το κάνεις μόνος σου και στον προηγούμενο δίσκο.”»
Αν και εξακολουθεί να θεωρεί το Βανκούβερ σπίτι του, το Σικάγο έχει αποκτήσει ξεχωριστή θέση στη ζωή του. Η γνωριμία του με τη μουσική σκηνή της πόλης ξεκίνησε χάρη στον συμπρωταγωνιστή του στο «Stranger Things», Joe Keery, ο οποίος τον παρότρυνε να ακούσει το συγκρότημα Twin Peaks. Μέσα από αυτή τη γνωριμία γνώρισε τον Cadien Lake James και σταδιακά συνδέθηκε με πολλούς μουσικούς της πόλης.
«Όταν πήγα στο Σικάγο και είδα πόσο ζωντανή είναι η μουσική σκηνή, μου άνοιξαν τα μάτια. Έκανα πολλούς φίλους εκεί. Ένιωσα ότι με υποδέχθηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Νομίζω ότι οι Καναδοί και οι άνθρωποι της αμερικανικής Μεσοδυτικής περιοχής έχουν μία παρόμοια ζεστασιά, κάτι με το οποίο ταυτίζομαι», δήλωσε.
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν για δύο εβδομάδες στα ιστορικά Pachyderm Studios της Μινεσότα, μέσα στον χειμώνα. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, το αποτέλεσμα έχει καλοκαιρινή διάθεση, ακόμη κι όταν οι στίχοι κινούνται σε πιο εσωστρεφή θέματα.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το «Nice To Meet You Again», το οποίο μιλά για τις επανασυνδέσεις και τις δυσκολίες που δημιουργεί μία ζωή γεμάτη μετακινήσεις. «Η φύση της ζωής μου είναι να γνωρίζω κάποιον, ακόμη και κάποιον για τον οποίο μπορεί να έχω ρομαντικά συναισθήματα, και μετά η δουλειά μου απαιτεί να φύγω. Κάθε φορά που επιστρέφω, είναι σαν να συστήνομαι ξανά. Τώρα που περνάω περισσότερο χρόνο στο σπίτι και χτίζω μία κοινότητα φίλων, νιώθω την επιθυμία να είμαι λιγότερο στον δρόμο και περισσότερο δίπλα στους ανθρώπους», εξήγησε.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει μαντολίνο, honky-tonk πιάνο και steel κιθάρα, στοιχεία που φέρνουν τον ήχο πιο κοντά στην country αισθητική. Ο ίδιος διευκρινίζει ότι δεν θεωρεί τον δίσκο αμιγώς country. «Για μένα λειτουργεί όπως όταν ένα rock συγκρότημα επηρεάζεται από την country χωρίς να ανήκει αποκλειστικά σε αυτήν. Μεγάλη επιρροή ήταν οι δύο πρώτοι δίσκοι των Wilco, τα «A.M.» και «Being There». Φυσικά και οι Rolling Stones, που είχαν τόσο έντονες country επιρροές.»
Ανάμεσα στις βασικές αναφορές του βρίσκονται επίσης τα κλασικά άλμπουμ «Exile on Main St.» και «Beggars Banquet» των Rolling Stones. Ο Wolfhard έχει δείξει πολλές φορές την αγάπη του για την ιστορία της rock, διασκευάζοντας στις συναυλίες του τραγούδια των Pixies, Weezer, Velvet Underground και Mac DeMarco, ενώ είχε σκηνοθετήσει και ένα stop-motion βίντεο για το «Give Me Love (Give Me Peace on Earth)» του George Harrison.
Η μεγαλύτερη εμμονή του αυτή την περίοδο, πάντως, είναι οι The Replacements. Πέρυσι εξασφάλισε τα κινηματογραφικά δικαιώματα της βιογραφίας «Trouble Boys» του Bob Mehr και από τότε γράφει το σενάριο μαζί με τον πατέρα του, Eric Wolfhard.
«Έχουμε συνάντηση γι’ αυτό αργότερα σήμερα. Προσπαθούμε να βρούμε σκηνοθέτη. Πηγαίνει πολύ καλά. Θέλω να φτιάξουμε κάτι που να είναι αυθεντικό απέναντι στους ίδιους ως ανθρώπους», σημείωσε.
Γνωρίζοντας πόσο απαιτητικοί είναι οι θαυμαστές του συγκροτήματος, όταν ανακοίνωσε δημόσια την εμπλοκή του στην ταινία χρησιμοποίησε μία χαρακτηριστική ατάκα του Paul Westerberg: «Ας τους απογοητεύσουμε!»
Όπως εξηγεί, στόχος του είναι να αποφύγει τις συνηθισμένες βιογραφικές ταινίες. «Είναι σχεδόν το αντίθετο από το είδος του συγκροτήματος που θα περίμενε κανείς να αποκτήσει βιογραφική ταινία. Θέλω να αφηγηθούμε μία ιστορία που να είναι πιστή σε αυτούς και ίσως να γνωρίσει τη μουσική τους σε ανθρώπους που δεν την ξέρουν. Η σκέψη μας είναι να αντιμετωπίσουμε τους χαρακτήρες σαν να ανήκουν σε ένα φανταστικό συγκρότημα και να επικεντρωθούμε στους ίδιους, χωρίς τις συνηθισμένες σκηνές θριάμβου που βλέπουμε συχνά σε τέτοιες ταινίες», υπογράμμισε.
Ο ίδιος έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι ακολουθεί έναν τρόπο ζωής μακριά από καταχρήσεις, γεγονός που κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την ενασχόλησή του με ένα συγκρότημα που έγινε γνωστό και για τη χαοτική συμπεριφορά του.
«Είμαι τυχερός γιατί δεν είχα ούτε έχω εθιστική προσωπικότητα. Από μικρός γνώριζα τι μπορεί να συμβεί σε παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στη δημοσιότητα όταν μπλέξουν με το αλκοόλ. Εκείνο με το οποίο ταυτίζομαι στους Replacements είναι ότι δεν φοβήθηκαν ποτέ να είναι ο εαυτός τους. Πιστεύω ότι ήταν το πιο αυθεντικό rock συγκρότημα που υπήρξε ποτέ, ακόμη κι όταν αυτό λειτουργούσε εις βάρος του», είπε.
Στο «I’ll Let You Finish» ο Wolfhard αναφέρεται σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα τηλεοπτικά στιγμιότυπα της σύγχρονης μουσικής ιστορίας. Το τραγούδι ολοκληρώνεται με τα πραγματικά λόγια που αντάλλαξαν η Taylor Swift και ο Kanye West στα MTV Video Music Awards του 2009.
«Το θυμάμαι πολύ καλά», ανέφερε. «Το έβλεπα με τον μεγαλύτερο αδελφό μου. Ήμουν πολύ μικρός για να καταλάβω τι συνέβαινε, αλλά θυμάμαι εκείνη τη στιγμή. Με ενδιαφέρει πώς συμβαίνουν ορισμένα γεγονότα, όλοι τα συζητούν και ύστερα γίνονται μέρος της καθημερινότητας, σαν να ήταν πάντα εκεί. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν κάτι πραγματικά απίστευτο.»
Το «Fire From The Hip» κινείται σε αρκετές διαφορετικές κατευθύνσεις. Τα «Maggie» και «Lights Go Down» έχουν έντονο country χαρακτήρα, το «Crater» συνδυάζει power pop με σουρεαλιστικούς στίχους, το «Tunnels» θυμίζει New Order, ενώ το «Follow» αντλεί έμπνευση από τον post-punk ήχο, με αναφορές στους DIIV, τους The Strokes και τους Interpol. Το τελευταίο είναι από τα παλαιότερα τραγούδια του δίσκου και γράφτηκε μαζί με τον Clay Frankel των Twin Peaks.
Παράλληλα με τη μουσική, ο Wolfhard σκοπεύει να συνεχίσει την υποκριτική, αλλά με πολύ πιο επιλεκτικά κριτήρια. Όπως αποκάλυψε, έχει ήδη βάλει σε αναμονή ή έχει απορρίψει προτάσεις για να δώσει απόλυτη προτεραιότητα στον νέο δίσκο και στην περιοδεία του στη Βόρεια Αμερική, η οποία ξεκινά με εξαντλημένα εισιτήρια.
«Φέτος έπρεπε να αρνηθώ δουλειές ή να τις μεταθέσω γιατί η μουσική είναι η προτεραιότητά μου», δήλωσε. «Αν πρόκειται να παίξω σε κάποια ταινία, θέλω να είναι κάτι πραγματικά διαφορετικό από όσα έχω κάνει μέχρι σήμερα. Δεν με ενδιαφέρει να επαναλάβω τον εαυτό μου. Αν υπάρχει ένας εξαιρετικός σκηνοθέτης, δεν με νοιάζει αν ο ρόλος είναι πολύ μικρός. Θέλω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που εκτιμώ. Είμαι ευγνώμων που συμμετείχα σε τόσο μεγάλες παραγωγές, όμως αυτή τη στιγμή με εκφράζει περισσότερο η μουσική και, στην υποκριτική, ιστορίες πιο προσωπικές και μικρότερης κλίμακας.»
Το πέρασμα από μία τηλεοπτική επιτυχία παγκόσμιας απήχησης σε μία πιο προσωπική μουσική πορεία δεν είναι μία απλή αλλαγή κατεύθυνσης. Ο Finn Wolfhard δείχνει να αντιμετωπίζει αυτή τη φάση ως ευκαιρία να χτίσει τη δική του ταυτότητα, χωρίς να εξαρτάται από τον ρόλο που τον έκανε γνωστό. Το «Fire From The Hip», η ενασχόλησή του με την ιστορία των The Replacements και η επιλεκτική στάση απέναντι στην υποκριτική συνθέτουν την εικόνα ενός καλλιτέχνη που επιδιώκει να εξελιχθεί με τους δικούς του όρους, ακολουθώντας τις επιρροές και τις επιλογές που θεωρεί πραγματικά ουσιαστικές.
