Οι U2 ενώνουν τις δυνάμεις τους με κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας σκηνής σε ένα ιστορικό άλμπουμ αφιερωμένο στον θρυλικό Shane MacGowan των The Pogues.
Σχεδόν τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Shane MacGowan, η ιρλανδική μουσική κοινότητα συνεχίζει να αναζητά τρόπους για να τιμήσει μία από τις πιο ιδιαίτερες φωνές της. Οι U2 αποφάσισαν να τιμήσουν τον εμβληματικό frontman των The Pogues, παρουσιάζοντας μία νέα, γεμάτη ενέργεια εκτέλεση του κλασικού τραγουδιού «Yeah, Yeah, Yeah, Yeah, Yeah» από το 1988.
Η ηχογράφηση αυτή αποτελεί τον προπομπό του πολυαναμενόμενου αφιερωματικού άλμπουμ «20th Century Paddy – The Songs of Shane MacGowan», το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 13 Νοεμβρίου από τη Rubyworks. Η συγκεκριμένη συλλογή δεν αποτελεί απλώς μία τυπική αναδρομή, αλλά ένα όραμα που είχε σχεδιάσει ο ίδιος ο MacGowan αρκετά χρόνια πριν φύγει από τη ζωή.
Η υλοποίηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε σε στενή συνεργασία με τη χήρα του, Victoria Mary Clarke, και την αδελφή του, Siobhan MacGowan. Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να αναδειχθεί το ανεκτίμητο στιχουργικό και ποιητικό έργο ενός ανθρώπου που επαναπροσδιόρισε την ιρλανδική παράδοση.
Για τον σκοπό αυτό συγκεντρώθηκε μία εντυπωσιακή ομάδα καλλιτεχνών παγκόσμιου βεληνεκούς, μεταξύ των οποίων βρίσκονται οι Bruce Springsteen, Tom Waits, The Libertines, Dropkick Murphys, David Gray, Hozier και Glen Hansard. Όλοι τους ένωσαν τις φωνές τους για να αποχαιρετήσουν έναν από τους σπουδαιότερους τραγουδοποιούς που γέννησε ποτέ η Ιρλανδία.
Με αφορμή την κυκλοφορία του τραγουδιού, ο κιθαρίστας των U2, The Edge, μοιράστηκε μερικές βαθιά συγκινητικές σκέψεις για την προσωπικότητα του εκλιπόντος καλλιτέχνη.
«Ο Shane MacGowan ήταν γεμάτος αντιφάσεις — και εκεί ακριβώς ζούσε η αλήθεια του», δήλωσε χαρακτηριστικά ο μουσικός.
«Μπορούσε να είναι απόλυτα ακριβής σε ό,τι είχε σημασία και υπέροχα απρόσεκτος για οτιδήποτε άλλο. Αν αυτό ακούγεται σαν ένα είδος παράστασης, ίσως και να ήταν, αλλά όπως το έθεσε ο Oscar Wilde, “μια μάσκα μας λέει περισσότερα από ένα πρόσωπο”», πρόσθεσε ο The Edge.
Αυτή ακριβώς η αντίφαση φαίνεται πως ήταν και το στοιχείο που έκανε τον Shane MacGowan τόσο ξεχωριστό στα μάτια όσων τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του. Πίσω από την εκρηκτική και συχνά χαοτική δημόσια εικόνα του, υπήρχε ένας δημιουργός με σπάνια επίγνωση της δύναμης των λέξεων και μία βαθιά σύνδεση με την ιστορία, τη γλώσσα και την ψυχή της Ιρλανδίας.
«Το στραβό χαμόγελο, η αγριότητα, οι παλιές ιρλανδικές προφορές δεν ήταν τόσο μεταμφιέσεις όσο σήματα. Ήταν ένας τρόπος να τοποθετήσει τον εαυτό του σε μία γενεαλογία που εκτεινόταν από τον παραμυθά της παμπ μέχρι την punk σκηνή, βρίσκοντας κάπου ανάμεσα στον John B. Keane και τους The Clash μία φωνή αρχαία και ταυτόχρονα απόλυτα σύγχρονη», τόνισε στη συνέχεια ο κιθαρίστας.
«Αυτό που έκανε με αυτή τη φωνή ήταν πραγματικά αξιοσημείωτο», συνέχισε ο The Edge. «Ένωσε νήματα που κανονικά δεν θα έπρεπε να ταιριάζουν —τη folk παράδοση, την πολιτική μνήμη, το μαύρο χιούμορ, τον ρομαντισμό— και τα έκανε να ακούγονται αναπόφευκτα», εξήγησε.
«Τα τραγούδια του ακούγονται σαν να υπήρχαν πάντα», κατέληξε ο κορυφαίος μουσικός. «Διαλύθηκε μέσα σε αυτά και, στην πορεία, δημιούργησε τον μύθο του Shane MacGowan, όπου οι λεπτομέρειες της ζωής του μόλις που διαφαίνονται, αλλά μαθαίνεις ακριβώς για τι πράγμα νοιαζόταν, και αυτό είναι το ουσιαστικό», κατέληξε.
Στη δική τους εκδοχή για το «Yeah, Yeah, Yeah, Yeah, Yeah», οι U2 κατάφεραν να διατηρήσουν ακέραιη την αυθεντική punk ενέργεια του 1988. Παράλληλα, εμπλούτισαν το τραγούδι με δυναμικές γραμμές μπάσου, πολυεπίπεδες κιθάρες και τον γνώριμο, σαρωτικό ήχο που χαρακτηρίζει τις ζωντανές εμφανίσεις τους σε μεγάλα στάδια.
Η νέα αυτή εκτέλεση ακολουθεί τα βήματα του Bruce Springsteen, ο οποίος τον περασμένο Μάρτιο είχε παρουσιάσει τη δική του εκδοχή για το εμβληματικό «A Rainy Night In Soho».
«Ο Shane ήταν ωμός, ξεκαρδιστικός, χωρίς ίχνος απολογίας και βαθυστόχαστος», είχε δηλώσει τότε ο διάσημος Αμερικανός τραγουδοποιός.
«Η ψυχή του ήταν γεμάτη με τις παραβατικές και εκστατικές ιδιότητες των αγίων», είχε προσθέσει ο Bruce Springsteen στην ανακοίνωσή του. «Δεν ξέρω ποιος θα ακούει τη δική μου μουσική σε 100 χρόνια, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα ακούνε εκείνη του Shane», υπογράμμισε με συγκίνηση.
Πέρα από την καλλιτεχνική του αξία, το άλμπουμ «20th Century Paddy – The Songs of Shane MacGowan» διατηρεί και έναν ισχυρό κοινωνικό σκοπό, τιμώντας την πολυετή δράση του MacGowan. Τουλάχιστον το 50% των εσόδων από τα δικαιώματα των καλλιτεχνών θα διατεθεί απευθείας στη φιλανθρωπική οργάνωση Dublin Simon Community, ενισχύοντας τους αστέγους στο Δουβλίνο.
Η συλλογή θα είναι διαθέσιμη σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες streaming, ενώ θα κυκλοφορήσει και σε τρεις φυσικές εκδόσεις για τους συλλέκτες. Ξεχωρίζει η πολυτελής έκδοση Deluxe Bookpack, η οποία θα περιλαμβάνει τρία βινύλια, δύο CD και ένα συλλεκτικό βιβλίο 60 σελίδων με σπάνιο αρχειακό υλικό και σημειώσεις.
Η ηχογράφηση της διασκευής πραγματοποιήθηκε σε μία ιδιαίτερα δημιουργική και δραστήρια περίοδο για τους U2.
Μέσα στην ίδια χρονιά, το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο νέα EPs, τα «Days of Ash» και «Easter Lily», καθώς και το single «Street of Dreams». Αυτό το τραγούδι ανοίγει τον δρόμο για το επόμενο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, σηματοδοτώντας παράλληλα τη δυναμική επιστροφή του Larry Mullen Jr στα ντραμς, μετά τη χειρουργική επέμβαση στην πλάτη που τον κράτησε μακριά από τις συναυλίες.
Ο νέος αυτός δίσκος θα αποτελέσει την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά με καινούργιο υλικό μετά το «Songs of Experience» του 2017. Την ίδια στιγμή, το συγκρότημα προετοιμάζεται να γιορτάσει στις 25 Σεπτεμβρίου τη συμπλήρωση 50 ετών από την ίδρυσή του, επισφραγίζοντας μισό αιώνα αδιάλειπτης παρουσίας στην παγκόσμια rock σκηνή.
Η συνάντηση των U2 με το πνεύμα του Shane MacGowan επιβεβαιώνει ότι η ιρλανδική μουσική κληρονομιά παραμένει ζωντανή, ατίθαση και βαθιά ανθρώπινη. Το «Yeah, Yeah, Yeah, Yeah, Yeah» αποτελεί μία συγκλονιστική γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αποδεικνύοντας ότι η ποίηση του δρόμου δεν χάνει ποτέ την αιχμή της.
