Με το «Ordinary» να σαρώνει ως το απρόσμενο τραγούδι του καλοκαιριού, το νέο άλμπουμ «You’ll Be Alright, Kid» του Alex Warren αποκαλύπτει μία γοητευτική προσωπικότητα που βυθίζεται σε ήχους της περασμένης δεκαετίας.
Είναι πολύ νωρίς για να αρχίσουμε να νοσταλγούμε τη δεκαετία του 2010; Ο Alex Warren μάλλον πιστεύει πως όχι, και το ίδιο φαίνεται να πιστεύουν και εκατομμύρια ακροατές που ανέδειξαν το σαρωτικό τραγούδι του «Ordinary» στην απόλυτη, αν και απρόσμενη επιτυχία του καλοκαιριού του 2025.
Η μπαλάντα του έχει καταλάβει την κορυφή του Billboard Hot 100 για έξι εβδομάδες και το No. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο για 13 εβδομάδες, ένα κράμα ωμής rock δύναμης αλά Imagine Dragons, folk-pop αισθητικής αλά The Lumineers και μιας δόσης θρησκευτικής εικονογραφίας που θυμίζει Hozier.
Όμως, πίσω από την εκρηκτική επιτυχία κρύβεται η ιστορία ενός νέου που προετοιμάζεται για αυτή τη στιγμή από την εφηβεία του.
Η πορεία του Alex Warren προς τη δόξα ήταν μία τακτική επιβίωσης. Έχοντας χάσει τον πατέρα του από καρκίνο στα νεφρά στην ηλικία των εννέα ετών και βιώνοντας μία οδυνηρή ρήξη με τη μητέρα του, η οποία τον έδιωξε από το σπίτι όταν έκλεισε τα 18, ο Warren βρήκε διέξοδο στο διαδίκτυο.
Από τα βίντεο skateboarding, έγινε φαινόμενο των social media και συνιδρυτής του Hype House, μιας κολεκτίβας κορυφαίων TikTokers στο Λος Άντζελες.
Το 2021, άρχισε να κυκλοφορεί μουσική. Το πρώτο του single, «One More I Love You», έθεσε τις βάσεις για την αισθητική του: μία έντονη folk-pop μπαλάντα με ένα τεράστιο ρεφρέν και στίχους που καθρέφτιζαν το τραυματικό του παρελθόν.
«Mom’s knees deep in alcohol / But I’m drowning» (Η μαμά βυθισμένη στο αλκοόλ / Αλλά εγώ πνίγομαι), τραγουδούσε, με τη σταθερή, τραχιά χροιά του να πρωταγωνιστεί.
«Το να κυκλοφορώ τέχνη που συνδέεται με ανθρώπους που μοιράζονται αυτή τη μάχη με το άγχος και τα θέματα ψυχικής υγείας, μία μάχη που μπορεί να σε κάνει να νιώθεις μόνος και μπερδεμένος, είναι κάτι πραγματικά δυνατό και όμορφο για μένα», είχε δηλώσει στο Rolling Stone το 2022.
Το πρώτο του άλμπουμ, «You’ll Be Alright, Kid», είναι ένας διπλός δίσκος 21 τραγουδιών, αν και η δομή του είναι λιγότερο τολμηρή απ’ ό,τι ακούγεται, καθώς το δεύτερο μισό αποτελείται από το EP των 10 τραγουδιών που κυκλοφόρησε το περασμένο φθινόπωρο.
Η άνοδος της δημοτικότητάς του είναι εμφανής από τις συμμετοχές στον πρώτο δίσκο του, που περιλαμβάνουν ονόματα όπως ο Jelly Roll και η Rosé των BLACKPINK.
Ο Alex Warren είναι μία ελκυστική προσωπικότητα, αλλά αυτό δεν μεταφράζεται πάντα επιτυχώς στη μουσική του. Το «You’ll Be Alright, Kid» είναι συχνά βυθισμένο στη σοβαροφάνεια της παρωχημένης post-grunge και της folk-pop.
Σε τραγούδια όπως «First Time on Earth» —ένα τραγούδι συγχώρεσης προς τους γονείς του— οι δεύτερες φωνές πνίγουν κάθε συναισθηματική στιγμή, λειτουργώντας σαν φωτεινές επιγραφές νέον που υποδεικνύουν στον ακροατή πότε πρέπει να νιώσει κάτι.
Ωστόσο, όταν ο Warren τολμά να αλλάξει τη συνταγή, ο δίσκος αναπνέει. Στο δυναμικό «Getaway Car», αποπνέει μία αυτοπεποίθηση που σχεδόν ακούγεται στη φωνή του.
Το «Everything», με το πιάνο να οδηγεί τη μελωδία, καταφέρνει να υποστηρίξει τους δραματικούς του στίχους («You might as well / Take the breath from my lungs / The stars from the sky») χωρίς θεατρινισμούς.
Το «Heaven Without You» αποδεικνύει πόσο μπορεί να λάμψει η τρυφερότητά του όταν δεν περιβάλλεται από εκκωφαντικά ντραμς.
Το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ φέρνει στο μυαλό την εποχή που καλλιτέχνες όπως ο Philip Phillips, οι Mumford & Sons και οι Of Monsters and Men κυριαρχούσαν στα εναλλακτικά ραδιόφωνα.
Ο Alex Warren είναι ακόμα νέος —κλείνει τα 25 τον Σεπτέμβριο— και έχει όλο τον χρόνο μπροστά του να χαράξει τη δική του πορεία. Έχει αποδείξει ότι διαθέτει τη γοητεία, την ιστορία και τη φωνή.
Το στοίχημα τώρα είναι να βρει έναν ήχο που να είναι τόσο μοναδικός και συναρπαστικός όσο η ίδια του η ζωή, χωρίς να βασίζεται σε φόρμουλες του παρελθόντος. Όπως δηλώνει και ο τίτλος του άλμπουμ του, πιθανότατα, όλα θα πάνε καλά.
