Η Ariana Grande ολοκλήρωσε μία σειρά πέντε εμφανίσεων στο Barclays Center του Μπρούκλιν παρουσιάζοντας μία παράσταση που ενώνει τη μουσική, το μουσικό θέατρο και τον κινηματογράφο σε μία ενιαία εμπειρία. Οι αλλαγές στους στίχους του «Thank U, Next», οι αναφορές στην προσωπική της ζωή, η σύνδεση με το «Wicked» και η προετοιμασία για το επόμενο άλμπουμ της «Petal» συνθέτουν μία περιοδεία που εξελίσσεται μαζί με την ίδια.
Επτά χρόνια μετά την τελευταία περιοδεία της Νέας Υόρκης, η Ariana Grande επέστρεψε σε μία εντελώς διαφορετική φάση της ζωής και της καριέρας της. Η ολοκλήρωση της πενθήμερης παρουσίας της στο Barclays Center του Μπρούκλιν έδειξε ότι το «Eternal Sunshine Tour» έχει σχεδιαστεί ως κάτι πολύ περισσότερο από μία ακολουθία τραγουδιών. Πρόκειται για μία παράσταση με ενιαία δραματουργία, όπου κάθε αλλαγή στους στίχους, κάθε κινηματογραφική σκηνή και κάθε μουσική επιλογή υπηρετούν μία κοινή ιδέα: την αποδοχή του παρελθόντος και τη συμφιλίωση με όλες τις εκδοχές του εαυτού της.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσέγγισης ήρθε μέσα από το «Thank U, Next». Το τραγούδι που αποτέλεσε σημείο καμπής στην πορεία της Grande συνεχίζει να αλλάζει μαζί με τη ζωή της.
Στην τελευταία βραδιά της μίνι παραμονής της στο Μπρούκλιν, η τραγουδίστρια ερμήνευσε τον πρώτο στίχο ως εξής: «Έγραψα μερικά τραγούδια για τον Ricky, πάντα βρίσκουμε τον δρόμο μας πίσω ο ένας στον άλλον», τραγούδησε.
Η αλλαγή αυτή αντικατέστησε τον γνωστό στίχο «Έγραψα μερικά τραγούδια για τον Ricky, τώρα τα ακούω και γελάω», δίνοντας εντελώς διαφορετικό συναισθηματικό βάρος στο τραγούδι.
Ο Ricky στον οποίο αναφέρεται είναι ο Ricky Alvarez, ο οποίος, σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες, είναι και πάλι σύντροφός της. Η σχέση τους ξεκίνησε πριν από περισσότερο από μία δεκαετία και εξελίχθηκε μέσα από μία μακρά κοινή επαγγελματική και προσωπική πορεία.
Ο Alvarez εμφανίστηκε το 2014 ως χορευτής στο βίντεο του «Problem» και στη συνέχεια έγινε σταθερό μέλος της ομάδας της Grande, συμμετέχοντας σε εμφανίσεις και στην περιοδεία «Honeymoon Tour» το 2015.
Η σχέση τους έγινε γνωστή την ίδια χρονιά, ενώ ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2016. Παρ’ όλα αυτά, οι δυο τους διατήρησαν φιλικές σχέσεις. Ο Alvarez επέστρεψε στην ομάδα της ως φωτογράφος και βιντεολήπτης στην περιοδεία «Sweetener World Tour» το 2018.
Η επανασύνδεσή τους επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από το TMZ, ενώ οι αλλαγές στους στίχους του «Thank U, Next» είχαν ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι κάτι είχε αλλάξει. Στην εμφάνισή της στο Όστιν του Τέξας, είχε τραγουδήσει: «Έγραψα μερικά τραγούδια για τον Ricky και εξακολουθούν να ακούγονται πολύ καλά.»
Στο Μπρούκλιν προχώρησε ένα βήμα ακόμη πιο πέρα, μετατρέποντας μία αναφορά που κάποτε είχε ειρωνικό χαρακτήρα σε μία δήλωση συμφιλίωσης. Το ίδιο συνέβη και με έναν ακόμη στίχο του τραγουδιού. «Θα ευχαριστώ τον μπαμπά μου, όλοι μας ωριμάσαμε μέσα από όσα ζήσαμε», τραγούδησε.
Οι αλλαγές αυτές δείχνουν ότι η Grande αντιμετωπίζει πλέον το «Thank U, Next» με διαφορετική ματιά από εκείνη που είχε όταν το παρουσίαζε πριν από επτά χρόνια. Τότε, όπως είχαν παρατηρήσει πολλοί θεατές, δυσκολευόταν συχνά να το ολοκληρώσει χωρίς να συγκινηθεί. Σήμερα, το ίδιο τραγούδι ακούγεται περισσότερο σαν μία γιορτή προσωπικής εξέλιξης.
Η ίδια φιλοσοφία διατρέχει ολόκληρη την περιοδεία «Eternal Sunshine Tour».
Η παράσταση χωρίζεται σε πέντε πράξεις και συνδέεται με κινηματογραφικές σκηνές από μία μικρού μήκους ταινία που σκηνοθέτησαν η Ariana Grande και ο Christian Breslauer. Η αισθητική της επεκτείνει το σύμπαν που είχαν ήδη δημιουργήσει με το βίντεο του «We Can’t Be Friends (Wait for Your Love)» και τη μικρού μήκους ταινία «Brighter Days Ahead», η οποία είχε διακριθεί με τρία MTV Video Music Awards.
Η εισαγωγή μεταφέρει την Ariana στην κλινική Brighter Days, όπου υποβάλλεται σε διαδικασία διαγραφής αναμνήσεων. Από εκεί ξεκινά μία διαδρομή που παραπέμπει ευθέως στην ταινία «Eternal Sunshine of the Spotless Mind», ενώ σταδιακά οδηγεί το κοινό μέσα από διαφορετικές περιόδους της ζωής της.
Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, μία σκηνή εμπνευσμένη από τη σεκάνς «Helping Hands» της ταινίας «Labyrinth» του 1986 δείχνει την Ariana να πέφτει προς τις πιο δύσκολες αναμνήσεις της. Η εικόνα προετοιμάζει το συναισθηματικό περιεχόμενο που ακολουθεί και ενισχύει τη χαρακτηριστική αισθητική επιστημονικής φαντασίας της περιοδείας, με αναφορές που θυμίζουν επίσης το «The Twilight Zone».
Παράλληλα, η Grande ενώνει όλες τις διαφορετικές καλλιτεχνικές πλευρές της. Οι ερμηνείες στα «Dangerous Woman» και «Past Life» αναδεικνύουν τις δυνατότητές της ως τραγουδίστριας, ενώ στοιχεία από το μουσικό θέατρο συνυπάρχουν με τον κινηματογράφο.
Η περιοδεία περιλαμβάνει ακόμη αναφορές στο «Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2», ιδιαίτερα στη λευκή ενδιάμεση σκηνή ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, ενώ η επιρροή της ταινίας «Eternal Sunshine of the Spotless Mind» παραμένει εμφανής από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ξεχωριστή θέση έχουν και οι μικρές αναφορές στο «Wicked». Μετά τη συμμετοχή της ως Glinda δίπλα στη Cynthia Erivo στην κινηματογραφική μεταφορά του μιούζικαλ μέσα από δύο ταινίες, η Grande ενσωματώνει διακριτικά στοιχεία της εμπειρίας αυτής στην περιοδεία της.
Κατά την επίσημη υποδοχή του κοινού είπε: «Είναι όμορφο που βρισκόμαστε ξανά όλοι μαζί, έτσι δεν είναι;»
Στην εμφάνιση της 18ης Ιουλίου έκανε και μία αναφορά στο γνωστό διαδικτυακό αστείο με τη Madame Morrible κατά τη διάρκεια του «Just Like Magic».
Η σύνδεση με το «Wicked» αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς όσα συνόδευσαν εκείνη την περίοδο. Παρότι οι δύο ταινίες της χάρισαν ακόμη ένα Βραβείο Grammy και την πρώτη υποψηφιότητά της για Όσκαρ, η δημόσια συζήτηση συχνά επικεντρώθηκε στην εμφάνισή της, στη σχέση της με τη Cynthia Erivo και σε σχολιασμούς που ξεπέρασαν τα όρια της καλλιτεχνικής κριτικής.
Το «Eternal Sunshine Tour» μοιάζει να αφήνει πίσω εκείνον τον θόρυβο και να επαναφέρει στο προσκήνιο την ίδια την Grande.
Η πιο συγκινητική στιγμή έρχεται όταν εμφανίζεται η μικρότερη εκδοχή της Ariana. Οι δύο συναντιούνται μπροστά στην ταινία «Ο Μάγος του Οζ», παρακολουθώντας την Glinda να εξηγεί στη Dorothy ότι είχε πάντοτε τη δύναμη να επιστρέψει στο σπίτι της, αρκεί πρώτα να ολοκληρώσει το ταξίδι της και να το πιστέψει.
Το συγκεκριμένο θέμα φαίνεται να συνδέεται και με το επόμενο άλμπουμ της, «Petal», που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 31 Ιουλίου. Η ίδια έχει περιγράψει τον δίσκο ως μία ιστορία που εξερευνά «κάτι γεμάτο ζωή, που μεγαλώνει μέσα από τις ρωγμές ενός ψυχρού, σκληρού και δύσκολου περιβάλλοντος».
Πριν ολοκληρώσει το βασικό μέρος της συναυλίας με το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ, «Hate That I Made You Love Me», απευθύνθηκε στο κοινό λέγοντας: «Εγώ όμως χαίρομαι που σε έκανα να με αγαπήσεις.»
Η επιλογή των τραγουδιών υπηρετεί αυτή την αφήγηση, ακόμη κι αν αρκετές γνωστές επιτυχίες έμειναν εκτός προγράμματος. Ολόκληρο το άλμπουμ «Sweetener», για παράδειγμα, απουσιάζει από το πρόγραμμα, καθώς η Grande προτιμά να διατηρήσει τη συνοχή της ιστορίας που αφηγείται στη σκηνή.
Η μετάβαση από το «Honeymoon Avenue» στο «Hampstead», η επιστροφή στο χαρακτηριστικό της χτένισμα με την αλογοουρά και το φινάλε του «Supernatural», όπου η σκηνική δράση ολοκληρώνεται με μία εντυπωσιακή κινηματογραφική εικόνα, δείχνουν ότι η παράσταση έχει σχεδιαστεί με γνώμονα τη συνολική εμπειρία και όχι μόνο τη διαδοχή των τραγουδιών.
Στο τέλος κάθε συναυλίας μένει η αίσθηση ότι η Ariana Grande επέστρεψε στη σκηνή με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και σαφή καλλιτεχνική κατεύθυνση. Το «Eternal Sunshine Tour» λειτουργεί ως μία αναδρομή σε διαφορετικές περιόδους της ζωής της, χωρίς να επιχειρεί να τις σβήσει ή να τις ωραιοποιήσει. Τις τοποθετεί στη σωστή τους θέση, τις συνδέει μεταξύ τους και δείχνει πώς συνεχίζουν να επηρεάζουν την καλλιτέχνιδα που βρίσκεται σήμερα πάνω στη σκηνή. Αυτό δίνει στην περιοδεία μία συνοχή που δύσκολα συναντά κανείς σε παραγωγές αυτού του μεγέθους και αφήνει την αίσθηση ότι η επόμενη σελίδα της δημιουργικής της πορείας μόλις ξεκινά.
