Το Ανώτατο Δικαστήριο του Πουέρτο Ρίκο έδωσε το πράσινο φως στην πρώην σύντροφο του Bad Bunny, Carliz De La Cruz Hernández, να συνεχίσει τη δικαστική μάχη εναντίον του. Η ίδια διεκδικεί αποζημίωση για τη χρήση της φωνής της στο τραγούδι «Dos Mil 16» χωρίς τη συγκατάθεσή της, ανοίγοντας μία μεγάλη συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα και την εμπορική εκμετάλλευση της προσωπικής ταυτότητας στη μουσική βιομηχανία.
Η δικαστική διαμάχη ανάμεσα στον Bad Bunny και την πρώην σύντροφό του, Carliz De La Cruz Hernández, περνά πλέον σε ένα νέο, καθοριστικό στάδιο, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο του Πουέρτο Ρίκο αποφάσισε να επιτρέψει τη συνέχιση της αγωγής της εναντίον του διάσημου τραγουδιστή.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η χαρακτηριστική φωνή όπου ακούγεται η φράση «Bad Bunny baby», την οποία η De La Cruz Hernández είχε στείλει στον τραγουδιστή πριν από χρόνια. Η απόφαση αυτή αποτελεί μία σημαντική νίκη για την ενάγουσα, καθώς το δικαστήριο αναγνώρισε ότι η χρήση της φωνής της στο εξαιρετικά δημοφιλές τραγούδι «Dos Mil 16», από το άλμπουμ «Un Verano Sin Ti» του 2022, μπορεί να θεωρηθεί παράνομη εμπορική εκμετάλλευση της ταυτότητάς της.
Η σχέση του πρώην ζευγαριού ξεκίνησε το 2011, πολύ πριν ο Benito Martinez Ocasio αποκτήσει την παγκόσμια φήμη του ως Bad Bunny. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, η De La Cruz Hernández ηχογράφησε τη συγκεκριμένη φράση στο κινητό της τηλέφωνο το 2015, μετά από δικό του αίτημα.
Παρόλο που η προσωπική τους σχέση πέρασε από πολλές διακυμάνσεις, με χωρισμούς, επανασυνδέσεις και τελικό χωρισμό, η φωνή της παρέμεινε αποθηκευμένη στα αρχεία του τραγουδιστή. Η ίδια υποστηρίζει ότι δεν έδωσε ποτέ την άδεια της για να χρησιμοποιηθεί αυτό το ηχητικό υλικό στις επίσημες κυκλοφορίες του.
Η δικαστική απόφαση, η οποία εκτείνεται σε 80 σελίδες, ξεκαθαρίζει το τοπίο σχετικά με το ποια τραγούδια μπορούν να συμπεριληφθούν στη διαδικασία. Η De La Cruz Hernández είχε καταθέσει αγωγή το 2023, στρεφόμενη τόσο κατά του τραγουδιστή όσο και κατά της εταιρείας του, Rimas Entertainment, ζητώντας αποζημίωση και για το παλιότερο τραγούδι «Pa Ti» του 2015.
Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η πλευρά της ενάγουσας καθυστέρησε υπερβολικά να κινηθεί νομικά για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία. Με βάση την παραγραφή των αδικημάτων, οι αξιώσεις για το «Pa Ti» απορρίφθηκαν οριστικά, περιορίζοντας τη δικαστική μάχη αποκλειστικά στο «Dos Mil 16».
Η νομική επιχειρηματολογία της De La Cruz Hernández βασίζεται στο δικαίωμα της δημοσιότητας, έναν νόμο που προστατεύει τη φωνή και την εικόνα ενός ατόμου από μη εξουσιοδοτημένη εμπορική χρήση. Παραδοσιακά, αυτός ο νόμος εφαρμόζεται κυρίως σε διαφημίσεις και όχι σε μουσικές παραγωγές.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, το δικαστήριο υιοθέτησε μία διαφορετική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Κρίθηκε ότι η χρήση της φωνής της λειτούργησε ως ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο μάρκετινγκ. Η παρουσία της στο τραγούδι τροφοδότησε τις φήμες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την προσωπική τους ζωή, γεγονός που κέντρισε το ενδιαφέρον των θαυμαστών και βοήθησε σημαντικά στην αύξηση των πωλήσεων του δίσκου.
«Δεν έσφαλαν όταν έκριναν ότι τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν σχετικά με την εμπορική ή επιχειρηματική εκμετάλλευση της φωνής της κυρίας De la Cruz Hernández ήταν επαρκή για να τραβήξουν την προσοχή στο εν λόγω προϊόν ή για να ενημερώσουν το κοινό γι’ αυτό μέσω των μέσων ενημέρωσης», έγραψε στην απόφαση της πλειοψηφίας η δικαστής Mildred G. Pabón Charneco. Η τοποθέτηση αυτή ανοίγει τον δρόμο για να εξεταστεί η χρήση ενός φωνητικού δείγματος σε τραγούδι ως μία μορφή έμμεσης διαφήμισης.
Παράλληλα, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε μία προηγούμενη απόφαση του 2024 και επανέφερε τις κατηγορίες που αφορούν την παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων της ηχογράφησης. Οι δικαστές έκριναν ότι μία προσωπική και ξεχωριστή φωνητική ερμηνεία, από τη στιγμή που αποτυπώνεται σε ένα φυσικό μέσο, μπορεί να προστατεύεται από τον νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
«Στον βαθμό που μία τέτοια ερμηνεία με τη χρήση της φωνής της είναι αποτυπωμένη σε ένα υλικό μέσο, αναγνωρίζουμε ότι μπορεί να προκύψουν πνευματικά δικαιώματα στην ηχογράφηση», επισήμανε η δικαστής Mildred G. Pabón Charneco, προσθέτοντας ότι η ενάγουσα έχει παρουσιάσει αρκετά στοιχεία ώστε να προχωρήσει η υπόθεση στο ακροατήριο.
Η απόφαση πάντως δεν ήταν ομόφωνη, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές νομικές ερμηνείες που υπάρχουν για το θέμα. Ο δικαστής Angel Colón Pérez διαφώνησε έντονα με την πλειοψηφία, υποστηρίζοντας ότι η αγωγή θα έπρεπε να είχε απορριφθεί στο σύνολό της.
«Μας φαίνεται ξεκάθαρο ότι, στο πλαίσιο της παρούσας αντιδικίας, καμία από τις απαιτήσεις που προβάλλει η κυρία De La Cruz Hernández δεν είναι νομικά βάσιμη βάσει οποιουδήποτε νόμου είναι διαθέσιμος στη δικαιοδοσία μας», έγραψε στη δική του γνωμοδότηση. Οι εκπρόσωποι των δύο πλευρών δεν θέλησαν να κάνουν κάποιο σχόλιο αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης.
Η Carliz De La Cruz Hernández διεκδικεί πλέον και επίσημα το μερίδιο που θεωρεί ότι της αναλογεί από την τεράστια επιτυχία του άλμπουμ, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και μία αυθόρμητη ηχογράφηση λίγων δευτερολέπτων μπορεί να έχει σοβαρές νομικές και οικονομικές συνέπειες.
