Ο Billy Corgan των Smashing Pumpkins αναρωτιέται αν ο Kanye West εμπνεύστηκε από τον δικό του τρόπο διαχείρισης της φήμης και θυμάται την εποχή που ηχογραφούσε στο Σικάγο λίγα μέτρα μακριά από το κατάστημα όπου δούλευε ο νεαρός τότε Ye.
Το Σικάγο έχει μια μακρά παράδοση να γεννά προσωπικότητες που αρνούνται πεισματικά να συμβιβαστούν με τους κανόνες της μουσικής βιομηχανίας. Ανάμεσά τους, δύο καλλιτέχνες ξεχωρίζουν για την ικανότητά τους να κινούνται διαρκώς στο επίκεντρο έντονων συζητήσεων: ο Billy Corgan και ο Kanye West. Και οι δύο έχτισαν ένα σημαντικό μέρος της δημόσιας εικόνας τους μέσα από συγκρούσεις, απρόβλεπτες δηλώσεις και μια διαρκή αμφισβήτηση της κριτικής.
Η σύνδεση ανάμεσα στις δύο αυτές πορείες τέθηκε στο τραπέζι κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εμφάνισης του Corgan στην εκπομπή «Popcast». Ο παρουσιαστής Jon Caramanica παρατήρησε τις έντονες ομοιότητες στη συμπεριφορά τους και σχολίασε ευθέως ότι διακρίνει πολλά στοιχεία του West στον χαρακτήρα του τραγουδιστή.
Η αντίδραση του frontman των Smashing Pumpkins ήταν άμεση και γεμάτη αυτοπεποίθηση. Αντί να αποδεχθεί ότι επηρεάστηκε από τον ράπερ, διεκδίκησε αμέσως τα ιστορικά πρωτεία αυτής της προσέγγισης.
«Μήπως συμβαίνει το αντίστροφο; Δεν προηγήθηκα εγώ;», απάντησε ο Corgan, υπενθυμίζοντας ότι η δική του παρουσία στα πράγματα είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια νωρίτερα.
Για να επιρρώσει το σκεπτικό του, ο 59χρονος κιθαρίστας και τραγουδιστής γύρισε πίσω στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ήταν η εποχή που οι Smashing Pumpkins δούλευαν πυρετωδώς πάνω στο φιλόδοξο άλμπουμ τους «Mellon Collie and the Infinite Sadness», χωρίς να γνωρίζουν ποιος βρισκόταν ελάχιστα μέτρα πιο πέρα.
«Όταν φτιάχναμε το “Mellon Collie”, ο Kanye δούλευε κυριολεκτικά ένα τετράγωνο πιο κάτω, σε ένα κατάστημα Gap», ανέφερε χαρακτηριστικά. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε καμία επαφή μεταξύ τους, όμως η σύμπτωση της συνύπαρξής τους στους ίδιους δρόμους του Σικάγο έμελλε να αποκτήσει ιδιαίτερο νόημα στο πέρασμα του χρόνου.
Όταν ο West άρχισε σταδιακά να ανεβαίνει στο προσκήνιο και να καθιερώνεται ως μια από τις πιο πολυσυζητημένες φιγούρες της μουσικής, ο Corgan παρακολουθούσε την εξέλιξή του με προσοχή. Πολύ γρήγορα αναγνώρισε στον νεότερο ράπερ μια τακτική που του φαινόταν εντελώς οικεία: τη συνειδητή επιλογή να δημιουργεί αναστάτωση γύρω από κάθε του κίνηση.
«Όταν πρωτοείδα το παιχνίδι του, σκέφτηκα: “Μήπως επηρεάστηκε από τον τρόπο που το έκανα εγώ όλο αυτό;”», δήλωσε ο Corgan. «Γιατί ήταν ακριβώς το ίδιο παιχνίδι. Άνοιγε μέτωπα και έκανε ακραία πράγματα».
Ο Corgan περιέγραψε αυτή τη μέθοδο όχι ως μια αυθόρμητη εκδήλωση έπαρσης, αλλά ως ένα μελετημένο «παιχνίδι γνωστικής ασυμφωνίας». Με αυτή την τακτική, η σκόπιμα προκλητική στάση του καλλιτέχνη λειτουργεί ως μοχλός πίεσης, εξαναγκάζοντας το κοινό και τους κριτικούς να αναμετρηθούν με τις απόψεις τους.
«Δημιουργώντας αυτή τη συζήτηση γνωστικής ασυμφωνίας, αναγκάζεις τον άλλον να διαλέξει πλευρά», εξήγησε ο κιθαρίστας. «Έτσι, όταν θέτω ένα ερώτημα όπως “Αξιολογήθηκε δίκαια η δουλειά μου από την τάξη των κριτικών σας;”, σε υποχρεώνω να πάρεις μια απόφαση για την αξία μου».
Σύμφωνα με τον Corgan, ο West υιοθέτησε ακριβώς τον ίδιο μηχανισμό, τοποθετώντας τον εαυτό του σε μια μόνιμη κατάσταση σύγκρουσης με το κατεστημένο της μουσικής βιομηχανίας. Σκοπός δεν ήταν ποτέ η ήσυχη αποδοχή, αλλά η δημιουργία ενός διλήμματος χωρίς ενδιάμεσες αποχρώσεις.
«Ως καλλιτέχνης, αυτό είδα να κάνει ο Kanye», συνέχισε ο Corgan. «Ήταν σαν να έλεγε: “Θα ανοίξω τη σύγκρουση και θα σε αναγκάσω να αποφασίσεις αν είμαι ιδιοφυΐα ή αν είμαι ηλίθιος”».
Αυτή η ανάγκη να επιβάλει στους άλλους να πάρουν μια ακραία θέση αποτελεί, κατά τη γνώμη του, τον κοινό τους παρονομαστή. «Αυτό ακριβώς είναι αυτό το παιχνίδι, και αναρωτιέμαι αν το πήρε από εμένα, αν και ίσως απλώς να υπήρχε στην ατμόσφαιρα της πόλης», πρόσθεσε ο ίδιος.
Παρά τους προφανείς παραλληλισμούς στις δημόσιες εικόνες τους, οι δύο καλλιτέχνες δεν διατηρούν στενή προσωπική επαφή. Ο Corgan διευκρίνισε ότι σε όλη τους τη ζωή έχουν μιλήσει απευθείας μόνο μία φορά, σε ένα φιλικό τηλεφώνημα που διήρκεσε περίπου δεκαπέντε λεπτά.
Σήμερα, ο τραγουδιστής στρέφει την προσοχή του στη δική του πορεία, συνεχίζοντας την περιοδεία «Rats in a Cage Tour». Με αυτή τη σειρά εμφανίσεων, οι Smashing Pumpkins γιορτάζουν τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του «Mellon Collie And the Infinite Sadness», ανατρέχοντας στο άλμπουμ που σφράγισε οριστικά την ταυτότητά τους.
Είτε πρόκειται για μια αυθεντική επιρροή είτε για το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο που γεννά το Σικάγο, ο Billy Corgan εξακολουθεί να θεωρεί τη δημόσια πρόκληση αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής του έκφρασης. Για τον ίδιο, η πραγματική αποτυχία δεν είναι να σε θεωρούν δύσκολο ή αντιδραστικό, αλλά να περνάς εντελώς απαρατήρητος.
