Η πολυετής νομική σύγκρουση του Chance the Rapper με τον επί χρόνια μάνατζέρ του, Pat Corcoran, ολοκληρώθηκε με μία απόφαση που αναδεικνύει τους κινδύνους των προφορικών συμφωνιών στη μουσική βιομηχανία.
Με μία απόφαση που βάζει τέλος σε μία από τις πιο πικρές δικαστικές διαμάχες, οι ένορκοι στο Σικάγο απέρριψαν όλες τις νομικές αξιώσεις του Pat Corcoran κατά του Chance the Rapper. Η ετυμηγορία εκδόθηκε το βράδυ της Παρασκευής, μετά από μία ακροαματική διαδικασία που διήρκεσε δυόμισι εβδομάδες και έφερε στο φως τις άγνωστες πτυχές μιας σχέσης που κάποτε θεωρούνταν υπόδειγμα επιτυχίας στον ανεξάρτητο χώρο.
Ο Chance the Rapper, γεννημένος ως Chancelor Bennett, και ο Corcoran, ευρύτερα γνωστός ως Pat the Manager, υπήρξαν αχώριστοι συνεργάτες για χρόνια. Η ρήξη τους, ωστόσο, υπήρξε απότομη και οδήγησε σε μία δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε το 2020, όταν ο Corcoran κατέθεσε αγωγή διεκδικώντας απλήρωτες προμήθειες ύψους 3,8 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η πλευρά του μάνατζερ υποστήριξε ότι τα χρήματα αυτά του οφείλονταν βάσει μιας λεγόμενης «sunset clause», μιας ρήτρας που θα ίσχυε για τρία χρόνια μετά τη λήξη της συνεργασίας τους. Παρά το γεγονός ότι οι δύο άνδρες δεν είχαν υπογράψει ποτέ γραπτό συμβόλαιο, ο Corcoran βασίστηκε σε προφορικές δεσμεύσεις, τις οποίες όμως το σώμα των ενόρκων απέρριψε πλήρως.
Παράλληλα, οι ένορκοι τάχθηκαν υπέρ του Chance the Rapper στην ανταγωγή που είχε καταθέσει το 2021. Σε αυτήν, ο τραγουδιστής κατηγορούσε τον Corcoran για παραβίαση των καταπιστευματικών καθηκόντων του και για εκμετάλλευση επαγγελματικών ευκαιριών προς ίδιον όφελος.
Παρ’ όλα αυτά, η οικονομική ικανοποίηση που επιδικάστηκε στον καλλιτέχνη ήταν συμβολική. Αντί για το 1 εκατομμύριο δολάρια που ζητούσε ο Chance the Rapper, οι ένορκοι του επιδίκασαν μόλις 35 δολάρια ως αποζημίωση, ένα ποσό που αντικατοπτρίζει την πολυπλοκότητα των αμοιβαίων κατηγοριών.
Σε δήλωσή του ο Jay Scharkey, δικηγόρος του Corcoran, ανέφερε: «Σεβόμαστε την απόφαση των ενόρκων, αλλά το μήνυμα προς τους μάνατζερ της μουσικής είναι σαφές: Φροντίστε να έχετε γραπτά συμβόλαια. Η αποζημίωση των 35 δολαρίων δείχνει πόσο σοβαρά εξέτασαν οι ένορκοι την υπόθεση του Chance».
Κατά τη διάρκεια των τελικών αγορεύσεων, οι δικηγόροι των δύο πλευρών προσπάθησαν να σκιαγραφήσουν δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές της ίδιας ιστορίας. Η πλευρά του Corcoran εστίασε στην αφοσίωση και στον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε ο μάνατζερ στην εκτόξευση της καριέρας του τραγουδιστή.
Ο Robert D. Sweeney, ένας εκ των δικηγόρων του Corcoran, έδωσε το στίγμα της επιχειρηματολογίας του λέγοντας: «Αυτή η ιστορία αφορά κάποιον που γίνεται διάσημος και ξεχνά τι χρειάστηκε για να φτάσει εκεί». Σύμφωνα με τον ίδιο, η υπόθεση αφορούσε τη διασφάλιση των χρημάτων που δικαιούνταν ο πελάτης του βάσει μιας συμφωνίας για προμήθεια 15% επί των καθαρών κερδών, η οποία φέρεται να έγινε το 2013.
Ο Sweeney παρουσίασε τον Corcoran ως τον κοινό παρονομαστή στην επιτυχία του καλλιτέχνη, υπενθυμίζοντας το άλμπουμ «Coloring Book» του 2016. Η συγκεκριμένη δουλειά παρέμεινε για 125 εβδομάδες στο Billboard 200 και χάρισε στον Chance the Rapper τρία βραβεία Grammy την επόμενη χρονιά.
Αντιπαρέβαλε αυτή την επιτυχία με το άλμπουμ «Star Line» του 2025, το οποίο κυκλοφόρησε μετά τη διακοπή της συνεργασίας τους. Η συγκεκριμένη δουλειά παρέμεινε μόλις μία εβδομάδα στο Billboard 200, με τον Sweeney να σχολιάζει: «Μπορεί να είσαι σπουδαίος, αλλά αν δεν έχεις τους σωστούς ανθρώπους γύρω σου, πώς θα εξελιχθεί αυτό;».
Ο δικηγόρος πρόσθεσε πως δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ο Pat αγαπούσε αυτόν τον άνθρωπο, εξηγώντας ότι ο Corcoran ανέλαβε ρόλους στην προώθηση και τη διανομή που ξεπερνούσαν τα τυπικά καθήκοντα ενός μάνατζερ. «Ο Pat πήρε το 15% του και έκανε τα πάντα για να αποδείξει ότι οι μεγάλες δισκογραφικές είχαν άδικο και να τονίσει τη σημασία τού να παραμένει κανείς ανεξάρτητος», τόνισε.
Στην κατακλείδα του, ο Sweeney περιέγραψε την κατάσταση ως μία διαφωνία μεταξύ δύο ανθρώπων που μόχθησαν μαζί. «Αυτή η υπόθεση αφορά δύο ανθρώπους που δούλεψαν πολύ σκληρά, μετά διαφώνησαν, τράβηξαν χωριστούς δρόμους και κάποιος δεν πληρώθηκε», είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας: «Ο Pat εγείρει αξίωση για αθέτηση προφορικής συμφωνίας. Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε τι ειπώθηκε, οπότε το ζήτημα είναι ποια ιστορία βγάζει νόημα».
Όταν τον λόγο πήρε η δικηγόρος του Chance the Rapper, Precious S. Jacobs-Perry, η ρητορική άλλαξε άρδην. Υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο για τη συμφωνία «sunset clause» πέρα από τα λεγόμενα του ίδιου του Pat, χαρακτηρίζοντας την υπόθεση ως ένα προϊόν απληστίας.
«Δεν υπάρχουν στοιχεία για μία συμφωνία “sunset clause” πέρα από τα λεγόμενα του Pat», ανέφερε η Jacobs-Perry. Συνέχισε λέγοντας: «Όλα αφορούν την απληστία του Pat και την επιθυμία του για κάτι που δεν αξίζει. Μόνο και μόνο επειδή το θέλεις, δεν σημαίνει ότι το παίρνεις».
Η Jacobs-Perry παρουσίασε γραπτές επικοινωνίες από το 2014, όπου ο Corcoran περιέγραφε την προφορική τους συμφωνία. Ενώ γινόταν αναφορά στην προμήθεια του 15%, δεν υπήρχε καμία μνεία σε πληρωμές μετά τη λήξη της συνεργασίας. Η συγκεκριμένη ρήτρα, σύμφωνα με τη δικηγόρο, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο κείμενο της αγωγής το 2020.
Η υπεράσπιση του τραγουδιστή ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Corcoran οικειοποιήθηκε την επιτυχία του καλλιτέχνη, ενώ ταυτόχρονα έχτιζε τις δικές του επιχειρήσεις, παραμελώντας τις ανάγκες του Chance the Rapper. «Όλες οι εταιρείες που δημιούργησε δεν είχαν καμία σχέση με τον Chance, επένδυε στον εαυτό του. Ο Pat χρησιμοποίησε τη θέση του για να πλουτίσει επανειλημμένα», δήλωσε, προσθέτοντας: «Επέλεξε να μην είναι στο πλευρό του Chance όπως ήταν παλαιότερα».
Στα παραδείγματα κακοδιαχείρισης που αναφέρθηκαν περιλαμβάνονταν 24.000 παραγγελίες εμπορευμάτων (merchandise) που έμειναν ανεκτέλεστες το 2019. Η Jacobs-Perry υποστήριξε ότι ο Corcoran ήταν πλέον απών και βασιζόταν υπερβολικά σε τρίτους για τη διεκπεραίωση των υποχρεώσεών του.
Μια άλλη σοβαρή κατηγορία αφορούσε την προσπάθεια του Corcoran να αποκτήσει μετοχικό κεφάλαιο στις ηχογραφήσεις του Chance μέσω της πλατφόρμας UnitedMasters το 2017. Η Jacobs-Perry ανέφερε ότι ο Chance τον αντιμετώπισε αργότερα, ελπίζοντας ότι ο φίλος του θα του έλεγε ότι δεν ήταν αλήθεια. Από την πλευρά του, ο Sweeney αντέτεινε ότι ο πελάτης του δεν ζητούσε ιδιοκτησία, αλλά αποζημίωση για την εργασία του παρελθόντος.
Κλείνοντας την αγόρευσή της, η Jacobs-Perry έθεσε τα ερωτήματα που έπρεπε να απαντήσουν οι ένορκοι: αν υπήρξε ποτέ η επίμαχη συμφωνία και αν ο Corcoran παρενέβη στην καριέρα του καλλιτέχνη εν αγνοία του. «Ο Pat κατέθεσε την αγωγή του, ο Chance αποφάσισε να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ο Chance επέλεξε την ανεξαρτησία, την ελευθερία και ο Pat είχε μία χρυσή ευκαιρία να συνεργαστεί με έναν ταλαντούχο καλλιτέχνη. Όμως σπατάλησε αυτή την ευκαιρία προδίδοντας τον φίλο του», κατέληξε.
Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός μεγάλου κεφαλαίου για τον Chance the Rapper, ο οποίος πλέον μπορεί να εστιάσει στη μουσική του χωρίς το βάρος της δικαστικής εκκρεμότητας. Για τη βιομηχανία, παραμένει ένα μάθημα για το πώς η φιλία και οι προφορικές υποσχέσεις συχνά καταρρέουν μπροστά στις οικονομικές απαιτήσεις και τις επαγγελματικές φιλοδοξίες.
