Ενόψει της ανακοίνωσης της ποινής του για μαστροπεία, οι δικηγόροι του Diddy κατέθεσαν στο δικαστήριο το αναλυτικό πρόγραμμα ενός μαθήματος αυτοβελτίωσης, με την ελπίδα για μία πιο επιεική ποινή
Ο Sean «Diddy» Combs αφιέρωσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στη φυλακή τον τελευταίο χρόνο διδάσκοντας στους συγκρατούμενούς του τις αρχές της διοίκησης επιχειρήσεων, της επιχειρηματικότητας και, προφανώς, το πώς να μοιάσουν περισσότερο στον ίδιο τον Sean «Diddy» Combs.
Η περιγραφή και το αναλυτικό πρόγραμμα του μαθήματος, με τίτλο «Free Game With Diddy», υποβλήθηκαν στο δικαστήριο αυτή την εβδομάδα, συνοδευόμενα από μαρτυρίες μαθητών του Diddy και μία θετική αξιολόγηση από τον Σύμβουλο Μονάδας της φυλακής. Όλα αυτά τα έγγραφα στάλθηκαν στον Δικαστή Arun Subramanian, καθώς οι δικηγόροι του Diddy επιχειρούν να εξασφαλίσουν την ηπιότερη δυνατή ποινή μετά την καλοκαιρινή καταδίκη του για δύο κακουργηματικές κατηγορίες μαστροπείας.
Στην επιστολή τους προς τον δικαστή, οι συνήγοροί του τόνισαν: «Αξιοσημείωτο είναι ότι η αξιολόγηση αναγνωρίζει τον κ. Combs ως δάσκαλο, του αποδίδει την υψηλότερη δυνατή βαθμολογία και κλείνει με την παρατήρηση “εξαιρετικό μάθημα, συνεχίστε την καλή δουλειά”. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στο υπόμνημα περί ποινής, αυτό το μάθημα είχε ουσιαστική επίδραση στους συγκρατούμενούς του».
Το «Free Game With Diddy» περιγράφεται ως «ένα εξαμηνιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα σχεδιασμένο να εξοπλίσει τους συμμετέχοντες με βασικές δεξιότητες στη διαχείριση επιχειρήσεων, την επιχειρηματικότητα και την προσωπική ανάπτυξη». Και ο Diddy επέλεξε να μεταδώσει αυτή τη γνώση μιλώντας, ουσιαστικά, για τον εαυτό του.
«Το μάθημα προσφέρει αποκλειστικές γνώσεις σχετικά με την πορεία του Sean ‘Diddy’ Combs, ξεκινώντας από τις ταπεινές του αρχές έως την άνοδό του σε παγκόσμια αναγνωρισμένο είδωλο και ισχυρό επιχειρηματικό μεγιστάνα», σημειώνεται στην περιγραφή.
«Μέσα από προσωπικές εμπειρίες και παραδείγματα από τις επιχειρηματικές κινήσεις του κ. Combs, το πρόγραμμα προσφέρει μία μοναδική οπτική για το πώς να πορευτεί κανείς και να πετύχει στον κόσμο των επιχειρήσεων».
Το υπόλοιπο πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει κλασικά εταιρικά κλισέ. Κάτω από τον τίτλο «Successful People Do What Unsuccessful People Won’t Do», παρατίθενται τρία σημεία: «Δεν ντρέπεσαι ποτέ — Χωρίς εγωισμό», «Δούλεψε πιο σκληρά από τον ανταγωνισμό» και «Εγώ — η συνειδητή ταυτότητα/στα άκρα».
Άλλα μαθήματα είχαν τίτλους όπως «Just Do It», όπου ο Diddy μιλούσε για βραχυπρόθεσμους στόχους και πρακτικά πλάνα («Πόσο κοστίζει;», «Πόσο διαρκεί;»), και «Time Waits for No Man», σχετικά με τη σημασία των προθεσμιών. Κάπου στο υλικό εμφανίζεται και η παροιμία: «Μπορείς να βγάλεις χρήματα αλλά δεν μπορείς να φτιάξεις χρόνο».
Το πιο «βαρύ» μάθημα είχε τον τίτλο «The Marathon 26.2», με υποενότητες όπως: «Τίποτα δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη», «Εμπιστέψου τη διαδικασία», «Πώς μοιάζει η επιτυχία», «Βαρύ είναι το κεφάλι», «Το τίμημα της επιτυχίας» και «Επιτυχία — Ευθύνη». Υπήρξε και ένα μάθημα – μπόνους με τίτλο «Can’t Stop Won’t Stop», το οποίο περιλάμβανε μόνο δύο σημεία: «Μην σταματάς» και «Ποτέ μην τα παρατάς».
Φυσικά, κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο Diddy, ως ένας από τους πιο επιτυχημένους μουσικούς παραγωγούς και επιχειρηματίες των τελευταίων τριών δεκαετιών, διαθέτει πολύτιμες γνώσεις.
Όμως, όταν μία από τις κύριες εργασίες του μαθήματος είναι «Γράψτε ένα δοκίμιο που να ενσωματώνει τα διδάγματα από το ταξίδι του Sean “Diddy” Combs, προσωπικές γνώσεις από το πρόγραμμα και μεθόδους επίτευξης μακροπρόθεσμων στόχων», εγείρονται ερωτήματα για το κατά πόσον οι θεωρίες του περί του «εγώ» αρκούν για να καλύψουν τις όποιες απορίες.
Το μάθημα δεν φαίνεται να αγγίζει την εξω-επιχειρηματική ιστορία του Diddy. Μετά τη μετάδοση από το CNN του βίντεο όπου ο ίδιος ξυλοκοπεί την πρώην σύντροφό του Cassie σε ξενοδοχείο του Λος Άντζελες, ο Diddy δήλωσε ότι έπιασε «πάτο», προσθέτοντας σε ένα βίντεο που δημοσίευσε: «Έπρεπε να πάω σε θεραπεία, σε αποτοξίνωση, να ζητήσω έλεος και χάρη από τον Θεό».
Ωστόσο, έρευνα του Rolling Stone τον Ιανουάριο αποκάλυψε ότι φέρεται να παρέμεινε καταχρηστικός, ασταθής και χειριστικός πολύ μετά το περιστατικό του 2016.
Κάτι στο «Free Game With Diddy» — με αυτή την επιβλητική, χαρισματική φιγούρα να μεταδίδει διδάγματα που ακούγονται ταυτόχρονα συγκεκριμένα και αόριστα — θυμίζει μία μίξη από γκουρού αυτοβελτίωσης, επαγγελματία σύμβουλο καριέρας και μία δόση από πολυεπίπεδο μάρκετινγκ. Παρ’ όλα αυτά, όσοι συμμετείχαν στη φυλακή δεν είχαν παρά επαίνους να προσφέρουν.
«Χάρη σε αυτό το μάθημα έχω τώρα έναν σκοπό, κάτι να περιμένω κάθε μέρα», έγραψε ένας κρατούμενος. Ένας άλλος πρόσθεσε: «Μας έδειξε πως οι μικρές αλλαγές στην καθημερινή ζωή είναι αυτές που οδηγούν στη μεγάλη διαφορά». Άλλοι τόνισαν τη σημασία των ρεαλιστικών στόχων, της δημιουργίας ενός αποδοτικού πλάνου και της απομάκρυνσης από την υπερηφάνεια.
«Ακόμη και πίσω από τα κάγκελα, με περιορισμένους πόρους, έχω δει αυτόν τον άνθρωπο να κάνει μαγικά», σημείωσε ένας συγκρατούμενος. «Σε ένα μέρος διαχωρισμού, είδα τον κ. Combs να φέρνει ενότητα σε όλες τις φυλές και τις εθνοτικές ομάδες, ανεξαρτήτως καταγωγής».
Το «Free Game With Diddy» δεν είναι το μόνο στοιχείο που κατέθεσαν οι δικηγόροι στον Δικαστή Subramanian ενόψει της ανακοίνωσης της ποινής, η οποία είναι προγραμματισμένη για τις 3 Οκτωβρίου. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο Diddy αφιέρωσε τον χρόνο του στη φυλακή για να δημιουργήσει και να διδάξει ένα ολόκληρο μάθημα, δεν αποκλείεται αυτό να επηρεάσει την τελική απόφαση.
Το δύσκολο ερώτημα παραμένει το αν είναι πραγματικά θετικό να διδάσκει ο Diddy σε άλλους πώς να γίνουν σαν εκείνον, όταν στο παρελθόν του καταγράφεται η παραδοχή ενδοοικογενειακής βίας.
Συνοψίζοντας, η πρωτοβουλία του Diddy να δημιουργήσει το «Free Game With Diddy» αποτελεί μία μελέτη περίπτωσης για τη διαχείριση της δημόσιας εικόνας και τη νομική στρατηγική.
Από τη μία, παρουσιάζει την εικόνα ενός ανθρώπου που, ακόμα και στη φυλακή, προσπαθεί να προσφέρει αξία και να εμπνεύσει άλλους. Από την άλλη, η εστίαση του μαθήματος στον ίδιο τον εαυτό του και η προσπάθεια εξιλέωσης μέσα από εταιρικά κλισέ έρχεται σε σφοδρή αντίθεση με τη σοβαρότητα των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε.
Το κατά πόσον αυτή η επίδειξη μεταμέλειας και αυτοβελτίωσης μπορεί να επισκιάσει τις πράξεις βίας παραμένει το κεντρικό ερώτημα, αφήνοντας την κοινωνία και το δικαστήριο να κρίνουν την αυθεντικότητα της μεταστροφής του.
