Η Dove Cameron επαναπροσδιορίζει την έννοια της μούσας με το «French Girls» – Μία σκοτεινή και μελωδική ωδή στον ρομαντισμό, τη θυσία και τη γυναικεία εικόνα στην τέχνη
Η Dove Cameron κυκλοφορεί το νέο single «French Girls», ένα εκρηκτικό electro-pop τραγούδι που βουτά βαθιά σε ένα σύμπαν ταυτόχρονα σαγηνευτικό και σπαρακτικό, ένα τραγούδι που, όπως και η ίδια, κινείται ανάμεσα στο φως και τη σκιά, την εξιδανίκευση και την αποδόμησή της.
Μοιραία, ρομαντική, αυτοαναφορική και καυστικά ρετρό, η Dove Cameron συνεχίζει να επεκτείνει την ίδια της την περσόνα με έναν μουσικό διάλογο που είναι ταυτόχρονα σχόλιο και εξομολόγηση.
Το «French Girls» είναι χτισμένο πάνω σε ένα ηχητικό υπόβαθρο που θυμίζει κάτι από ’80s disco με πινελιές μοντέρνας dark pop, ένας ηλεκτρονικός καμβάς με ρυθμό, εντάσεις και λεπτά στρώματα συναισθημάτων.
Εκεί ξεδιπλώνεται η φωνή της, σαγηνευτική και τραγική, παιχνιδιάρα αλλά διαπεραστική, για να δώσει μορφή σε μία αφήγηση που ακροβατεί μεταξύ πόνου και επιθυμίας, ερωτικής παράδοσης και καλλιτεχνικής αφύπνισης.
Η Dove Cameron περιέγραψε τα συναισθήματα και την έμπνευση πίσω από το «French Girls» μιλώντας στο Billboard: «Υπάρχει μία τεράστια τομή ανάμεσα στον πόνο, τη ραγισμένη καρδιά, τη χαρά, το camp και την ελαφρότητα. Εκεί βρεθήκαμε με το “French Girls”», ανέφερε.
Για την ίδια, η ανάγκη να μετατραπεί μία γυναίκα σε μούσα – σε αντικείμενο λατρείας και έμπνευσης – είναι μία μελοδραματική ιδέα, αλλά και μία βαθιά περιοριστική εμπειρία.
«Η μελοδραματική διάσταση του να είσαι μούσα για έναν γλύπτη ή έναν ζωγράφο. Υπάρχει κάτι τόσο οδυνηρά ρομαντικό αλλά και περιοριστικό σε αυτό. Στο “French Girls”, αυτό που με είχε πραγματικά συνεπάρει ήταν αυτή η αυτοθυσιαστική μανία του να είσαι μούσα, που δεν είναι υγιές», σημειώνει.
Η εμπειρία, όμως, της «μούσας» δεν είναι απλώς ατομική ή θεωρητική. Για την Dove Cameron, είναι πολιτική, καλλιτεχνική και απόλυτα σύγχρονη.
Όπως λέει η ίδια: «Σίγουρα δεν μιλάω μόνο για τον εαυτό μου. Μιλάω για όλες τις γυναίκες στη βιομηχανία που θεωρούνται αυτές οι μεγάλες, larger-than-life προσωπικότητες, αυτές οι “Ωραίες Ελένες” που θυμόμαστε στην ιστορία ως σύμβολα ομορφιάς και τέχνης, που όμως μπορούν να είναι και οι πιο τραγικές μορφές.»
Αναπόφευκτα, το «French Girls» αντλεί στοιχεία και από μία πανίσχυρη πολιτισμική αναφορά: τον «Τιτανικό».
Η Dove Cameron παραδέχεται πως το ρεφρέν του «French Girls» εμπνέεται από τη διάσημη σκηνή της ταινίας του James Cameron, όπου η Rose ζητά από τον Jack να τη ζωγραφίσει.
«Το κοινό το θυμάται διαφορετικά απ’ ό,τι ειπώθηκε: στην ταινία λέει “draw me like one of your French girls”. Όμως το “draw me” δεν τραγουδιόταν τόσο καλά όσο το “paint me”», αναφέρει.
Η επιλογή αυτή δεν είναι μόνο αισθητική, είναι επίσης ένα σχόλιο πάνω στη μνήμη και την πολιτισμική φαντασία που ανασχηματίζει τις εικόνες.
Η συλλογική ανάμνηση πολλές φορές υπερβαίνει το ίδιο το αυθεντικό απόσπασμα και έτσι, πήρε το δημιουργικό ρίσκο να προσαρμόσει τη φράση στο τραγούδι της.
Αλλά πίσω από το αισθητικό περιτύλιγμα και τον κινηματογραφικό συμβολισμό, το τραγούδι θέτει ένα πιο υπαρξιακό, ίσως και φιλοσοφικό, ερώτημα.
«Στο “French Girls” το ερώτημα ήταν: “Μέχρι πού φτάνουμε για να θυσιάσουμε τον εαυτό μας για την τέχνη μας, για την αγάπη μας γι’ αυτό που κάνουμε και για τους ανθρώπους που αγαπούν αυτό που κάνουμε; Είμαστε αλληλένδετοι; Τι είναι αυτό το κράμα που δημιουργούμε μαζί, ως κοινό και ως καλλιτέχνης στη σκηνή;”», εξηγεί η τραγουδίστρια.
Αυτό είναι το θεματικό κέντρο της δουλειάς της Dove Cameron: η ένταση ανάμεσα στην προσδοκία του κοινού και τη διαχείριση της αυτάρκειας μιας καλλιτεχνικά ευάλωτης ταυτότητας.
Η glam αισθητική του single και η εξεζητημένη pop παραγωγή είναι το κατάλληλο όχημα για να κινηθεί αυτό το βαρύ συναισθηματικό φορτίο με μία ελαφρότητα που δεν το εξανεμίζει αλλά το καθιστά προσβάσιμο.
Το «French Girls» είναι από αυτά τα τραγούδια που σε τυλίγουν, σε κάνουν να θέλεις να χορέψεις αλλά και να σκεφτείς, να χαμογελάσεις με τον camp ρομαντισμό του και να σταματήσεις για να αναρωτηθείς τι σημαίνει να είσαι αντικείμενο λατρείας – ή απλώς, πώς αισθάνεται ένας καλλιτέχνης όταν κοιτάζει τη σκηνή και βλέπει χιλιάδες πρόσωπα να τον κοιτούν σαν να είναι πίνακας σε μουσείο.
Παράλληλα με την κυκλοφορία του «French Girls», ανακοινώθηκε ότι η Dove Cameron ότι θα ανοίξει αρκετές συναυλίες της Dua Lipa στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία στο πλαίσιο της περιοδείας της «Radical Optimism».
Η συνεργασία αυτή αναμένεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την πορεία της Dove Cameron ως καλλιτέχνιδας που ανήκει στον κεντρικό πυρήνα της σύγχρονης pop σκηνής, ενώ παράλληλα διατηρεί την προσωπική της ταυτότητα, αυτή την τολμηρά ρομαντική και εξελισσόμενη μορφή τέχνης που δεν φοβάται να μιλήσει για τις αντιφάσεις της.
Το «French Girls» είναι μία σπουδή πάνω στο πώς συγκροτείται η εικόνα, πώς διασπάται, πώς ανασυντίθεται. Είναι ένας καθρέφτης που δείχνει την ίδια τη μουσική βιομηχανία αλλά και τον τρόπο που οι γυναίκες κοιτούν το είδωλό τους μέσα από αυτόν.
Με την υπογραφή της Dove Cameron, γίνεται ξεκάθαρο πως σε αυτόν τον καθρέφτη, η αντανάκλαση κοιτάζει πλέον πίσω.
