Το κρυφό ταλέντο της Dua Lipa που εντυπωσιάζει.
Η Dua Lipa είναι, αναμφίβολα, καλή σε πολλά πράγματα. Τραγουδά, χορεύει, γράφει δεκάδες τραγούδια και έχει σχεδιάσει μία συλλογή με την Donatella Versace. Όμως, αν κάποιος σας έλεγε ότι πρόσφατα αναδείχθηκε νικήτρια σε έναν διαγωνισμό για τις καλύτερες συνεντεύξεις λογοτεχνών, πιθανότατα θα νομίζατε ότι πήρε το τραγούδι της «Hallucinate» υπερβολικά κυριολεκτικά.
Κι όμως, αυτό ακριβώς συνέβη, σύμφωνα με ένα βίντεο στο YouTube που έχει συγκεντρώσει πάνω από ένα εκατομμύριο προβολές μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Και το επιχείρημα που παρουσιάζει είναι… εκπληκτικά πειστικό. «Έκανα έρευνα για ένα βίντεο – δοκίμιο σχετικά με την ποιότητα των λογοτεχνικών συνεντεύξεων σε διάφορα μέσα», δηλώνει ο συγγραφέας Blake Lefray, ο οποίος δημιούργησε το βίντεο για το νεοσύστατο κανάλι του.
Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ανακάλυψε μία συνέντευξη της Dua Lipa με τον Hernan Diaz, συγγραφέα του βραβευμένου με Pulitzer μυθιστορήματος «Trust», και δηλώνει ότι «έμεινε άναυδος».
Παρότι είχε δει τον Diaz να δίνει συνεντεύξεις πολλές φορές σε δημοσιογράφους και παρουσιαστές, η συνέντευξη της Lipa ήταν «με διαφορά η καλύτερη», όπως λέει.
«Στην αρχή, η ιδέα να ανακηρύξω την Dua Lipa ως την καλύτερη σύγχρονη παρουσιάστρια συνεντεύξεων συγγραφέων μου φαινόταν γελοία, σαν clickbait – αλλά όσο περισσότερο έβλεπα τις συνεντεύξεις της, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσα ότι, για μένα προσωπικά, είναι η καλύτερη αυτή τη στιγμή. Κάνει έξυπνες ερωτήσεις, γεμάτες ενσυναίσθηση και περιέργεια», σημείωσε.
Αν και αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, μετά από μερικές συνεντεύξεις γίνεται φανερό ότι κάτι διαφέρει από τον συνηθισμένο κύκλο των προετοιμασμένων απαντήσεων.
Στη συνέντευξη με τον Hernan Diaz, η Dua Lipa τον ρωτά αν ένας από τους χαρακτήρες του βασίζεται σε έναν ερευνητικό δημοσιογράφο του οποίου το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τον John D. Rockefeller συνέβαλε στη διάλυση του μονοπωλίου της Standard Oil – και ο Diaz, που δεν είχε ξανακούσει ποτέ για τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο, φαίνεται έκπληκτος.
Η συζήτηση με τη βραβευμένη με Νόμπελ Olga Tokarczuk περιλαμβάνει μία μακροσκελή παρένθεση για τη σημασία του William Blake ως αντισυστημικής μορφής στην κομμουνιστική Πολωνία.
Η συνομιλία με τον συγγραφέα του «Lincoln in the Bardo», George Saunders, εξελίσσεται σε μία συζήτηση για τη σημασία του να μην κρίνεις κατά τη διάρκεια των πρώτων προσχεδίων, και περιλαμβάνει μία (ελαφρώς ενθουσιασμένη) ερώτηση του Saunders προς τη Lipa για το πώς ένιωσε όταν τραγούδησε στο Glastonbury.
Όλα αυτά δεν είναι ακριβώς συνηθισμένα για τηλεοπτικές συνεντεύξεις συγγραφέων.
Στα late-night shows, οι ερωτήσεις είναι συνήθως επιφανειακές – η πρώτη ερώτηση του Jimmy Fallon είναι σχεδόν πάντα κάποια παραλλαγή του «Πώς νιώθεις που έγραψες ένα τόσο επιτυχημένο βιβλίο;», ενώ ο Seth Meyers αφιέρωσε μεγάλο μέρος της δικής του συνέντευξης με τον Diaz ρωτώντας για το στυλό που χρησιμοποιεί για να γράφει στο χέρι.
Η Lorraine Kelly και η Angela Rippon κάνουν κάπως πιο διεισδυτικές ερωτήσεις, αλλά οι εκπομπές τους είναι τόσο σύντομες που δεν υπάρχει χρόνος για κάτι περισσότερο από τα βασικά, πόσο μάλλον για μία περιπλάνηση σε θέματα όπως η μοίρα, η ενσυναίσθηση ή η ισότητα στον γάμο υπό δεξιές κυβερνήσεις.
Τα podcasts και τα λογοτεχνικά φεστιβάλ είναι, φυσικά, πολύ καλύτερα – και ίσως μία πιο δίκαιη σύγκριση – αλλά, όπως σημειώνει ο Lefray, είναι πολύ λιγότερο συνεπή από τη Lipa: μερικές φορές αμήχανα, άλλες φορές βασανιστικά.
Πώς το καταφέρνει λοιπόν; Πρώτον, η Dua Lipa φαίνεται να διαβάζει πολύ: σε μία κεντρική ομιλία για τη δύναμη της ανάγνωσης στα βραβεία Booker Prize του 2022, ανέφερε ότι έμαθε για το αλβανικό πνεύμα αντίστασης μέσα από το έργο του συγγραφέα Ismail Kadare όταν ήταν έφηβη.
Οι συνεντεύξεις της είναι μέρος της λέσχης βιβλίου που διατηρεί μέσω της lifestyle ιστοσελίδας της, Service95, και ενώ ένας κυνικός θα μπορούσε να πει ότι πρόκειται για μία προσπάθεια ενίσχυσης του προσωπικού της brand με ταυτόχρονη αξιοποίηση affiliate συνδέσμων (η Reese Witherspoon, η Dakota Fanning, η Natalie Portman και ο ίδιος ο Fallon έχουν τις δικές τους λέσχες βιβλίων, όπως φυσικά και η Oprah), η Lipa ξεκίνησε την πρώτο της λέσχη βιβλίων με φίλους το 2019.
Ανέβαζε προτάσεις βιβλίων στο Instagram πολύ πριν το Service95, και η προσωπική της βιβλιοθήκη, που φαίνεται συχνά στο φόντο των συνεντεύξεών της, είναι γεμάτη με έναν εντυπωσιακά εκλεκτικό συνδυασμό τίτλων, από το «The Story of Art Without Men» της Katy Hessel μέχρι το «Rap Capital» του Joe Coscarelli.
Ίσως, ως κάποια που έχει δώσει εκατοντάδες συνεντεύξεις, καταλαβαίνει τι κάνει μία συνέντευξη καλή: τις ερωτήσεις που αγαπούν και απεχθάνονται οι καλλιτέχνες, τα πράγματα που θα ήθελαν να τους ρωτήσουν, και όσα τους κάνουν να ανοιχτούν.
Δεν είναι ξεκάθαρο αν γράφει μόνη της τις ερωτήσεις, αλλά είναι προφανές ότι γνωρίζει το υλικό: είναι πάντα εξοικειωμένη με δευτερεύοντες χαρακτήρες και πλοκές, και ποτέ δεν φαίνεται να αιφνιδιάζεται από κάποιο απρόσμενο σχόλιο του συγγραφέα.
Πέρα από όλα αυτά, ίσως η Dua Lipa παίρνει εξαιρετικές συνεντεύξεις επειδή διαβάζει τα βιβλία όπως ελπίζουν οι συγγραφείς να διαβαστούν: βυθιζόμενη στους χαρακτήρες και τους κόσμους τους με καθαρή απόλαυση. Είναι φανερό ότι διαβάζει με σκέψη και βάθος, φτάνοντας σε μία κατανόηση κάθε έργου που την οδηγεί φυσικά στο να θέλει να μάθει περισσότερα.
Αν ακούσει κανείς αρκετές από τις συνεντεύξεις της, ο ενθουσιασμός της είναι τόσο μεταδοτικός που είναι δύσκολο να μη θελήσεις να διαβάσεις περισσότερο, να διαβάσεις πιο ευρέως ή απλώς να διαβάσεις καλύτερα.
Η ερώτηση αν η Dua Lipa είναι η καλύτερη παρουσιάστρια συνεντεύξεων λογοτεχνών μπορεί να ξεκίνησε ως αστείο ή υπερβολή, όμως η πραγματικότητα δείχνει ότι πρόκειται για κάτι πολύ πιο σοβαρό.
Με ειλικρινές ενδιαφέρον, βαθιά γνώση και αυθεντική περιέργεια, η αστέρας της pop έχει καταφέρει να φέρει μία νέα πνοή στον τρόπο που οι συγγραφείς παρουσιάζονται στο κοινό. Ίσως τελικά, η πιο αναπάντεχη συνεισφορά της στην τέχνη να μην είναι ένα τραγούδι, αλλά μία ερώτηση που κάνει έναν συγγραφέα να σκεφτεί: «Πώς δεν το είχα σκεφτεί αυτό;»
