Δανείζοντας τη φωνή και την ψηφιακή της μορφή σε μια σκοτεινή ιστορία για τη μεταφορά της ανθρώπινης συνείδησης, η Grimes κάνει το επόμενο βήμα σε ένα μέλλον όπου τα όρια ανάμεσα στον άνθρωπο και τον αλγόριθμο γίνονται εντελώς αδιόρατα.
Αν υπήρχε ένα πρόσωπο στον σύγχρονο καλλιτεχνικό χάρτη που θα ένιωθε απόλυτα φυσικά να παραχωρήσει την εικόνα του σε ένα σύνολο από γραμμές κώδικα, αυτό θα ήταν αναμφίβολα η Grimes.
Εδώ και χρόνια, η Καναδή καλλιτέχνιδα αντιμετωπίζει την τεχνολογία όχι ως μια εξωτερική απειλή ή ένα απλό εργαλείο παραγωγής, αλλά ως μια φυσική προέκταση του σώματος και της φαντασίας της. Μετά από πειραματισμούς με ψηφιακές περσόνες και φωνητικά αντίγραφα που παραχώρησε ελεύθερα στο διαδίκτυο, η ίδια ετοιμάζεται τώρα να κάνει το ντεμπούτο της στις κινηματογραφικές αίθουσες με έναν τρόπο που αλλάζει ριζικά τους κανόνες της υποκριτικής.
Η Grimes συμμετέχει στο καστ της ταινίας «Gods Don’t Give Gifts», η οποία αποτελεί την πρώτη ταινία με εικόνα παραγμένη εξ ολοκλήρου από τεχνητή νοημοσύνη που θα προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η ταινία, που αναμένεται να κάνει πρεμιέρα αυτόν τον χειμώνα, φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Zack London και αναπτύχθηκε από το στούντιο Gossip Goblin, φιλοδοξώντας να ανοίξει μια νέα εποχή για το σινεμά του φανταστικού.
Η πλοκή της ταινίας τοποθετείται σε ένα δυστοπικό μέλλον με βαθιές υπαρξιακές αναφορές. Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη, η ιστορία εξερευνά μια πραγματικότητα στην οποία «η συνείδηση μπορεί να μεταφερθεί ανάμεσα σε σώματα, η μνήμη μπορεί να αγοραστεί και να πουληθεί, και ο θάνατος δεν είναι πλέον οριστικός».
Μέσα σε αυτό το αφιλόξενο περιβάλλον, η Grimes δανείζει τη φωνή αλλά και τη φυσική της όψη στον χαρακτήρα της Zayinth Alda. Πρόκειται για μια δυσαρεστημένη αριστοκράτισσα της κάστας NiiroCore, η οποία είναι ανιψιά του Caen Halvorith, του εφευρέτη του περιβόητου Πρωτοκόλλου Μετανάστευσης Υποστρώματος.
Στο πρώτο απόσπασμα που δόθηκε στη δημοσιότητα παράλληλα με την ανακοίνωση της συμμετοχής της, το κοινό παίρνει μια πρώτη γεύση από την ψηφιακή της παρουσία. Η μορφή της, κινούμενη αποκλειστικά από αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, εμφανίζεται να επιπλήττει αυστηρά έναν άλλο χαρακτήρα, προτού απομακρυνθεί εκνευρισμένη. Δίπλα της στέκεται ένα ογκώδες, μυώδες και απρόσωπο πλάσμα που εκτελεί χρέη προσωπικού της φρουρού, ενισχύοντας τη σκοτεινή και απόκοσμη ατμόσφαιρα της σκηνής.
«Με έσυρες μέχρι τους σωρούς από σκουριές γι’ αυτό;», φωνάζει η ίδια με ένταση, λίγο πριν επιβιβαστεί στο φουτουριστικό της διαστημόπλοιο.
«Μια παρουσίαση από παράγωγα σκουπίδια;», συνεχίζει οργισμένη, αποτυπώνοντας την αλαζονεία και την ψυχρότητα του χαρακτήρα που υποδύεται.
Παρόλο που κάθε οπτικό στοιχείο που εμφανίζεται στην οθόνη έχει παραχθεί από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, η φωνή και οι διάλογοι της Grimes παραμένουν απολύτως ανθρώπινοι, ηχογραφημένοι από την ίδια στο στούντιο. Αυτός ο υβριδικός συνδυασμός φαίνεται να αποτελεί και το βασικό μοντέλο πάνω στο οποίο ποντάρουν οι δημιουργοί της ταινίας για τα επόμενα χρόνια.
«Η επιλογή της εικόνας ενός ηθοποιού σε συνδυασμό με τη φωνητική του ερμηνεία θα γίνει πιο συνηθισμένη στις ταινίες κινουμένων σχεδίων που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη», ανέφεραν οι υπεύθυνοι του στούντιο Gossip Goblin στη σχετική ανακοίνωση.
«Το κοινό θα βλέπει ηθοποιούς, αθλητές και καλλιτέχνες να προσφέρουν τη φωνή τους με την ψηφιακή τους μορφή σε ταινίες», συμπλήρωσαν οι ίδιοι, περιγράφοντας μια νέα συνθήκη για τον χώρο του θεάματος.
Για την ίδια την Grimes, αυτή η κίνηση δεν αποτελεί έκπληξη αλλά μια απόλυτα φυσική συνέχεια της πορείας της. Εδώ και πολύ καιρό, η τραγουδίστρια παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη, συζητώντας δημόσια για τις φιλοσοφικές και πρακτικές της συνέπειες.
Αυτή την περίοδο, μάλιστα, προετοιμάζεται για την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ με τίτλο «Psy Opera». Ο συγκεκριμένος δίσκος καταπιάνεται εκτενώς με τις πολυπλοκότητες της ψηφιακής νοημοσύνης, ενώ σε ένα από τα τραγούδια του περιλαμβάνει μουσική που έχει παραχθεί με τη βοήθεια αλγορίθμων.
Η συζήτηση σχετικά με την είσοδο αυτών των εργαλείων στον κινηματογράφο παραμένει έντονη και συχνά διχαστική. Πολλοί εκφράζουν φόβους για την απώλεια της ανθρώπινης διάστασης, για την απουσία της ζωντανής κάμερας και για έναν αυτοματισμό που κινδυνεύει να στεγνώσει τη μεγάλη οθόνη από συναίσθημα.
Όμως η Grimes μοιάζει να αντιμετωπίζει την όλη διαδικασία χωρίς νοσταλγία ή άμυνες. Αντί να βλέπει την τεχνητή νοημοσύνη ως υποκατάστατο, την προσεγγίζει ως έναν παράξενο, παραμορφωτικό καθρέφτη μέσα από τον οποίο μπορεί να δοκιμάσει νέες ταυτότητες.
Σε έναν κόσμο που αναρωτιέται πού τελειώνει ο δημιουργός και πού αρχίζει το μηχάνημα, η Grimes έχει ήδη διαλέξει πλευρά: στέκεται ακριβώς πάνω στη διαχωριστική γραμμή και παρατηρεί το χάος με ένα ειρωνικό χαμόγελο. Η εικόνα της να επιβιβάζεται σε ένα διαστημόπλοιο έχοντας μόνο τη δική της φωνή και ένα ψηφιακό πρόσωπο ήδη δείχνει την κατεύθυνση της ταινίας.
