Η μουσική βιομηχανία παραμένει ανδροκρατούμενη όπως αποκαλύπτει νέα έκθεση για την έμφυλη ανισότητα.
Μία αποκαλυπτική έκθεση, που εμβαθύνει στην έμφυλη σύνθεση των συντελεστών πίσω από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της περασμένης χρονιάς, επιβεβαιώνει ότι η μουσική βιομηχανία εξακολουθεί να λειτουργεί ως ανδροκρατούμενο κλαμπ.
Η ετήσια έκθεση «Inclusion in the Recording Studio?», που δημοσιεύθηκε από την Annenberg Inclusion Initiative του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, ρίχνει φως σε μία βιομηχανία που εμφανίζει στασιμότητα στην προσπάθεια βελτίωσης της ανισότητας, διατηρώντας σε μεγάλο βαθμό ανδρικές τάξεις, τόσο στους καλλιτέχνες που προωθεί, όσο και στους παραγωγούς και τραγουδοποιούς που κρύβονται πίσω από τις επιτυχίες.
Παρόλο που η περσινή έκθεση είχε υποδείξει μία μικρή βελτίωση το 2023, τα στοιχεία της πιο πρόσφατης δημοσίευσης παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητα.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, οι γυναίκες αποτελούσαν το 37,7% των καλλιτεχνών στο ετήσιο chart του Billboard Hot 100 για το 2024, το 18,9% των συντελεστών τραγουδοποιών και μόλις το 5,9% των συντελεστών παραγωγών.
Όλα αυτά τα ποσοστά ευθυγραμμίζονται με την περσινή έκθεση, όπου τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 35%, 19,5% και 6,5%. Αυτή η ελάχιστη μεταβολή, ουσιαστικά στασιμότητα, υπογραμμίζει την έλλειψη ουσιαστικής προόδου στην έμφυλη ισότητα εντός της μουσικής βιομηχανίας.
«Η μουσική βιομηχανία αποτελεί καθρέφτη της κινηματογραφικής βιομηχανίας – υπάρχει μεγάλη φανφάρα σχετικά με την υποστήριξη των γυναικών, αλλά ελάχιστη πραγματική αλλαγή στα πιο δημοφιλή τραγούδια», δήλωσε σε ανακοίνωσή της η Stacy Smith, ιδρύτρια της Annenberg Inclusion Initiative και συγγραφέας της έκθεσης.
Η Smith τονίζει την αντίθεση μεταξύ της δημόσιας ρητορικής περί υποστήριξης των γυναικών και της πραγματικότητας της ελάχιστης προόδου που παρατηρείται στις κορυφαίες θέσεις της βιομηχανίας.
«Ενώ μπορεί να υπάρχει κάποια κινητικότητα στον ανεξάρτητο χώρο, τα τραγούδια και τα charts που αξιολογούνται αντιπροσωπεύουν τη μουσική που καθορίζει την ατζέντα και έχει τη μεγαλύτερη ευκαιρία να ξεκινήσει και να αναπτύξει μία καριέρα», συνέχισε.
Η Stacy Smith υπογράμμισε ότι η πραγματική αλλαγή πρέπει να προέλθει από τις ηγετικές θέσεις της βιομηχανίας, όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις που διαμορφώνουν το τοπίο της μουσικής.
«Μέχρι να λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι άνθρωποι στα εκτελεστικά κλιμάκια και στους ρόλους A&R την έλλειψη γυναικών στη βιομηχανία, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ελάχιστη αλλαγή», σημείωσε.
Όπως τόνισε η Smith, οι γυναίκες δεν έχασαν έδαφος τον περασμένο χρόνο, αλλά η απουσία βελτίωσης δεν είναι ακριβώς ενθαρρυντική.
«Για όσους ενδιαφέρονται να δουν αλλαγή στη μουσική βιομηχανία, αυτό δεν είναι σημάδι προόδου», είπε, εκφράζοντας την απογοήτευσή της από την έλλειψη θετικής δυναμικής.
Η στασιμότητα των αριθμών, παρά τις δημόσιες διακηρύξεις για υποστήριξη της διαφορετικότητας, θέτει υπό αμφισβήτηση τη δέσμευση της βιομηχανίας για ουσιαστική αλλαγή.
Στις προτάσεις της για την αντιμετώπιση του προβλήματος, η Stacy Smith πρότεινε στους ενδιαφερόμενους φορείς να συνεργαστούν με ομάδες υπεράσπισης που επικεντρώνονται στην προώθηση των γυναικών στη μουσική, όπως οι Be The Change και She Is The Music, συνδέοντας τη βιομηχανία με ένα δίκτυο ταλαντούχων γυναικών που είναι έτοιμες να συνεισφέρουν.
«Αυτοί οι αριθμοί μπορούν να συνεχίσουν να αυξάνονται εάν η βιομηχανία στραφεί σε αυτούς τους οργανισμούς και στις πολλές καταρτισμένες γυναίκες που είναι έτοιμες να εργαστούν ως τραγουδοποιοί και παραγωγοί», δήλωσε.
Μείωση στην εκπροσώπηση καλλιτεχνών με διαφορετικό χρώμα δέρματος
Η έκθεση δεν περιορίστηκε στην έμφυλη ανισότητα, αλλά εξέτασε επίσης την εκπροσώπηση των καλλιτεχνών με διαφορετικό χρώμα δέρματος, διαπιστώνοντας μείωση πέρυσι, από 61% το 2023 σε περίπου 44,6% το 2024.
Αυτή είναι η χαμηλότερη εκπροσώπηση καλλιτεχνών που έχουν βιώσει διακρίσεις εδώ και μία δεκαετία, σύμφωνα με την έκθεση, ένα ποσοστό που είναι αντίστοιχο με τις υποεκπροσωπούμενες ομάδες στον πληθυσμό των ΗΠΑ, αλλά εξακολουθεί να αποτελεί βελτίωση σε σχέση με μία δεκαετία πριν.
Η μείωση στην εκπροσώπηση των καλλιτεχνών με διαφορετικό χρώμα δέρματος είναι ένα ανησυχητικό εύρημα, υποδεικνύοντας πιθανή οπισθοδρόμηση στην προσπάθεια για μεγαλύτερη ποικιλομορφία στη μουσική βιομηχανία.
Στασιμότητα στην αναγνώριση των γυναικών στα Grammy
Η έκθεση ανέλυσε επίσης τις υποψηφιότητες για τις έξι μεγάλες κατηγορίες των φετινών Βραβείων Grammy, διαπιστώνοντας και πάλι ελάχιστη βελτίωση σε σχέση με πέρυσι, μετά από μία πολλά υποσχόμενη αύξηση.
Περίπου το 22,7% των υποψηφίων φέτος ήταν γυναίκες, σε σύγκριση με 24% την προηγούμενη χρονιά.
Αν και οι καλλιτέχνες πίσω από τις υποψηφιότητες για το Άλμπουμ της Χρονιάς και την Ηχογράφηση της Χρονιάς ήταν κυρίως γυναίκες, οι παραγωγοί και οι τραγουδοποιοί σε αυτά τα κομμάτια ήταν κυρίως άνδρες.
Αυτό υπογραμμίζει μία σημαντική διάσταση της ανισότητας: ενώ οι γυναίκες καλλιτέχνες μπορεί να λαμβάνουν αναγνώριση, οι γυναίκες δημιουργοί πίσω από τα παρασκήνια εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται.
«Η Ακαδημία Ηχογράφησης έχει αποδείξει ότι μπορεί να αναγνωρίσει τη συνεισφορά των γυναικών στη μουσική βιομηχανία – αυτό είναι σαφές από την αύξηση που παρατηρήσαμε πέρυσι και που συνεχίστηκε και φέτος», είπε η Stacy Smith.
Ενώ αναγνωρίζει την προσπάθεια της Ακαδημίας Ηχογράφησης να αναγνωρίσει τις γυναίκες, τονίζει ότι απαιτείται περαιτέρω πρόοδος.
«Η πρόκληση τώρα είναι να συνεχιστεί αυτή η ανάπτυξη και να δούμε περισσότερες γυναίκες να λαμβάνουν αναγνώριση για το ταλέντο και την προσπάθειά τους μέσω βραβείων όπως τα Grammy, ιδιαίτερα για τις γυναίκες σε ρόλους παραγωγής», σχολίασε.
Ο ρόλος του παραγωγού παραμένει το σημείο κλειδί στις έμφυλες διακρίσεις
Ο ρόλος του παραγωγού παραμένει η πιο εμφανής ανισότητα στη μουσικής βιομηχανίας, με τους άνδρες να καταλαμβάνουν το 94,1% των παραγωγών στο ετήσιο chart του Billboard Hot 100.
Υπήρξε μία αχτίδα ελπίδας στις φετινές υποψηφιότητες για τον Παραγωγό της Χρονιάς, καθώς η Alissia έσπασε μία εξαετή ξηρασία και έγινε η πρώτη γυναίκα υποψήφια στην κατηγορία από την Linda Perry το 2019.
Ωστόσο, είναι μόλις η ένατη γυναίκα που έχει ποτέ προταθεί για το βραβείο, και καμία γυναίκα δεν έχει κερδίσει ποτέ.
Αυτή η στατιστική υπογραμμίζει τη σοβαρή υποεκπροσώπηση των γυναικών στους ρόλους παραγωγής, έναν τομέα που παραμένει συντριπτικά ανδροκρατούμενος, παρά τις ευρύτερες συζητήσεις για την έμφυλη ισότητα στη μουσική βιομηχανία.
