Ο Jack Osbourne καλεί τους θαυμαστές του Ozzy Osbourne να τιμήσουν την πρώτη επέτειο από τον θάνατό του μοιράζοντας προσωπικές αναμνήσεις, ιστορίες από συναυλίες και αφηγήσεις για τη σχέση τους με τη μουσική του. Το κάλεσμα συνοδεύει την πρώτη «Ozzy Day», μία δωρεάν γιορτή στο Μπέρμιγχαμ με μουσική, δημόσια τέχνη και εκδηλώσεις αφιερωμένες στη ζωή, στην πορεία και στις βαθιές ρίζες του Ozzy στην πόλη.
Ο Jack Osbourne θέλει η πρώτη επέτειος από τον θάνατο του πατέρα του να γεμίσει με ιστορίες και κοινές αναμνήσεις. Σε βίντεο που δημοσίευσε στο Instagram, ζήτησε από τους θαυμαστές να χρησιμοποιήσουν το hashtag #OzzyDay και να μιλήσουν για την πρώτη φορά που άκουσαν τη μουσική του Ozzy, για μία συναυλία που τους έμεινε αξέχαστη ή για μία προσωπική τους συνάντηση μαζί του.
Το μήνυμα έρχεται καθώς το Μπέρμιγχαμ ετοιμάζεται να τιμήσει για πρώτη φορά τον άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με τη γέννηση της heavy metal. Η «Ozzy Day» οργανώνεται ως μία ανοιχτή γιορτή στο κέντρο της πόλης, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Ozzy Osbourne σε ηλικία 76 ετών.
Για τον Jack, η επέτειος έχει έντονο προσωπικό βάρος. Περιέγραψε τον τελευταίο μήνα ως μία περίοδο με «σκαμπανεβάσματα» και ανάμεικτα συναισθήματα, εξηγώντας ότι ακόμη προσπαθεί να καταλάβει πώς θέλει να περάσει την ημέρα.
«Πολλοί με έχουν ρωτήσει ποιο είναι το σχέδιό μου για τις 22. Θα κάνω κάτι; Και δεν ξέρω», ανέφερε ο Jack Osbourne. «Είναι η πρώτη φορά για εμένα. Είναι ο πρώτος χρόνος. Οπότε κάθομαι και σκέφτομαι πολύ», πρόσθεσε.
Αντί να προτείνει μία τυπική τελετή μνήμης, ο Jack στράφηκε στην κοινότητα που συνόδευσε τον πατέρα του για περισσότερες από πέντε δεκαετίες. Ζήτησε από τους ανθρώπους να καταγράψουν όσα έζησαν μέσα από τη μουσική του και να δημιουργήσουν μία συλλογική εικόνα του Ozzy πέρα από τις επίσημες βιογραφίες και τα μεγάλα μουσικά ορόσημα.
«Να τι θέλω. Θα ήθελα οποιοσδήποτε ακούει αυτό το μήνυμα, οποιοσδήποτε αισθάνεται την ανάγκη, οποιοσδήποτε θέλει απλώς να μοιραστεί μία ιστορία για τον πατέρα μου, να τη μοιραστεί», είπε.
«Είτε αφορά την πρώτη φορά που ακούσατε τη μουσική του, είτε την πρώτη φορά που τον είδατε σε συναυλία, είτε μία συναυλία στην οποία συνέβη κάτι που σας έμεινε», συνέχισε.
«Ίσως να τον συναντήσατε πραγματικά. Ίσως να θέλετε απλώς να μιλήσετε για το τι σήμαινε η μουσική του για εσάς. Αυτό θέλω. Θέλω να γεμίσει ολόκληρη η 22η Ιουλίου με υπέροχες ιστορίες για τον Ozzy», πρόσθεσε.
Η επιλογή των ιστοριών ταιριάζει στον τρόπο με τον οποίο ο Ozzy Osbourne διατήρησε τη σχέση του με το κοινό. Η δημόσια εικόνα του περιλάμβανε τη θεατρικότητα του Πρίγκιπα του Σκότους, το μαύρο χιούμορ, τις υπερβολές της rock ζωής και μία αφοπλιστική αμεσότητα που τον έκανε προσιτό ακόμη και όταν βρισκόταν μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Ο Jack αναφέρθηκε ακριβώς σε αυτή την πλευρά του πατέρα του όταν εξήγησε ότι δεν θα ήθελε μία ημέρα αφιερωμένη αποκλειστικά στο πένθος. Ο Ozzy, όπως είπε, αισθανόταν άβολα όταν έβλεπε ανθρώπους να κλαίνε μπροστά του.
«Αυτό είναι λοιπόν το αίτημά μου. Σκεφτείτε, αρχίστε να δημοσιεύετε και διαδώστε την αγάπη. Αυτό θα ήθελε ο πατέρας μου. Δεν θα ήθελε να καθόμαστε όλοι και να χύνουμε δάκρυα, επειδή αυτό δεν του ταίριαζε. Δεν του άρεσε να κλαίνε οι άνθρωποι μπροστά του», ανέφερε.
«Διαδώστε λοιπόν την αγάπη με αυτόν τον τρόπο. Και αν χρησιμοποιήσετε το hashtag #OzzyDay, θα το δω και θα το παρακολουθώ. Στην υγειά του Ozzy Day», κατέληξε.
Το διαδικτυακό κάλεσμα συνδέεται με το πρόγραμμα που έχει οργανωθεί στο Μπέρμιγχαμ. Σύμφωνα με το Δημοτικό Συμβούλιο και το Central BID Birmingham, η πόλη θα φιλοξενήσει δωρεάν μουσικές εμφανίσεις, προβολές, δημόσιες εγκαταστάσεις τέχνης και αφιερώματα σε σημεία που συνδέονται με τη ζωή και την πορεία του Ozzy.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμφανίσεις της Bostin Brass και της City of Birmingham Symphony Orchestra, καθώς και δράσεις κοντά σε τοπόσημα όπως το Black Sabbath Bench και το Black Sabbath Bridge. Στις εκδηλώσεις συμμετέχουν δημοτικές υπηρεσίες, πολιτιστικοί φορείς και επιχειρήσεις του κέντρου, με στόχο η γιορτή να απλωθεί σε διαφορετικά σημεία της πόλης.
Ιδιαίτερη θέση θα έχει και το Ozzy the Bull, ο μηχανικός ταύρος που παρουσιάστηκε στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας του 2022 και βρίσκεται στον σταθμό Birmingham New Street. Η κατασκευή, που πήρε το όνομα του Ozzy έπειτα από δημόσια ψηφοφορία, θα αποκτήσει ειδικό διάκοσμο για την περίσταση.
Μια ανεξάρτητη πορεία θα ξεκινήσει επίσης από την τοιχογραφία του Ozzy κοντά στο Villa Park και θα καταλήξει στο Black Sabbath Bench. Η διαδρομή ενώνει συμβολικά το γήπεδο της τελευταίας του συναυλίας με ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία μνήμης του συγκροτήματος στο κέντρο του Μπέρμιγχαμ.
Οι φίλοι του που δεν μπορούν να βρεθούν στην πόλη έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν τις εκδηλώσεις και να συμμετέχουν μέσω του hashtag #OzzyDay. Το αίτημα του Jack μετατρέπει έτσι μία τοπική επέτειο σε παγκόσμια ανταλλαγή ιστοριών, φωτογραφιών και προσωπικών εμπειριών.
Η σχέση του Ozzy με το Μπέρμιγχαμ αποτελεί τον βασικό άξονα της ημέρας. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Άστον, προερχόταν από μία εργατική οικογένεια και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε ένα βιομηχανικό περιβάλλον που επηρέασε βαθιά τον ήχο των Black Sabbath.
Τα βαριά riffs του Tony Iommi, η φωνή του Ozzy και οι σκοτεινοί στίχοι του συγκροτήματος απέκτησαν μορφή μέσα σε μία πόλη γεμάτη εργοστάσια, μηχανές και μεταλλικούς ήχους. Η εμπειρία του Μπέρμιγχαμ πέρασε στη μουσική τους χωρίς να χρειάζεται να παρουσιαστεί ως θεωρία: ακουγόταν στον όγκο, στη βραδύτητα και στην έντασή της.
Η τοπική αυτή αφετηρία απέκτησε παγκόσμια εμβέλεια. Οι Black Sabbath βοήθησαν να διαμορφωθεί η heavy metal και άνοιξαν τον δρόμο για αμέτρητα συγκροτήματα, ενώ ο Ozzy συνέχισε με επιτυχημένη προσωπική πορεία μετά την αποχώρησή του από το συγκρότημα στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Η εικόνα του «Prince of Darkness» συχνά κάλυπτε την ισχυρή συναισθηματική σχέση που διατηρούσε με την πατρίδα του. Το Μπέρμιγχαμ παρέμενε σταθερό σημείο αναφοράς, τόσο στις δηλώσεις του όσο και στις σημαντικότερες στιγμές της ύστερης περιόδου της ζωής του.
Η τελευταία του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στο Villa Park, στο Μπέρμιγχαμ, με τη συναυλία «Back to the Beginning». Ο Ozzy εμφανίστηκε ως σόλο καλλιτέχνης και επανενώθηκε στη σκηνή με τους Black Sabbath, καθισμένος σε έναν ειδικά σχεδιασμένο μαύρο θρόνο εξαιτίας των σοβαρών προβλημάτων κινητικότητας που αντιμετώπιζε.
Η συναυλία συγκέντρωσε καλλιτέχνες και συγκροτήματα που είχαν επηρεαστεί από τους Black Sabbath, ανάμεσά τους οι Metallica, οι Guns N’ Roses και ο Steven Tyler των Aerosmith. Περισσότεροι από πέντε εκατομμύρια θεατές την παρακολούθησαν μέσω streaming, ενώ το Villa Park γέμισε για τον τελευταίο αποχαιρετισμό του Ozzy στη σκηνή.
Δεκαεπτά ημέρες αργότερα, ο Ozzy πέθανε στο σπίτι του, έχοντας την οικογένειά του στο πλευρό του. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου, η αιτία ήταν οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου, ενώ αναφέρονταν επίσης στεφανιαία νόσος και νόσος του Πάρκινσον με δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
Είχε δημοσιοποιήσει τη διάγνωσή του με Πάρκινσον το 2020, έπειτα από μία δύσκολη περίοδο με πτώσεις, χειρουργικές επεμβάσεις και προβλήματα στη σπονδυλική στήλη. Η κατάσταση της υγείας του είχε περιορίσει τις εμφανίσεις του, χωρίς να σβήσει την επιθυμία του να αποχαιρετήσει το κοινό του στην πόλη όπου άρχισαν όλα.
Η κηδεία του έφερε χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους του Μπέρμιγχαμ. Η πομπή πέρασε από σημεία που συνδέονταν με τη ζωή του και σταμάτησε στο Black Sabbath Bridge, όπου η Sharon Osbourne και τα παιδιά τους άφησαν λουλούδια ανάμεσα στα μηνύματα των θαυμαστών.
Η πρώτη «Ozzy Day» συνεχίζει αυτή τη δημόσια σχέση της οικογένειας με την πόλη. Ο εορτασμός επιδιώκει να κρατήσει τον χαρακτήρα μιας συλλογικής συνάντησης και να αποφύγει την αίσθηση μιας αυστηρής, επίσημης τελετής.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η έκθεση «Ozzy Osbourne (1948–2025): Working Class Hero» στο Birmingham Museum & Art Gallery. Η έκθεση συγκεντρώνει προσωπικά αντικείμενα, σκηνικά ρούχα, επιστολές, βραβεία και υλικό από την πορεία του με τους Black Sabbath και ως σόλο καλλιτέχνη.
Η Sharon Osbourne έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να εμπλουτίσει την έκθεση με ακόμη περισσότερα προσωπικά αντικείμενα και να τη μεταφέρει σε άλλες χώρες. Ανάμεσα στα αντικείμενα που εξετάζει να προσθέσει βρίσκονται ρούχα, χειρόγραφες σημειώσεις, επιστολές, προσωπικά είδη, οικιακά αντικείμενα και τμήματα από το στούντιό του.
Η πρόθεση αυτή δείχνει πώς η οικογένεια αντιμετωπίζει τη μνήμη του Ozzy: μέσα από αντικείμενα που αποκαλύπτουν τον άνθρωπο πίσω από την περσόνα της σκηνής. Η ίδια λογική βρίσκεται και στο κάλεσμα του Jack, ο οποίος ζητά μικρές, συγκεκριμένες ιστορίες αντί για γενικές δηλώσεις θαυμασμού.
Μια πρώτη ακρόαση, ένα εισιτήριο που φυλάχθηκε για δεκαετίες, μία απρόσμενη συνάντηση ή μία στιγμή μέσα σε μία συναυλία μπορούν να φωτίσουν πλευρές ενός καλλιτέχνη που οι αριθμοί πωλήσεων και οι διακρίσεις αδυνατούν να αποδώσουν. Οι αναμνήσεις των θαυμαστών περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο η μουσική περνά στην καθημερινή ζωή και αποκτά προσωπικό νόημα.
