Ο Joe Jonas εξομολογείται ότι η περιορισμένη εμπορική πορεία του «Fastlife» κλόνισε την αυτοεκτίμησή του, προκάλεσε κρίσεις πανικού και σωματικό πόνο, αναγκάζοντάς τον να επανεξετάσει τη σχέση του με την επιτυχία μέσα από την ψυχοθεραπεία.
Ο Joe Jonas μίλησε ανοιχτά για την επαγγελματική απογοήτευση που τον οδήγησε να δώσει προτεραιότητα στην ψυχική του υγεία. Η υποδοχή του πρώτου σόλο άλμπουμ του, «Fastlife», δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του και αποκάλυψε πόσο στενά είχε συνδέσει την προσωπική του αξία με την εμπορική επιτυχία.
Στο νέο επεισόδιο του podcast «Hey Jonas!», τα τρία μέλη των Jonas Brothers κάθισαν μαζί και συζήτησαν για την επιτυχία, τις δυσκολίες της διασημότητας και την εμπειρία του να μεγαλώνουν μέσα σε ένα εξαιρετικά δημοφιλές συγκρότημα.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Joe θυμήθηκε την κυκλοφορία του «Fastlife» το 2011. Ήταν περίπου 21 – 22 ετών και πίστευε ότι η δυναμική που είχαν αποκτήσει οι Jonas Brothers θα μεταφερόταν σχεδόν αυτόματα στην προσωπική του πορεία.
«Ο λόγος που ξεκίνησα ψυχοθεραπεία ήταν επειδή πήρα για πρώτη φορά μία γεύση από το πώς είναι να μην πιάνεις, εντός εισαγωγικών, την “επιτυχία”», είπε, σχηματίζοντας εισαγωγικά με τα δάχτυλά του.
«Κυκλοφόρησα ένα σόλο άλμπουμ όταν ήμουν περίπου 21 ή 22 ετών και δεν πήγε τόσο καλά όσο πίστευα ότι θα πήγαινε, επειδή εκείνη την περίοδο οτιδήποτε άγγιζαν οι Jonas Brothers γινόταν χρυσός. Πηγαίναμε κατευθείαν στο No. 1», συνέχισε.
Η περιγραφή του δεν απείχε από την πραγματική εμπορική πορεία του συγκροτήματος. Από το ντεμπούτο τους το 2006, οι Jonas Brothers έχουν τοποθετήσει 26 τραγούδια στο Billboard Hot 100, ενώ οκτώ άλμπουμ τους έχουν βρεθεί στο Top 10 του Billboard 200.
Αυτό το διαρκές ανοδικό μοτίβο είχε διαμορφώσει μέσα του μία λανθασμένη βεβαιότητα. Ο Joe περίμενε ότι η επιτυχία θα συνέχιζε να έρχεται με τον ίδιο τρόπο, ακόμη και όταν θα στεκόταν μόνος του, χωρίς τον Kevin και τον Nick.
Κοιτάζοντας πίσω, παραδέχθηκε ότι είχε επενδύσει υπερβολικά μεγάλο μέρος της αυτοεκτίμησής του στην ανάγκη να αποδείξει πως μπορούσε να πετύχει και εκτός του συγκροτήματος.
«Κυκλοφόρησα κάτι μόνος μου και νομίζω ότι είχα πολύ υψηλές προσδοκίες για το πόσο επιτυχημένος θα μπορούσα να είμαι χωρίς εσάς», είπε απευθυνόμενος στα αδέλφια του.
«Κάπου βαθιά μέσα μου, αυτό ήταν σημαντικό. Σκεφτόμουν: “Αν το καταφέρω, τότε έχω αξία ως άνθρωπος”», πρόσθεσε.
Η απογοήτευση σύντομα ξεπέρασε το επαγγελματικό επίπεδο. Ο Joe άρχισε να βιώνει κρίσεις πανικού και επίμονο σωματικό πόνο, γεγονός που τον οδήγησε σε συνεχείς επισκέψεις σε γιατρούς.
Μετά από πολλαπλά ιατρικά ραντεβού, ένας γιατρός τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε κάποιο οργανικό πρόβλημα. Του πρότεινε να απευθυνθεί σε ψυχοθεραπευτή, μία συμβουλή απέναντι στην οποία ο Joe έδειξε αρχικά έντονη άρνηση.
«Σκεφτόμουν: “Τι εννοείς ψυχοθεραπευτή; Δεν χρειάζομαι ψυχοθεραπευτή. Γιατί να χρειάζομαι ψυχοθεραπευτή;”», παραδέχθηκε.
Αντί να ζητήσει αμέσως βοήθεια, προσπάθησε να διαχειριστεί την ψυχική πίεση μέσα από τη διαρκή σωματική άσκηση. Περνούσε ώρες κάνοντας ποδήλατο στους δρόμους της Νέας Υόρκης, μακριά από το τηλέφωνό του και από τα σχόλια που δημοσιεύονταν για το άλμπουμ.
Η ποδηλασία τού πρόσφερε προσωρινή αποστασιοποίηση από όσα τον πλήγωναν. Όπως εξήγησε στα αδέλφια του, εκείνη την περίοδο έμοιαζε να είναι ο μοναδικός τρόπος να αποσπά την προσοχή του, χωρίς όμως να αντιμετωπίζει πραγματικά το πρόβλημα.
Ο ίδιος κατάλαβε αργότερα ότι προσπαθούσε να ξεφύγει από όσα ένιωθε. Η απομάκρυνση από το τηλέφωνο περιόριζε για λίγο τον εξωτερικό θόρυβο, όμως η βαθύτερη σύνδεση ανάμεσα στην αυτοεκτίμησή του και στην εμπορική επίδοση του «Fastlife» παρέμενε ανέγγιχτη.
Τελικά, ο Joe αποφάσισε να δοκιμάσει την ψυχοθεραπεία. Η πρώτη συνεδρία ήταν έντονη, καθώς πέρασε σχεδόν μία ώρα κλαίγοντας πριν καταφέρει να απαντήσει στην πρώτη ερώτηση.
«Τελικά μίλησα σε κάποιον και, αφού έκλαιγα επί μία ώρα μέχρι να απαντήσω στην πρώτη ερώτηση, κατάλαβα πόσο ανακουφιστικό ήταν», ανέφερε.
«Με βοήθησε πραγματικά πάρα πολύ σε εκείνη τη φάση και συνέχισε να με βοηθά σε όλη μου τη ζωή, καθώς και σε άλλα σημαντικά ζητήματα που χρειάστηκε να αντιμετωπίσω», πρόσθεσε.
Η εμπειρία αυτή άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ο Joe αντιμετωπίζει τις αποτυχίες, την κριτική και τις μεγάλες μεταβάσεις της ζωής του. Η ψυχοθεραπεία εξελίχθηκε από μία λύση που αρχικά απέρριπτε σε σταθερό εργαλείο για τη διαχείριση της πίεσης και των προσωπικών δυσκολιών.
Ο Nick Jonas συμφώνησε με όσα είπε ο αδελφός του και μίλησε για τη δική του σχέση με την ψυχοθεραπεία. Όπως εξήγησε, η διαδικασία τον βοήθησε να επανεξετάσει τον τρόπο με τον οποίο μετρούσε μία τόσο υποκειμενική έννοια όσο η επιτυχία.
Αναφερόμενος σε σχόλια που είχε κάνει σε προηγούμενο επεισόδιο του podcast, ο νεότερος από τους Jonas διευκρίνισε ότι η δυσκολία του δεν προερχόταν κυρίως από τη σύγκριση με άλλους ανθρώπους. Το μεγαλύτερο βάρος βρισκόταν στη σημασία που έδινε στα επιτεύγματά του.
«Είχα ανάγκη να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου», είπε ο Nick.
«Έπρεπε να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να είμαι εντάξει με το ποιος είμαι ως άνθρωπος, αντί να συγκρίνομαι με τους άλλους», συνέχισε.
Τα δύο αδέλφια συμφώνησαν ότι η ψυχοθεραπεία υπήρξε βασικός οδηγός για την αντιμετώπιση των πιέσεων που συνοδεύουν τη διασημότητα. Τόνισαν επίσης τη σημασία της συνέπειας, καθώς η φροντίδα της ψυχικής υγείας δεν σταματά όταν ξεπεραστεί μία δύσκολη περίοδος, αλλά απαιτεί σταθερή παρουσία στη ζωή τους.
Η ιστορία του Joe Jonas φωτίζει μία πλευρά της επιτυχίας που σπάνια γίνεται ορατή όταν τα νούμερα κινούνται σταθερά προς τα πάνω. Η μακρά πορεία των Jonas Brothers τού είχε δημιουργήσει την εντύπωση ότι κάθε επόμενο βήμα έπρεπε να επιβεβαιώνει την αξία του.
Το «Fastlife» διέκοψε αυτή τη βεβαιότητα και τον ανάγκασε να ξεχωρίσει την προσωπική του ταυτότητα από τις πωλήσεις, τα charts και τις επαγγελματικές προσδοκίες. Η ψυχοθεραπεία τού έδωσε τη δυνατότητα να σταματήσει να αντιμετωπίζει την επιτυχία ως τεκμήριο της προσωπικής του αξίας.
Για τον Joe, η μεγαλύτερη αλλαγή ήρθε όταν κατάλαβε ότι η αποτυχία ενός άλμπουμ δεν σήμαινε ότι απέτυχε ο ίδιος ως άνθρωπος. Αυτή η διάκριση αποδείχθηκε πολύ πιο σημαντική από οποιαδήποτε θέση στο Billboard: του επέτρεψε να συνεχίσει την καριέρα του χωρίς να εξαρτά την αυτοεκτίμησή του από το κάθε αποτέλεσμα.
