Μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια αποχής από τις προσωπικές συνεντεύξεις, ο Lewis Capaldi μιλάει ανοιχτά για τη διαχείριση του συνδρόμου Tourette, την πίεση της εμπορευματοποίησης και την απόφασή του να μην συμβιβαστεί ποτέ ξανά στη δημιουργία της μουσικής του.
Ο Lewis Capaldi εμφανίζεται χαλαρός, με ανακατωμένα μαλλιά και ένα σταθερό, ήρεμο βλέμμα που προδίδει μία βαθιά εσωτερική ισορροπία. Καθώς κάθεται στην άκρη μίας κίτρινης πολυθρόνας σε ένα ξενοδοχείο στο Σικάγο, παίρνει μία βαθιά ανάσα και προετοιμάζεται για μία συζήτηση που είχε να κάνει καιρό. «Αυτό φαίνεται αρκετά περίεργο», λέει ο ίδιος, ενώ το δεξί του πόδι κινείται ελαφρά. «Έχω να κάνω κάτι τέτοιο εδώ και καιρό», πρόσθεσε, αναφερόμενος στην πρώτη του διά ζώσης συνέντευξη μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια.
Η συνάντηση πραγματοποιείται στο μπαρ ενός ξενοδοχείου στο κέντρο της αμερικανικής πόλης, με τον χαμηλό μεταλλικό θόρυβο του τρένου της γραμμής L να ακούγεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το παράθυρο. Ο Σκωτσέζος καλλιτέχνης, γνωστός για τη ζεστασιά του, περιγράφει στο Billboard U.K. πώς είναι να επιστρέφει στο προσκήνιο μετά από μία μακρά περίοδο εσωτερικής αναζήτησης. Αν και η νευρικότητα είναι εμφανής, ο Capaldi δείχνει να ξαναβρίσκει τον εαυτό του, πατώντας ξανά με αυτοπεποίθηση στις μεγαλύτερες σκηνές της καριέρας του.
Αργότερα το ίδιο βράδυ, ο καλλιτέχνης θα βρεθεί στο United Center χωρητικότητας 23.500 θέσεων, στο πλαίσιο μίας sold-out περιοδείας στη Βόρεια Αμερική. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμβληματικούς χώρους όπως το Madison Square Garden στη Νέα Υόρκη και το Hollywood Bowl, καθώς και διπλές εμφανίσεις στο Red Rocks Amphitheater στο Ντένβερ. Η περιοδεία αυτή πραγματοποιείται για την προώθηση του πρόσφατου EP του με τίτλο «Survive», του οποίου το ομώνυμο τραγούδι έφτασε στο No. 1 των charts στη Βρετανία το περασμένο καλοκαίρι.
Ο Capaldi αντιμετωπίζει αυτή τη νέα φάση με ηρεμία, έχοντας εντάξει τη γυμναστική στην καθημερινότητά του και ανανεώνοντας το στυλ του με ένα αθλητικό τζάκετ της Adidas. Πρόσφατα, ο στενός του φίλος και indie rock αστέρας Sam Fender τον συνόδευσε σε μία έξοδο στη Νέα Υόρκη, σε ένα γνωστό στέκι υποστηρικτών της ποδοσφαιρικής ομάδας Newcastle United. Για να γιορτάσει την κυκλοφορία του νέου του τραγουδιού «Stay Love», ο Capaldi διοργάνωσε μία εκδήλωση έκπληξη στο Penn Station, μοιράζοντας τριαντάφυλλα στο πλήθος.
«Πραγματικά, αυτή είναι η πιο διασκεδαστική περιοδεία που έχω κάνει ποτέ. Νιώθω ότι έχω χαλαρώσει πραγματικά. Και έχω… κλειδώσει», ξεκίνησε να λέει ο Capaldi με ενθουσιασμό. «Είναι καν αυτή η σωστή φράση;!», αναρωτήθηκε αμέσως μετά, ξεσπώντας σε γέλια.
Ο ίδιος εξηγεί ότι έχει μειώσει τις ψυχοθεραπευτικές του συνεδρίες από καθημερινές σε μία ανά δεκαπενθήμερο, νιώθοντας πολύ πιο σταθερός. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισής του στο Madison Square Garden, δεν τον απασχόλησε καθόλου το γεγονός ότι η φωνή του ακουγόταν βραχνή, καθώς ένιωθε απέραντη ευγνωμοσύνη που βρισκόταν απλώς στη σκηνή. Λίγες μέρες αργότερα, κατάφερε να ολοκληρώσει μία ακουστική συναυλία στο Red Rocks παρά τα τεχνικά προβλήματα, διατηρώντας το κέφι του σε όλη τη διάρκεια.
«Συνήθιζα να νιώθω απαίσια όταν τα πράγματα άρχιζαν να πηγαίνουν στραβά», ανέφερε, αναλογιζόμενος το παρελθόν. «Ήταν σαν να υπήρχα μόνο μέσα στο κεφάλι μου», πρόσθεσε, εξηγώντας τη διαφορά με τη σημερινή του κατάσταση.
Αυτή η νέα οπτική αποκτά μία βαθύτερη σημασία καθώς ο Capaldi επιστρέφει στο Σικάγο, μία πόλη που συνδέεται με μία από τις πιο σκοτεινές του στιγμές. Πριν από τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια μίας εμφάνισης στο Aragon Ballroom, ο τραγουδιστής υπέστη μία σοβαρή κρίση πανικού στα παρασκήνια πριν από το ανκόρ. Το σώμα του άρχισε να συσπάται έντονα και ένιωσε να χάνει πλήρως τον έλεγχο και την επαφή με τον εαυτό του.
Παρά την ένταση του επεισοδίου, επέστρεψε στη σκηνή για να ολοκληρώσει τη συναυλία με τη βοήθεια των θαυμαστών του, όμως η στιγμή εκείνη ήταν μία σκληρή αποκάλυψη. «Την τελευταία φορά που ήμουν εδώ στο Σικάγο, ήμουν αναμφίβολα στο χαμηλότερο σημείο μου», θυμάται ο Capaldi, τραβώντας τα μανίκια του μαύρου πουλόβερ του. «Ήμουν ψυχικά διαλυμένος και σωματικά πάλευα επίσης με την πλάτη μου. Με σκότωνε. Ειλικρινά, κοιτάζω πίσω τώρα και σκέφτομαι, “Γιατί δεν σταμάτησες απλώς;”», πρόσθεσε με ειλικρίνεια.
Εκείνη την περίοδο, η πίεση για την προώθηση του άλμπουμ «Broken by Desire to Be Heavenly Sent» ήταν αφόρητη. Ταυτόχρονα, ο Capaldi έπρεπε να διαχειριστεί τη διάγνωση με το σύνδρομο Tourette, μία πραγματικότητα που έφερε νέες προκλήσεις στην καθημερινότητά του. Καθώς η κούραση συσσωρευόταν, οι ακούσιες σωματικές κινήσεις (τα λεγόμενα τικ) γίνονταν όλο και πιο έντονες, συνοδευόμενες από επίμονη ναυτία.
Η δημοσιοποίηση της διάγνωσής του μέσα από μία ζωντανή μετάδοση στο Instagram αύξησε κατακόρυφα το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης και του κοινού. Η φήμη του μεγάλωνε ραγδαία, όχι παρά τις δυσκολίες του, αλλά παράλληλα με αυτές, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο έκθεσης. Μετά το περιστατικό στο Aragon Ballroom, ο Capaldi πίεσε τον εαυτό του να ολοκληρώσει ακόμα 12 εμφανίσεις στη Βόρεια Αμερική και μία σειρά προωθητικών συναυλιών στη Βρετανία.
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο τον Ιούνιο του 2023, κατά τη διάρκεια της εμφάνισής του στο φεστιβάλ του Glastonbury. Στην κεντρική σκηνή Pyramid Stage, μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές, ο Capaldi βίωσε αυτό που ο ίδιος περιγράφει ως μία πολύ δημόσια κατάρρευση. Η φωνή του άρχισε να τον εγκαταλείπει και οι σωματικοί σπασμοί έγιναν ιδιαίτερα έντονοι, εμποδίζοντάς τον να τραγουδήσει.
Στο τελευταίο τραγούδι της βραδιάς, το «Someone You Loved», το κοινό ανέλαβε να τραγουδήσει τους στίχους για εκείνον, σε μία μοναδική στιγμή αλληλεγγύης. Ο Capaldi κοίταζε το πλήθος με απλανές βλέμμα, αποδεχόμενος την αδυναμία του να συνεχίσει. «Glastonbury, σας ευχαριστώ τόσο πολύ», είπε στο τέλος της εμφάνισης. «Αν δεν καταφέρω να το ξανακάνω αυτό, αυτό ήταν εκπληκτικό», συμπλήρωσε, συγκινώντας τους πάντες.
Τρία χρόνια μετά, οι εικόνες από εκείνη τη μέρα παραμένουν δύσκολες στη θέαση, αλλά αποτελούν και ένα σπουδαίο παράδειγμα συλλογικής ενσυναίσθησης. Για τον ίδιο τον καλλιτέχνη, η στιγμή εκείνη λειτούργησε ως μία αναγκαία εσωτερική αφύπνιση που τον οδήγησε στην απόφαση να σταματήσει. «Κοιτάζοντας πίσω, οποιοσδήποτε θα μπορούσε να δει ότι ένιωθα απογοητευμένος, στενοχωρημένος, λυπημένος και απλώς άχρηστος εκείνη την ημέρα», παραδέχεται σήμερα.
«Αλλά μόλις κατέβηκα από τη σκηνή, είπα, “Κάνω ένα διάλειμμα τώρα”. Ένιωσα σαν να έφυγε ένα βάρος από πάνω μου. Ο κόσμος είδε πόσο επιβλαβή μπορούν να γίνουν τα πράγματα», τόνισε ο Capaldi, περιγράφοντας την ανακούφιση που ένιωσε.
Όταν επέστρεψε στα παρασκήνια, βρήκε τους γονείς του και τα μέλη του συγκροτήματός του να κλαίνε από αγωνία για την κατάστασή του. Ο ίδιος, ωστόσο, αντέδρασε με μία περίεργη ηρεμία και αποφάσισε να φύγει αμέσως για τη Γλασκώβη για να συναντήσει παλιούς του φίλους σε μία παμπ. Παρόλο που εκείνες οι ημέρες φαντάζουν πλέον θολές στο μυαλό του, θυμάται τα μηνύματα συμπαράστασης που κατέκλυσαν το τηλέφωνό του.
Η απόφαση να συνεχίσει την περιοδεία παρά τις προειδοποιήσεις του σώματός του ήταν τελικά θέμα εγωισμού και επαγγελματικής υπερηφάνειας. Η τεράστια επιτυχία του δεύτερου άλμπουμ του είχε αυξήσει τις απαιτήσεις των εταιρειών, ξεπερνώντας κάθε αρχικό σχεδιασμό. «Όταν έμαθα τη διάγνωση για το Tourette, σκέφτηκα, “Εντάξει, απλώς συνέχισε. Αυτή είναι η ζωή τώρα”», εξηγεί ο ίδιος.
«Ήπελα να τελειώσω την περιοδεία, σχεδόν σαν ένα παράσημο τιμής, και μετά να πάω στο Glastonbury – αλλά μάλλον δεν θα έπρεπε να είχα ανέβει ποτέ σε εκείνη τη σκηνή», παραδέχεται τώρα. Κατά τη διάρκεια της εξομολόγησής του, χτυπά ελαφρά το χέρι του στο τραπέζι, χύνοντας κατά λάθος το ποτήρι με το νερό του. «Θα μπορούσες να τρελαθείς αν το σκέφτεσαι συνέχεια», λέει χαμογελώντας. «Αλλά τα πράγματα έγιναν ακριβώς όπως έπρεπε να γίνουν», πρόσθεσε.
Υπήρξε μία περίοδος που η παρουσία του Capaldi στη βρετανική μουσική σκηνή ήταν τόσο έντονη που έμοιαζε σχεδόν αναπόφευκτη. «Νιώθω ότι στη Βρετανία, αν βγεις από την εξώπορτά σου, υπάρχει πιθανότητα να με συναντήσεις μπροστά σου», σχολιάζει αστειευόμενος. «Είναι σχεδόν σαν να είμαι μέρος των επίπλων του σπιτιού!», συμπλήρωσε με το γνωστό αυτοσαρκαστικό του ύφος.
Η άνοδός του από την αφάνεια των παμπ του West Lothian, όπου ο μάνατζέρ του τον ανακάλυψε τυχαία στο SoundCloud, ήταν μετεωρική. Το τραγούδι του «Someone You Loved» το 2018 έφτασε στην κορυφή του Billboard Hot 100 και παρέμεινε για επτά εβδομάδες στο No. 1 της Βρετανίας. Σήμερα, αποτελεί το τραγούδι με τα περισσότερα streams στην ιστορία της χώρας και βρίσκεται στο No. 6 της παγκόσμιας κατάταξης του Spotify.
Το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο «Divinely Uninspired To A Hellish Extent» έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στη Βρετανία για το 2019 και το 2020. Ο ίδιος τιμήθηκε με μία υποψηφιότητα για το Grammy για το Τραγούδι της Χρονιάς και κέρδισε δύο BRIT Awards. Η αυθεντική και ακομπλεξάριστη προσωπικότητά του στα κόκκινα χαλιά τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό, ξεχωρίζοντας από τους πιο συγκρατημένους καλλιτέχνες της γενιάς του.
Το μεγάλο του όπλο ήταν πάντα αυτή η χαρακτηριστική, γεμάτη συναίσθημα φωνή που μπορεί να συγκινήσει με έναν ψίθυρο ή να ξεσηκώσει με μία δυναμική ερμηνεία. Παρά την αποδοχή του κοινού, ορισμένοι κριτικοί χαρακτήρισαν τη μουσική του επαναλαμβανόμενη και χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Ο Capaldi απάντησε με χιούμορ μέσα από το TikTok, σατιρίζοντας τη μελαγχολία των ίδιων των τραγουδιών του και κερδίζοντας ακόμα περισσότερους υποστηρικτές.
Ωστόσο, η συνεχής έκθεση άρχισε σύντομα να έχει ένα σοβαρό κόστος για την καλλιτεχνική του ταυτότητα. «Ο κόσμος δεν ασχολούνταν πάντα με τη μουσική μου. Με σταματούσαν στον δρόμο και μου έλεγαν ότι είμαι ο αγαπημένος τους TikToker!», θυμάται με κάποια πικρία.
Η κατάσταση περιπλέχθηκε ακόμα περισσότερο κατά την προώθηση του δεύτερου άλμπουμ του, η οποία συνοδεύτηκε από εμπορικές συνεργασίες και διαφημιστικές καμπάνιες. Υπήρχε η αίσθηση ότι το χιουμοριστικό προφίλ που είχε υιοθετήσει άρχισε να επισκιάζει τα ίδια τα τραγούδια του. «Έκανα τόσο πολύ περιεχόμενο, και αυτό πολύ γρήγορα εμπορευματοποιήθηκε. Μεγάλο μέρος της προώθησης του δεύτερου άλμπουμ βασίστηκε στο να κάνω ένα αστείο βίντεο για να γίνει viral», αναφέρει ο Capaldi.
«Κουράστηκα τόσο πολύ να υποκρίνομαι όλο αυτό το “Ω, είμαι τόσο ανόητος”. Ένιωσα ότι έπαιζα σύμφωνα με τις ιδέες που είχαν οι άλλοι για μένα», εξήγησε, αναφερόμενος στην εσωτερικής του πίεση.
Η ανάγκη για συνεχείς πωλήσεις δημιούργησε ένα ηθικό δίλημμα στον καλλιτέχνη, ο οποίος ένιωθε ότι εκμεταλλεύεται την αγάπη των θαυμαστών του. «Μερικές φορές ένιωθα λίγο σαν, “Πώς μπορούμε να βγάλουμε χρήματα από αυτό; Πώς μπορούμε να πουλήσουμε, να πουλήσουμε, να πουλήσουμε;”», αναρωτήθηκε ο ίδιος. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση κορυφώθηκε με την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ «How I’m Feeling Now» στο Netflix το 2023.
Το ντοκιμαντέρ, διάρκειας 96 λεπτών, κατέγραψε την πάλη του με την εξουθένωση, το σύνδρομο του απατεώνα και τη δημιουργική πίεση, παρουσιάζοντας παράλληλα οικογενειακές στιγμές. Ο Capaldi παραδέχεται ότι έχει παρακολουθήσει την ταινία μόνο μία φορά, κατά τη διάρκεια της τελικής έγκρισης, καθώς ήταν οδυνηρό να βλέπει τον εαυτό του να έρχεται αντιμέτωπος με τη διάγνωση του Tourette. Μάλιστα, χρειάστηκε να ξαναγυριστεί η τελευταία σκηνή επειδή η αρχική εκδοχή ήταν εξαιρετικά καταθλιπτική.
Η έκθεση της προσωπικής του ζωής και της οικογένειάς του ήταν κάτι που τελικά τον προβλημάτισε έντονα εκ των υστέρων. «Ίσως, αν το γνώριζα αυτό από την αρχή, να μην το είχα κάνει», εξομολογείται για την αλλαγή κατεύθυνσης που πήρε η ταινία. Παρόλα αυτά, η ειλικρίνειά του άνοιξε μία σημαντική συζήτηση για την ψυχική υγεία και τη νευροδιαφορετικότητα, με την ανταπόκριση του κοινού να είναι συγκινητική.
Ο ίδιος πάντως ξεκαθαρίζει ότι δεν επιθυμεί να γίνει το πρόσωπο μίας εκστρατείας για την ψυχική υγεία. Αποκαλύπτει μάλιστα ότι ένα δεύτερο ντοκιμαντέρ που θα εστίαζε στην πορεία του προς το Glastonbury ακυρώθηκε μετά από δύσκολες συζητήσεις με την παραγωγή. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματός του, άρχισε να αναρωτιέται τι πραγματικά ζητάει από την καριέρα του και τη ζωή του.
Η απάντηση ήρθε μέσα από την ανάγκη του να ζει πιο αυθεντικά και να ξαναβρεί τη χαρά της δημιουργίας μακριά από τη δημόσια έκθεση. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μεταστροφή έπαιξε ο στενός κύκλος των φίλων του από τον χώρο της μουσικής, όπως ο Sam Fender, ο Grian Chatten των Fontaines D.C., ο Niall Horan, ο Bradley Simpson και ο Ed Sheeran.
Ο Capaldi ζει πλέον στο βόρειο Λονδίνο, σε κοντινή απόσταση από τον Fender και τον Chatten, με τους οποίους έχουν δημιουργήσει μία στενή παρέα. Οι τρεις τους μοιράζονται τις νέες μουσικές τους ανησυχίες και στηρίζουν ο ένας τον άλλον στις ζωντανές εμφανίσεις. Η πρόσφατη βράβευση του Fender με το Mercury Prize για το άλμπουμ «People Watching» λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης για τον Capaldi, παρακινώντας τον να αναλάβει καλλιτεχνικά ρίσκα.
«Ο Sam και ο Grian μιλούν για τη μουσική ως τέχνη –και ξέρω ότι αυτό ακούγεται τρελό να προέρχεται από κάποιον που είναι επίσης μουσικός– αλλά πραγματικά ενδιαφέρονται για ό,τι βγάζουν», τονίζει ο Capaldi. «Είναι τόσο εμπνευσμένο. Αυτό που μου μετέδωσαν είναι να παίρνω πραγματικά χρόνο στο στούντιο, και να αρχίσω να ενδιαφέρομαι πραγματικά για το τι λέω και πώς ακούγονται τα τραγούδια», πρόσθεσε, δείχνοντας τον νέο του προσανατολισμό.
Αυτή τη στιγμή, ο ίδιος δηλώνει έτοιμος να αντιμετωπίσει το μέλλον χωρίς αυστηρά σχέδια ή την πίεση των charts. Το EP «Survive» κυκλοφόρησε για να κλείσει έναν κύκλο παλαιότερου υλικού, αφήνοντάς τον ελεύθερο να πειραματιστεί με νέους συνεργάτες στην παραγωγή. «Νιώθω πιο μπερδεμένος και χαμένος από ποτέ στην καριέρα μου. Αλλά είναι ένα πραγματικά καλό πράγμα. Νιώθω ότι δεν έχω απολύτως καμία ιδέα για το τι κάνω», παραδέχεται με αναζωογονητική ειλικρίνεια.
«Γύρω από το δεύτερο άλμπουμ, έγινα τόσο υπερβολικά συγκεντρωμένος στο να κυνηγάω ένα δημοφιλές τραγούδι που απλώς έκανα πράγματα στα γρήγορα και παρέδιδα τραγούδια στους παραγωγούς. Δεν θέλω να κάνω τίποτα πρόχειρα ποτέ ξανά. Οι άνθρωποι που ακούν τη μουσική μου αξίζουν κάτι καλύτερο. Αξίζω κάτι καλύτερο», συμπλήρωσε με αποφασιστικότητα.
Η μεγάλη επιστροφή ξεκίνησε ουσιαστικά το περασμένο καλοκαίρι με μία εμφάνιση έκπληξη στο Glastonbury, όπου επέστρεψε στη σκηνή Pyramid Stage για να ολοκληρώσει αυτό που είχε αφήσει στη μέση. Η ημέρα εκείνη είχε καθοριστική σημασία για την ψυχολογία του, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια του. «Δεν μπορώ να υπερτονίσω τη σημασία εκείνης της ημέρας και τι θα σημαίνει για μένα για το υπόλοιπο της ζωής μου. Αν αυτό δεν είχε πάει καλά, δεν ξέρω σε τι κατάσταση θα βρισκόμουν. Αλλά πήγε, και εμφανίστηκα για τον εαυτό μου», είπε κλείνοντας τη συζήτηση.
Ο Lewis Capaldi φαίνεται πλέον έτοιμος να γράψει ένα νέο, πιο ώριμο κεφάλαιο στην πορεία του, έχοντας ως οδηγό την προσωπική του αλήθεια και όχι τους αριθμούς των πωλήσεων. Η μουσική του, απαλλαγμένη από τις ανάγκες του γρήγορου μάρκετινγκ, υπόσχεται να επιστρέψει στην ουσία της: στην αυθεντική σύνδεση με τους ανθρώπους που βρήκαν παρηγοριά στη φωνή του.
