Η Μελίνα Ασλανίδου δίνει νέα πνοή στο εμβληματικό «Άσ’ Το Να Πάει», συνεργάζεται με τον Θανάση Βασιλόπουλο και δίνει νέα πνοή μία από τις πιο δυνατές στιγμές του Μάριου Τόκα για το φετινό καλοκαίρι.
Η Μελίνα Ασλανίδου επιστρέφει στο προσκήνιο με μία κίνηση που συνδυάζει τον σεβασμό στην παράδοση με την ανάγκη για καλλιτεχνική ανανέωση. Η ερμηνεύτρια παρουσιάζει τη δική της εκδοχή στο αγαπημένο τραγούδι «Άσ’ Το Να Πάει», προσφέροντας μία σύγχρονη και καλοκαιρινή διάσταση σε μία από τις πλέον διαχρονικές επιτυχίες που έχουν καταγραφεί στο ελληνικό ρεπερτόριο.
Η επιλογή του συγκεκριμένου τραγουδιού δεν είναι τυχαία, καθώς κουβαλάει μαζί της το τεράστιο συναισθηματικό βάρος της υπογραφής του Μάριου Τόκα. Ο σπουδαίος δημιουργός είχε καταφέρει να αποτυπώσει στο «Άσ’ Το Να Πάει» μία σπάνια ευαισθησία, η οποία παραμένει αναλλοίωτη μέσα στις δεκαετίες που μεσολάβησαν από την πρώτη του κυκλοφορία.
Το τραγούδι, που ταυτίστηκε απόλυτα με την ερμηνεία του Γιάννη Πάριου, αποκτά τώρα έναν νέο ήχο. Η προσέγγιση της Μελίνας Ασλανίδου δεν στοχεύει στην απλή επανάληψη μιας δοκιμασμένης συνταγής, αλλά στην αναζήτηση μιας φρέσκιας ενορχηστρωτικής οπτικής που να ανταποκρίνεται στα αισθητικά δεδομένα του σήμερα.
Σε αυτή τη νέα ηχογράφηση, η παρουσία του Θανάση Βασιλόπουλου αποδεικνύεται καθοριστική για το τελικό αποτέλεσμα. Ο διακεκριμένος σολίστας προσθέτει με τον ξεχωριστό ήχο του το δικό του μουσικό στίγμα, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στον παραδοσιακό ήχο και τις σύγχρονες ενορχηστρωτικές τάσεις.
Το κλαρίνο του Θανάση Βασιλόπουλου λειτουργεί σχεδόν ως μία δεύτερη φωνή, που συνομιλεί με την ερμηνεία της Μελίνας Ασλανίδου. Αυτή η συνεργασία αναδεικνύει τις κρυμμένες πτυχές του τραγουδιού, δίνοντάς του έναν αέρα που ταιριάζει ιδανικά με την αύρα του ελληνικού καλοκαιριού.
Η νέα εκδοχή του «Άσ’ Το Να Πάει» καταφέρνει να διατηρήσει τη νοσταλγία της αρχικής εκτέλεσης, μπολιάζοντάς την όμως με μία σύγχρονη αισθητική. Η παραγωγή εστιάζει στην καθαρότητα των οργάνων και στην ανάδειξη της μελωδίας του Μάριου Τόκα, η οποία παραμένει η σταθερή βάση πάνω στην οποία χτίζεται το νέο ηχητικό οικοδόμημα.
Η Μελίνα Ασλανίδου, με τη γνωστή χροιά της, προσεγγίζει τους στίχους με μία ώριμη τρυφερότητα. Η φωνή της μοιάζει να αγκαλιάζει κάθε λέξη, μεταφέροντας το μήνυμα της αποδοχής και της ελευθερίας που πηγάζει από τον τίτλο και το νόημα του τραγουδιού.
Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πώς ένα τραγούδι που γράφτηκε σε μία άλλη εποχή μπορεί να παραμένει επίκαιρο. Ο Μάριος Τόκας είχε το χάρισμα να δημιουργεί μελωδίες που ξεπερνούν τα όρια του χρόνου και η νέα αυτή διασκευή έρχεται να το επιβεβαιώσει με τον καλύτερο τρόπο.
Η συμμετοχή του Θανάση Βασιλόπουλου ενισχύει τον αυθεντικό χαρακτήρα της προσπάθειας αυτής. Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται το κλαρίνο προσδίδει μία ελληνικότητα που δεν είναι στατική, αλλά εξελίσσεται και ενσωματώνει στοιχεία από τη διεθνή μουσική σκηνή.
Η Μελίνα Ασλανίδου φαίνεται να αντιλαμβάνεται πλήρως την ευθύνη που φέρει η αναμέτρηση με ένα τέτοιο υλικό. Η ερμηνευτική της δεινότητα της επιτρέπει να σταθεί δίπλα στην ανάμνηση του Γιάννη Πάριου, χωρίς να προσπαθεί να τον μιμηθεί, αλλά προσφέροντας τη δική της αλήθεια.
Η καλοκαιρινή διάθεση που διαπνέει το τραγούδι είναι διάχυτη από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα της μουσικής εισαγωγής. Είναι μία επιλογή που στοχεύει να συντροφεύσει το κοινό στις διαδρομές του, στις παραλίες και στις στιγμές χαλάρωσης, διατηρώντας παράλληλα την ποιότητα που απαιτεί το όνομα του δημιουργού του.
Μέσα από αυτή την κυκλοφορία, αναδεικνύεται για ακόμη μία φορά η σημασία των διασκευών όταν αυτές γίνονται με μεράκι και γνώση. Δεν πρόκειται απλώς για μία προσπάθεια ανακύκλωσης μιας επιτυχίας, αλλά για μία κατάθεση ψυχής που τιμά το παρελθόν ενώ κοιτάζει το μέλλον.
Η Μελίνα Ασλανίδου συνεχίζει να πορεύεται με γνώμονα την ποιότητα των επιλογών της. Με το «Άσ’ Το Να Πάει», επιβεβαιώνει ότι η καλή μουσική δεν έχει ημερομηνία λήξης. Η νέα αυτή μουσική πρόταση είναι πλέον διαθέσιμη, έτοιμη να γεμίσει τις καλοκαιρινές μας νύχτες με μελωδία και συναίσθημα. Είναι μία πρόσκληση να αφήσουμε πίσω όσα μας βαραίνουν και να αφεθούμε στη δύναμη της μουσικής, ακριβώς όπως προτρέπει και ο τίτλος του τραγουδιού.
Ο συνδυασμό Το κοινό που αγάπησε το τραγούδι από τον Γιάννη Πάριο θα βρει σε αυτό κάτι γνώριμο, ενώ οι νεότεροι ακροατές θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τη μαγεία της γραφής του Μάριου Τόκα μέσα από έναν ήχο που τους είναι πιο οικείος.
