Η εκκωφαντική αλήθεια της Melissa Etheridge – Η μάχη με την ταυτότητα, η προδοσία του βρετανικού Τύπου και η ιστορική αποκάλυψη
Η θρυλική Melissa Etheridge ξεδιπλώνει το παρασκήνιο της δημόσιας αποκάλυψης της σεξουαλικότητάς της στις αρχές των 90s, περιγράφοντας πώς οι παραποιημένες δηλώσεις σε ένα περιοδικό και ο δυναμισμός της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας την οδήγησαν στην οριστική ρήξη με τη σιωπή.
Η Melissa Etheridge διατηρούσε ανέκαθεν έναν εξαιρετικά ισχυρό δεσμό με τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, μία σχέση που σφυρηλατήθηκε μέσα στα χρόνια, πολύ πριν η ίδια αποφασίσει να μιλήσει ανοιχτά για τη ζωή της. Ήδη από την κυκλοφορία του άλμπουμ «Never Enough» το 1992, το οποίο αποτέλεσε την εμπορική της εκτόξευση, είχε αρχίσει να σχεδιάζει τον τρόπο με τον οποίο θα ανακοίνωνε σε όλο τον κόσμο ότι είναι λεσβία.
Για χρόνια, ένιωθε ότι υπήρχε ένας «άρρητος» δεσμός ανάμεσα σε εκείνη και τους πιο πιστούς της θαυμαστές. Παρόλο που δεν είχε κάνει κάποια επίσημη δήλωση, η σύνδεση αυτή ήταν διάχυτη στις ζωντανές της εμφανίσεις, δημιουργώντας μία αίσθηση αμοιβαίας κατανόησης που δεν χρειαζόταν λέξεις για να επιβεβαιωθεί.
Σε ηλικία 62 ετών σήμερα, η Melissa Etheridge βρέθηκε καλεσμένη στο podcast «Artist Friendly» με τον Joel Madden την Τετάρτη 29 Απριλίου, όπου γύρισε τον χρόνο πίσω, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Αναφέρθηκε με ειλικρίνεια σε εκείνη την εποχή της «συνεννόησης με το κλείσιμο του ματιού», περιγράφοντας την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα των συναυλιών της.
«Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μου άλμπουμ, υπήρχε αυτό το άρρητο πράγμα», ανέφερε η Melissa Etheridge. «Πήγαινα να παίξω σε μία συναυλία και στις δύο πρώτες σειρές έβλεπα γυναίκες να χάνουν τον έλεγχο από τον ενθουσιασμό, σωστά; Και εγώ σκεφτόμουν: “Δεν ξέρω. Ξέρετε. Τι είναι αυτό;”», συμπλήρωσε, περιγράφοντας την ένταση της αποδοχής που λάμβανε από το κοινό της.
Όταν το «Never Enough» βγήκε στην αγορά, η μουσική βιομηχανία βρισκόταν σε μία μεταβατική φάση, με την ορμή της grunge να αρχίζει να κυριαρχεί στη mainstream σκηνή της rock. Η τραγουδίστρια σκέφτηκε τότε ότι οι συνθήκες ήταν πλέον ώριμες για να δείξει τον πραγματικό της εαυτό στο ευρύ κοινό, συνδέοντας ακόμα και την προσωπική της αισθητική με το κλίμα της εποχής.
«Σκέφτηκα: “Έι, μπορώ να φορέσω καρό πουκάμισα, τα φοράω έτσι κι αλλιώς εδώ και πολύ καιρό”», είπε χαρακτηριστικά, εκτιμώντας πως η νέα τάση της μόδας και της μουσικής θα μπορούσε να λειτουργήσει ως το ιδανικό πλαίσιο για την αποκάλυψή της. Ωστόσο, μία συνέντευξη στο βρετανικό περιοδικό New Musical Express (NME) στάθηκε η αφορμή για μία σοκαριστική εμπειρία.
Η Melissa Etheridge έγινε το κεντρικό πρόσωπο στο εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά όταν είδε το τελικό αποτέλεσμα, έμεινε άναυδη από την αυθαιρεσία του δημοσιογράφου. Ο συντάκτης είχε αποφασίσει να αλλοιώσει το περιεχόμενο των όσων είχε πει, αλλάζοντας τη ροή της ιστορίας της με έναν προσβλητικό για την ίδια τρόπο.
«Ήμουν στο εξώφυλλο και εκείνος άλλαξε κάθε αντωνυμία που χρησιμοποίησα», θυμήθηκε η τραγουδίστρια. «Τις μετέτρεψε όλες έτσι ώστε να αναφέρονται σε ένα “αγόρι” μου και αυτό με τρόμαξε. Γιατί υπήρχε ένας υπόγειος κόσμος… η gay κοινότητα ήταν πραγματικά ισχυρή, αλλά ήταν υπόγεια, σωστά; Και σκέφτηκα: “Θέε μου, θα νομίζουν ότι εγώ το έκανα αυτό!”», εξήγησε με έκδηλη την αγωνία που ένιωσε τότε για την αξιοπιστία της απέναντι στους θαυμαστές της.
Ο φόβος ότι αυτή η παραποίηση θα μπορούσε να προσβάλει ή να απομακρύνει τον πυρήνα των θαυμαστών της, την οδήγησε στην απόφαση να αναλάβει δράση. Σχεδίαζε αρχικά να διορθώσει το λάθος εμφανιζόμενη στην τρομερά δημοφιλή εκπομπή «The Arsenio Hall Show», προκειμένου να κάνει την επίσημη ανακοίνωσή της και να αποκαταστήσει την αλήθεια.
Πριν όμως προχωρήσει σε αυτή την κίνηση, η συμμετοχή της στην προεδρική προεκλογική εκστρατεία των Bill Clinton και Al Gore το 1992 άλλαξε την οπτική της. Εκεί, βρέθηκε περιτριγυρισμένη από πολλούς «πραγματικά σημαντικούς, ισχυρούς και δυναμικούς gay ηγέτες», οι οποίοι έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην εσωτερική της ενδυνάμωση.
Όπως παραδέχθηκε η ίδια, βλέποντας αυτούς τους ανθρώπους να ρισκάρουν τα πάντα, να θέτουν «τα πάντα σε κίνδυνο» για να μιλήσουν ανοιχτά για την κρίση του AIDS και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, ένιωσε την ανάγκη να ακολουθήσει το παράδειγμά τους. Όταν εκείνοι άρχισαν να την προσκαλούν σε εκδηλώσεις και να την εντάσσουν στο έργο τους, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε πλέον να κρύβεται.
«Τελικά έκανα την αποκάλυψη στην τελετή ορκωμοσίας», ανέφερε, αναφερόμενη στη δημόσια δήλωση που έκανε στις 20 Ιανουαρίου 1993, κατά τη διάρκεια του «Triangle Ball». Ήταν ο πρώτος χορός ορκωμοσίας για gay και λεσβίες στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, μία στιγμή που σφράγισε την πορεία της.
«Είμαι ευγνώμων που είχα την ευκαιρία να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και στη συνέχεια να μιλήσω γι’ αυτό», δήλωσε, κλείνοντας έναν κύκλο αμφιταλαντεύσεων και εσωτερικών συγκρούσεων που την καταπίεζαν για χρόνια. Η ελευθερία που κέρδισε εκείνο το βράδυ μεταφράστηκε στη συνέχεια σε μία καλλιτεχνική πορεία γεμάτη αυθεντικότητα.
Στο σήμερα, η Melissa Etheridge παραμένει παραγωγική και ενεργή, έχοντας κυκλοφορήσει τον Μάρτιο το δέκατο έβδομο άλμπουμ της με τίτλο «Rise». Το νέο της έργο αποτελεί τη συνέχεια μιας μακράς διαδρομής στη μουσική βιομηχανία, όπου η φωνή της παραμένει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και δυναμικές της γενιάς της.
Στο πλαίσιο της περιοδείας για την υποστήριξη του νέου της δίσκου, η τραγουδίστρια ετοιμάζεται για μία μεγάλη συναυλία στο «The Factory» στο Σεντ Λούις την Παρασκευή 1η Μαΐου. Η παρουσία της στη σκηνή εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους θαυμαστές της, προσφέροντας μία εμπειρία που συνδυάζει την ποιότητα της rock με την ειλικρίνεια μιας γυναίκας που δεν φοβήθηκε να διεκδικήσει την ταυτότητά της.
Η ιστορία της Melissa Etheridge δεν αφορά απλώς την προσωπική απελευθέρωσή της, αλλά είναι ένας καθρέφτης των κοινωνικών δυσκολιών μιας ολόκληρης εποχής. Μέσα από την αναδρομή της στο podcast του Madden, υπενθυμίζει ότι η αλήθεια είναι συχνά το πιο ισχυρό εργαλείο που διαθέτει ένας καλλιτέχνης, ειδικά όταν αυτή η αλήθεια μπορεί να εμπνεύσει και να δώσει θάρρος σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους.
