Ο Freddie Jackson, ο σπουδαίος τραγουδιστής των slow jams και του «You Are My Lady», άφησε πίσω του μια σειρά από ιστορικές πρωτιές για τη μαύρη μουσική στα charts.
Ο Freddie Jackson, ο αυθεντικός ερμηνευτής των slow jams και των ρομαντικών μπαλαντών που σφράγισαν το R&B τη δεκαετία του 1980, έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου. Ο τραγουδιστής, ο οποίος είχε μόλις συμπληρώσει τα 70 του χρόνια, πέθανε χωρίς να έχουν γίνει γνωστά τα ακριβή αίτια του θανάτου του.
Την είδηση επιβεβαίωσε την Τρίτη 6 Οκτωβρίου η οικογένειά του μέσα από τον επίσημο λογαριασμό του στο Instagram, απευθύνοντας ένα συγκινητικό μήνυμα σε όσους τον αγάπησαν.
«Ο Freddie ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια θρυλική φωνή. Ήταν μια ευγενική, γενναιόδωρη ψυχή που αγαπούσε με όλο του το είναι τους θαυμαστές του, την οικογένειά του, τους φίλους του και τη μουσική του», ανέφερε η ανακοίνωση των οικείων του.
«Για δεκαετίες μάς χάρισε τα τραγούδια που έντυσαν τις ερωτικές μας ιστορίες, τις γιορτές μας και τις πιο πολύτιμες αναμνήσεις μας. Αυτό το δώρο θα ζει για πάντα», συμπλήρωσαν τα μέλη της οικογένειάς του.
«Σε όλους όσοι τραγούδησαν μαζί του, χόρεψαν ή ένιωσαν κάτι όταν ο Freddie ανέβαινε στη σκηνή: σας ευχαριστούμε», κατέληξε η δήλωση, επισημαίνοντας ότι οι λεπτομέρειες για την κηδεία του θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες.
Ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο απέδιδε κάθε στίχο είχε αποσπάσει διθυραμβικά σχόλια από τον Τύπο στην κορύφωση της καριέρας του. Το 1989, η εφημερίδα The New York Times τον είχε χαρακτηρίσει ως «έναν από τους πιο κομψούς καλλιτέχνες της μαύρης pop, έναν τραγουδιστή που μπορεί να μετατρέψει μια μπαλάντα χωρισμού σε μια ολόκληρη κοσμοθεωρία».
Συγκρίνοντάς τον με τον Luther Vandross το 1987, το περιοδικό Rolling Stone σημείωνε ότι ο Jackson ήταν «περισσότερο ο άνδρας του ερωτικού ψιθύρου, ο τρυφερός παρτενέρ του αισθησιασμού».
Γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης, ο Jackson ξεκίνησε να τραγουδά από νεαρή ηλικία στη χορωδία της τοπικής εκκλησίας. Εκεί γνώρισε τον μετέπειτα παραγωγό και συνεργάτη του στην τραγουδοποιία, Paul Laurence.
Μαζί δημιούργησαν το συγκρότημα LJE (Laurence Jones Ensemble), εμφανιζόμενοι σε νυχτερινά μαγαζιά της πόλης, προτού ο ίδιος μετακομίσει στη Δυτική Ακτή στα τέλη της δεκαετίας του 1970 για να ενταχθεί στο funk συγκρότημα Mystic Merlin στην Καλιφόρνια.
Μετά την επιστροφή του στη Νέα Υόρκη, ο Jackson συνεργάστηκε ξανά με τον Laurence στην εταιρεία Hush Productions. Εκεί δούλεψε εντατικά κάνοντας φωνητικά σε δοκιμαστικές ηχογραφήσεις και συνοδεύοντας ονόματα όπως η Angela Bofill, η Evelyn “Champagne” King και η Melba Moore.
Η τελευταία εντυπωσιάστηκε αμέσως όταν τον άκουσε για πρώτη φορά σε ένα νυχτερινό κέντρο της Νέας Υόρκης.
«Είπα: “Θεέ μου, τι φωνή”. Απλώς ούρλιαξα όπως όλοι οι άλλοι», είχε θυμηθεί η ίδια σε συνέντευξή της στο περιοδικό Jet το 1985.
Η Moore τον προσέλαβε αμέσως στα φωνητικά της, τον βοήθησε να υπογράψει το πρώτο του συμβόλαιο με την Capitol Records και αργότερα μοιράστηκε μαζί του το τραγούδι «A Little Bit More», το οποίο κυριάρχησε στην κορυφή του R&B chart.
«Η καρδιά μου έχει ραγίσει από την απώλεια ενός σπουδαίου τραγουδιστή και ενός ακόμη μεγαλύτερου φίλου», δήλωσε συντετριμμένη η Moore μετά τον θάνατό του.
«Όταν δουλεύαμε μαζί σε τραγούδια όπως η επιτυχία μας “A Little Bit More”, το χιούμορ του με έκανε να γελάω συνεχώς κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Είχαμε μια τόσο ιδιαίτερη σχέση και θα μου λείψει για πάντα», συμπλήρωσε η τραγουδίστρια.
Το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, «Rock Me Tonight», κυκλοφόρησε το 1985 και σημείωσε εκρηκτική επιτυχία. Ο δίσκος κυριάρχησε στο No. 1 του Billboard R&B chart για 16 συνεχόμενες εβδομάδες, έφτασε στο No. 10 του Billboard 200 chart και έγινε πλατινένιος.
Τραγούδια όπως το «Rock Me Tonight (For Old Time’s Sake)», το οποίο έφτασε στο No. 18 του Billboard Hot 100 chart, και το «You Are My Lady» τον καθιέρωσαν άμεσα, χαρίζοντάς του δύο υποψηφιότητες για βραβείο Grammy το 1986. Στο ίδιο άλμπουμ περιλαμβάνονταν επίσης τα αγαπημένα κομμάτια «He’ll Never Love You (Like I Do)» και «Love Is Just a Touch Away».
Η πορεία του συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση. Τα επόμενα τρία άλμπουμ του, «Just Like the First Time» (1986), «Don’t Let Love Slip Away» (1988) και «Do Me Again» (1990), κατέκτησαν όλα την κορυφή του R&B Chart και έγιναν χρυσά ή πλατινένια.
Από το 1985 έως το 1992, ο Jackson μέτρησε συνολικά δέκα τραγούδια στο No. 1 του R&B Chart. Ανάμεσά τους ξεχώρισαν τα «Tasty Love», «Have You Ever Loved Somebody», «Jam Tonight», «Nice ‘N’ Slow» (που του χάρισε ένα American Music Award), «Hey Lover», «Love Me Down» και «Do Me Again».
Παράλληλα, τραγούδια όπως τα «I Don’t Want to Lose Your Love» και «All Over You», το οποίο ακούστηκε στην ταινία «Def by Temptation», μπήκαν στην πρώτη δεκάδα, ενώ και το άλμπουμ «Time for Love» βρέθηκε στις κορυφαίες θέσεις. Συνολικά στη δισκογραφία του σημείωσε 35 εισόδους στο R&B Songs Chart του Billboard, με 19 τραγούδια να φτάνουν στο Top 10.
Η αναγνωρισιμότητά του επεκτάθηκε και εκτός μουσικής σκηνής. Ο καλλιτέχνης έκανε μια εμφάνιση στην κινηματογραφική ταινία «King of New York» το 1990, συμμετείχε σε επεισόδια των τηλεοπτικών σειρών «The Golden Girls» και «Family Matters», ενώ τραγούδησε το ντουέτο «Love Survives» με την Irene Cara για την ταινία κινουμένων σχεδίων «All Dogs Go to Heaven».
Η απήχησή του στα charts άρχισε να υποχωρεί τη δεκαετία του 1990 με την εμφάνιση του New Jack Swing και του hip-hop, μουσικά ρεύματα για τα οποία ο ίδιος είχε εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του. Παρόλα αυτά, συνέχισε να κυκλοφορεί δουλειές όπως τα άλμπουμ «Transitions» το 2006 και «For You» το 2010, διατηρώντας ένα πιστό κοινό στις ζωντανές του εμφανίσεις.
Το ιδιαίτερο στυλ του αναγνωρίστηκε ακόμη και από τη νεότερη γενιά της ραπ σκηνής. Ο Big Boi του συγκροτήματος Outkast τον ανέφερε στο τραγούδι «So Fresh, So Clean», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ένιωθε πιο κουλ ακόμη και από τον Freddie Jackson να πίνει μιλκσέικ μέσα σε χιονοθύελλα.
Ο ίδιος ο τραγουδιστής είχε συμπυκνώσει τη φιλοσοφία του σε μια συνέντευξη στους The New York Times το 1989.
«Η μουσική μου απευθύνεται σε ανθρώπους που τους αρέσει να κρατιούνται χέρι-χέρι στις συναυλίες, είναι βαθιά προσωπική», είχε αναφέρει τότε.
«Με όλη τη φυλετική ένταση και το μίσος που υπάρχει, τα τραγούδια μου, που μιλούν για αγάπη, έχουν περισσότερο νόημα από ποτέ. Αν οι άνθρωποι μείωναν λίγο το μίσος τους, το χάος και τα προβλήματα στη ζωή δεν θα ήταν τόσο έντονα», είχε προσθέσει ο ίδιος.
Ο Freddie Jackson κατάφερε να εκφράσει τη ρομαντική soul σε μια εποχή που η μαύρη μουσική άλλαζε με ταχύτατους ρυθμούς. Η βελούδινη φωνή του και οι διαχρονικές του μπαλάντες παραμένουν το απόλυτο σημείο αναφοράς για τον αισθησιασμό μιας ολόκληρης δεκαετίας.
