Ο Robert Plant θυμάται την τραγωδία του 1977 που άλλαξε τα πάντα, αποκαλύπτει τη γαλήνια ζωή του στην επαρχία και ξεκαθαρίζει γιατί οι Led Zeppelin ανήκυν οριστικά στο παρελθόν.
Το 1977, την ώρα που οι Led Zeppelin σάρωναν τα αμερικανικά στάδια ως το μεγαλύτερο rock συγκρότημα του πλανήτη, ένα τραγικό τηλεφώνημα γκρέμισε ολόκληρο τον κόσμο του Robert Plant. Ο πεντάχρονος γιος του, Karac, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή εξαιτίας ενός ιού στο στομάχι, την ώρα που ο τραγουδιστής βρισκόταν σε περιοδεία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Εκείνο το ανυπολόγιστο πλήγμα δεν σημάδεψε απλώς την προσωπική του ζωή, αλλά διέκοψε οριστικά τον ψυχικό δεσμό που τον ένωνε με το συγκρότημα.
Ο Karac ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Plant, ανάμεσα στη μεγαλύτερη κόρη του Carmen και τους δύο μικρότερους γιους του, Logan και Jesse. Παρότι η επίσημη διάλυση του συγκροτήματος ήρθε το 1980 μετά τον θάνατο του ντράμερ John Bonham, ο τραγουδιστής είχε σκεφτεί πολύ σοβαρά να αποχωρήσει οριστικά τρία χρόνια νωρίτερα. Μέσα στον αβάσταχτο πόνο της απώλειας, τα μεγαλεία και οι απαιτήσεις της rock σκηνής έχασαν κάθε ουσιαστικό νόημα.
Σε νέα συνέντευξή του στην εφημερίδα The Times, ο Plant περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να διαχειριστεί εκείνη τη δύσκολη περίοδο χωρίς καμία απολύτως καθοδήγηση.
«Δεν υπήρχε κανένας χάρτης, καμία οδηγία χρήσης για τους Led Zeppelin, απλώς συνεχίσαμε», εξομολογήθηκε αναπολώντας τις δυσκολίες του 1977. Όπως παραδέχθηκε, η απόφαση να διατηρηθεί το συγκρότημα ενεργό μέσα από τον πόνο δεν μπορούσε να αλλάξει την εσωτερική του πραγματικότητα.
Η συνειδητοποίηση ότι η κοινή τους πορεία είχε ουσιαστικά τελειώσει ήρθε με αφοπλιστική σκληρότητα. «Δεν είχα ανάγκη το συγκρότημα αφού έχασα το αγόρι μου», δήλωσε ο τραγουδιστής χωρίς περιστροφές. «Αυτά τα μουσικά ειδύλλια είναι υπέροχα όταν όλα πάνε καλά, αλλά τα πράγματα αλλάζουν ριζικά όταν έρχονται οι δυσκολίες», συμπλήρωσε.
Ο ίδιος αποδόμησε πλήρως την ιδέα της συντροφικότητας στα παρασκήνια των μεγάλων συναυλιών. «Όταν τα πράγματα στραβώνουν, ποιος θέλει να κάθεται στα παρασκήνια για ώρες με ανθρώπους με τους οποίους είναι δεμένος από το 1968;», αναρωτήθηκε ο Plant. «Δεν παίζεις χαρτιά, δεν πας σινεμά, απλώς περιμένεις. Πάντα έψαχνα έναν τρόπο να ξεφύγω», πρόσθεσε, περιγράφοντας την ανάγκη του για απομόνωση.
Σήμερα, η καθημερινότητά του απέχει παρασάγγας από τη φρενίτιδα εκείνων των δεκαετιών. Ο τραγουδιστής έχει επιλέξει μια ήρεμη διαμονή στο χωριό Σάτερφορντ, στην επαρχία του Γούστερσιρ, απολαμβάνοντας τη γαλήνη της αγγλικής υπαίθρου. «Το βράδυ της Τρίτης είναι βραδιά μπίνγκο», αποκάλυψε χαμογελώντας για τη νέα του ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Στην περιοχή όπου κατοικεί, το βάρος του μύθου του δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν από τους συγχωριανούς του.
«Έχω υπάρξει σπουδαίος και τρανός για τόσο πολύ καιρό, που στο Γούστερσιρ κανείς δεν δίνει δεκάρα», σχολίασε ο Plant. «Το πολύ να μου πουν: “Όλα καλά, Bob; Ακόμα ασχολείσαι λιγάκι;” Τους απαντώ: “Κέρδισα πέντε Grammy με την Alison Krauss…”, κι εκείνοι ρωτούν: “Τι είναι το Grammy;”», περιέγραψε με αυτοσαρκασμό.
Αυτή η ανάγκη για απόσταση εξηγεί και την κατηγορηματική του άρνηση να επαναφέρει τους Led Zeppelin στη ζωή. Η μοναδική ουσιαστική επανένωση της μπάντας πραγματοποιήθηκε το 2007 στο O2 Arena του Λονδίνου, σε μια ιστορική συναυλία προς τιμήν του συνιδρυτή της Atlantic Records, Ahmet Ertegun. Για τον Plant, εκείνη η εμφάνιση ήταν το οριστικό φινάλε και όχι η αρχή μιας επιστροφής: «Αυτό ήταν πάντα το σχέδιό μου», ξεκαθάρισε, κλείνοντας οριστικά κάθε συζήτηση για το παρελθόν.
Το δημιουργικό του παρόν ανήκει πλέον στους Saving Grace, ένα συγκρότημα με folk και Americana ήχο που του επιτρέπει να εκφράζεται ελεύθερα. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο το νέο του EP με τίτλο «Saving Grace: All That Glitters», συνεχίζοντας μια μουσική αναζήτηση που εστιάζει στην ουσία και όχι στον εντυπωσιασμό.
Αυτή την περίοδο, ο Robert Plant πραγματοποιεί περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Saving Grace, προωθώντας τα νέα τους τραγούδια σε ένα σαφώς πιο ζεστό και οικείο περιβάλλον. Απαλλαγμένος από τις ασφυκτικές προσδοκίες των γεμάτων σταδίων και τη βαριά σκιά των Led Zeppelin, ο καλλιτέχνης δείχνει να απολαμβάνει τη δημιουργία με τους δικούς του όρους.
Ο Robert Plant επέλεξε συνειδητά να ανταλλάξει τον εκκωφαντικό θόρυβο των Led Zeppelin με την αληθινή ζωή και την εσωτερική γαλήνη. Στα ήσυχα σοκάκια του Γούστερσιρ και στις γήινες μελωδίες των Saving Grace, ο θρυλικός τραγουδιστής βρήκε τελικά το καταφύγιο που αναζητούσε από εκείνη τη μοιραία νύχτα του 1977.
