Ο Roger Waters αποκάλεσε «ασήμαντο» τον James Hetfield των Metallica και ανίκανο στα ακουστικά όργανα, σχολιάζοντας την πρόσφατη τοποθέτησή του περί πολιτικής.
Όταν ο James Hetfield ανέβηκε στη σκηνή του Sphere στο Λας Βέγκας, θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι οι Metallica δεν σκοπεύουν να πάρουν θέση για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Μπροστά σε χιλιάδες θεατές που γέμισαν τον φουτουριστικό χώρο, ο 63χρονος τραγουδιστής και κιθαρίστας επέλεξε να διαχωρίσει τη θέση του συγκροτήματος από οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση.
«Οι Metallica δεν βρίσκονται εδώ, όπως κάποιοι άλλοι διασκεδαστές, για να σας επηρεάσουν με τις μαλακίες τους. Ήρθαμε εδώ για να ξεχάσουμε όλα τα σκατά του έξω κόσμου», δήλωσε ο James Hetfield απευθυνόμενος στο κοινό. «Η ατζέντα των Metallica είναι η αγάπη, η ενέργεια και η heavy μουσική!», πρόσθεσε ο ίδιος, συνοψίζοντας τη στάση του.
Η τοποθέτηση αυτή ήρθε λίγες μόλις εβδομάδες μετά την απομάκρυνση του Macklemore από την περιοδεία του Ed Sheeran, όταν ο ράπερ φώναξε από τη σκηνή «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Παρότι ο James Hetfield δεν κατονόμασε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, τα λόγια του τράβηξαν αμέσως την προσοχή του Roger Waters, ενός ανθρώπου που έχει συνδέσει ολόκληρη την πορεία του με την πολιτική διαμαρτυρία.
Ο 83χρονος συνιδρυτής των Pink Floyd βρέθηκε καλεσμένος στο podcast «The Katie Halper Show», όπου η Αμερικανίδα αριστερή σχολιάστρια του παρουσίασε το ιστορικό των Metallica. Η συζήτηση ξεκίνησε από το παρελθόν τους και τραγούδια με έντονο πολιτικό και στιχουργικό φορτίο, όπως το «Disposable Heroes» του 1986 και το «…And Justice For All» του 1988, πριν στραφεί σε πιο πρόσφατες αντιφάσεις.
Η Katie Halper θύμισε στον Roger Waters μια συνέντευξη του 2007 με αφορμή τη φιλανθρωπική συναυλία Live Earth για την κλιματική αλλαγή, στην οποία ο James Hetfield δήλωνε ότι η πολιτική τον τρελαίνει. Στη συνέχεια, στάθηκε στις αναφορές του 2008 σχετικά με τη χρήση της μουσικής των Metallica κατά τη διάρκεια βασανιστηρίων σε κρατούμενους στο Ιράκ και σε φυλακές όπως το Αμπού Γκράιμπ και το Γκουαντάναμο. Ο κιθαρίστας είχε εκφράσει τότε τη δυσφορία του, δηλώνοντας πως δεν ήθελε να συνδέεται το συγκρότημα με πολιτικές θέσεις.
Ακούγοντας το ιστορικό αυτό, ο Roger Waters δεν έκρυψε τον εκνευρισμό του και πέρασε σε μια σφοδρή προσωπική επίθεση. «Μπορούμε να σταματήσουμε να μιλάμε για αυτόν τον μαλάκα; Τον έχω βαρεθεί τόσο πολύ», δήλωσε χωρίς περιστροφές.
Ο πρώην μπασίστας των Pink Floyd συνέχισε στο ίδιο προσβλητικό ύφος απέναντι στον τραγουδιστή. «Απλώς αποδεικνύει ότι είναι ένας απόλυτος μαλάκας. Έχει δείκτη νοημοσύνης γύρω στο τρία και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί συζητάμε για αυτόν, αφού δεν είναι κανένας», συμπλήρωσε ο ίδιος.
Ο Roger Waters δεν έμεινε μόνο στις απόψεις του τραγουδιστή, αλλά αμφισβήτησε ευθέως και τις ικανότητές του με την κιθάρα. «Μπορεί να έχει μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, αλλά παραμένει ένας μαλάκας και δεν αξίζει καν ως καλλιτέχνης», είπε χαρακτηριστικά.
«Τους άκουσα να παίζουν ακουστικά όργανα και ήταν ανίκανοι. Ήταν απαράδεκτο», πρόσθεσε, απαξιώνοντας τον ήχο του συγκροτήματος. Παρά τις επικρίσεις του, το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε το 2023 το «Fade To Black», όπου ο James Hetfield παίζει ακουστική κιθάρα, στο No. 35 των κορυφαίων metal τραγουδιών όλων των εποχών.
Για τον Roger Waters, το ουσιαστικότερο πρόβλημα παραμένει η έλλειψη ενσυναίσθησης. «Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου τύποι όπως αυτοί των Metallica. Μακάρι να είχε μεγαλώσει με μια μητέρα, έναν πατέρα, έναν φίλο ή έστω έναν ξάδελφο στην οικογένεια, που θα τον έπαιρνε στην άκρη όταν ήταν μικρός», ανέφερε, εξηγώντας γιατί η καλοσύνη προέχει της διασημότητας.
«Είναι κρίμα που αυτός ο μαλάκας δεν είχε κάποιον δίπλα του να του εξηγήσει ότι η καλοσύνη είναι πολύ πιο σημαντική από όλη αυτή τη δυνατή μουσική και τα χοροπηδητά», συνέχισε λέγοντας. Ο ίδιος ολοκλήρωσε την παρέμβασή του με μια έκκληση για αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη, έναν σκοπό που στηρίζει με συνέπεια εδώ και δύο δεκαετίες.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Roger Waters έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με άλλους καλλιτέχνες. Τον περασμένο μήνα είχε επικρίνει τον Ed Sheeran για τον απομάκρυνση του Macklemore από την περιοδεία, ενώ στο παρελθόν έχει συγκρουστεί με ονόματα όπως ο Thom Yorke, ο Bono και ο Nick Cave.
Έντονη διαμάχη είχε ξεσπάσει και μετά τον θάνατο του Ozzy Osbourne τον Ιούλιο του 2025, όταν ο Roger Waters δήλωσε ότι δεν έδινε δεκάρα για τη μουσική του τραγουδιστή των Black Sabbath. Η αντίδραση της οικογένειας ήταν άμεση, με τον γιο του, Jack Osbourne, να του απαντά επιθετικά στα social media και να κυκλοφορεί μπλουζάκια που τον χλεύαζαν.
Σε συνέντευξή του στον Piers Morgan τον Ιανουάριο, ο Roger Waters υπερασπίστηκε τα λεγόμενά του χωρίς διάθεση υποχώρησης. «Πρέπει αναγκαστικά να μου αρέσει κάθε rock συγκρότημα που υπήρξε ποτέ στον κόσμο ή οι άνθρωποι που δαγκώνουν κεφάλια νυχτερίδων;», αναρωτήθηκε ο μπασίστας.
Στην κόντρα είχε εμπλακεί και η σύζυγος του Ozzy, Sharon Osbourne, όταν έγινε γνωστό ότι ο Roger Waters ανέλαβε εκτελεστικός παραγωγός στο παλαιστινιακό ντοκιμαντέρ «Freedom Theater». Τότε, η Sharon Osbourne τον είχε προτρέψει δημόσια να πηδήξει στο νερό με ένα τούβλο δεμένο στον λαιμό του.
Μέχρι στιγμής, οι Metallica δεν έχουν σχολιάσει τις δηλώσεις του Roger Waters ούτε τον θόρυβο που προκάλεσαν τα λόγια του τραγουδιστή τους. Το συγκρότημα ανέβηκε κανονικά στη σκηνή του Sphere για να συνεχίσει τη σειρά εμφανίσεων με τίτλο «Life Burns Faster», η οποία θα διαρκέσει μέχρι τον Μάρτιο του 2028, πριν ξεκινήσει ένα νέο σκέλος της περιοδείας «M72 World Tour» στη Βόρεια Αμερική.
Από την πλευρά του, ο Roger Waters ανακοίνωσε πρόσφατα μαζί με τον γιο του, Harry Waters, την εκτεταμένη περιοδεία «Legacy – A Pink Floyd Show», η οποία ζωντανεύει τέσσερα θρυλικά άλμπουμ του συγκροτήματός του. Ο ίδιος δεν θα βρίσκεται στη σκηνή για να παίξει, αλλά θα έχει την ευθύνη για το στήσιμο και το καλλιτεχνικό όραμα των παραστάσεων.
Ο Roger Waters επιλέγει να συγκρούεται μετωπικά με όποιον αρνείται να πάρει θέση, μετατρέποντας ακόμη και ένα σόου στο Λας Βέγκας σε πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Απέναντί του, ο James Hetfield και οι Metallica συνεχίζουν να ποντάρουν στη συνταγή της απόδρασης από την καθημερινότητα, αφήνοντας όσα συμβαίνουν στον έξω κόσμο μακριά από τη σκηνή.
