Η Rosalía εξηγεί γιατί αποφεύγει να επιστρέφει στη μουσική της μετά την κυκλοφορία της, αποκαλύπτοντας ότι η τελειομανία της θα την έκανε να αλλάζει διαρκώς ακόμη και τις πιο μικρές λεπτομέρειες. Παράλληλα, μιλά για τη συνεργασία της με τον Bono των U2 και τη συμβολή της στο τραγούδι «The Mirror Maker (Rosalía)».
Η Rosalía δεν συνηθίζει να ακούει ξανά τα άλμπουμ της μετά την κυκλοφορία τους. Για την Ισπανίδα καλλιτέχνιδα, η επιστροφή σε ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ δεν αποτελεί ευκαιρία να απολαύσει τη δουλειά της, αλλά μια διαδικασία που θα μπορούσε να την οδηγήσει σε ατελείωτες αλλαγές και διορθώσεις.
Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «CBS Sunday Mornings», η Rosalía εξήγησε ότι η τελειομανία της την κάνει να εντοπίζει διαρκώς λεπτομέρειες που θα ήθελε να βελτιώσει, ακόμη κι όταν η μουσική έχει ήδη κυκλοφορήσει και έχει φτάσει στα χέρια του κοινού.
«Δεν θα μπορούσα να συνεχίσω να κάνω αλλαγές για πολύ καιρό, γιατί διαφορετικά δεν θα τελείωνε ποτέ. Θα μπορούσα να το κάνω για πάντα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχουν στοιχεία στα άλμπουμ της που θα ήθελε να αλλάξει εκ των υστέρων, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη: πάντα βρίσκει κάτι που θα μπορούσε να έχει γίνει διαφορετικά.
«Η μίξη, τα βιολιά εδώ θα μπορούσαν να είναι μισό ντεσιμπέλ πιο δυνατά. Ή η φωνή μου σε αυτό το σημείο, θα μπορούσα να είχα κάνει άλλη μία λήψη», εξήγησε, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο ακόμη και οι μικρότερες λεπτομέρειες μπορούν να τραβήξουν την προσοχή της.
Η τελειομανία πίσω από το «LUX»
Η στάση της Rosalía απέναντι στην ολοκλήρωση ενός άλμπουμ συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη δημιουργική διαδικασία. Η ίδια γνωρίζει ότι θα μπορούσε να συνεχίζει να επεξεργάζεται τη μουσική της επ’ αόριστον, αναζητώντας κάθε φορά μια ακόμη μικρή βελτίωση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «LUX», το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2025 και του οποίου η ψηφιακή έκδοση διαφέρει από την έκδοση σε βινύλιο. Η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει πόσο σημαντικές μπορεί να είναι για την καλλιτέχνιδα οι λεπτομέρειες της τελικής μορφής ενός δίσκου.
Παρά την επιθυμία της να τελειοποιεί τη μουσική της, η Rosalía έχει επιλέξει να μην επιστρέφει σε αυτήν όταν πλέον κυκλοφορήσει. Όπως εξήγησε, η δημιουργία έχει για εκείνη έναν συγκεκριμένο σκοπό: να μοιραστεί τη δουλειά της με το κοινό και στη συνέχεια να την αφήσει να αποκτήσει τη δική της ζωή.
«Δεν ακούω ποτέ τα άλμπουμ μου, γιατί δεν έχει νόημα», δήλωσε. «Δημιουργώ για να μοιραστώ τη μουσική μου, για να την αφήσω να φύγει. Γιατί να την ακούσω ξανά; Θα ήταν βασανιστήριο!»
Η προσέγγισή της αποκαλύπτει τη δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίζει ένας τελειομανής καλλιτέχνης όταν καλείται να αποδεχτεί ότι ένα έργο έχει ολοκληρωθεί. Για τη Rosalía, το να αφήσει πίσω της ένα άλμπουμ αποτελεί μέρος της ίδιας της δημιουργικής διαδικασίας.
Η συνεργασία με τον Bono και τους U2
Παράλληλα με τη δική της μουσική, η Rosalía συμμετέχει σε νέες συνεργασίες που τη φέρνουν κοντά σε σημαντικά ονόματα της ροκ. Πρόσφατα συνεργάστηκε με το ιρλανδικό συγκρότημα Fontaines D.C. στο τραγούδι «Where Is Gone?», από το «Dopamine Chamber», ενώ συνέβαλε και στη δημιουργία των ισπανικών στίχων για το «The Mirror Maker (Rosalía)» των U2.
Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο επερχόμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, «Carnaval de Luz». Η Rosalía μίλησε για τη συμμετοχή της κατά την εμφάνισή της στην εκπομπή «The Tonight Show Starring Jimmy Fallon», αποκαλύπτοντας ότι η πρώτη επικοινωνία έγινε μέσω μηνύματος από τον Bono.
«Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά μου έστειλε μήνυμα και μου είπε ότι είχε αυτό το νέο εγχείρημα και αυτό το τραγούδι, το “The Mirror Maker”», ανέφερε.
Η καλλιτέχνιδα θυμήθηκε επίσης με χιούμορ ότι ο Bono είχε επινοήσει κάποιες λέξεις για το τραγούδι. Η δική της απάντηση ήταν να τον ενθαρρύνει να συνεχίσει να πειραματίζεται με τη γλώσσα.
«Δεν ξέρω, αλλά μη διστάσεις να επινοήσεις τη δική σου γλώσσα», του είπε.
Για τη Rosalía, η συμμετοχή σε ένα τραγούδι των U2 αποτέλεσε μεγάλη τιμή. «Ο Bono είναι ένας θρύλος. Είναι απίστευτο», σχολίασε, εκφράζοντας τον θαυμασμό της για τον 66χρονο μουσικό.
Ο ίδιος ο Bono είχε αποκαλύψει πρόσφατα ότι δίσταζε να τηλεφωνήσει στη Rosalía για να ζητήσει την άδειά της να χρησιμοποιήσει το όνομά της στον τίτλο του τραγουδιού, καθώς δεν ήθελε να δώσει την εντύπωση ότι την παρακολουθούσε επίμονα.
Η συνεργασία αυτή προσθέτει ακόμη μία ενδιαφέρουσα διάσταση στη μουσική δραστηριότητα της Rosalía, η οποία συνεχίζει να κινείται ανάμεσα σε διαφορετικά είδη και καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, διατηρώντας παράλληλα τον αυστηρό έλεγχο που επιθυμεί πάνω στη δική της μουσική.
