Οι Slipknot παρουσιάζουν ένα καταιγιστικό νέο τραγούδι και ένα εφιαλτικό μουσικό βίντεο, αποδεικνύοντας πως το ηχητικό οπλοστάσιό τους παραμένει άθικτο παρά τις πρόσφατες αναταράξεις.
Χωρίς καμία προειδοποίηση και έπειτα από περισσότερα από τρία χρόνια δισκογραφικής σιωπής, οι Slipknot παρουσίασαν στο κοινό το «Arsenal».
Το νέο τραγούδι σηματοδοτεί την πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος μετά την πρόσφατη, απροσδόκητη αποχώρηση του Sid Wilson. Ταυτόχρονα, αποτελεί μια σαφή απόδειξη ότι η μπάντα από την Αϊόβα δεν έχει χάσει ούτε ίχνος από την επιθετικότητα που διαχρονικά τη χαρακτηρίζει.
Η δυναμική αυτή επιστροφή συνοδεύεται από ένα ανατριχιαστικό μουσικό βίντεο σε σκηνοθεσία του M. Shawn Crahan, γνωστού στους θαυμαστές ως Clown, με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Jackson White.
Μέσα σε έναν σουρεαλιστικό εφιάλτη με αναφορές στο κινηματογραφικό σύμπαν του Federico Fellini, ο πρωταγωνιστής παγιδεύεται ανάμεσα σε κόκκινα και λευκά φαντάσματα. Εκεί, βρίσκεται τελικά αντιμέτωπος με τις μασκοφόρες φιγούρες των μελών του συγκροτήματος.
Η κουλτούρα που δημιούργησαν οι Slipknot έχει εξαπλωθεί πλέον πολύ πέρα από οτιδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί κανείς στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Τότε, εννέα μουσικοί από την Αϊόβα φόρεσαν μάσκες και εργατικές στολές, αρχίζοντας να προκαλούν ολόκληρο τον πλανήτη να ακολουθήσει τον ακραίο ήχο τους.
Σήμερα, η επιρροή των Slipknot είναι απολύτως ορατή τόσο στο underground όσο και στους καλλιτέχνες που κυριαρχούν στην κορυφή των προγραμμάτων των φεστιβάλ όπου ακούγεται η rock και η pop σε όλο τον κόσμο. Σε κάθε υποείδος της σύγχρονης σκηνής, μουσικοί από κάθε γωνιά της γης ακολουθούν τα βήματα που ξεκίνησαν εκείνοι από τη μεσοδυτική Αμερική και έφτασαν στα μεγαλύτερα στάδια. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας, το συγκρότημα δεν έκανε ποτέ τον παραμικρό συμβιβασμό απέναντι σε κανέναν.
Το «Arsenal» επιστρατεύει σχεδόν κάθε όπλο που διαθέτουν οι Slipknot: συντριπτικές δυναμικές, κοφτερά φωνητικά, στιχουργική οξύτητα, διαπεραστικά πλήκτρα και κιθάρες των οποίων το βάρος μοιάζει να μετριέται σε τόνους.
«Πάλεψα με έναν γαμημένο θεό και ο θεός έχασε», διακηρύσσει ο Corey Taylor, διασχίζοντας με ορμή το κομμάτι. Με απίστευτη αυτοπεποίθηση συνδυάζει την punk, τη metal και τη hip-hop, ενώ η κραυγή του μοιάζει να αναδύεται κατευθείαν από τον έβδομο κύκλο της κόλασης.
Ο Corey Taylor αποτινάσσει με πλήρη σοβαρότητα το βάρος του κυνηγιού των τάσεων της εποχής, φτύνοντας τους στίχους με απόλυτη περιφρόνηση. «Ξέρω ότι είμαι ένας απατεώνας και μια παλιά υπόθεση», αναφέρει χαρακτηριστικά στο τραγούδι.
«Αλλά, γαμώτο, είμαι .45 και όχι Mach 10», συμπληρώνει αμέσως ο ίδιος, παίζοντας παράλληλα με την υπερβολή. Η ένταση κορυφώνεται όταν διακόπτει απότομα τη ροή με μια άγρια κραυγή προς τα υπόλοιπα μέλη, γκρεμίζοντας το τεράστιο τείχος ήχου που έχει χτιστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Υπάρχει μια απόλυτα εστιασμένη και συμπυκνωμένη αγριότητα στο τραγούδι, που φέρνει στην επιφάνεια όλη τη δύναμη πυρός την οποία καλλιέργησε η μπάντα στα χρόνια της παρουσίας της. Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά το ξεκίνημά τους, οι Slipknot αποδεικνύουν ότι διαθέτουν ακόμη την ορμή και τη συντροφικότητα που χρειάζονται για να υπογράψουν μουσική αυτού του επιπέδου.
Η εξέλιξή τους σε μία από τις σπουδαιότερες μπάντες με τη μεγαλύτερη επιρροή στη rock του 21ου αιώνα σημαδεύτηκε από μεγάλες αντιξοότητες. Το συγκρότημα αντιμετώπισε τεράστιες προσωπικές τραγωδίες και στάθηκε απέναντί τους χωρίς ποτέ να υποχωρήσει, διατηρώντας ακλόνητο το μαχητικό πνεύμα που του επιτρέπει να διευρύνει διαρκώς τα όρια του ήχου του με τη στήριξη των θαυμαστών του.
Στο «Arsenal», οι Slipknot ακούγονται πιο αιχμηροί από ποτέ, ως αποτέλεσμα της απόλυτης αφοσίωσής τους στη μουσική. Το τραγούδι αποτελεί μια δήλωση δύναμης και ένα σημείο αναφοράς για το πώς η μπάντα παραμένει τόσο αναγκαία και σύγχρονη από το ξεκίνημά της μέχρι σήμερα.
Ηχητικά, το νέο κομμάτι ανακαλεί την ανεξέλεγκτη οργή των πρώτων χρόνων του συγκροτήματος. «Έχω πολλά να πω, γαμώτο», ουρλιάζει ο Corey Taylor στο ξεκίνημα.
«Και αν δεν άκουσες, έτσι κι αλλιώς δεν με άκουσες», προσθέτει αμέσως μετά ο ίδιος. Στη συνέχεια επαναλαμβάνει τη φράση «Πάμε, πάμε, πάμε», δίνοντας το έναυσμα στα υπόλοιπα μέλη να εξαπολύσουν ένα πρωτοφανές ηχητικό χάος γύρω από τη φωνή του.
Το τραγούδι περιλαμβάνει όλο το παραδοσιακό οπλοστάσιο της μπάντας: τις επιθετικές κιθάρες των Jim Root και Mick Thomson και τη συντριπτική κρουστή δύναμη που επιστρατεύουν ο Clown και ο Tortilla Man, σε συνδυασμό με τα καταιγιστικά ντραμς του Eloy Casagrande.
Υπάρχει επίσης έντονη παρουσία από πικάπ και πλήκτρα, αν και μετά το διαζύγιο με τον Sid Wilson και με τη νέα επίσημη φωτογραφία να δείχνει μόνο οκτώ μέλη, παραμένει ασαφές ποιος είναι υπεύθυνος για τα συγκεκριμένα scratches και τα ηχητικά εφέ.
Το «Arsenal» κυκλοφόρησε λιγότερο από έναν μήνα μετά την ανακοίνωση του συγκροτήματος σχετικά με το τέλος της συνεργασίας τους με τον Wilson.
«Με άμεση ισχύ, οι Slipknot δεν θα έχουν πλέον καμία σχέση με τον Sid Wilson», ανέφερε η μπάντα σε επίσημη ανάρτηση στις 14 Αυγούστου, η οποία διαγράφηκε λίγο αργότερα. «Του ευχόμαστε ό,τι καλύτερο στις μελλοντικές του προσπάθειες», κατέληγε η λιτή ανακοίνωση.
Το συγκρότημα, στο οποίο ο Wilson συμμετείχε μέχρι πρόσφατα, βρισκόταν σε περιοδεία έχοντας στη σύνθεσή του έναν άγνωστο μουσικό, ο οποίος χειριζόταν τα samples και τα πικάπ στις ζωντανές εμφανίσεις.
Οι Slipknot, οι οποίοι κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους άλμπουμ «The End, So Far» το 2022, δεν συνόδευσαν το νέο τραγούδι με κάποια αναγγελία για επερχόμενο δίσκο, αν και θεωρείται δεδομένο ότι θα ακολουθήσει περισσότερη μουσική.
Σε συνέντευξή του στο Rolling Stone σχετικά με την κυκλοφορία του περίφημου «χαμένου» άλμπουμ των Slipknopt, το «Look Outside Your Window» —στο οποίο συμμετέχουν επίσης οι Taylor, Root και Wilson—, ο Clown είχε αποκαλύψει ότι το συγκρότημα βρισκόταν στη μέση της δημιουργίας ενός νέου άλμπουμ.
Το «Arsenal» αποδεικνύει ότι οι Slipknot παραμένουν αμετακίνητοι απέναντι σε κάθε εσωτερική κρίση, αντλώντας δύναμη από τις δυσκολίες για να παραδώσουν έναν ήχο απόλυτα σύγχρονο και αμείλικτο. Με αυτό το νέο κεφάλαιο, το συγκρότημα επιβεβαιώνει ότι η οργή του δεν χρειάζεται εξηγήσεις, αλλά συνεχίζει να ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά της.
