Έχοντας περάσει χρόνια στα παρασκήνια γράφοντας για άλλους, η Victoria Monét επιστρέφει με έναν πληθωρικό δίσκο 22 τραγουδιών που συνδέει το παρελθόν της R&B με το σήμερα.
Στο κόκκινο χαλί της 66ης τελετής απονομής των Βραβείων Grammy, ένα απρόοπτο στιγμιότυπο τράβηξε τα βλέμματα όλων. Η δύο ετών Hazel Monét αποφάσισε να γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στους φωτογράφους, δημιουργώντας μια αυθόρμητη στιγμή που ταξίδεψε παντού. Το κορίτσι δεν βρισκόταν εκεί απλώς ως συνοδός, αλλά ως η νεότερη υποψήφια στην ιστορία των βραβείων, έχοντας δανείσει τη φωνή της σε ένα τραγούδι της μητέρας της δίπλα στους θρυλικούς Earth, Wind & Fire.
Λίγη ώρα αργότερα, η μητέρα της, Victoria Monét, ανέβαινε στη σκηνή για να παραλάβει τα βραβεία για τον Καλύτερο Νέο Καλλιτέχνη και για το Καλύτερο R&B Άλμπουμ για το «Jaguar II». Στον ευχαριστήριο λόγο της δεν στάθηκε σε τυπικότητες, αλλά φρόντισε να ευχαριστήσει τους σερβιτόρους που μοίραζαν σαμπάνια στην αίθουσα. «Είμαι μια ελεύθερη μητέρα που μεγαλώνει αυτό το πραγματικά άτακτο κορίτσι», είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια μπροστά σε ολόκληρη τη βιομηχανία.
Παρά τον τίτλο της πρωτοεμφανιζόμενης στα βραβεία, η 34χρονη καλλιτέχνιδα είχε ήδη διανύσει πολλά χιλιόμετρα στον χώρο της μουσικής. Για χρόνια δούλευε αθόρυβα πίσω από τα φώτα, γράφοντας επιτυχίες για ονόματα όπως η Ariana Grande, οι Chlöe x Halle και οι Fifth Harmony. Μάλιστα, η προηγούμενη υποψηφιότητά της στα Grammy, τέσσερα χρόνια νωρίτερα, αφορούσε τον ρόλο της ως παραγωγού σε δύο τραγούδια του άλμπουμ «Thank U, Next» της Grande.
Αυτή η μακρά περίοδος αναμονής στα παρασκήνια φέρνει αυτόματα στον νου την ιστορία του Nick Ashford και της Valerie Simpson. Οι δυο τους γνωρίστηκαν τραγουδώντας στη χορωδία της βαπτιστικής εκκλησίας White Rock στο Χάρλεμ και στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έγραψαν μερικά από τα πιο κλασικά τραγούδια του Marvin Gaye και της Tammi Terrell.
Στο άλμπουμ «Easy», την τελευταία δουλειά που ηχογράφησε το ντουέτο προτού η Terrell πεθάνει από όγκο στον εγκέφαλο, ο Gaye ισχυρίστηκε ότι η Simpson είχε αναλάβει σχεδόν όλα τα φωνητικά της εκλιπούσας. Η Simpson το αρνήθηκε κατηγορηματικά, εξηγώντας ότι είχε ηχογραφήσει απλώς προσωρινά οδηγό-φωνητικά, τα οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν από την κανονική φωνή της Terrell.
Εκείνη η φωνή της Simpson προοριζόταν απλώς να σβηστεί μόλις τελείωνε η δουλειά. Χρειάστηκε να φτάσει το 1974 για να βγει η ίδια στο προσκήνιο ως τραγουδίστρια, ξεκινώντας μια σειρά από σπουδαία soul ντουέτα με τον σύζυγό της, Nick Ashford. Με τον ίδιο έμμεσο τρόπο, η Victoria Monét πέρασε σχεδόν μια δεκαετία γράφοντας για νεότερες φωνές προτού διεκδικήσει τον δικό της χώρο.
Σήμερα, σε συνεργασία με τον Camper στη συν-εκτέλεση της παραγωγής, παρουσιάζει το νέο της άλμπουμ με τίτλο «Frequency Of Love», το οποίο κυκλοφορεί από τη Lovett Music και την RCA Records. Μέσα σε 22 τραγούδια, η τραγουδίστρια επιστρέφει στους ήχους που αγάπησε στην εφηβεία της, ανανεώνοντας την παραδοσιακή R&B με διεκδικήσεις που θα θεωρούνταν υπερβολικά προκλητικές το 1968 ή το 1997.
Η πρόθεσή της γίνεται σαφής από τα πρώτα λεπτά. Στο εισαγωγικό «All I Need», τραγουδά για δύο λεπτά το κλασικό ρεφρέν των Ashford & Simpson, προσθέτοντας μόνο μία δική της φράση: «Ναι, είσαι ό,τι χρειάζομαι, ό,τι χρειάζομαι για να τα βγάλω πέρα, να τα βγάλω πέρα / Εδώ ακριβώς, μέσα στη συχνότητα της αγάπης». Αυτή η γραμμή οδηγεί κατευθείαν στο «Come Back to You», το οποίο πατάει σε sample από τους Isley Brothers.
Στο «Care for Somebody (Interlude)», μια διασκευή σε κλασικό τραγούδι του Tony Bennett, η ατμόσφαιρα παραμένει εξαιρετικά απαλή, με την ίδια να ζητά από κάποιον να πιουν τσάι τα μεσάνυχτα. Ωστόσο, τα περισσότερα τραγούδια του δίσκου αφήνουν στην άκρη τους καλούς τρόπους. Στο «Say Dat», που ξεχωρίζει ως μία από τις πιο δυνατές στιγμές της καριέρας της, ζητά από έναν άντρα να περιγράφει κάθε του κίνηση στο κρεβάτι, να ξεκαθαρίζει αν του αρέσει και να στέλνει την ακριβή ώρα της άφιξής του ώστε να μην χάνεται χρόνος.
Η προσέγγισή της στο παρελθόν και στις παλιές σχέσεις αποδεικνύεται εντελώς απροκάλυπτη. Το 1999, στο άλμπουμ «Never Say Never», η εικοσάχρονη τότε Brandy τραγουδούσε στο «Almost Doesn’t Count» για έναν έρωτα που δεν είχε ευτυχή κατάληξη, χρησιμοποιώντας τη φράση για να μετριάσει τη θλίψη της.
Στο «Frequency Of Love», η Monét παίρνει τον ίδιο στίχο και του αλλάζει εντελώς σημασία μέσα από το τραγούδι «Almost». «Παραλίγο να τελειώσω, τόσο δυνατά. Αλλά όλοι ξέρουν ότι το παραλίγο δεν μετράει», τραγουδά με σαρκασμό, απευθυνόμενη σε έναν εραστή που βιάζεται να φύγει με την παραμικρή δικαιολογία. Με ένα τολμηρό κουπλέ, παραδίδει την πιο διασκεδαστική στιγμή του άλμπουμ, μετατρέποντας μια παλιά μελαγχολική ατάκα σε μια ευθεία ερωτική απαίτηση.
Στο «Head to Toe», ακυρώνει ένα προγραμματισμένο δείπνο για τις οκτώ το βράδυ, χρησιμοποιώντας sample από το «All the Things (Your Man Won’t Do)» του Joe. Ο σύντροφός της μπορεί να περιμένει κανονικό φαγητό, αλλά εκείνη ξεκαθαρίζει τη θέση της: «Δεν προσπαθώ πραγματικά να φάω, όχι, θέλω να με φάνε».
Στο «I Want You», η αναφορά στο «In My Bed» των Dru Hill παίρνει μια εντελώς απροσδόκητη τροπή. Ο Sisqó είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι δεν ήθελε καν να ηχογραφήσει εκείνο το τραγούδι εξαιτίας της σκληρότητας με την οποία περιέγραφε την προδοσία. Η Monét, αντίθετα, επιλέγει να δει την κατάσταση από την πλευρά εκείνης που απατά, βλέποντας τα ρούχα της πεταμένα στο πάτωμα και συνειδητοποιώντας ότι ποθεί κάποιον άλλον.
«Κάποιος κοιμάται στο κρεβάτι μου, στο κρεβάτι μου. Αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ, θέλω εσένα», τραγουδά στο ρεφρέν, προσεγγίζοντας το ζήτημα με μια απρόσμενη κατανόηση που δίνει στο κομμάτι έναν απόλυτα ώριμο τόνο.
Αυτή η ειλικρίνεια διατρέχει και τα τραγούδια του χωρισμού. Στο «You Hurt Me Too», προειδοποιεί έναν άντρα για τα τραύματα που της άφησαν οι προηγούμενες σχέσεις της: «Μαρμάρινα πατώματα, κεραμικά πιάτα. Ο ήχος που κάνει μια καρδιά όταν σπάει». Η εικόνα του πιάτου που γίνεται κομμάτια κρατάει μόνο για μία γραμμή, προτού η περιγραφή ανοίξει σε έναν πόνο οικείο για πολλές γυναίκες.
Στο «See You In My Dreams», η μελωδία πατάει πάνω στο κλασικό «Tom’s Diner» που κυκλοφόρησε η Suzanne Vega το 1987. «Σε υποτίμησα τόσο πολύ που σε βλέπω ακόμα στα όνειρά μου», τραγουδά η Monét στο ρεφρέν, ενώ η SZA παρεμβαίνει με ένα κουπλέ γεμάτο προειδοποιήσεις που διαλύουν κάθε πιθανότητα για γάμο.
Οι συνεργασίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη συνολική εικόνα του άλμπουμ. Στο ορχηστρικό «That’s Why I Love You», το οποίο κινείται σε ρυθμούς Boléro, ο Bruno Mars αναλαμβάνει έναν ρόλο αντίστοιχο με εκείνον του Nick Ashford. «Θα σε αγαπώ, εσένα, εσένα, μέχρι να κλείσουν οι χώροι και να ανάψουν όλα τα φώτα», δηλώνει η Monét, για να πάρει την απάντηση από τον Mars: «Ο πρωταγωνιστής της ταινίας μας. Σίγουρα ξέρεις πώς να προκαλείς σκηνή».
Στο «Maybe», η χημεία της με τον Lucky Daye ξεπερνά τη συνεργασία τους στο «Smoke» από τον προηγούμενο δίσκο. Παράλληλα, στο «Lose Myself», με ρυθμό Afrobeats, η Chlöe αναλαμβάνει ένα κουπλέ όπου εγκαταλείπει οριστικά έναν άντρα, επιλέγοντας τον εαυτό της. Η Monét είχε γράψει το 2020 το «Do It» για την Chlöe και την αδελφή της, Halle, και εδώ της δίνει τον χώρο να κυριαρχήσει.
Στο «You Mean the World to Me», ο Leon Thomas υπόσχεται ένα ταξίδι μέχρι το φεγγάρι, με τη Monét να απαντά τραγουδώντας για τη σωτηρία του κόσμου. Στο τέλος του τραγουδιού, η μικρή Hazel Monét ακούγεται να σιγοτραγουδά το ρεφρέν, σε μια αυθόρμητη στιγμή που η μητέρα της αποφάσισε να κρατήσει στην τελική εκτέλεση.
Η μητρότητα αλλάζει και το νόημα παλαιότερων αναφορών. Στο «For You», η έμπνευση έρχεται από το κομμάτι που είχε γράψει ο Kenny Lerum για τον Kenny Lattimore το 1997 ως γαμήλια υπόσχεση πίστης. Η τραγουδίστρια μετατρέπει τη σύνθεση σε μια υπόσχεση ασφάλειας και φροντίδας προς το παιδί της, ενώ στο «No Love Like Yours (Interlude)», η χορωδία Sunday Service Choir συνοδεύει μια προσευχή όπου η έννοια της αγάπης μοιράζεται ανάμεσα στον Θεό και στον άνθρωπο.
Ο δίσκος περιλαμβάνει επίσης το «Let Me», το οποίο τον Ιούνιο έφτασε στην κορυφή του chart Adult R&B Airplay του Billboard. Στο κομμάτι αυτό, η Monét τραγουδά για έναν άντρα που διαρκώς απομακρύνεται: «Είσαι τόσο αθλητικός. Σίγουρα ξέρεις πώς να τρέχεις μακριά από ένα συναίσθημα», προσθέτοντας ότι θα μπορούσε να γίνει το χειμωνιάτικο παλτό του.
Το κλίμα για το άλμπουμ είχαν προετοιμάσει και άλλα κομμάτια, όπως το viral single «Reach Out», σε παραγωγή των KAYTRANADA και D’Mile, καθώς και το «Juicy». Το «Juicy» δημιουργήθηκε από τους παραγωγούς D’Mile, Spencer Stewart και Michäel Brun, με πρόσθετη δουλειά από τους Camper και Ryan James Carr.
Παρ’ όλα αυτά, μέσα στο εκτενές υλικό των 22 κομματιών, υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν με υλικό γραμμένο βιαστικά για άλλους καλλιτέχνες. Το μονότονο «Single», όπου ο Bryson Tiller παραγγέλνει ποτά χρησιμοποιώντας την ατάκα «Sex on the beach, χρειάζομαι διακοπές», αποτελεί την πιο αδιάφορη στιγμή του δίσκου. Επιπλέον, τα επίμονα λογοπαίγνια με κέρματα στο «Juicy» και στο «Money (Interlude)» δείχνουν αδικαιολόγητα επιτηδευμένα.
Η προώθηση του άλμπουμ θα πραγματοποιηθεί μέσα από την περιοδεία «The Frequency Of Love Tour», η οποία κάνει πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου από το Ράλεϊ. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμφανίσεις σε Σάρλοτ, Νέα Ορλεάνη, Χιούστον, Ατλάντα, Φιλαδέλφεια, Βοστώνη, Σικάγο, Τορόντο, Νέα Υόρκη, Ουάσινγκτον, Νάσβιλ, Όστιν, Φοίνιξ, Σαν Ντιέγκο, Ίνγκλγουντ, Λας Βέγκας, Βανκούβερ και Σιάτλ, προτού ρίξει αυλαία στις 17 Δεκεμβρίου στο Σαν Φρανσίσκο.
Ταυτόχρονα, ξεκινά τη δράση της η οργάνωση The Frequency Of Love Foundation, μια πρωτοβουλία με επίκεντρο τη νεολαία, αφιερωμένη στην εκπαίδευση γύρω από τη διατροφή, τη μαγειρική, την καλλιέργεια της γης και τη συνολική ευεξία. Οι θεατές των συναυλιών θα μπορούν να συνεισφέρουν ένα δολάριο κατά την αγορά των εισιτηρίων τους, ενισχύοντας τα προγράμματα κοινοτικών κήπων της οργάνωσης.
Ακόμα κι αν ορισμένες αδύναμες στιγμές του στερούν τον χαρακτηρισμό του απόλυτου αριστουργήματος, το «Frequency Of Love» επισφραγίζει την οριστική ενηλικίωση της Victoria Monét μπροστά στο μικρόφωνο. Αφήνοντας πίσω της τη σκιά των παρασκηνίων, η τραγουδίστρια αποδεικνύει ότι διαθέτει πλέον το εκτόπισμα και το όραμα για να ορίσει τους δικούς της όρους στη σύγχρονη R&B.
