Μία πρωτοποριακή μελέτη.
Νευροεπιστήμονες αναδημιούργησαν το τραγούδι «Another Brick In The Wall, Part 1» των Pink Floyd χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη για να μεταφράσουν τα ηλεκτρικά σήματα του εγκεφάλου.
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε την Τρίτη 15 Αυγούστου στο επιστημονικό περιοδικό PLOS Biology, ανέλυσε τα δεδομένα από 29 άτομα που άκουσαν το κλασικό τραγούδι των Pink Floyd ενώ υποβάλλονταν σε χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο και ήταν υπό παρακολούθηση για επιληπτικές κρίσεις.
Καθώς οι συμμετέχοντες άκουγαν το τραγούδι «Another Brick In The Wall» από το άλμπουμ «The Wall» (1979( των Pink Floyd, τα ηλεκτρόδια που είχαν τοποθετηθεί στην επιφάνεια του εγκεφάλου τους κατέγραφαν την ηλεκτρική δραστηριότητα διαφόρων περιοχών.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές μπόρεσαν να εκπαιδεύσουν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης για να αποκωδικοποιήσει τα δεδομένα και να αναπαράγει τους ήχους από το τραγούδι.
Αν και ελαφρώς παραμορφωμένη, η ανακατασκευασμένη μουσική του τραγουδιού ήταν αναγνωρίσιμη και καταγράφηκαν επίσης ορισμένες λέξεις όπως τα «all», «was» και «just a brick», σύμφωνα με τη μελέτη.
Η τεχνολογία, αν και βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, θα μπορούσε να δώσει σε ανθρώπους που έχουν χάσει την ικανότητα να μιλούν – λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου ή άλλων τραυματισμών – τη δυνατότητα να επικοινωνούν με τρόπο που να αντικατοπτρίζει το συναισθηματικό βάρος και τα ρυθμικά μοτίβα τους.
«Αντί να λέμε ρομποτικά: “Εγώ. Αγαπώ. Εσένα”, μπορείτε να φωνάξετε: “Σ’ αγαπώ!”». δήλωσε στο Scientific American ο Robert Knight, γνωστικός νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν τα δεδομένα από 347 ηλεκτρόδια για να εκτιμήσουν πώς κωδικοποιούνται διαφορετικά μουσικά στοιχεία σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Αυτή η ανάλυση αποκάλυψε μία ποικιλία φασματοχρονικών μοτίβων συντονισμού.
Όταν απομακρύνθηκε ο θόρυβος και βελτιώθηκε η ποιότητα του ήχου, αναδείχθηκαν σημαντικά μουσικά στοιχεία του τραγουδιού, όπως τα φωνητικά ή οι συγχορδίες της κιθάρας, σε σχέση με το θόρυβο του περιβάλλοντος.
Στη μελέτη, σημειώνεται ότι το «Another Brick In The Wall» των Pink Floyd αποτελεί ένα πλούσιο και πολύπλοκο ακουστικό ερέθισμα, ικανό να προκαλέσει μία κατανεμημένη νευρωνική απόκριση που περιλαμβάνει περιοχές του εγκεφάλου που κωδικοποιούν μουσικά στοιχεία υψηλότερης τάξης, συμπεριλαμβανομένων των συγχορδιών (δηλαδή τουλάχιστον 3 νότες που παίζονται μαζί), της αρμονίας (δηλαδή της σχέσης μεταξύ ενός συστήματος συγχορδιών) και του ρυθμού (δηλαδή της χρονικής διάταξης των νοτών).
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Ludovic Bellier ρωτήθηκε γιατί η ομάδα επέλεξε το «Another Brick in the Wall, Part 1» των Pink Floyd για την πρωτοποριακή έρευνα.
«Ο επιστημονικός λόγος, τον οποίο αναφέρουμε στην εργασία, είναι ότι το τραγούδι είναι αρκετά πολυεπίπεδο. Έχει πολύπλοκες συγχορδίες, διαφορετικά όργανα και ποικιλόμορφους ρυθμούς που το καθιστούν ενδιαφέρον για ανάλυση», απάντησε.
«Ο λιγότερο επιστημονικός λόγος μπορεί να είναι ότι απλά μας αρέσουν πολύ οι Pink Floyd», πρόσθεσε ο γνωστικός νευροεπιστήμονας.
