Η τετρασέλιδη επιστολή του Steve Albini προς τους Nirvana αποτυπώνει σε όλη την έκτασή της την αντισυμβατική προσέγγιση του θρυλικού παραγωγού.
Οι λογαριασμοί των Nirvana στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μοιράστηκαν την τετρασέλιδη επιστολή που έστειλε ο Steve Albini στο συγκρότημα, προτείνοντας να αναλάβει την παραγωγή του εμβληματικού άλμπουμ «In Utero» (1993).
Ο Steve Albini, ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους για τον ήχο και την ηθική του noise rock, πέθανε την Τετάρτη 8 Μαΐου σε ηλικία 61 ετών μετά από καρδιακή προσβολή.
Αφού έγινε γνωστή η δυσάρεστη είδηση του θανάτου, οι θαυμαστές άρχισαν να δημοσιεύουν την ίδια επιστολή και να συζητούν για την αναζωογονητικά ειλικρινή άποψη του Albini όσον αφορά την παραγωγή.
Στην τετρασέλιδη πρόταση, ο Steve Albini περιγράφει την προσέγγιση και τη μεθοδολογία του στη μουσική και το πώς σχεδίαζε να χειριστεί την ηχογράφηση του «In Utero», δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «αν χρειαστεί περισσότερο από μία εβδομάδα για να γίνει ένας δίσκος, τότε κάποιος τα κάνει θάλασσα».
«Πιστεύω ότι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσατε να κάνετε αυτή τη στιγμή είναι ακριβώς αυτό που σκέφτεστε να κάνετε: να κυκλοφορήσετε έναν δίσκο σε λίγες ημέρες, με υψηλή ποιότητα αλλά ελάχιστη “παραγωγή” και χωρίς παρεμβάσεις από τους γραφειοκράτες της δισκογραφικής», έγραψε.
«Αν αυτό είναι πραγματικά αυτό που θέλετε να κάνετε, θα μου άρεσε πολύ να συμμετάσχω», συνέχισε.
«Αν, αντίθετα, βρεθείτε προσωρινά στη θέση να σας καλοπιάνει η δισκογραφική, μόνο για να σας τραβήξει το χαλί κάποια στιγμή (πιέζοντάς σας να δουλέψετε ξανά τα τραγούδια, τις ακολουθίες, την παραγωγή, καλώντας ειδικούς για να “γλυκάνουν” τον δίσκο σας, παραδίδοντας όλο το πράγμα σε κάποιον τύπο που κάνει remix, ή ό,τι άλλο…) τότε σας περιμένουν μπελάδες και δεν θέλω καμία ανάμειξη σε αυτό», πρόσθεσε.
Ο Steve Albini εξήγησε ότι ενδιαφέρεται μόνο να δουλέψει σε δίσκους που αντικατοπτρίζουν αληθινά την αντίληψη του συγκροτήματος για τη μουσική και την ύπαρξή του.
«Αν δεσμευτείτε σε αυτό ως βασική αρχή της μεθόδου ηχογράφησης, τότε θα σκιστώ για εσάς. Θα δουλέψω σαν τρελός για εσάς», υπογράμμισε.
Ο Steve Albini ανέλυσε επίσης τη μεθοδολογία που ακολουθεί για την ηχογράφηση και ανέφερε ότι θεωρεί το συγκρότημα το πιο σημαντικό πράγμα, ως τη δημιουργική οντότητα που γέννησε τόσο την προσωπικότητα όσο και το στυλ του συγκροτήματος, αλλά και ως την κοινωνική οντότητα που υπάρχει 24 ώρες την ημέρα.
«Δεν θεωρώ ότι είναι δουλειά μου να σας πω τι να κάνετε ή πώς να παίζετε. Είμαι αρκετά πρόθυμος να ακουστούν οι απόψεις μου (αν πιστεύω ότι το συγκρότημα σημειώνει όμορφη πρόοδο ή κάνει ένα τεράστιο λάθος, το θεωρώ καθήκον μου να τους το πω) αλλά αν το συγκρότημα αποφασίσει να κυνηγήσει κάτι, θα φροντίσω να γίνει», έγραψε.
Στη συνέχεια, σημείωσε ότι του αρέσει να αφήνει χώρο για απρόοπτα και χάος.
«Αν κάθε στοιχείο της μουσικής και της δυναμικής ενός συγκροτήματος ελέγχεται από click tracks, υπολογιστές, αυτοματοποιημένες μίξεις, gates, samplers και sequencers, τότε ο δίσκος μπορεί να μην είναι ανεπαρκής, αλλά σίγουρα δεν θα είναι εξαιρετικός», σχολίασε.
Ο Steve Albini, όπως συνήθιζε, αρνήθηκε επίσης στην πρότασή του να λάβει δικαιώματα για την παραγωγή και τη μίξη του άλμπουμ, γράφοντας: «Δεν θέλω και δεν θα πάρω ποσοστά από κανέναν δίσκο που ηχογραφώ. Καμία ποσοστιαία συμμετοχή. Τελεία».
Όπως εξήγησε, θεωρούσε ότι η καταβολή δικαιωμάτων σε παραγωγό ή ηχολήπτη είναι ηθικά απαράδεκτη.
«Το συγκρότημα γράφει τα τραγούδια. Το συγκρότημα παίζει τη μουσική. Οι θαυμαστές του συγκροτήματος είναι αυτοί που αγοράζουν τους δίσκους. Το συγκρότημα είναι υπεύθυνο για το αν είναι ένας σπουδαίος δίσκος ή ένας απαίσιος δίσκος. Τα δικαιώματα ανήκουν στο συγκρότημα», τόνισε.
«Θα ήθελα να πληρωθώ όπως ένας υδραυλικός: Κάνω τη δουλειά και εσείς με πληρώνετε ό,τι αξίζει. Η δισκογραφική θα περιμένει να ζητήσω 1-1.5%. Αν υποθέσουμε ότι θα κάνει πωλήσεις τριών εκατομμυρίων, αντιστοιχούν σε περίπου 400.000 δολάρια. Δεν υπάρχει περίπτωση να πάρω ποτέ τόσα πολλά χρήματα. Δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ», ανέφερε.
Ο Steve Albini ήταν frontman σε underground συγκροτήματα όπως οι Shellac, Big Black, Rapeman και Flour.
Εκτός από το «In Utero», είχε επιμεληθεί την παραγωγή σημαντικών άλμπουμ όπως το «Surfer Rosa» των Pixies, το «Rid of Me» της PJ Harvey, το «Journal For Plague Lovers» των Manic Street Preachers και πολλά άλλα.
Οι Shellac ανακοίνωσαν πρόσφατα το «To All Trains», το πρώτο τους άλμπουμ μετά από δέκα χρόνια, το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει την επόμενη εβδομάδα (στις 17 Μαΐου) και ετοιμάζονταν να ξεκινήσουν περιοδεία.
