Ο Mark Snow έφυγε – και πήρε μαζί του ένα κομμάτι της τηλεοπτικής μνήμης μιας ολόκληρης εποχής.
Ο Mark Snow, ο άνθρωπος που χάρισε στην τηλεόραση μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα μουσικά θέματα των τελευταίων δεκαετιών, πέθανε σε ηλικία 78 ετών στο σπίτι του στο Κονέκτικατ.
Η μουσική του για τη σειρά «The X-Files» έγινε πολιτισμικό φαινόμενο, φτάνοντας μέχρι και τα ευρωπαϊκά charts στα μέσα της δεκαετίας του ’90.
Ο Martin Fulterman, όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1946 και ξεκίνησε να παίζει πιάνο στα 10 του, ενώ αργότερα πρόσθεσε τα ντραμς και το όμποε στο ρεπερτόριό του.
Σπούδασε στη φημισμένη σχολή Juilliard School της Νέας Υόρκης, όπου γνώρισε τον μελλοντικό συνθέτη Michael Kamen. Μαζί ίδρυσαν το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble, συνδυάζοντας την κλασική μουσική με το ροκ και υπέγραψαν συμβόλαιο με την Atlantic Records.
Η πορεία του στην τηλεόραση ξεκίνησε το 1974, όταν μετακόμισε στο Λος Άντζελες και ο ηθοποιός Georg Stanford Brown –γαμπρός του– τον σύστησε στον παραγωγό Aaron Spelling. Έτσι προέκυψε η πρώτη του δουλειά για τη σειρά «The Rookies», όπου και υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Mark Snow.
Από εκεί και πέρα, η καριέρα του απογειώθηκε. Έγραψε τη μουσική για σειρές όπως τα «Starsky & Hutch», «Hart to Hart», «T.J. Hooker», «Dynasty», «Falcon Crest», «Cagney & Lacey», «The Love Boat» και πολλές ακόμη.
Το μεγάλο του «άλμα» ήρθε το 1993, όταν ανέλαβε τη μουσική επένδυση της σειράς «The X-Files» του Chris Carter. Το ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες θέμα της σειράς –με τον χαρακτηριστικό σφυριχτό ήχο και τη μινιμαλιστική μελωδία– έγινε παγκόσμια επιτυχία, φτάνοντας στο Top 10 σε Αγγλία, Ιρλανδία, Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες το 1996.
«Δεν συμβαίνει τίποτα το ιδιαίτερο στο κομμάτι», είχε δηλώσει ο ίδιος με χιούμορ. «Μένει σε Λα ελάσσονα, δεν έχει φωνητικά, τύμπανα ή κιθάρες, και όμως έγινε τεράστια επιτυχία. Είναι τρελό.»
Ο Mark Snow ήταν υποψήφιος για 15 βραβεία Emmy, εκ των οποίων τα έξι για το «The X-Files». Οι υπόλοιπες υποψηφιότητες προήλθαν από τηλεταινίες και μίνι σειρές όπως τα «Something About Amelia», «An American Story», «Children of the Dust» και «Helter Skelter».
Παράλληλα, έγραψε μουσική για τις σειρές «Millennium», «Harsh Realm», «The Lone Gunmen», «Smallville», «Ghost Whisperer» και «Blue Bloods», μετρώντας πάνω από 200 επεισόδια μόνο για το «The X-Files» και σχεδόν 290 για το «Blue Bloods».
Ο συνθέτης Sean Callery («24»), στενός φίλος και μαθητής του επί τρεις δεκαετίες, δήλωσε στο Variety: «Το ταλέντο και η δημιουργικότητά του ήταν απεριόριστα, αλλά αυτό που τον ξεχώριζε ήταν η γενναιοδωρία του προς τους νεότερους συνθέτες.»
«Έδινε πάντα εμπνευσμένες και έξυπνες παρατηρήσεις, ενθαρρύνοντάς μας να εμπιστευτούμε τη δική μας φωνή και διαίσθηση. Και το έκανε με χιούμορ και αυτοσαρκασμό που έκαναν τη σοφία του ακόμα πιο πολύτιμη», σημείωσε.
Ο Mark Snow ήταν από τους πρώτους που άφησαν πίσω τους την παραδοσιακή ορχήστρα και στράφηκαν στην ηλεκτρονική μουσική, δουλεύοντας μόνος του στο στούντιο του σπιτιού του.
Όπως είχε πει σε συνέντευξή του το 2016: «Χρειάστηκαν χρόνια για να νιώσω άνετα με τα ηλεκτρονικά. Στην αρχή ήταν απλώς ήχοι περιβάλλοντος, αλλά η τεχνολογία εξελίχθηκε τόσο γρήγορα που τελικά μπορούσα να δημιουργήσω κάτι που έμοιαζε με μουσική. Τώρα έχω τα πλήκτρα μου, βλέπω το επεισόδιο στην οθόνη και αρχίζω να παίζω. Αυτοσχεδιάζω μέχρι να βρω κάτι που μου αρέσει και το δουλεύω ξανά και ξανά».
Εκτός από την τηλεόραση, έγραψε μουσική για τις τελευταίες τέσσερις ταινίες του Γάλλου σκηνοθέτη Alain Resnais, κερδίζοντας υποψηφιότητα για βραβείο César για την ταινία «Private Fears in Public Places» το 2007.
Στον κινηματογράφο έβαλε επίσης τη σφραγίδα του σε παραγωγές όπως το «Ernest Saves Christmas», το «Crazy in Alabama» του Antonio Banderas και το «The New Mutants» της Marvel.
Το 2005 τιμήθηκε με το Golden Note Award της ASCAP, ενώ το 2014 έλαβε το Career Achievement Award από την Ακαδημία Τηλεόρασης των ΗΠΑ.
Ο Mark Snow αφήνει πίσω του τη σύζυγό του Glynnis, τρεις κόρες και εγγόνια.
Η μουσική του δεν συνόδευε απλώς εικόνες – τις μετέτρεπε σε εμπειρίες. Με έναν ήχο που μπορούσε να προκαλέσει ρίγη, ο Snow κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην τηλεόραση και στη φαντασία εκατομμυρίων θεατών.
