Παρά μία καριέρα γεμάτη επιτυχίες δίπλα σε θρύλους του σινεμά, η Jennifer Lopez αποκαλύπτει πως ποτέ δεν σταμάτησε να παλεύει ενάντια στην αμφισβήτηση.
Η Jennifer Lopez, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της παγκόσμιας ψυχαγωγίας, μίλησε ανοιχτά για τις βαθιές αμφιβολίες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στην καριέρα της, περιγράφοντας τον εαυτό της ως «outsider», ακόμη και μετά από δεκαετίες στον χώρο.
Με αφορμή την προώθηση της νέας της ταινίας, «Kiss Of The Spider Woman», η σταρ αποκάλυψε στην εκπομπή «CBS News Sunday Morning» την αίσθηση ότι πάντα έπρεπε να παλεύει για να την πάρουν στα σοβαρά ως «πραγματική ηθοποιό».
«Απλώς πρέπει να τους το δείξεις. Δεν μπορείς να αφήσεις αυτό να σε αποθαρρύνει», δήλωσε χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας τη φιλοσοφία που την κράτησε όρθια απέναντι στην κριτική. Όταν ο δημοσιογράφος Lee Cowan την ρώτησε, με ειλικρινή απορία: «Πώς είναι δυνατόν να μην σε παίρνουν σοβαρά;», παρά την πλούσια και εκτενή πορεία της στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, εκείνη απάντησε με μία αφοπλιστική απλότητα: «Δεν ξέρω».
Η 56χρονη τραγουδίστρια, ωστόσο, μοιάζει να απολαμβάνει το γεγονός ότι εξακολουθεί να σπάει τα στερεότυπα. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, μίλησε στον Lee Cowan για τη διαδρομή της και το νέο της καλλιτεχνικό εγχείρημα, ένα μιούζικαλ που η ίδια χαρακτήρισε «όνειρο μιας ζωής».
Η Jennifer Lopez αναφέρθηκε εκτενώς στις δυσκολίες που συνάντησε για να αναγνωριστεί η αξία της στην υποκριτική, καθώς πολλοί επέμεναν να την τοποθετούν αποκλειστικά στην κατηγορία της χορεύτριας ή της τραγουδίστριας. «Όταν ο κόσμος σε γνωρίζει πρώτα με μία ιδιότητα, δυσκολεύεται να σε δει σε κάτι άλλο. Πρέπει να τους δείξεις, δεν μπορείς να αφήσεις αυτό να σε απογοητεύσει», εξήγησε.
Σε αυτό το σημείο, ο Cowan τη ρώτησε ευθέως αν στην αρχή της καριέρας της πάλευε να την πάρουν στα σοβαρά. Εκείνη γέλασε, διορθώνοντάς τον με μία δόση ειρωνείας και αλήθειας: «Στην αρχή; Στην αρχή — και ίσως πάντα».
«Λίγο. Ή ίσως είναι στο μυαλό μου. Δεν ξέρω», συνέχισε. «Πάντα ένιωθα λίγο σαν το outsider. Σίγουρα παρεξηγημένη. Αλλά αυτό πάει πακέτο με τη δημόσια έκθεση. Ο κόσμος δεν πρόκειται να ξέρει στ’ αλήθεια ποια είσαι, την καρδιά σου. Τη μία στιγμή λένε: “Α, αυτή είναι”, την άλλη ακούνε κάτι και λένε το αντίθετο. Μπερδεύονται. Το καταλαβαίνω».
Και πρόσθεσε με έμφαση: «Αλλά εγώ παραμένω σταθερή. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν αλλάζω. Αναπτύσσομαι, αλλά δεν αλλάζω».
Ο Cowan, προσπαθώντας να κατανοήσει την εσωτερική της πάλη, της υπενθύμισε ότι έχει μοιραστεί την οθόνη με ιερά τέρατα του σινεμά, όπως ο Robert Redford, η Jane Fonda, ο George Clooney και ο Robin Williams. «Πώς γίνεται να μην σε παίρνουν σοβαρά;» επανέλαβε την ερώτησή του. Η Lopez απάντησε ξανά, με την ίδια αινιγματική ειλικρίνεια: «Δεν ξέρω».
Παρά την προσωπική της αίσθηση, η καριέρα της είναι γεμάτη διακρίσεις. Η Jennifer Lopez έχει υπάρξει υποψήφια για δύο Χρυσές Σφαίρες: για Α’ Γυναικείο Ρόλο σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ για το «Selena» (1997) και Β’ Γυναικείο Ρόλο για το «Hustlers» (2019). Για την ερμηνεία της στο «Hustlers» απέσπασε επίσης υποψηφιότητες στα Screen Actors Guild Awards και τα Independent Spirit Awards.
Το «Kiss Of The Spider Woman» θα κάνει πρεμιέρα στις αμερικανικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 10 Οκτωβρίου, μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance τον Ιανουάριο.
Στην ταινία, η Jennifer Lopez ενσαρκώνει την Aurora, γνωστή και ως Ingrid Luna, μία «ντίβα της μεγάλης οθόνης», έχοντας στο πλευρό της τους Diego Luna και Tonatiuh. Η ταινία, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1976 και στο βραβευμένο με Tony μιούζικαλ του Broadway, φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Bill Condon, του δημιουργού του κινηματογραφικού «Chicago», που το 2003 σάρωσε στα Όσκαρ κερδίζοντας έξι βραβεία, ανάμεσά τους και αυτό της Καλύτερης Ταινίας.
Η συζήτηση αυτή, ωστόσο, δεν είναι καινούργια. Ήδη από το 2018, η Lopez είχε μιλήσει για τον τρόπο που αγνόησε τις φωνές που την υποτιμούσαν και την προσπάθειά της να αποδείξει την αξία της.
«Δεν αφήνω τις απόψεις των άλλων να επηρεάζουν το πώς βλέπω τον εαυτό μου. Και αυτό μου πήρε πολύ καιρό», είχε δηλώσει τότε σε πάνελ, ύστερα από μία προβολή της ταινίας της «Second Act» στη Νέα Υόρκη.
«Όλοι έλεγαν “Δεν μπορεί να τραγουδήσει. Δεν μπορεί να χορέψει. Δεν μπορεί να παίξει. Είναι απλώς ένα όμορφο πρόσωπο”. Ή “έχει μεγάλο σώμα” ή ό,τι άλλο. Και είπα μέσα μου: “Ναι, ίσως έχουν δίκιο”. Και αυτό με πλήγωσε για πολύ καιρό», συνέχισε.
Παρά τις αποδοκιμασίες, εκείνη βρήκε τη δύναμη να προχωρήσει μπροστά: «Δεν μπορούσα να αφήσω τον εαυτό μου να οριστεί από αυτό. Είπα: “Όχι, θα βγάλω άλλο δίσκο, θα κάνω άλλο τραγούδι, θα παίξω σε άλλη ταινία. Είμαι σπουδαία ηθοποιός, σπουδαία τραγουδίστρια, σπουδαία χορεύτρια. Είμαι καλή σε αυτό το πράγμα! Και θα συνεχίσω!”. Και το έκανα. Αυτό ακριβώς έκανα: απλώς συνέχισα. Και άρχισα να δουλεύω πιο σκληρά από όλους τους άλλους».
«Ξεκίνησα να πιστεύω στον εαυτό μου», είχε καταλήξει τότε με νόημα. «Να πιστεύω ότι δεν είμαι απατεώνας, ούτε ψεύτικη».
Σε έναν κόσμο που βιάζεται να βάλει ταμπέλες, η πορεία της Jennifer Lopez αποτελεί μία διαρκή υπενθύμιση ότι η καλλιτεχνική ταυτότητα δεν ορίζεται από τις προσδοκίες των άλλων, αλλά από την ακατάπαυστη προσπάθεια, τη σκληρή δουλειά και την ακλόνητη πίστη στον εαυτό σου.
Η μάχη της να την πάρουν στα σοβαρά, όπως η ίδια την περιγράφει, είναι τελικά η απόδειξη της δύναμής της: μιας γυναίκας που αρνείται να περιοριστεί και επιλέγει, ξανά και ξανά, να γράψει η ίδια το σενάριο της ζωής και της καριέρας της.
