Οι Liam Howlett και Maxim των The Prodigy θυμούνται τη στιγμή που ο Keith Flint άφησε τον χορό για το μικρόφωνο, δημιουργώντας έναν διαχρονικό ύμνο που ακόμα και σήμερα αντηχεί με την ίδια ένταση.
Οι The Prodigy γιορτάζουν τη συμπλήρωση τριών δεκαετιών από την κυκλοφορία του εμβληματικού «Firestarter», αναπολώντας την εποχή που η επιτυχία τους εξαπλώθηκε αστραπιαία σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το τραγούδι, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1996, παραμένει το σπουδαιότερο σημείο αναφοράς του συγκροτήματος, σηματοδοτώντας τη στιγμή που η underground rave σκηνή συστήθηκε ορμητικά στο ευρύ κοινό.
Ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία που έφερε τον αείμνηστο Keith Flint στα φωνητικά, έναν άνθρωπο που μέχρι τότε είχε τον ρόλο του χορευτή στην ομάδα. Το «Firestarter» κατάφερε να φτάσει στην πρώτη θέση του Singles Chart του Ηνωμένου Βασιλείου, παραμένοντας στην κορυφή για τρεις εβδομάδες, γεγονός που άλλαξε την πορεία της ηλεκτρονικής μουσικής.
Σήμερα, οι Liam Howlett και Maxim κοιτάζουν πίσω σε αυτή τη διαδρομή τριών δεκαετιών, περιγράφοντας πώς είδαν τα πάντα να αλλάζουν μέσα σε μία στιγμή.
«Το “Firestarter” είναι 30 ετών», δήλωσαν οι ίδιοι, μοιραζόμενοι ένα απόσπασμα από το ιστορικό ασπρόμαυρο μουσικό βίντεο. «Θυμάμαι τόσο καθαρά κάθε στιγμή που έγραφα αυτόν τον σκοπό. Τον Keef να μπαίνει στο στούντιο και να το ακούει για πρώτη φορά, να χοροπηδάει στους τοίχους και μετά να αρπάζει το μικρόφωνο για να κάνει την πρώτη του ηχογράφηση φωνητικών».
Η διαδικασία της δημιουργίας δεν ήταν προϊόν εξαντλητικού σχεδιασμού, αλλά μία έκρηξη ακατέργαστης ενέργειας.
«Έγινε με εντελώς αυθόρμητο τρόπο, το ίδιο και το βίντεο», πρόσθεσαν, αναφερόμενοι στις αντιδράσεις που προκάλεσε αρχικά η έντονη αισθητική τους. «Ο κόσμος αρνήθηκε να το παίξει στο ραδιόφωνο και να το στηρίξει στην αρχή, αλλά βρήκε τον δικό του δρόμο, τη δική του ορμή, και μετά έγινε επιτυχία από το πουθενά. Οπότε ναι, είμαστε υπερήφανοι για αυτό το τραγούδι και υπερήφανοι για τον Keef».
Το τραγούδι περιλάμβανε samples από τους The Breeders, τους Art of Noise και τους Ten City, ενώ το θρυλικό βίντεο γυρίστηκε στον εγκαταλελειμμένο σταθμό του υπογείου Aldwych. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Walter Stern, το οπτικό αποτέλεσμα προκάλεσε πρωτοφανείς αντιδράσεις, σπάζοντας το ρεκόρ παραπόνων στην εκπομπή «Top Of The Pops».
Συγκεκριμένα, 102 άνθρωποι έστειλαν επιστολές διαμαρτυρίας, κατακρίνοντας τη μανιακή ερμηνεία του Flint, το χαρακτηριστικό του χτένισμα με τα «κέρατα του διαβόλου» και την ανησυχητική ατμόσφαιρα του κλιπ. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η πρόκληση ήταν που εδραίωσε την ταυτότητά τους.
Ο Liam Howlett είχε αποκαλύψει στο παρελθόν τις λεπτομέρειες εκείνης της περιόδου στο NME, εξηγώντας πώς μία οργανική σύνθεση μετατράπηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο.
«Το ηχογράφησα ως ορχηστρικό», ανέφερε ο Liam Howlett. «Και ως συνήθως, όλοι οι άλλοι ήρθαν για να το ακούσουν. Ο Keith έτυχε να είναι ο πρώτος και του είπα: “Χρειαζόμαστε ένα ακόμα στοιχείο”. Θα ήμουν ευχαριστημένος και με ένα καλό sample, αλλά ο Keith είπε: “Θα ήθελα πραγματικά να δοκιμάσω κάποια φωνητικά σε αυτό”. Και εγώ έμεινα με το στόμα ανοιχτό».
Ο ίδιος ο Keith Flint είχε συμπληρώσει τότε: «Δεν είχαμε ιδέα πώς θα ακουγόταν, γιατί το μόνο τραγούδι που είχε ακούσει ο Liam από εμάς ήταν εμένα και τον Leeroy να τραγουδάμε κομμάτια των U2 στον δρόμο για το σπίτι. Πάντα κάνουμε αρμονίες στο “One” και αντί για αναπτήρες, σηκώνουμε τα κινητά μας τηλέφωνα και τα κουνάμε στον αέρα!».
Η απόφαση να βγει ο Keith Flint στο προσκήνιο ήταν μία φυσική εξέλιξη της προσωπικότητάς του, κάτι που ο Liam Howlett υποστήριζε σθεναρά απέναντι στην κριτική των μέσων ενημέρωσης.
«Ο κόσμος λέει ότι ο Keith φαίνεται τρελός αυτές τις μέρες», είχε δηλώσει ο Liam Howlett. «Αλλά είναι τρελός εδώ και πέντε χρόνια! Ήταν τρελός την ημέρα που τον γνώρισα να χορεύει στο The Barn στο Braintree. Ο κόσμος άρχισε να το προσέχει μόνο όταν έβαψε τα μαλλιά του. Και προφανώς ο τύπος και οι θαυμαστές θα κολλήσουν μαζί του τώρα. Αλλά πάντα έτσι θα γινόταν. Είναι μία φυσική εξέλιξη».
Ο Keith Flint έφυγε από τη ζωή το 2019, αφήνοντας πίσω του μία τεράστια πολιτιστική κληρονομιά. Οι θαυμαστές του προσπάθησαν να φέρουν ξανά το «Firestarter» στην κορυφή των charts μετά τον θάνατό του, και παρόλο που δεν κατέκτησε την πρώτη θέση, το ενδιαφέρον ήταν τόσο μεγάλο που το κομμάτι μπήκε ξανά στο Top 100 των βρετανικών charts.
Σε μεταγενέστερες δηλώσεις του, ο Liam Howlett αναφέρθηκε στην περίοδο του άλμπουμ «The Fat Of The Land», το οποίο περιλάμβανε το «Firestarter» μαζί με τις άλλες μεγάλες επιτυχίες «Breathe» και «Smack My Bitch Up».
«Περιοδεύαμε πολύ, οπότε ήμασταν πάντα απασχολημένοι, δουλειά ως συνήθως, γράφοντας το άλμπουμ», εξήγησε. «Ήξερα ότι το “Firestarter” ήταν κάτι που ο κόσμος δεν είχε ξανακούσει σίγουρα, όπως και το “Breathe”. Ήμασταν πραγματικά σε δημιουργική έξαρση και σε κατάσταση επίθεσης».
Η αντίθεση του συγκροτήματος με την Britpop σκηνή της εποχής ήταν ένα από τα στοιχεία που τους έδιναν ώθηση να ξεχωρίσουν.
«Μας τροφοδοτούσε αυτό, τρεφόμασταν από αυτό. Πάντα μας άρεσε να είμαστε το αουτσάιντερ γιατί ξέραμε ότι μπορούσαμε να ισοπεδώσουμε οποιοδήποτε συγκρότημα στη σκηνή».
Η απώλεια του Keith Flint ήταν ένα σοκ που παραλίγο να σταματήσει την πορεία των The Prodigy. Χρειάστηκε χρόνος και εσωτερική αναζήτηση για να αποφασίσουν αν θα επέστρεφαν στις ζωντανές εμφανίσεις.
«Μετά την απώλεια του Keith δεν μπορούσαμε καν να σκεφτούμε ή να μιλήσουμε για το συγκρότημα», εξομολογήθηκε ο Liam Howlett το 2024. «Νομίζω ότι πέρασαν δύο χρόνια από τον θάνατό του μέχρι να αρχίσουμε να το συζητάμε εγώ και ο Maxim. “Θα μπορούσαμε να παίξουμε ξανά ζωντανά; Θέλαμε καν; Γιατί; Πώς;” Όλες αυτές οι μ****».
Η απάντηση ήρθε μέσα από την ίδια την εμπειρία της σκηνής.
«Συνειδητοποιήσαμε ότι ο μόνος δυνατός πραγματικός τρόπος για να μάθουμε πώς θα νιώθαμε ήταν να το κάνουμε: να ανέβουμε ξανά στη σκηνή και να κάνουμε μερικές συναυλίες», πρόσθεσε. «Ήταν τόσο δύσκολο να περπατήσουμε σε αυτή τη σκηνή χωρίς τον αδερφό μας, αλλά νιώσαμε πραγματικά το πλήθος μαζί μας. Εκείνες οι συναυλίες ήταν συναισθηματικά φορτισμένες, αλλά βγήκαμε στην άλλη πλευρά έχοντας την απάντησή μας».
Το συγκρότημα συνεχίζει πλέον την πορεία του, με μία μεγάλη περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία να ξεκινά άμεσα. Οι 12 ημερομηνίες έγιναν sold out σε χρόνο ρεκόρ, αποδεικνύοντας ότι η δίψα του κοινού για την ενέργειά τους παραμένει αμείωτη.
Ο Liam Howlett άφησε επίσης υπόνοιες για νέα μουσική, περιγράφοντάς την ως «εντελώς κακόψυχη rave» που πρόκειται να έρθει.
«Κάθε φορά που βγαίνουμε για μία νέα περιοδεία ή μεγάλες συναυλίες σαν αυτές, αφιερώνουμε πολύ χρόνο συζητώντας τι είναι δυνατό – πώς μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο», δήλωσε. «Πάντα προσπαθούμε να διασφαλίζουμε ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά και προχωρούν μπροστά, αλλά πάντα δίνοντας το δυνατό χτύπημα, όπως και θα γίνει».
Η κληρονομιά του «Firestarter» δεν αφορά μόνο τους αριθμούς ή τις πωλήσεις. Είναι η ιστορία μιας παρέας που δεν φοβήθηκε να συγκρουστεί με το κατεστημένο, να τρομάξει τους συντηρητικούς και να δημιουργήσει έναν ήχο που, τριάντα χρόνια μετά, ακούγεται ακόμα σαν το μέλλον.
Ο Keith Flint μπορεί να μην είναι πια εδώ, αλλά η φλόγα που άναψε εκείνο το βράδυ στο στούντιο συνεχίζει να καίει με την ίδια ένταση.
