Ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας των Beatles και του Λίβερπουλ κινδυνεύει να χαθεί για πάντα, καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για την επανένταξή του και ετοιμάζεται να το πουλήσει ως σκραπ.
Το κατάρτι του πλοίου Salvor, που δεσπόζει στην πρώτη φωτογραφία των Beatles μετά την ένταξη του Ringo Starr στη σύνθεση του συγκροτήματος το 1962, βρίσκεται πλέον σε κίνδυνο. Για δεκαετίες στεκόταν σε μία διασταύρωση κοντά στα εμβληματικά Κτίρια Liver, λειτουργώντας ως ένα ζωντανό κομμάτι της τοπικής ιστορίας, μέχρι που έργα οδοποιίας το 2020 το ανάγκασαν να μεταφερθεί προσωρινά σε μία αποθήκη στην Οδό Newton.
Σήμερα, το Δημοτικό Συμβούλιο του Λίβερπουλ δηλώνει ότι δεν υπάρχουν περαιτέρω σχέδια για αυτό. Ο ακτιβιστής για θέματα ναυτιλίας Peter Elson προσπάθησε να πείσει τις αρχές να τηρήσουν την προηγούμενη δέσμευσή τους να βρουν νέα θέση για το μεγάλο αυτό κατάρτι, καταφέρνοντας να αναβάλουν προσωρινά την πώλησή του ως παλιοσίδερα.
«Είναι βαθιά θλιβερό που ένας ξεπεσμένος, κουρασμένος παλιός αγωνιστής σαν εμένα πρέπει να ασχολείται με αυτό», είπε ο Elson. «Είναι αυτονόητο ότι ένα τόσο μεγάλο κομμάτι μνήμης των Beatles πρέπει να διασωθεί, κι όμως ήταν έτοιμοι να το πουλήσουν για σκραπ».
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι το Συμβούλιο θα έπρεπε να έχει «μάθει από εκείνο το αυτογκόλ με το Cavern και το σπίτι του Ringo στην οδό Madryn, το οποίο επρόκειτο να κατεδαφιστεί μέχρι που ξεκίνησε καμπάνια για να σωθεί».
Παρόλα αυτά, οι υπεύθυνοι του Δημοτικού Συμβουλίου φαίνεται να έχουν εξαντλήσει τις επιλογές τους. Εκπρόσωπος της αρχής ανέφερε: «Έχουμε απευθυνθεί προηγουμένως στο ναυτιλιακό μας δίκτυο, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε ενδιαφέρον για να το πάρει κάποιος».
Υπήρξε κάποια στιγμή ένα σχέδιο να σταλεί το κατάρτι στην Κίνα, για να τοποθετηθεί σε πανεπιστημιούπολη του Λίβερπουλ εκεί, όμως και αυτό τελικά εγκαταλείφθηκε.
Το Συμβούλιο συμπλήρωσε: «Χρειάζεται κάποιος που έχει τα μέσα να το επανεντάξει, να το θέσει ξανά σε λειτουργία και να το συντηρεί για τα επόμενα χρόνια. Αν κάποιος εμφανιστεί ως αποτέλεσμα της καμπάνιας, είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε μαζί του».
Η ιστορία ξεκινά το 1962. Εκείνη η πρώτη φωτογραφία με τους τέσσερις Beatles μαζί, λίγο μετά την άφιξη του Ringo Starr, σηματοδοτεί τη στιγμή που το συγκρότημα πήρε την τελική του μορφή, εκείνη που θα άλλαζε για πάντα την πορεία της μουσικής. Και πάνω από αυτή τη φωτογραφία, σαν σιωπηλός μάρτυρας, υψωνόταν το κατάρτι του Salvor. Ένα αντικείμενο που δεν είχε καμία σχέση με τη μουσική, αλλά έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της εικόνας που συμβόλιζε την αρχή ενός θρύλου.
Για πολλές δεκαετίες μετά, αυτό το κατάρτι παρέμεινε στη θέση του, σε μία διασταύρωση κοντά στα Κτίρια Liver, εκείνα τα επιβλητικά κτίρια που φυλάσσουν την ψυχή του λιμανιού του Λίβερπουλ. Οι περαστικοί το έβλεπαν καθημερινά, ίσως χωρίς να γνωρίζουν πάντα την ιστορία του, αλλά νιώθοντας ότι ανήκει εκεί. Ήταν μέρος του τοπίου, μέρος της ταυτότητας της πόλης που γέννησε τους Beatles.
Το 2020, όμως, τα έργα οδοποιίας διέκοψαν αυτή την ησυχία. Το κατάρτι μεταφέρθηκε στην Οδό Newton για προσωρινή αποθήκευση. Τότε κανείς δεν φανταζόταν ότι η «προσωρινή» αυτή λύση θα κατέληγε να είναι η τελευταία του στάση πριν από την τελική απόφαση.
Ο Peter Elson, με την εμπειρία του ως ακτιβιστής για θέματα ναυτιλίας, δεν άφησε το θέμα να περάσει απαρατήρητο. Γνώριζε ότι η απώλεια ενός τέτοιου αντικειμένου δεν αφορά μόνο ένα παλιό κομμάτι μέταλλο. Αφορά τη μνήμη, την ιστορία που συνδέει ένα συγκρότημα με την πόλη του, την αίσθηση συνέχειας που χρειάζονται οι πόλεις για να θυμούνται ποιοι είναι.
«Είναι βαθιά θλιβερό», επανέλαβε ο Elson, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν πρέπει να παλεύει για κάτι τόσο προφανές. Τόνισε ότι θα έπρεπε να υπάρχει αυτονόητη διάθεση διάσωσης για ένα τόσο μεγάλο κομμάτι μνήμης των Beatles.
Η αναφορά του σε προηγούμενα περιστατικά δεν είναι τυχαία. Το Δημοτικό Συμβούλιο είχε βρεθεί στο παρελθόν σε παρόμοια θέση με το Cavern Club και το σπίτι του Ringo Starr στην οδό Madryn. Και στις δύο περιπτώσεις, μόνο η παρέμβαση πολιτών και καμπάνιες εμπόδισαν την απώλεια σημαντικών τόπων. Ο Elson πιστεύει ότι η πόλη θα έπρεπε πλέον να έχει μάθει από αυτά τα λάθη.
Από την πλευρά του, το Δημοτικό Συμβούλιο παρουσιάζει την κατάσταση ως πρακτική ανάγκη. Έχουν απευθυνθεί στο ναυτιλιακό δίκτυο, αλλά δεν βρέθηκε κανείς να ενδιαφερθεί. Το σχέδιο για την Κίνα και το πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ εκεί εγκαταλείφθηκε. Το μήνυμά τους είναι σαφές: χρειάζεται κάποιος με τα οικονομικά μέσα και τη διάθεση να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο αντικείμενο, να το επανεντάξει, να το συντηρήσει μακροπρόθεσμα.
«Αν κάποιος εμφανιστεί ως αποτέλεσμα της καμπάνιας, είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε», δηλώνουν, αφήνοντας μία χαραμάδα ελπίδας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα παραμένει σκληρή. Ένα αντικείμενο που συνδέθηκε με την πιο εμβληματική φωτογραφία των Beatles κινδυνεύει να λιώσει στα εργοστάσια ανακύκλωσης μετάλλων. Πρόκειται για ένα κομμάτι της ιστορίας που ένωνε τη μουσική με το λιμάνι, την παγκόσμια δόξα με την καθημερινή ζωή του Λίβερπουλ.
Οι Beatles δεν είναι απλώς ένα συγκρότημα για την πόλη αυτή. Είναι η ταυτότητά της, η υπερηφάνειά της, ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος την γνωρίζει. Κάθε αντικείμενο που συνδέεται μαζί τους φέρει ένα βάρος μνήμης που υπερβαίνει το υλικό του μέγεθος.
Μένει να φανεί αν η καμπάνια του Peter Elson θα καταφέρει να κινητοποιήσει κάποιον που έχει τη δυνατότητα να σώσει αυτό το κατάρτι. Αν όχι, τότε ένα ακόμα κομμάτι της ιστορίας του Λίβερπουλ θα χαθεί σιωπηλά και θυσιαστεί στην ανάγκη για πρακτικές λύσεις. Και η πόλη που γέννησε τον μεγαλύτερο θρύλο της μουσικής θα χάσει άλλη μία ευκαιρία να κρατήσει ζωντανή την κληρονομιά της, όχι μόνο για τους κατοίκους της, αλλά για όλους όσους ακόμα νιώθουν ότι οι Beatles ανήκουν σε όλους μας.
