Η Lauryn Hill εξηγεί γιατί δεν κυκλοφόρησε ποτέ δεύτερο σόλο άλμπουμ, μιλώντας για την εξάντληση, την έλλειψη ασφαλούς δημιουργικού χώρου και τα όρια της καλλιτεχνικής ελευθερίας στη μουσική βιομηχανία.
Η Lauryn Hill αποφάσισε να ξεκαθαρίσει οριστικά το τοπίο σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν κυκλοφόρησε ποτέ ένα ακόμα σόλο άλμπουμ, μετά την ιστορική κυκλοφορία του «The Miseducation Of Lauryn Hill» το 1998.
Η αφορμή δόθηκε όταν ο λογαριασμός Fraim World έκανε μία ανάρτηση στο Instagram, παραθέτοντας πιθανούς λόγους για τους οποίους η εμβληματική ράπερ επέλεξε να μην προχωρήσει σε επόμενο προσωπικό δίσκο.
Η συγκεκριμένη δημοσίευση εστίαζε κυρίως σε υποτιθέμενα προβλήματα με τη δισκογραφική της εταιρεία, στις αφόρητες πιέσεις που συνοδεύουν τη μεγάλη δημοσιότητα, αλλά και στην τελειομανία που χαρακτηρίζει την ίδια ως δημιουργό.
Η Lauryn Hill δεν άφησε την ανάλυση αυτή να πέσει κάτω, αλλά προτίμησε να παρέμβει άμεσα στην ενότητα των σχολίων, εκφράζοντας την πλήρη διαφωνία της με τις εκτιμήσεις της ανάρτησης.
Στη συνέχεια, η ίδια προχώρησε σε μία λεπτομερή και εκ βάθρων εξήγηση για το κενό δεκαετιών που μεσολαβεί από την εποχή του «The Miseducation Of Lauryn Hill» μέχρι σήμερα.
«Όταν εμπνέεσαι και επιθυμείς να λειτουργείς με αρχές, εκείνο για το οποίο δεν γίνεται αρκετός λόγος είναι η ψυχική και σωματική εξάντληση», ανέφερε αρχικά, περιγράφοντας το βάρος της δημιουργικής διαδικασίας.
«Όπως επίσης δεν συζητιέται αρκετά και η πρόκληση του να βρεις ένα ασφαλές περιβάλλον, έτσι ώστε να μπορείς να δημιουργείς με ακεραιότητα», πρόσθεσε η ίδια, θέτοντας το ζήτημα της καλλιτεχνικής προστασίας.
«Οι περισσότεροι βλέπουν την ευκαιρία μόνο ως δολάρια και συχνά αποκλείουν τη λογική», συμπλήρωσε, καυτηριάζοντας την καθαρά οικονομική προσέγγιση της μουσικής βιομηχανίας απέναντι στην τέχνη.
Η Lauryn Hill συνέχισε την τοποθέτησή της, υπενθυμίζοντας τις σκληρές συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκαν οι μεγαλύτερες επιτυχίες της, τόσο με τους Fugees όσο και στην προσωπική της πορεία.
«Ούτε το “The Score” ούτε το “The Miseducation” δημιουργήθηκαν επειδή μας “επιτράπηκε” να εκπροσωπήσουμε αυτό που κάναμε, παλέψαμε σκληρά για κάθε σπιθαμή», τόνισε με έμφαση.
«Η τρελή επιτυχία μπορεί να προκαλέσει απληστία, η οποία αρχίζει να υποβαθμίζει την τέχνη για χάρη του χρήματος», εξήγησε, αναλύοντας τις παγίδες που κρύβει η απότομη και τεράστια εμπορική αναγνώριση.
«Είμαστε άνθρωποι που ζούμε μέσα σε όλο αυτό», υπενθύμισε με ειλικρίνεια, ζητώντας από το κοινό και τους αναλυτές να αντιμετωπίζουν την κατάσταση με μεγαλύτερη κατανόηση.
«Αυτές οι συζητήσεις θα έπρεπε να επιτρέπουν περισσότερες αποχρώσεις», υπογράμμισε, θεωρώντας πως οι απλοϊκές ερμηνείες αδικούν την πολυπλοκότητα της ζωής ενός καλλιτέχνη.
«Οι καλλιτέχνες περνούν από διάφορες φάσεις, η δημιουργικότητα απαιτεί έκφραση, εξερεύνηση και πειραματισμό», ανέφερε, υπερασπιζόμενη το δικαίωμα της καλλιτεχνικής εξέλιξης χωρίς περιορισμούς.
«Υπήρχαν άνθρωποι που μίσησαν το άλμπουμ “MTV Unplugged No. 2.0” και όμως κάποιοι σήμερα ορκίζονται στη σημασία του», πρόσθεσε, φέρνοντας ως παράδειγμα τη δική της αμφιλεγόμενη αλλά επιδραστική ζωντανή ηχογράφηση.
Σε μία ιδιαίτερα φορτισμένη αποστροφή του λόγου της, η δημιουργός σε ηλικία 50 ετών παρομοίασε τον εαυτό της με την ιστορική ακτιβίστρια Harriet Tubman, η οποία αγωνίστηκε για την απελευθέρωση των σκλαβωμένων ανθρώπων στην Αμερική. Η σύγκριση έγινε με άξονα το γεγονός ότι η ίδια δεν είχε τη δύναμη και τα μέσα να εκφράσει τις δικές της αλήθειες στον μέγιστο βαθμό, βλέποντας την καλλιτεχνική της ελευθερία να περιορίζεται συστηματικά.
«Ήμουν σαν μία φιγούρα της Harriet Tubman από ορισμένες απόψεις, τρέχοντας να μιλήσω για δύσκολες αλήθειες στην εξουσία προτού συγκεκριμένες δυνάμεις προσπαθήσουν να κλείσουν αυτές τις πόρτες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
«Αν ήταν τόσο εύκολο να γίνει, πού βρίσκεται αυτή η έκφραση τώρα στην παγκόσμια σκηνή;», αναρωτήθηκε, προκαλώντας όσους θεωρούν την καλλιτεχνική αντίσταση μία εύκολη υπόθεση.
«Τα συστήματα φοβούνται ό,τι δεν μπορούν να ελέγξουν», συμπλήρωσε, αναφερόμενη στις δομές της μουσικής βιομηχανίας που επιδιώκουν τη μαζική παραγωγή ελεγχόμενων προϊόντων.
«Η δημιουργικότητα είναι πιο ισχυρή όταν είναι ελεύθερη», τόνισε, θέτοντας την ελευθερία ως την απόλυτη προϋπόθεση για τη γέννηση αληθινής τέχνης.
«Αν δεν έκανα τίποτα άλλο, εισήγαγα πρότυπα και δυνατότητες σε μία γενιά που δεν γνώριζε ότι μπορούσε να λειτουργήσει σε αυτό το επίπεδο πριν από τότε», εξήγησε με υπερηφάνεια για την κληρονομιά που άφησε πίσω της.
Η Lauryn Hill ολοκλήρωσε τις σκέψεις της, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο κινείται διαχρονικά, έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια και τις προδιαγραφές της αγοράς.
«Συχνά κάνω πράγματα έξω από την υποστήριξη του συστήματος, προτού οι άνθρωποι καταλάβουν καν τι έχω καταφέρει», ανέφερε, περιγράφοντας την πρωτοποριακή της φύση.
«Ένας άλλος καλλιτέχνης που εκτιμά την έμπνευση, αναγνωρίζει στη συνέχεια τη δική της αξία και την παρουσιάζει ξανά σε ένα κοινό που είναι πλέον έτοιμο να τη δεχτεί», κατέληξε, περιγράφοντας τον κύκλο της καλλιτεχνικής επιρροής.
Το εμβληματικό άλμπουμ «The Miseducation Of Lauryn Hill» κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1998 και έκανε εντυπωσιακό ντεμπούτο στην κορυφή του Billboard 200, καταγράφοντας πωλήσεις ισοδύναμες των 422.000 άλμπουμ κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του για να επιβεβαιώσει το τεράστιο εμπορικό εκτόπισμα της δουλειάς της.
Με το «The Miseducation Of Lauryn Hill», η Lauryn Hill έγινε η πρώτη γυναίκα ράπερ που κέρδισε το βραβείο Grammy για το Άλμπουμ της Χρονιάς το 1999.
Η θριαμβευτική αυτή πορεία στηρίχθηκε σε μεγάλες επιτυχίες, με κυριότερη το τραγούδι «Doo Wop (That Thing)», το οποίο κατέκτησε το No. 1 στο Billboard Hot 100 και παραμένει κλασικό μέχρι σήμερα.
Παρά τη μακρά απουσία της από τα στούντιο ηχογράφησης για νέο σόλο υλικό, η Lauryn Hill συνεχίζει να δηλώνει παρούσα στη σκηνή και να τιμά το παρελθόν της.
Στις 6 Ιουνίου, η σπουδαία ράπερ πρόκειται να επανενωθεί με τον συνιδρυτή των Fugees, Wyclef Jean, για μία αποκλειστική συναυλία στο Global Citizen Live: Rio De Janeiro στη Βραζιλία. Η συγκεκριμένη εμφάνιση διοργανώνεται με σκοπό τον εορτασμό της 30ής επέτειου από την κυκλοφορία του θρυλικού άλμπουμ «The Score» του συγκροτήματος, το οποίο καθόρισε τον ήχο της hip-hop και της r&b σκηνής στα μέσα της δεκαετίας του 1990.
