Η Suki Waterhouse επιστρέφει με το «Loveland», έναν δίσκο που γεννήθηκε μέσα από τη ριζική αλλαγή της μητρότητας. Λίγο πριν ξεκινήσει την παγκόσμια περιοδεία της, εξομολογείται πώς η γέννηση της κόρης της με τον Robert Pattinson τη θεράπευσε από τις βαθιές της ανασφάλειες, ενώ μοιράζεται τα πολύτιμα μαθήματα που πήρε στα παρασκήνια δίπλα στην Taylor Swift.
Η Suki Waterhouse διανύει την πιο παραγωγική και ώριμη φάση της καλλιτεχνικής της διαδρομής, καταφέρνοντας να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις της μητρότητας και τις προκλήσεις της μουσικής βιομηχανίας. Λιγότερο από δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ «Memoir of a Sparklemuffin» τον Σεπτέμβριο του 2024, η Βρετανίδα επέστρεψε με το «Loveland». Ο δίσκος αυτός αποτελεί το πρώτο της μεγάλο βήμα υπό τη σκέπη της Island Records, αποδεικνύοντας ότι η ανάγκη της για έκφραση παραμένει πιο ζωντανή από ποτέ.
Η δημιουργία του άλμπουμ συνέπεσε με μία περίοδο βαθιών προσωπικών ανακατατάξεων, καθώς τον Μάρτιο του 2024 η Suki Waterhouse και ο σύντροφός της Robert Pattinson υποδέχτηκαν την κόρη τους. Η ίδια δεν ακολουθεί μία αυστηρά προγραμματισμένη διαδικασία όταν πρόκειται να γράψει μουσική, αλλά αφήνει τα βιώματά της να οδηγήσουν τη δημιουργική ροή. Η μετάβαση από τη μία δημιουργική φάση στην άλλη έγινε σχεδόν αθόρυβα, χωρίς πιεστικά χρονοδιαγράμματα.
«Ο προηγούμενος δίσκος μου, τον τελείωσα περίπου μία εβδομάδα προτού γεννήσω την κόρη μου», δήλωσε η Suki Waterhouse στο «Pop Shop Podcast» του Billboard.
«Και μετά σε αυτόν, θυμάμαι ότι ξεκίνησα μερικές εβδομάδες αφότου γεννήθηκε. Ποτέ δεν λέω “εντάξει, τώρα ξεκινάω τον καινούργιο δίσκο!”. Νομίζω ότι αυτό θα μου φαινόταν πολύ τρομακτικό με κάποιον τρόπο», εξήγησε η καλλιτέχνιδα.
Για τις ανάγκες του νέου της άλμπουμ, η Suki Waterhouse συνεργάστηκε με μία ομάδα κορυφαίων δημιουργών της pop σκηνής, ανάμεσα στους οποίους συναντάμε ονόματα όπως οι Amy Allen, Aaron Dessner, Joel Little, Dan Wilson και Emily Warren. Η χημεία της μαζί τους ήταν άμεση, καθώς η ίδια επιλέγει να μπαίνει στο στούντιο χωρίς άμυνες ή προκαταλήψεις. Αυτή η αυθεντικότητα και η ειλικρίνειά της βοήθησαν στο να αποτυπωθούν στα τραγούδια οι πιο ευαίσθητες πτυχές της προσωπικότητάς της.
«Τι απίστευτη ομάδα ανθρώπων με τους οποίους είχα την ευκαιρία να δουλέψω», δήλωσε γεμάτη ενθουσιασμό για τους συνεργάτες της.
«Νομίζω ότι συνδέομαι πολύ γρήγορα με τους ανθρώπους, επειδή είμαι αρκετά ανοιχτή όταν μπαίνω σε εκείνο το δωμάτιο. Έχω αυτό το βρετανικό στυλ, όπου ποτέ δεν μπορείς να καταλάβεις ακριβώς αν μιλάω σοβαρά ή όχι. Αλλά δεν μου παίρνει πολλή ώρα να ανοιχτώ και να αρχίσω να μιλάω για την ουσία των πραγμάτων, ρωτώντας τους άλλους τι πιστεύουν. Όταν είμαι με τον σωστό άνθρωπο, μπορούμε πολύ γρήγορα να αποτυπώσουμε όλο αυτό σε ένα τραγούδι», συμπλήρωσε.
Η μητρότητα λειτούργησε ως μία δύναμη που αναδόμησε ολόκληρο τον ψυχισμό της, προσφέροντάς της μία νέα αίσθηση αυτοπεποίθησης και μειώνοντας τις παλιές της ανασφάλειες. Η διαδικασία αυτή δεν ήταν πάντα εύκολη, καθώς απαιτούσε την αποδοχή μιας νέας πραγματικότητας. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, η Suki Waterhouse ανακάλυψε ότι μπορεί να συνυπάρχουν μέσα της διαφορετικές και φαινομενικά αντίθετες πλευρές.
«Αυτός ο δίσκος αφορά αυτή τη μεγάλη αλλαγή που ήξερα ότι ερχόταν», εξήγησε η Suki Waterhouse.
«Νιώθω ότι ο προηγούμενος δίσκος μου έκλεινε όλες τις εκκρεμότητες, γνωρίζοντας ότι πηγαίνω προς αυτή τη μεγάλη αλλαγή, και μετά ήρθε η αποδόμηση και η προσπάθεια να μαζέψω ξανά τα κομμάτια μου. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, μπορώ να αποδεχτώ δύο αλήθειες ταυτόχρονα. Νιώθω πιο ώριμη από ποτέ, αλλά και πιο ανόητη από ποτέ», πρόσθεσε η καλλιτέχνιδα.
«Επίσης, πιστεύω ότι πολλές από τις ανασφάλειες και τις ανησυχίες μου για το τι είδους άνθρωπος θα γινόμουν, ή τι είδους μητέρα ή σύντροφος, και πώς θα τα συνδύαζα όλα αυτά μαζί, έχουν υποχωρήσει. Έχω φτάσει σε μία κατανόηση με τον εαυτό μου και νομίζω ότι αυτές οι ανασφάλειες ίσως μειώθηκαν. Βρήκα τον νέο μου εαυτό σε αυτή την πολύ χαρούμενη, ευαίσθητη και ενδιαφέρουσα περίοδο της ζωής μου», ανέφερε η ίδια.
Το πρώτο δείγμα γραφής από το άλμπουμ ήταν το τραγούδι «Back in Love», το οποίο γράφτηκε τελευταίο αλλά λειτούργησε ως οδηγός για τη μετέπειτα πορεία της. Το συγκεκριμένο τραγούδι τη βοήθησε να ξεπεράσει τον φόβο και την πίεση που συχνά συνοδεύουν τις μεγάλες περιοδείες. Της έδωσε την ώθηση να ονειρευτεί μεγαλύτερα πράγματα για το μέλλον της στη μουσική.
«Το “Back in Love” ήταν το τελευταίο τραγούδι που έγραψα για το άλμπουμ», σημείωσε η Suki Waterhouse.
«Ένιωθα σαν θεραπεία και ταυτόχρονα με έκανε να νιώθω τόσο ενθουσιασμένη. Μερικές φορές νιώθω έναν τρόμο στην ιδέα ότι πρέπει να βγω στον δρόμο για περιοδεία, και αυτό το τραγούδι με έκανε να ανυπομονώ να επιστρέψω στις ζωντανές εμφανίσεις», εξήγησε.
«Δεν έχω εμφανιστεί ποτέ στο “Saturday Night Live‚, αλλά ξαφνικά φανταζόμουν τον εαυτό μου να παίζει εκεί. Παρεμπιπτόντως, δεν έχω δεχτεί πρόταση, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ. Ήταν ένα τέτοιο τραγούδι. Με έκανε να κάνω λίγο μεγαλύτερα όνειρα», συμπλήρωσε η ίδια.
Στο δεύτερο τραγούδι του δίσκου, με τίτλο «Tiny Raisin», οι Britpop καταβολές της είναι πιο εμφανείς από ποτέ. Η Suki Waterhouse επηρεάστηκε βαθιά από την εμπειρία της να παρακολουθήσει ζωντανά τους Oasis στο Wembley την προηγούμενη χρονιά. Αυτή η συναυλία, σε συνδυασμό με την προηγούμενη εμπειρία της ως opening act στην περιοδεία της Taylor Swift στο ίδιο στάδιο, άφησε έντονο το αποτύπωμά της στον ήχο της.
«Το να δω τους Oasis πέρυσι ήταν σίγουρα κάτι πολύ σημαντικό για μένα», δήλωσε η Waterhouse.
«Τον προηγούμενο χρόνο είχα ανοίξει τη συναυλία της Taylor Swift στην περιοδεία Eras Tour, οπότε είχα την εμπειρία να βρίσκομαι στο Γουέμπλεϊ. Επέστρεψα εκεί έναν χρόνο μετά για να δω το αγαπημένο μου συγκρότημα στον κόσμο, με το οποίο μεγάλωσα. Πιστεύω ότι αυτό κυλούσε στις φλέβες μου», εξήγησε η καλλιτέχνιδα.
«Και φυσικά ο David Bowie, με εκείνη τη διαστημική, psych-rock αίσθηση. Ξέρετε τον βρετανικό όρο “marding”; Γκρίνιαζα λίγο σε αυτόν τον δίσκο και εξέφραζα τα παράπονά μου, αλλά με έναν παιχνιδιάρικο τρόπο που μου ταιριάζει ως άνθρωπο», πρόσθεσε η ίδια.
Ένα από τα πιο ξεχωριστά τραγούδια του δίσκου είναι το «Weirdo», το οποίο η ίδια χαρακτηρίζει ως το πιο προσωπικό της μέχρι σήμερα. Σε αυτό επιλέγει να μιλήσει ανοιχτά για τις ανασφάλειές της και για πράγματα που την κάνουν να νιώθει αμήχανα. Η διαδικασία της κυκλοφορίας ενός τόσο εκτεθειμένου τραγουδιού φέρνει πάντα μία εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για αποδοχή και την επιθυμία για απόλυτη ειλικρίνεια.
«Το “Weirdo” είναι ίσως το πιο προσωπικό μου τραγούδι και με δείχνει να μιλάω πολύ ωμά στο μικρόφωνο, αναφερόμενη σε πράγματα για τα οποία νιώθω λίγο αμήχανα», εξήγησε η Suki Waterhouse.
«Είναι από εκείνα τα πράγματα που σκέφτεσαι: “Ελπίζω αυτό να μην κάνει κανέναν να σχολιάσει το οτιδήποτε στο διαδίκτυο”. Πιστεύω ότι αυτό είναι το συγκεκριμένο τραγούδι. Ελπίζεις ότι ο ακροατής θα σε καταλάβει ή θα έχει μία εικόνα για την κατάστασή σου, και δεν θα πει απλώς ότι ακούγεσαι κακομαθημένη», σημείωσε η καλλιτέχνιδα.
«Δεν με νοιάζει καθόλου όταν γράφω, αλλά όταν πρόκειται να κυκλοφορήσεις κάτι, εμφανίζεται μία άλλη φωνή στο κεφάλι σου. Τότε πρέπει να κάνεις αυτές τις δύο φωνές να επικοινωνήσουν, επειδή η άλλη ξαφνικά λέει: “Θέλω να αρέσω! Θέλω να με αγαπούν!”. Και μετά υπήρχε η cool εκδοχή που έλεγε: “Δεν με νοιάζει καθόλου, θα το πω!”», συμπλήρωσε.
Η παγκόσμια περιοδεία της για την προώθηση του δίσκου ξεκινά στις 22 Ιουλίου και υπόσχεται να είναι μία εντελώς νέα εμπειρία για το κοινό. Η Suki Waterhouse έχει σχεδιάσει ένα στήσιμο που παραπέμπει περισσότερο σε θεατρική παράσταση, ενσωματώνοντας στοιχεία από το παραδοσιακό ιαπωνικό θέατρο kabuki. Η περιοδεία θα την φέρει σε ιστορικούς χώρους όπου δεν έχει εμφανιστεί ποτέ ξανά στο παρελθόν, όπως το εμβληματικό Radio City της Νέας Υόρκης.
Η προετοιμασία της για αυτή την περιοδεία επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από όσα παρατήρησε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της με την Taylor Swift. Η Suki Waterhouse εστίασε στον τρόπο με τον οποίο η Swift διαχειρίζεται τους συνεργάτες της και στη σημασία της καλής ενέργειας στα παρασκήνια. Αυτά τα μαθήματα σκοπεύει να τα εφαρμόσει και στη δική της παραγωγή, εξασφαλίζοντας ένα υγιές περιβάλλον για όλους.
«Έμαθα, για παράδειγμα, από την Taylor Swift πόσο ξεχωριστούς κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν», τόνισε η Suki Waterhouse.
«Θυμάμαι πάντα ότι έμπαινα μέσα και υπήρχε ένα χειρόγραφο σημείωμα, καθώς και το πόσο χαρούμενος ήταν όλος ο κόσμος που δούλευε σε αυτή την περιοδεία, κάθε ένας άνθρωπος ξεχωριστά», εξήγησε η καλλιτέχνιδα.
«Οπότε, ναι, θέλω να είμαι σίγουρη ότι όλοι είναι καλυμμένοι και ότι οι άνθρωποι γνωρίζουν πόσο τους εκτιμώ. Πιστεύω ότι η ενέργεια στα παρασκήνια και ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεσαι στους άλλους είναι εξαιρετικά σημαντικός. Θέλω να υπάρχει μία εξαιρετική ατμόσφαιρα και να είναι όλοι χαρούμενοι», κατέληξε η ίδια.
Η πορεία της Suki Waterhouse δείχνει πώς η προσωπική εξέλιξη μπορεί να τροφοδοτήσει την καλλιτεχνική δημιουργία χωρίς να αλλοιώσει την ταυτότητά σου. Η μετάβαση σε μία μεγάλη δισκογραφική εταιρεία και οι νέες ευθύνες της μητρότητας δεν περιόρισαν τον αυθορμητισμό της, αλλά αντίθετα της έδωσαν τα εφόδια να πειραματιστεί με μεγαλύτερη ελευθερία.
Το «Loveland» αποτυπώνει μία γυναίκα που μαθαίνει να αγκαλιάζει τις αντιφάσεις της, αποδεικνύοντας ότι η ωριμότητα μπορεί να συνυπάρχει ιδανικά με την πιο ανάλαφρη και παιχνιδιάρικη πλευρά της ζωής.
