Με έναν ήχο που παλινδρομεί ανάμεσα στην απόλυτη γαλήνη και την εκκωφαντική ένταση, οι Σκωτσέζοι Mogwai γιόρτασαν τρεις δεκαετίες αδιαπραγμάτευτης καλλιτεχνικής ανεξαρτησίας στην Όπερα του Σίδνεϊ, επιβεβαιώνοντας πως η επιρροή τους παραμένει ζωντανή και αναλλοίωτη στον χρόνο.
Απαλό, δυνατό, απαλό. Ο ασταμάτητος τοίχος ήχου των Mogwai αντηχεί από τους ενισχυτές εδώ και τρεις δεκαετίες, παραμένοντας αγέρωχος και αλώβητος από τις διακυμάνσεις της βιομηχανίας. Οι Σκωτσέζοι εκπρόσωποι της post-rock αποτελούν μία ηχητική δύναμη της φύσης, έναν τυφώνα από κιθάρες που άλλοτε βαραίνουν το κλίμα και άλλοτε το αποσυμπιέζουν. Αυτή η διαρκής εναλλαγή εντάσεων αποτελεί το σήμα κατατεθέν τους, μία αισθητική επιλογή που τους κράτησε αήττητους σε ένα μεταβαλλόμενο μουσικό τοπίο.
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στη Γλασκώβη το 1995 και η τετραμελής σύνθεση βρέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην Όπερα του Σίδνεϊ για το απόλυτο πάρτι γενεθλίων των 30 χρόνων τους. Αν και στην πραγματικότητα διανύουν πλέον το 31ο έτος της διαδρομής τους, η ουσία παραμένει η ίδια: μία πορεία που ξεκίνησε από τους δρόμους της Σκωτίας και έφτασε να κατακτήσει τις σημαντικότερες σκηνές του κόσμου, διατηρώντας πάντα έναν δικό της, μοναδικό ρυθμό.
Από το ξεκίνημά τους, οι Mogwai υπήρξαν φανατικά ανεξάρτητοι, υιοθετώντας μία DIY φιλοσοφία που σπάνια συναντά κανείς σε τέτοιο επίπεδο επιτυχίας.
«Κάθε τόσο οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες μας χτυπούσαν την πόρτα», ανέφερε ο Stuart Braithwaite στο Billboard στα παρασκήνια πριν από τη συναυλία, η οποία αποτελούσε μέρος της παραγωγής για το Vivid LIVE. «Ναι, λοιπόν, είμαστε εντελώς indie, ξέρετε», τόνισε με νόημα, υπογραμμίζοντας την απόστασή τους από τους μηχανισμούς του mainstream.
Οι Mogwai δεν περιορίζονται μόνο στη δημιουργία μουσικής, καθώς κατέχουν και λειτουργούν τη Rock Action Records με έδρα τη Γλασκώβη, μέσω της οποίας κυκλοφορούν το υλικό τους. Η δισκογραφική αυτή, που ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 όπως και το συγκρότημα, παραμένει έντονα ανεξάρτητη και σήμερα στεγάζει ένα ποικιλόμορφο ρόστερ καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Arab Strap, The Twilight Sad, Kathryn Joseph, Cloth, Sacred Paws, Errors και Remember Remember. Για την αγορά της Βόρειας Αμερικής, η μουσική τους κυκλοφορεί από την ανεξάρτητη Temporary Residence που εδρεύει στο Μπρούκλιν.
Το συγκρότημα επέδειξε αυτόν τον ανεξάρτητο χαρακτήρα με μία εντυπωσιακή εμφάνιση στο Concert Hall της εμβληματικής Όπερας του Σίδνεϊ. Η μουσική των Mogwai είναι κυρίως instrumental και βασίζεται στις κιθάρες, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα που καθηλώνει. Με ένα setlist που περιλάμβανε το «Yes! I Am a Long Way From Home», το «Ritchie Sacramento», το «Auto Rock» και το καταιγιστικό encore με το «Mogwai Fear Satan», το συγκρότημα παρέσυρε το κοινό σε μία κατάσταση έκστασης, έχοντας ως φόντο μία επιβλητική σκηνογραφική κατασκευή.
Στη διάρκεια της βραδιάς, ο Braithwaite ήταν ο μόνος από το συγκρότημα που επικοινωνούσε με τους παρευρισκόμενους, αν και οι παρεμβάσεις του περιορίζονταν συνήθως σε ένα απλό «σας ευχαριστούμε πολύ, στην υγειά σας». Οι Mogwai προτιμούν να αφήνουν τα όργανά τους να μιλούν αντί για εκείνους. Στην αριστερή πλευρά της σκηνής, μία σημαία της Παλαιστίνης στερεωμένη σε έναν ενισχυτή Marshall αποτελούσε μία σιωπηρή αλλά ισχυρή πολιτική δήλωση, ακολουθώντας τη δική τους λογική του «απαλού-δυνατού».
Πριν από το ηχητικό χάος που δημιούργησαν στη σκηνή, ο Braithwaite αναλογίστηκε τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του και τα μαθήματα που πήρε στην πορεία. Η κουβέντα έφερε στη μνήμη του τον Lou Reed, ο οποίος το 2010 είχε παρουσιάσει το «Music for Dogs» στα σκαλιά της Όπερας του Σίδνεϊ. «Αυτή είναι μία αρκετά επώδυνη ανάμνηση για μένα, επειδή μας είχε ζητήσει να πάμε και να παίξουμε μαζί τους», θυμάται ο ίδιος με μία δόση νοσταλγίας και μεταμέλειας.
«Δεν το κάναμε και μετά εκείνος πέθανε. Για να είμαι ειλικρινής, ήταν ένα μάθημα ζωής, όπως λένε. Πλέον, κάθε φορά που έχουμε τέτοιες ευκαιρίες, τις αξιοποιούμε πραγματικά γιατί δεν θέλεις να χάνεις τέτοιες στιγμές. Ειδικά με παλαιότερους καλλιτέχνες, γιατί δεν ξέρεις για πόσο καιρό ακόμα θα βρίσκονται κοντά μας», συμπλήρωσε ο Braithwaite, εξηγώντας πώς αυτή η εμπειρία άλλαξε την κοσμοθεωρία του συγκροτήματος απέναντι στις συνεργασίες.
Η εμφάνιση του Braithwaite, φορώντας μία αθλητική φόρμα με πράσινες λεπτομέρειες, ήταν ένας άμεσος φόρος τιμής στην αγαπημένη του ποδοσφαιρική ομάδα, τη Glasgow Celtic. Λίγες ώρες αργότερα, η ομάδα του θα ολοκλήρωνε το double, κερδίζοντας τη Dunfermline Athletic με 3-1 στον τελικό του Κυπέλλου Σκωτίας. Μια εξίσου σημαντική νίκη είχαν σημειώσει και οι Mogwai κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν το δέκατο άλμπουμ τους, «As The Love Continues», έφτασε στο No. 1 του Official U.K. Albums Chart τον Φεβρουάριο του 2021.
«Ναι, αυτό ήταν τρελό», θυμάται ο Braithwaite. «Όταν είδα το πρώτο chart, νόμιζα ότι ήταν το σκωτσέζικο chart ή το chart για τα βινύλια ή κάτι τέτοιο. Κάποιος μου είπε “όχι, αυτό είναι το πραγματικό chart”. Έμεινα άναυδος», δήλωσε περιγράφοντας την έκπληξή του για την εμπορική επιτυχία ενός άλμπουμ που δημιουργήθηκε σε συνθήκες παγκόσμιας απομόνωσης.
Συνολικά, το συγκρότημα μετρά 11 άλμπουμ στο Top 40 του Ηνωμένου Βασιλείου, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων δίσκων στην πρώτη δεκάδα, με πιο πρόσφατη επιτυχία το «The Bad Fire» του 2025, το οποίο έφτασε στο No. 5. Ωστόσο, η κορυφή είχε άλλη γεύση. «Ήταν πραγματικά υπέροχο. Δεν ήταν καν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα, γιατί δεν νομίζω ότι κανένας μας το είχε ονειρευτεί ποτέ. Ήταν απλώς κάτι παράφρων που συνέβη», ανέφερε.
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν άμεσα σχέδια για την κυκλοφορία ενός 12ου άλμπουμ μέσα στο τρέχον έτος, ούτε για τη δημιουργία κάποιου soundtrack. «Δεν έχω επίσης τίποτα να κάνω την επόμενη χρονιά, οπότε ναι, πρέπει να σκεφτώ κάτι», αστειεύτηκε ο Braithwaite. Για τους επόμενους μήνες, ο ίδιος και τα υπόλοιπα μέλη —ο μπασίστας Dominic Aitchison, ο ντράμερ Martin Bulloch και ο πολυοργανίστας Barry Burns— απολαμβάνουν την παρατεταμένη γιορτή των γενεθλίων τους, η οποία περιλαμβάνει εμφανίσεις σε φεστιβάλ στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη και το Fuji Rock της Ιαπωνίας.
«Ένα πράγμα σχετικά με την επέτειό μας είναι ότι είμαστε πραγματικά ευγνώμονες που ο κόσμος εξακολουθεί να έρχεται να μας δει και θέλει να ακούσει τη μουσική μας. Και ναι, είναι αρκετά τρελό μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα», συνέχισε ο Braithwaite. «Και το να βλέπουμε νεότερες γενιές να έρχονται είναι επίσης σημαντικό. Άνθρωποι που ίσως, σίγουρα, δεν είχαν καν γεννηθεί όταν ξεκινήσαμε το συγκρότημα. Οποιοσδήποτε κάτω των 30 ετών δεν είχε γεννηθεί τότε».
Η παρουσία τους στο Vivid LIVE, το ετήσιο επίκεντρο της σύγχρονης μουσικής στην Όπερα του Σίδνεϊ, επιβεβαιώνει το μέγεθος της επιρροής τους. Το φεστιβάλ, το οποίο αποτελεί μέρος του ευρύτερου Vivid Sydney και διαρκεί έως τις 13 Ιουνίου, τελεί υπό τη διαχείριση και παραγωγή της κυβέρνησης της Νέας Νότιας Ουαλίας, του Destination NSW και του Feel New Sydney.
Για τους Mogwai, όμως, το ταξίδι δεν αφορά τους θεσμούς, αλλά εκείνη την ακατέργαστη ενέργεια που τους ωθεί να συνεχίζουν, τριάντα χρόνια μετά, να προκαλούν ρίγη με κάθε τους χορδή.
