Η Gracie Abrams αποκαλύπτει πώς η νυχτερινή ζωή και ο χορός τη βοήθησαν να ξεπεράσει τους φόβους της και να πειραματιστεί μουσικά.
Η Gracie Abrams διανύει μία περίοδο έντονης καλλιτεχνικής και προσωπικής αναζήτησης, αφήνοντας πίσω της τις παλιές της ανασφάλειες. Η νεαρή τραγουδοποιός, που έγινε ευρύτερα γνωστή για τη μελαγχολική της προσέγγιση και τους εξομολογητικούς της στίχους, ετοιμάζεται να παρουσιάσει τον τρίτο δίσκο της με τίτλο «Daughter From Hell» στις 17 Ιουλίου.
Με αφορμή αυτή την κυκλοφορία, μοιράζεται τις νέες της εμπειρίες που επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη μουσική και τη ζωή της.
Η πορεία της Gracie Abrams στη μουσική βιομηχανία ξεκίνησε μέσα από τα ήσυχα δωμάτια της εφηβείας της, όπου έγραφε τραγούδια με μία κιθάρα ή ένα πιάνο. Οι πρώτες της κυκλοφορίες κέρδισαν γρήγορα το ενδιαφέρον ενός κοινού που αναζητούσε την ειλικρίνεια στους στίχους. Με την καθοδήγηση παραγωγών όπως ο Aaron Dessner των The National, η Gracie Abrams έχτισε έναν αναγνωρίσιμο ήχο που βασιζόταν στην εσωστρέφεια και τις λεπτές ενορχηστρώσεις.
Η Gracie Abrams δεν είναι ξένη στις μεγάλες αλλαγές. Η πορεία της προς την καταξίωση επιταχύνθηκε σημαντικά μετά τη συμμετοχή της ως opening act στην τεράστια περιοδεία «The Eras Tour» της Taylor Swift. Αυτή η εμπειρία, η οποία την έφερε αντιμέτωπη με κοινά δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων κάθε βράδυ, άλλαξε ριζικά τη σχέση της με τη σκηνή και το κοινό.
Η ανάγκη να γεμίσει με την παρουσία της τεράστια στάδια τη βοήθησε να αποβάλει τη φυσική της εσωστρέφεια και να αναζητήσει πιο δυναμικούς τρόπους έκφρασης, κάτι που αποτυπώθηκε έντονα και στον προηγούμενο δίσκο της.
Παράλληλα, η συνεργασία της με καταξιωμένους δημιουργούς της εναλλακτικής σκηνής τής έδωσε τα κατάλληλα εφόδια για να τολμήσει αυτό το επόμενο βήμα. Ο Aaron Dessner, ο οποίος υπήρξε βασικός συνεργάτης της, τη βοήθησε να κατανοήσει ότι η pop μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα ευαίσθητη και δυναμική.
Με αυτή την παρακαταθήκη, η Gracie Abrams αισθάνεται πλέον έτοιμη να ενσωματώσει τις εμπειρίες της από τη νυχτερινή ζωή στον ήχο του «Daughter From Hell», δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο που αντανακλά τη ζωντάνια και την απελευθέρωση που βιώνει στην προσωπική της ζωή.
Αυτή η αλλαγή αντανακλάται πλήρως στις πρόσφατες δηλώσεις της στο περιοδικό Vogue, όπου η τραγουδοποιός αναφέρθηκε στην απρόσμενη αγάπη της για τη νυχτερινή ζωή. Η έξοδος στα clubs δεν αποτελεί απλώς μία περιστασιακή διασκέδαση για εκείνη, αλλά μία βαθύτερη ανάγκη για σωματική και συναισθηματική εκτόνωση. Η απελευθέρωση που προσφέρει η dance σκηνή λειτούργησε ως καταλύτης για την ψυχική της ηρεμία, βοηθώντας τη να αποβάλει το άγχος της σκηνής.
«Όχι, απλώς πηγαίνω σε club!», δήλωσε χαρακτηριστικά όταν ρωτήθηκε αν έχει ξεκινήσει μαθήματα χορού για να ανταπεξέλθει σε αυτή τη νέα κατεύθυνση.
«Τους τελευταίους έξι μήνες, η έξοδος και ο χορός έχουν γίνει ένα πραγματικά κεντρικό κομμάτι της ζωής μου. Ήταν μία τόσο συναρπαστική διέξοδος», πρόσθεσε, δείχνοντας τη σημασία που έχει αυτή η νέα συνήθεια για την καθημερινότητά της.
Αυτή η ανάγκη για σωματική έκφραση φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τη νέα μουσική κατεύθυνση που ακολουθεί στο «Daughter From Hell». Οι θαυμαστές της περιμένουν να ακούσουν πώς οι ρυθμοί της dance μουσικής και η ενέργεια της νύχτας έχουν μπολιαστεί στα νέα της τραγούδια, δημιουργώντας μία ενδιαφέρουσα αντίθεση με τη γνωστή, ευαίσθητη στιχουργική της προσέγγιση.
Η ίδια η Gracie Abrams έχει αποδείξει στο παρελθόν, με τραγούδια όπως το «Hit The Wall», ότι μπορεί να συνδυάζει τη μελαγχολία με ρυθμικά στοιχεία, και ο νέος δίσκος αναμένεται να εξελίξει αυτή τη φόρμουλα.
Παράλληλα με τις μουσικές της αναζητήσεις, η 26χρονη καλλιτέχνιδα ετοιμάζεται να κάνει ένα πολύ σημαντικό βήμα στην καριέρα της, περνώντας στον χώρο της υποκριτικής.
Η συμμετοχή της στο επερχόμενο ιστορικό δράμα «Please» της Halina Reijn, υπό τη σκέπη της διάσημης εταιρείας παραγωγής A24, αποτελεί μία από τις πιο πολυσυζητημένες ειδήσεις στον καλλιτεχνικό χώρο. Η A24 είναι γνωστή για τις ιδιαίτερες, ατμοσφαιρικές ταινίες της, γεγονός που προδιαθέτει για ένα απαιτητικό κινηματογραφικό ντεμπούτο.
Η Gracie Abrams, αν και προέρχεται από μία οικογένεια με βαθιές ρίζες στον κινηματογράφο, καθώς είναι κόρη του διάσημου σκηνοθέτη και παραγωγού J.J. Abrams, δεν κρύβει ότι η διαδικασία αυτή της προκαλεί δέος. Η ίδια προσπαθεί να προσεγγίσει την υποκριτική με ταπεινότητα, αποφεύγοντάς να στηριχθεί στο όνομα της οικογένειάς της και επιδιώκοντας να βρει τη δική της φωνή μπροστά από την κάμερα.
«Προσπαθώ να παραμείνω ανοιχτή σε ό,τι κι αν μοιάζει ή ό,τι κι αν αισθάνομαι σε αυτή την εμπειρία», εξήγησε η Gracie Abrams, μιλώντας για τις προκλήσεις της νέας αυτής αρχής.
«Και να μην σταθώ εμπόδιο στον εαυτό μου ούτε να αφήσω τον φόβο να υπαγορεύσει το πόσο ανοιχτή είμαι. Είμαι πολύ περίεργη για το πώς θα εξελιχθεί αυτό. Μου φαίνεται τόσο περίεργο να μιλάω για αυτό, από τη στιγμή που δεν έχουμε κάνει ακόμα γυρίσματα», παραδέχτηκε, δείχνοντας ότι η αβεβαιότητα είναι μέρος της δημιουργικής της διαδικασίας.
Η ανάγκη της για αποφόρτιση από τις απαιτήσεις της μουσικής βιομηχανίας και του κινηματογράφου την οδήγησε και σε άλλες μορφές τέχνης. Η Gracie Abrams αποκάλυψε ότι τον τελευταίο καιρό έχει αναπτύξει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική με παστέλ. Αυτή η ενασχόληση λειτουργεί ως ένα προσωπικό καταφύγιο, μία δραστηριότητα που δεν συνοδεύεται από την πίεση της επιτυχίας ή της κριτικής.
«Σχεδιάζω μικρά πορτρέτα φίλων μου όποτε είμαστε μαζί», ανέφερε η ίδια, περιγράφοντας αυτή τη νέα της συνήθεια.
«Υπάρχει κάτι γρήγορο και κάπως ανόητο σε αυτό, αλλά παράλληλα το βρίσκω πολύ θεραπευτικό και γαλήνιο. Το λατρεύω επειδή δεν είναι κάτι τόσο σοβαρό», συμπλήρωσε, τονίζοντας τη σημασία των απλών στιγμών στη ζωή της.
Η περίπτωση της Gracie Abrams αντικατοπτρίζει μία ευρύτερη τάση στη σύγχρονη μουσική σκηνή, όπου οι νέοι δημιουργοί δεν περιορίζονται σε έναν μόνο ρόλο. Η μετάβαση από τη μελαγχολική pop των δωματίων στις dance πίστες και από εκεί στα κινηματογραφικά πλατό δείχνει μία γενιά καλλιτεχνών που διεκδικεί το δικαίωμα στην αλλαγή και την πειραματική διάθεση. Η Gracie Abrams αρνείται να εγκλωβιστεί στην εικόνα του εσωστρεφούς κοριτσιού με την κιθάρα, επιλέγοντας να αγκαλιάσει το άγνωστο και να δοκιμάσει τα όριά της σε διαφορετικά πεδία.
Η κυκλοφορία του άλμπουμ «Daughter From Hell» και τα πρώτα γυρίσματα για την ταινία «Please» θα αποτελέσουν τα επόμενα μεγάλα ορόσημα σε αυτή την πορεία. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες, η ίδια φαίνεται να ανακαλύπτει ότι η πραγματική καλλιτεχνική ελευθερία δεν κρύβεται στην τελειότητα, αλλά στην τόλμη να εκτεθείς σε νέες προκλήσεις.
Οι θαυμαστές της, παρακολουθώντας αυτή τη μεταμόρφωση, περιμένουν να γίνουν μάρτυρες της εξέλιξης μιας καλλιτέχνιδας που μαθαίνει να αφήνει πίσω της τον φόβο και να απολαμβάνει τη διαδρομή.
