Ο Phil Collins αποκαλύπτει τις εφιαλτικές στιγμές της μηχανικής υποστήριξης το 2024, περιγράφει τη σκληρή μάχη με τον αλκοολισμό και δηλώνει έτοιμος να επιστρέψει στο προσωπικό του στούντιο.
Ο Phil Collins συμπληρώνει τρία ολόκληρα χρόνια απόλυτης νηφαλιότητας, κλείνοντας οριστικά έναν μακρύ και εξαιρετικά επικίνδυνο κύκλο εξάρτησης από το αλκοόλ που τον έφερε σε απόσταση αναπνοής από τον θάνατο.
Σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό «Prog», ο πρώην τραγουδιστής και ντράμερ των Genesis κατέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια τη διαδρομή του μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια της εξάρτησης.
Η κρίση της υγείας του κορυφώθηκε με δραματικό τρόπο το 2024, όταν η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασής του οδήγησε άμεσα στην εισαγωγή του σε μονάδα εντατικής θεραπείας με μηχανική υποστήριξη. Οι θεράποντες ιατροί είχαν καλέσει τότε τα μέλη της οικογένειάς του στο νοσοκομείο για να τον αποχαιρετήσουν, καθώς η κατάσταση θεωρούνταν πλέον μη αναστρέψιμη.
Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν προέκυψε ξαφνικά, αλλά αποτέλεσε την τραγική κατάληξη χρόνιων σωματικών προβλημάτων που τον ταλαιπωρούν για σχεδόν δύο δεκαετίες. Η αρχή των σοβαρών επιπλοκών εντοπίζεται στον τραυματισμό της σπονδυλικής του στήλης το 2007, ο οποίος του προκάλεσε εκτεταμένη και μόνιμη νευρική βλάβη στα χέρια και τα πόδια.
Η αδυναμία του να κρατήσει τις μπαγκέτες και να παίξει ντραμς, σε συνδυασμό με τη ραγδαία απώλεια της φυσικής του ευχέρειας, επέφερε βαρύ πλήγμα στην ψυχολογία του. Η σταδιακή απομάκρυνση από τη σκηνή δημιούργησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην καθημερινότητά του, το οποίο γρήγορα καλύφθηκε από το ποτό.
Σήμερα, ωστόσο, η εικόνα του βετεράνου καλλιτέχνη αποπνέει ανακούφιση και σταθερότητα. «Σωματικά τώρα, θεωρώ ότι είμαι εξαιρετικά, στο εκατό τοις εκατό», δήλωσε με ικανοποίηση ο Collins.
«Έχω δουλέψει σκληρά για αυτό. Δεν έχω πιει εδώ και τρία χρόνια. Κάνω φυσικοθεραπεία τρεις φορές την εβδομάδα για να επανέλθω. Όλα πάνε καλά!», πρόσθεσε ο ίδιος, περιγράφοντας τη συστηματική προσπάθεια αποκατάστασης που καταβάλλει καθημερινά.
Αναλύοντας τις ρίζες του εθισμού του, ο μουσικός στάθηκε στην παραπλανητική φύση μιας φαινομενικά ελεγχόμενης συνήθειας. «Πέρασα μερικές πολύ σκοτεινές περιόδους. Δεν ήμουν ποτέ μεθυσμένος σε σημείο να πέφτω κάτω. Δεν επρόκειτο για κάτι τέτοιο. Απλώς έπινα “κανονικά”, όπως θα έπινε κανείς νερό», θυμήθηκε ο Collins.
Το κρασί είχε μετατραπεί σε μία αθόρυβη, μηχανική ρουτίνα που διαπερνούσε κάθε πτυχή της ημέρας του. «Ξυπνούσα, έπινα ένα ποτήρι κρασί. Έβλεπα τηλεόραση, διάβαζα ένα βιβλίο, έπινα ένα ποτήρι κρασί. Ο οργανισμός ορισμένων ανθρώπων δεν μπορεί να το αντέξει. Ο δικός μου κατέρρευσε», περιέγραψε ο καλλιτέχνης.
Η σωματική κατάρρευση εξελίχθηκε σε μία ύπουλη διαδικασία, της οποίας τη βαρύτητα ο ίδιος συνειδητοποίησε με μεγάλη καθυστέρηση. «Τα νεφρά και το συκώτι σήκωναν λευκή σημαία. Έφτασα κοντά στον θάνατο και δεν το είχα συνειδητοποιήσει. Απλώς νόμιζα ότι ήμουν άρρωστος», εξήγησε.
Η φθορά του σώματος υπήρξε το σκληρό τίμημα μιας μακράς καριέρας που κινήθηκε σε εξαντλητικούς ρυθμούς για πάνω από σαράντα χρόνια. Από τις απαιτητικές, πολυρυθμικές progressive rock συνθέσεις των Genesis στη δεκαετία του 1970 μέχρι την απόλυτη επικράτηση στα παγκόσμια charts της δεκαετίας του 1980, ο Collins δεν έκανε ποτέ οικονομία δυνάμεων.
Το γεγονός ότι τραγουδούσε και ταυτόχρονα έπαιζε ντραμς απαιτούσε τεράστια σωματική καταπόνηση, η οποία συνέβαλε καθοριστικά στις μετέπειτα κινητικές του δυσκολίες. Στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία «The Last Domino? Tour», ο Collins αναγκάστηκε να τραγουδά καθιστός σε καρέκλα, αφήνοντας τα τύμπανα στον γιο του, Nic Collins.
Πλέον, έχοντας ξεπεράσει τον άμεσο κίνδυνο για τη ζωή του, ο καλλιτέχνης εξετάζει με νέο ενδιαφέρον την επιστροφή του στη μουσική. «Δεν πρόκειται να πω ποτέ όχι πια», τόνισε ο Collins, απαντώντας στο ερώτημα για το αν προτίθεται να ηχογραφήσει καινούργιο υλικό.
«Έχω ακόμα το μικρό μου στούντιο και θα ήθελα να κατέβω εκεί, απλώς να πειραματιστώ και να δω τι θα συμβεί. Υπάρχουν κάποια πράγματα που θα μπορούσα να ολοκληρώσω. Και άλλα πράγματα που είναι ήδη έτοιμα. Επομένως, δεν είναι κάτι απίθανο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η επιστροφή στον χώρο των ηχογραφήσεων δεν συνοδεύεται πλέον από την αγωνία των περιοδειών ή της εμπορικής επιτυχίας. Για έναν καλλιτέχνη με τεράστια παρακαταθήκη τραγουδιών, η ενασχόληση με τη μουσική λειτουργεί πλέον ως χώρος ελευθερίας και προσωπικής αναζήτησης.
Η δημόσια εξομολόγηση του Phil Collins φωτίζει την ευαλωτότητα πίσω από τη λάμψη της παγκόσμιας επιτυχίας. Η κατάκτηση της νηφαλιότητας και η σταδιακή επανασύνδεση με τη δημιουργική διαδικασία αποτελούν ίσως το πιο ελπιδοφόρο κεφάλαιο στην πολυτάραχη πορεία του.
