Η Kehlani έκανε μία ειλικρινή εξομολόγηση για τη ζωή με τη διπολική διαταραχή και για τις καθημερινές συνήθειες που θεωρεί απαραίτητες για να διατηρεί την ισορροπία και την ευεξία της.
Η Kehlani μίλησε με ειλικρίνεια για τον τρόπο με τον οποίο φροντίζει την ψυχική της υγεία, εξηγώντας ότι ορισμένες καθημερινές συνήθειες δεν αποτελούν πλέον θέμα επιλογής, αλλά βασικό κομμάτι της ζωής της.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο Billboard, η 31χρονη τραγουδίστρια της R&B αναφέρθηκε στις σταθερές που έχει εντάξει στην καθημερινότητά της μετά τη διάγνωσή της με διπολική διαταραχή.
«Παίρνω τη φαρμακευτική αγωγή μου. Πρέπει να πηγαίνω γυμναστήριο, δεν είναι επιλογή. Πρέπει να κάνω yoga, να περπατάω. Πρέπει να περνάω χρόνο στη φύση, να κάθομαι σε ένα πάρκο ή να βάζω τα πόδια μου στο γρασίδι κάποιου. Πρέπει να χτίσω μία σχέση με τον Θεό. Πρέπει να προσεύχομαι», είπε.
Η Kehlani, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι Kehlani Parrish, εξήγησε ότι η απαιτητική καθημερινότητα της μουσικής βιομηχανίας μπορεί εύκολα να έρθει σε σύγκρουση με τις ανάγκες της.
Όπως περιέγραψε, ο κύκλος των ατελείωτων ωρών στο στούντιο μπορεί να ανατρέψει πλήρως τη φυσική ροή της ημέρας. Να ξυπνάς αργά το απόγευμα επειδή εργαζόσουν μέχρι το πρωί, να χάνεις το φως της ημέρας, να παραλείπεις γεύματα και λίγο αργότερα να επιστρέφεις ξανά στη δουλειά.
Για την Kehlani, αυτή η ζωή δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει χωρίς συγκεκριμένα όρια. «Πρέπει να έχω μία ρουτίνα που να στηρίζει την ευεξία μου, ώστε να μπορώ κυριολεκτικά να επιβιώσω», τόνισε.
Η τραγουδίστρια αποκάλυψε δημόσια τον Απρίλιο του 2025 ότι είχε διαγνωστεί τόσο με διπολική διαταραχή όσο και με οριακή διαταραχή προσωπικότητας.
Η διπολική διαταραχή είναι μία ψυχική πάθηση που χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις στη διάθεση, την ενέργεια και τα επίπεδα λειτουργικότητας του ατόμου, εναλλάσσοντας περιόδους μανίας ή υπομανίας (με υψηλή ενέργεια και μειωμένη ανάγκη για ύπνο) με επεισόδια κατάθλιψης. Η διαχείρισή της απαιτεί συνδυασμό κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής, ψυχοθεραπείας και αυστηρής καθημερινής ρουτίνας.
Έναν χρόνο αργότερα, σε συνέντευξή της στο VIBE, μίλησε για όσα ακολούθησαν μετά τη διάγνωση και για τη διαδικασία προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα.
«Όταν τελικά έχεις τα εργαλεία, έχεις και τη διάγνωση. Μαζί με τη διάγνωση, όμως, έρχεται και η δουλειά», είχε εξηγήσει.
Η Kehlani ανέφερε ότι μετά τη διάγνωση ξεκίνησε φαρμακευτική αγωγή και διαφορετικές μορφές θεραπείας, ενώ παράλληλα άρχισε να κατανοεί καλύτερα τα συμπτώματα και τους παράγοντες που μπορεί να την επηρεάσουν.
Σταδιακά, όπως είπε, απέκτησε μεγαλύτερη επίγνωση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η ίδια και του είδους της καθημερινότητας που χρειάζεται να ακολουθεί.
Μάλιστα, έχει επιλέξει να είναι ανοιχτή με τους ανθρώπους του κοντινού της περιβάλλοντος σχετικά με τα σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι περνά μία δύσκολη περίοδο.
Αν, για παράδειγμα, σταματήσει να κοιμάται ή να τρώει, αρχίσει να μιλάει υπερβολικά γρήγορα ή ξαφνικά θέλει να ασχοληθεί με δεκάδες καινούργια πράγματα ταυτόχρονα, θέλει οι άνθρωποι γύρω της να μπορούν να αναγνωρίσουν ότι κάτι δεν πάει καλά και να παρέμβουν.
Η ίδια θεωρεί επίσης ότι η μουσική βιομηχανία χρειάζεται να δώσει πολύ μεγαλύτερη σημασία στην ψυχική υγεία των καλλιτεχνών.
«Χρειαζόμαστε πολύ περισσότερη υποστήριξη για την ευεξία μας», είπε. «Είναι εξίσου σημαντική με τον τρόπο που φροντίζουμε και προωθούμε τη μουσική».
Για την Kehlani, η συζήτηση δεν αφορά μόνο την προσωπική της εμπειρία. Θεωρεί ότι η κατάσταση ενός καλλιτέχνη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ουσιαστικό μέρος της ίδιας της δημιουργικής διαδικασίας.
«Πώς διασφαλίζουμε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι καλά και μπορεί να συνεχίσει, όταν η τέχνη μπορεί να υπάρξει μόνο όταν μπορούμε πρώτα να φροντίσουμε τον εαυτό μας;» διερωτήθηκε.
Μέσα από τις δηλώσεις της, η Kehlani περιγράφει μία πραγματικότητα που απέχει πολύ από τη συνηθισμένη εικόνα της αδιάκοπης δουλειάς και της συνεχούς παραγωγικότητας που συχνά συνοδεύει τη μουσική βιομηχανία. Για εκείνη, η ξεκούραση, η κίνηση, η φύση, η θεραπεία και η φροντίδα του εαυτού της δεν είναι πολυτέλειες.
Είναι οι προϋποθέσεις που της επιτρέπουν να συνεχίσει να ζει, να δημιουργεί και να βρίσκεται στη μουσική που αγαπά.
