Το «Day Tripper (Songwriting Work Tape)» καταγράφει τον John Lennon και τον Paul McCartney να δουλεύουν πάνω στις πρώτες ιδέες του τραγουδιού στο σπίτι του Lennon, χαρίζοντας μία σπάνια ματιά στη δημιουργική σχέση τους.
Κάποια τραγούδια είναι τόσο βαθιά χαραγμένα στη μουσική μνήμη, ώστε μοιάζει σχεδόν αδύνατο να τα φανταστεί κανείς διαφορετικά. Το «Day Tripper» είναι αναμφίβολα ένα από αυτά. Το χαρακτηριστικό riff της κιθάρας αρκεί για να αναγνωρίσει κανείς το τραγούδι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όμως οι Beatles μόλις τώρα μας επιτρέπουν να ακούσουμε πώς έμοιαζε πριν αποκτήσει εκείνο το riff.
Οι Beatles έδωσαν στη δημοσιότητα το «Day Tripper (Songwriting Work Tape)», μία εξαιρετικά σπάνια ηχογράφηση από τα πρώτα στάδια της δημιουργίας του τραγουδιού. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του John Lennon, Kenwood, στο Γουέιμπριτζ του Σάρεϊ, και αποτυπώνει τον Lennon και τον Paul McCartney να επεξεργάζονται μαζί το τραγούδι, αρκετά πριν πάρει την οριστική του μορφή.
Αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη ηχογράφηση τόσο ενδιαφέρουσα είναι ακριβώς αυτό που λείπει από αυτήν. Το εμβληματικό riff του «Day Tripper» δεν έχει ακόμη γραφτεί, με αποτέλεσμα το τραγούδι να ακούγεται σχεδόν αγνώριστο σε σχέση με την τελική εκδοχή του.
Ο Lennon και ο McCartney βρίσκονται ουσιαστικά μπροστά στα μάτια —ή καλύτερα, στα αυτιά— του ακροατή, προσπαθώντας να αποφασίσουν τι μπορεί να γίνει η αρχική ιδέα. Η ηχογράφηση δεν έχει την απόσταση μιας επίσημης συνεδρίας στο στούντιο. Αντίθετα, ακούγεται σαν μία ιδιωτική στιγμή δύο φίλων που δοκιμάζουν μουσικές ιδέες χωρίς να γνωρίζουν ακόμη ότι δουλεύουν πάνω σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της ιστορίας.
Ακόμη πιο πολύτιμο είναι το γεγονός ότι οι δύο Beatles ακούγονται να γελούν και να διασκεδάζουν καθώς προχωρούν τη διαδικασία. Η χαλαρή ατμόσφαιρα αποκαλύπτει μία πλευρά της συνεργασίας τους που συνήθως χάνεται πίσω από τον μύθο των Beatles και την τελειότητα των τελικών ηχογραφήσεων.
Στην αρχή, το τραγούδι βασιζόταν σε ένα παλιότερο folk τραγούδι που είχε γράψει ο Lennon τον προηγούμενο μήνα. Μέσα από τη νέα ηχογράφηση μπορούμε να ακούσουμε πώς ο Lennon και ο McCartney δοκιμάζουν ιδέες και τροποποιούν σταδιακά τη βασική μουσική κατεύθυνση, μέχρι να φτάσουν σε κάτι που θα εξελιχθεί αργότερα στο «Day Tripper» που γνωρίζουμε.
Ακόμη και ο ίδιος ο Lennon σχολιάζει κάποια στιγμή την ένταση του ήχου που καταγράφεται στην ταινία. Μια τόσο μικρή λεπτομέρεια αποκτά αξία ακριβώς επειδή μεταφέρει τον ακροατή μακριά από τη γυαλισμένη εικόνα του στούντιο και μέσα σε έναν χώρο όπου δύο δημιουργοί απλώς προσπαθούν να βρουν το τραγούδι.
Η τελική εκδοχή του «Day Tripper» ολοκληρώθηκε αργότερα μέσα από μία οκτάωρη ηχογράφηση στο στούντιο. Το χάσμα ανάμεσα στη συγκεκριμένη πρώιμη εκδοχή και στο τελικό αποτέλεσμα κάνει τη νέα κυκλοφορία ακόμη πιο αποκαλυπτική: δεν ακούμε απλώς μία διαφορετική ερμηνεία του τραγουδιού, αλλά ένα έργο την ώρα που ακόμη γεννιέται.
Το «Day Tripper» είχε ηχογραφηθεί κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για το «Rubber Soul» το 1965, όμως δεν συμπεριλήφθηκε στο αρχικό άλμπουμ. Μαζί με το «We Can Work It Out» προοριζόταν για κυκλοφορία ως διπλό A-side single και παρέμεινε ξεχωριστά από το άλμπουμ.
Η συγκυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Το «Rubber Soul», που κυκλοφόρησε στις 3 Δεκεμβρίου 1965, βρήκε τους Beatles σε ένα κομβικό σημείο. Το συγκρότημα είχε ήδη περάσει από την τεράστια επιτυχία της Beatlemania, αλλά άρχιζε πλέον να ενδιαφέρεται περισσότερο για μία πιο ώριμη και τολμηρή προσέγγιση στη στιχουργική και την ηχογράφηση.
Το «Rubber Soul» αποτέλεσε ένα από τα άλμπουμ που έδειξαν ότι οι Beatles δεν ήθελαν πλέον απλώς να γράφουν τραγούδια που θα μπορούσαν να σταθούν ως μεμονωμένα singles. Ο Giles Martin, ο οποίος επιμελήθηκε μαζί με τον Sam Okell τη νέα μίξη της ειδικής έκδοσης, έχει περιγράψει το άλμπουμ ως ένα έργο που γεννήθηκε από την επιθυμία των Beatles να αφήσουν πίσω τους την εικόνα των «μικρών αγοριών» και να προχωρήσουν καλλιτεχνικά.
«Είναι ένα άλμπουμ που γεννήθηκε από την απογοήτευση του ότι δεν ήθελαν πλέον να είναι μικρά αγόρια. Έχει τόσο μεγάλο βάθος. Αυτό είναι το πρώτο άλμπουμ όπου δεν προσπαθούσαν να γράψουν ένα σωρό singles και μετά να αποφασίσουν ποιο θα είναι το single», είχε πει ο Giles Martin.
Η επερχόμενη νέα έκδοση του «Rubber Soul» ανοίγει ακόμη περισσότερο αυτό το δημιουργικό κεφάλαιο. Η συλλογή περιλαμβάνει 24 πρώιμες ηχογραφήσεις από τις συνεδρίες, ανάμεσά τους 20 εκδοχές που δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ στο παρελθόν και τρία home demos που επίσης δεν είχαν δοθεί στη δημοσιότητα.
Το «Day Tripper (Songwriting Work Tape)» είναι το νεότερο δείγμα από αυτή τη συλλογή, μετά το «Michelle (Take 1)», που είχε κυκλοφορήσει όταν ανακοινώθηκε η ειδική έκδοση. Ανάμεσα στα σπάνια αρχεία βρίσκεται επίσης το «Little Girl», ένα ανέκδοτο περίγραμμα τραγουδιού του John Lennon που παρέμενε άγνωστο μέχρι πρόσφατα.
Η νέα έκδοση του «Rubber Soul» θα παρουσιαστεί με νέα στερεοφωνική μίξη από τον Giles Martin και τον Sam Okell, μαζί με την αυθεντική μονοφωνική μίξη, την αρχική αμερικανική έκδοση του άλμπουμ από την Capitol και νέες μίξεις Dolby Atmos. Η συλλογή θα περιλαμβάνει επίσης το διπλό A-side «Day Tripper» / «We Can Work It Out».
Ιδιαίτερη θέση στη συλλογή έχει και το «Day Tripper (Songwriting Work Tape)», που περιλαμβάνεται τόσο στην Deluxe όσο και στη Super Deluxe έκδοση. Η ειδική έκδοση του «Rubber Soul» θα κυκλοφορήσει στις 2 Οκτωβρίου από τις Apple Corps Ltd., Capitol και UMe, σε διαφορετικές εκδόσεις LP, CD και Blu-ray.
Για τους Beatles, τέτοιες αποκαλύψεις επιτρέπουν στο κοινό να ακούσει τους τέσσερις μουσικούς πριν από τη στιγμή που ένα τραγούδι αποκτά την τελική του ταυτότητα. Στην περίπτωση του «Day Tripper», η ιδέα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία. Όλοι γνωρίζουμε το riff, τη ρυθμική ένταση και την τελική αυτοπεποίθηση του τραγουδιού. Εδώ, όμως, ακούμε τον Lennon και τον McCartney να αναζητούν ακόμη τον δρόμο προς τα εκεί.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο όμορφη πλευρά της νέας ηχογράφησης. Πριν γίνει κλασικό, το «Day Tripper» ήταν απλώς ένα τραγούδι που δύο φίλοι προσπαθούσαν να κάνουν καλύτερο, γελώντας, δοκιμάζοντας και αλλάζοντας ιδέες στην πορεία.
Περισσότερες από έξι δεκαετίες μετά, αυτή η χαλαρή στιγμή από το σπίτι του Lennon μάς επιτρέπει να ακούσουμε κάτι που συνήθως χάνεται πίσω από τα τελικά αριστουργήματα: όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά την ίδια τη στιγμή της δημιουργίας.
