Μορφή της πρώτης punk σκηνής, ο άνθρωπος πίσω από τα πιο ωμά και ατίθασα riffs της αμερικανικής underground ιστορίας, ο Cheetah Chrome άφησε την τελευταία του πνοή σημαδεύοντας το τέλος μιας ασυμβίβαστης εποχής.
Ο Cheetah Chrome, ο κιθαρίστας των punk συγκροτημάτων Dead Boys και Rocket From the Tombs, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών. Τα μέλη των Dead Boys επιβεβαίωσαν τη θλιβερή είδηση το βράδυ της Κυριακής μέσα από τον επίσημο λογαριασμό τους στο Instagram, χωρίς να γνωστοποιήσουν την αιτία του θανάτου του.
«Είμαστε απίστευτα συντετριμμένοι στην ανακοίνωση της είδησης του θανάτου του αγαπημένου μας φίλου και συμπαίκτη, Cheetah Chrome», έγραψε το συγκρότημα στην ανάρτησή του. «Ο Cheetah ήταν ένας πραγματικά αυθεντικός άνθρωπος, ένας αρχιτέκτονας του κινήματος της punk rock. Ένας μοναχικός τυφώνας που σάρωσε το μουσικό τοπίο με τα άγρια κιθαριστικά riffs και τη μανιώδη ενέργειά του».
«Πέρα από όλα αυτά, ήταν απλώς ένας πραγματικά γλυκός άνθρωπος που αγαπούσε τη rock and roll. Εκφράζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια, τους φίλους και τους θαυμαστές του Cheetah σε όλο τον κόσμο», συνέχισε η ανακοίνωση. «Η μουσική του ζει και θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές. Ζητάμε σεβασμό στην ιδιωτικότητά μας αυτές τις δύσκολες στιγμές. Καλό ταξίδι Cheetah». Την ανάρτηση υπέγραψαν οι Tony, Chris, Mark και ολόκληρη η οικογένεια των Dead Boys.
Γεννημένος ως Eugene Richard O’Connor στο Κλίβελαντ του Οχάιο στις 18 Φεβρουαρίου 1955, ο κιθαρίστας έκανε την εμφάνισή του στο προσκήνιο το φθινόπωρο του 1974, όταν εντάχθηκε στο proto-punk συγκρότημα Rocket From the Tombs. Το συγκρότημα άνοιξε τις συναυλίες για τους Television και την Patti Smith στο club Piccadilly του Κλίβελαντ το 1975. Αν και άντεξε μόλις λίγους μήνες, δίνοντας την αποχαιρετιστήρια συναυλία του τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς, άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στη μουσική σκηνή.
Ο Lester Bangs είχε περιγράψει τους Rocket From the Tombs ως «το αρχικό θρυλικό underground συγκρότημα της rock». Την ίδια στιγμή, ο David Fricke του περιοδικού Rolling Stone είχε γράψει χαρακτηριστικά: «Κανείς άλλος στην αμερικανική rock, είτε στο underground είτε στο mainstream, δεν έγραφε και δεν έπαιζε τραγούδια τόσο σκληρά και ρεαλιστικά για το πώς είναι να σε ξεγελούν και να παλεύεις εξοργισμένος».
Μετά τη διάλυση των Rocket From the Tombs, ο Chrome δημιούργησε αρχικά το συγκρότημα Frankenstein μαζί με τους Stiv Bators και Johnny Blitz. Πολύ γρήγορα μετεξελίχθηκαν στους Dead Boys, με την προσθήκη των Jimmy Zero και Jeff Magnum.
Αφού μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, το συγκρότημα έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της νεοϋορκέζικης punk σκηνής, κάνοντας διαδοχικά sold out στο ιστορικό CBGBs. Το 1977 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο «Young, Loud and Snotty», ενώ το 1978 ακολούθησε ο δεύτερος δίσκος τους, «We Have Come for Your Children», πριν αποφασίσουν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους το 1979.
Μετά τη διάλυση των Dead Boys, ο κιθαρίστας συνέχισε να παίζει στη Νέα Υόρκη με συγκροτήματα όπως οι The Stilettos, αλλά και επικεφαλής του δικού του συγκροτήματος, Cheetah Chrome and the Casualties. Επιπλέον, συμμετείχε παίζοντας κιθάρα στο πρώτο προσωπικό άλμπουμ της Ronnie Spector, με τίτλο «Siren».
Οι Dead Boys ενώθηκαν ξανά αρκετές φορές στο πέρασμα των ετών για ζωντανές εμφανίσεις, χωρίς ωστόσο να κυκλοφορήσουν νέο στούντιο άλμπουμ. Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές ήταν η περιοδεία για τα 40 τους χρόνια το 2017, συνοδευόμενη από μία επανηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου με τίτλο «Still Snotty: Young, Loud and Snotty at 40». Το συγκρότημα είχε μάλιστα προγραμματίσει μία νέα περιοδεία για το 2027, με αφορμή τη συμπλήρωση μισού αιώνα από το ντεμπούτο του.
Το 2003, ο Chrome αναβίωσε τους Rocket From the Tombs με μία ανανεωμένη σύνθεση, στην οποία συμμετείχαν οι David Thomas, Craig Bell, ο Steve Mehlman των Pere Ubu και ο Richard Lloyd των Television. Μαζί κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Rocket Redux», που περιείχε επανεκτελέσεις των κλασικών τραγουδιών του συγκροτήματος. Το 2011 ηχογράφησαν το άλμπουμ «Barfly» με νέο υλικό, λίγο πριν ο Chrome αποχωρήσει οριστικά.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συνεργάστηκε επίσης με τον Sylvain Sylvain των New York Dolls στο συγκρότημα Batusis, κυκλοφορώντας ένα ομώνυμο EP το 2010. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του με τίτλο «Cheetah Chrome: A Dead Boy’s Tale from the Front Lines of Punk Rock». Αργότερα μετακόμισε στο Νάσβιλ, όπου ανέλαβε τη θέση του δημιουργικού διευθυντή A&R και διευθυντή ειδικών προγραμμάτων στην εταιρεία Plowboy Records, μέσω της οποίας έβγαλε το προσωπικό του άλμπουμ «Solo» το 2014.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Vice, είχε μιλήσει για τη μετάβασή του σε ρόλο στελέχους της μουσικής βιομηχανίας. «Είναι πολύ αστείο να ανακαλύπτεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο. Ήταν κάπως τρομακτικό να είσαι στέλεχος δισκογραφικής εταιρείας και στην αρχή δεν ήξερα αν θα τα κατάφερνα», παραδέχθηκε.
«Όμως από την πρώτη στιγμή, έχοντας τόσα χρόνια πίσω μου στη δουλειά, ήξερα τι έπρεπε να γίνει και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά. Ήξερα επίσης ποια πράγματα δεν μου άρεσαν στον χώρο, ώστε να μπορέσω να τα αλλάξω», πρόσθεσε ο ίδιος σχετικά με εκείνη την περίοδο.
Συνάδελφοι και συνοδοιπόροι του τον αποχαιρέτησαν με θερμά λόγια για το μοναδικό του παίξιμο και την επιρροή του στην ιστορία της punk. Το punk συγκρότημα Reagan Youth έγραψε στο Instagram: «Αναπαύσου εν δυνάμει Cheetah Chrome, ένας αυθεντικός πρωτοπόρος και ένας από τους αρχιτέκτονες του κινήματος της punk rock. Η επιρροή του βοήθησε να διαμορφωθεί ο ήχος, το πνεύμα και η στάση της punk για τις επόμενες γενιές».
Από την πλευρά του, ο Duff McKagan των Guns N’ Roses εξέφρασε τη δική του βαθιά ευγνωμοσύνη. «Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπημένε Cheetah Chrome. Το κιθαριστικό σου παίξιμο και η επιθετικότητά σου με δίδαξαν τόσα πολλά για την αιχμή και την ακρίβεια στην punk και πέρα από αυτήν. Ήταν απόλυτη τιμή που σε γνώρισα στα μετέπειτα χρόνια. Για πάντα Dead Boys. Για πάντα Cheetah Chrome!», ανέφερε ο μπασίστας.
Ο μουσικός αφήνει πίσω του τη σύζυγό του, Anna O’Connor, καθώς και τον 14χρονο γιο τους, Rogan, οι οποίοι κατοικούν στο Νάσβιλ.
Η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του ο Cheetah Chrome παραμένει ανεξίτηλη στην ιστορία της αμερικανικής underground μουσικής. Ο ωμός ήχος της κιθάρας του και το ανυπότακτο πνεύμα του θα συνεχίσουν να εμπνέουν κάθε γενιά που αναζητά την αυθεντική ψυχή της punk rock.
