Σε μια λαμπερή τελετή στο Νάσβιλ, η Taylor Swift έγινε το νεότερο μέλος στην ιστορία του Nashville Songwriters Hall of Fame, τιμώντας τους ανθρώπους και τα στούντιο που διαμόρφωσαν τα πρώτα της βήματα.
Σε ηλικία 36 ετών, η Taylor Swift έγινε επίσημα το νεότερο μέλος στην ιστορία του Nashville Songwriters Hall of Fame, κατά τη διάρκεια της 56ης ετήσιας τελετής στο Music City Center του Νάσβιλ. Φορώντας ένα φλοράλ μίνι φόρεμα Raina Vanessa σε μπορντό απόχρωση, η καλλιτέχνιδα βρέθηκε στο επίκεντρο μιας βραδιάς αφιερωμένης στην τέχνη της τραγουδοποιίας. Την επίσημη ένταξή της στον θεσμό πραγματοποίησε ο Brad Paisley, με τον οποίο τη συνδέει μια μακρά φιλία από τα πρώτα της βήματα.
Ανεβαίνοντας στο βήμα, ο Paisley ανακάλεσε την εποχή που η Swift εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Νάσβιλ ως έφηβη, εκπλήσσοντας τους πάντες με το ταλέντο της. «Όλοι αναρωτιόμασταν πώς τα κατάφερνε ένα κορίτσι σε αυτή την ηλικία και πώς ήταν τόσο λαμπρή», ανέφερε ο τραγουδιστής. «Στη συνέχεια έβαλε όλα της τα συναισθήματα σε κάτι που ήταν εκατό τοις εκατό δικό της, γράφοντας ολόκληρο το άλμπουμ “Speak Now” εντελώς μόνη της», συμπλήρωσε.
«Είναι εκπληκτικό να παρακολουθείς την εξέλιξή της από κάποια που κατάλαβε ότι όλα ξεκινούν από ένα τραγούδι, μέχρι το σημείο να πάρει αυτό ακριβώς το στοιχείο και να αλλάξει τον κόσμο», πρόσθεσε ο Paisley. Η ομιλία του έδωσε το έναυσμα για μια συγκινητική αλλά και γεμάτη χιούμορ αντίδραση από την τιμώμενη.
Παίρνοντας τον λόγο, η Taylor Swift ξεκίνησε πειράζοντας τον παλιό της συνεργάτη για μια καλοκαιρινή περιοδεία σε αμφιθέατρα το 2007, στην οποία άνοιγε τις εμφανίσεις του ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο δίσκο της. «Ειλικρινά εκπλήσσομαι που σε βλέπω εδώ, καθώς δεν μιλάμε από το 2007 εξαιτίας μιας φάρσας που πήγε πολύ μακριά», είπε γελώντας.
«Γέμισε ολόκληρο το λεωφορείο της περιοδείας μου με χιλιάδες ζωντανούς γρύλους και για μήνες δεν μπορούσα να κοιμηθώ από το διαρκές τρίξιμο», θυμήθηκε η ίδια. «Σκέφτηκα ακόμη και να αγοράσω μια σαύρα για να λύσω το πρόβλημα, αλλά έκανες τόσο σπουδαία δουλειά στην εισαγωγή σου που μπορούμε να τα αφήσουμε όλα πίσω μας», κατέληξε διασκεδάζοντας το κοινό.
Σύμφωνα με την παράδοση του θεσμού, οι τιμώμενοι δεν παίζουν οι ίδιοι μουσική, αλλά παρακολουθούν άλλους καλλιτέχνες να τραγουδούν δικά τους κομμάτια. Στην περίπτωση της Swift, η Lainey Wilson ανέβηκε στη σκηνή για να παρουσιάσει μια λιτή, ακουστική bluegrass εκτέλεση του «Love Story». Η Swift ευχαρίστησε θερμά τη Wilson, χαρακτηρίζοντάς την έναν από τους πιο ξεχωριστούς ανθρώπους στον κόσμο, ενώ προέτρεψε το κοινό να ακούσει το νέο της single με τίτλο «Kinda Love It».
Στην ομιλία αποδοχής της, η Swift ανέλυσε τη σημασία των τριών λέξεων που συγκροτούν το όνομα του θεσμού: Νάσβιλ, τραγούδια και φήμη. Τόνισε ότι από τη στιγμή που έγραψε το πρώτο της κομμάτι, αποφάσισε να χτίσει ολόκληρη τη ζωή της γύρω από αυτή τη διαδικασία. Για την ίδια, το Νάσβιλ υπήρξε το καταφύγιο των παιδικών της ονείρων, το μέρος όπου συγκεντρωνόταν όλη η γνώση που επιθυμούσε να κατακτήσει.
«Μαθαίνεις πραγματικά μια τέχνη μόνο όταν την εξασκείς ξανά και ξανά, και αυτό ακριβώς κάνουν οι σπουδαίοι άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτή την πόλη», υπογράμμισε η Swift. «Δεν υπάρχει άλλη μουσική κοινότητα σαν κι αυτή, το γνωρίζω καλά γιατί τις έλεγξα όλες», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.
Η καλλιτέχνιδα αναφέρθηκε και στις λιγότερο λαμπερές πτυχές της καθημερινής συνεργασίας στα στούντιο του Music Row κατά τα εφηβικά της χρόνια. Εκεί έμαθε να ξεχωρίζει ποιες ιδέες άξιζε να υπερασπιστεί και ποιες έπρεπε να εγκαταλείψει, προσαρμοζόμενη στις διαθέσεις των συνεργατών της. «Έμαθα πώς να διαχειρίζομαι έναν συνεργάτη που έχει hangover ή κάποιον που χρειάζεται να μιλήσει για το διαζύγιό του προτού γράψουμε οτιδήποτε», ανέφερε με χιούμορ.
Ανακαλώντας συγκεκριμένες αναμνήσεις από τον Δεκέμβριο του 2005, περιέγραψε πώς η μητέρα της την έπαιρνε από το λύκειο Hendersonville High School για να την οδηγήσει στην ανεξάρτητη εταιρεία Jody Williams Music. Στη ρεσεψιόν εργαζόταν η Katherine, η οποία τότε είχε σχέση με τον Eric Church, μετέπειτα σύζυγό της εδώ και είκοσι χρόνια. «Τα πράγματα πήγαν περίφημα για εκείνους, έχουν αποκτήσει παιδιά και είναι μαζί τόσα χρόνια», σχολίασε η Swift από το πόντιουμ.
Από εκείνο το γραφείο ανέβαινε τρέχοντας στον πάνω όροφο για να συναντήσει τη Liz Rose και να μοιραστεί όσα συνέβησαν στο σχολείο, μετατρέποντάς τα αμέσως σε στίχους. Στη συνέχεια κατευθυνόταν στο ξύλινο υπόστεγο στον κήπο, όπου ο Nathan Chapman έπαιζε όλα τα όργανα για τις πρώτες της ηχογραφήσεις. «Κατανοούσε τη μουσική μου με τόσο φυσικό τρόπο, που αργότερα πάλεψα για να αναλάβει την παραγωγή του πρώτου μου άλμπουμ, το οποίο πριν από δύο μέρες έκλεισε ακριβώς είκοσι χρόνια από την κυκλοφορία του», θυμήθηκε η τραγουδίστρια.
Η σχέση της με τη μουσική βιομηχανία είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όταν υπέγραψε συμβόλαιο με τη Sony Publishing σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών. «Ήμουν σαν σφουγγάρι και είχα σγουρά ξανθά μαλλιά, οπότε έμοιαζα κιόλας με σφουγγάρι», αστειεύτηκε για εκείνη την περίοδο. Θυμήθηκε επίσης τις ώρες που περνούσε στο κτίριο Sony Fire Hall, ακούγοντας άλλους επαγγελματίες να δουλεύουν πίσω από τους τοίχους και νιώθοντας μέρος ενός ζωντανού οργανισμού.
Μιλώντας για την έννοια της φήμης, την περιέγραψε ως ένα υποπροϊόν της αγάπης της για τη μουσική, το οποίο φέρνει καθημερινές δόσεις αναστάτωσης. Για να διατηρεί την ισορροπία της σε παράξενες στιγμές, επιστρέφει νοερά στις πρώτες της αναμνήσεις από το Νάσβιλ. Αυτές οι βάσεις, όπως εξήγησε, της έδωσαν την ελευθερία να κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά μουσικά είδη και συνεργασίες.
Στην ίδια τελετή εντάχθηκαν στο Hall of Fame πέντε ακόμη εξέχουσες προσωπικότητες της μουσικής. Ο Lyle Lovett τιμήθηκε με παρουσίαση από τον Alger και ερμηνεία του «If I Had A Boat» από την Kathy Mattea, ενώ ο Bruce Channel παρουσιάστηκε από τον Kix Brooks των Brooks & Dunn, με τον Lee Roy Parnell να αποδίδει το κλασικό «Hey! Baby!». Ο Shawn Camp τιμήθηκε μέσω της Emmylou Harris και του Verlon Thompson στο τραγούδι «Magnolia Wind», έπειτα από πρόλογο του Jim Lauderdale.
Την ομάδα των νέων μελών συμπλήρωσαν ο Lee Thomas Miller, τον οποίο προλόγισε ο Randy Owen των Alabama με τον Jamey Johnson να ερμηνεύει τη συνεργασία τους «In Color», καθώς και ο εκλιπών J.I. Allison των Crickets του Buddy Holly. Την ένταξη του Allison παρουσίασε ο ιστορικός Robert K. O …ερμαν, ενώ η σύζυγός του Joanie Allison παρέλαβε την τιμητική διάκριση. Αμέσως μετά, ο Chuck Mead του συγκροτήματος BR5-49 ανέβηκε στη σκηνή για να αποδώσει το κλασικό «That’ll Be The Day».
Στο πλαίσιο της ίδιας βραδιάς, ο θρύλος της country George Strait τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο Career Maker Award, μια αναγνώριση που έχει απονεμηθεί μόλις σε έναν ακόμη καλλιτέχνη στην ιστορία του θεσμού. Το βραβείο υπογραμμίζει τη συμβολή του στην ανάδειξη άλλων συνθετών μέσα από τις επιτυχημένες εκτελέσεις των τραγουδιών τους. Όλα τα μέλη του Hall of Fame που ήταν παρόντα στην αίθουσα, ανάμεσά τους και η Taylor Swift, ανέβηκαν μαζί στη σκηνή για να αποδώσουν φόρο τιμής στον Strait.
Ιδιαίτερη στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε το αφιέρωμα στον εκλιπόντα Bill Cody, τη μακροχρόνια φωνή του ραδιοφώνου WSM και παρουσιαστή του Opry, ο οποίος υπήρξε για χρόνια ο επίσημος εκφωνητής της τελετής. Το μέλος του Hall of Fame Rivers Rutherford ερμήνευσε το κομμάτι «When I Get Where I’m Going», τιμώντας τη μνήμη του Cody αλλά και όλων των μελών που έφυγαν από τη ζωή τον προηγούμενο χρόνο. Ανάμεσά τους μνημονεύθηκαν ιστορικά ονόματα της αμερικανικής μουσικής, όπως η Dolly Parton, ο John Anderson, ο Walt Aldridge, ο Rory Bourke, ο Steve Cropper, ο Jim McBride, ο Joe Melson και ο Don Schlitz.
Η φετινή ομάδα των τιμώμενων προσώπων συγκέντρωσε μουσικούς με βαθιά επίδραση στην παραδοσιακή και σύγχρονη country σκηνή. Ανάμεσά τους ξεχώρισε ο Shawn Camp, γνωστός μεταξύ άλλων για τη συγγραφή της μεγάλης επιτυχίας «Two Piña Coladas», ο οποίος έχει αφήσει έντονο το στίγμα του στο είδος. Μαζί του βρέθηκαν εξίσου σημαντικές μορφές που καθοδήγησαν τον ήχο του Νάσβιλ μέσα από δεκαετίες αφοσίωσης στη δημιουργία τραγουδιών.
Για την 36χρονη καλλιτέχνιδα, η ένταξη στον θεσμό που ιδρύθηκε το 1970 αποτελεί τον πιο πρόσφατο σταθμό σε μια μακρά σειρά διακρίσεων. Μόλις τέσσερις μήνες νωρίτερα, τον Ιούνιο, είχε βρεθεί στη Νέα Υόρκη όπου έγινε η νεότερη γυναίκα που εντάχθηκε ποτέ στο εθνικό Songwriters Hall of Fame. Επιπλέον, το 2022 είχε τιμηθεί με το βραβείο Songwriter-Artist of the Decade από τη διεθνή ένωση Nashville Songwriters Association International, επισφραγίζοντας την αναγνώρισή της στη σύγχρονη δισκογραφία.
Η παρουσία της στο Music City Center επιβεβαίωσε την επιστροφή της στις μουσικές της ρίζες μετά από χρόνια εξερεύνησης άλλων ήχων. Νωρίτερα το καλοκαίρι, η Swift κατέκτησε την κορυφή των country ραδιοφώνων με το κομμάτι «I Knew It, I Knew You». Ήταν το πρώτο της τραγούδι που έφτασε στο No. 1 του συγκεκριμένου chart μετά τη συνεργασία της στο «Highway Don’t Care» το 2013.
Τον περασμένο Αύγουστο, η κάτοχος δεκατεσσάρων βραβείων Grammy είχε αναφερθεί εκτενώς σε αυτόν τον δεσμό, κατά τη διάρκεια συζήτησης με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Recording Academy, Harvey Mason Jr., για τη σειρά Icon Sessions στο Λος Άντζελες. «Αγαπώ τις country ρίζες μου όλο και περισσότερο όσο προχωρώ σε αυτόν τον δρόμο και θέλω να τις τιμώ συνεχώς», είχε εξομολογηθεί η ίδια.
«Νιώθω πιο δεμένη μαζί τους, πιο πιστή σε αυτές», συμπλήρωσε στη συνέντευξή της. «Οι άνθρωποι που διαμόρφωσαν την ταυτότητά μου ως καλλιτέχνιδα και στον τρόπο που γράφω στίχους, βρίσκονταν όλοι στο Νάσβιλ», κατέληξε.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία της στο Music City Center, η Taylor Swift εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για τη θέση που της παραχωρήθηκε ανάμεσα στους κορυφαίους του είδους. «Είναι τεράστια τιμή για μένα να γίνομαι μέλος σε αυτή την ιερή κοινότητα, ειδικά σε αυτό το σημείο της ζωής μου, και δεν μου διαφεύγει καθόλου πόσο απίστευτο είναι αυτό», ανέφερε. «Είναι μία από εκείνες τις μαγικές στιγμές του Νάσβιλ στις οποίες θα επιστρέφω κάθε φορά που θα έρχεται μια βροχερή μέρα», πρόσθεσε συγκινημένη.
Τα φώτα της τελετής χαμήλωσαν στο Music City Center, αλλά οι ιστορίες που ξεκίνησαν από τα μικρά στούντιο του Music Row συνεχίζουν να ταξιδεύουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Για την Taylor Swift, η αναγνώριση στην πόλη όπου έμαθε να δίνει μορφή στα συναισθήματά της αποτελεί την πιο σταθερή πυξίδα σε μια διαρκώς εξελισσόμενη καριέρα.
