Ο αδελφός του θρυλικού κιθαρίστα Rory Gallagher ετοιμάζει μια αποκαλυπτική βιογραφία, ενώ η οικογένεια δίνει μάχη για τη διάσωση του ιστορικού φεστιβάλ στη μνήμη του.
Οι χιλιάδες πιστοί θαυμαστές του Rory Gallagher παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις γύρω από το Rory Gallagher International Tribute Festival, το οποίο βρέθηκε φέτος στο χείλος του γκρεμού. Η ξαφνική οικονομική κατάρρευση της εταιρείας διαχείρισης των εισιτηρίων στέρησε από τη διοργάνωση σχεδόν τα μισά της ετήσια έσοδα, απειλώντας ευθέως τη βιωσιμότητα του θεσμού. Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, η μνήμη του Ιρλανδού κιθαρίστα ετοιμάζεται να φωτιστεί ξανά μέσα από μια σειρά από σημαντικές εκδόσεις και αρχειακές αποκαλύψεις.
Η κοινότητα των θαυμαστών αντέδρασε άμεσα στην κρίση, οργανώνοντας μια μεγάλη εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων μέσω της πλατφόρμας GoFundMe, η οποία έχει ήδη συγκεντρώσει σχεδόν 99.000 ευρώ. Παράλληλα, για τις 31 Οκτωβρίου έχει προγραμματιστεί στο Δουβλίνο η συναυλία One Great Day, με στόχο την ενίσχυση των ταμείων της διοργάνωσης. Αυτές οι κινήσεις προσφέρουν μια ουσιαστική ανάσα στους ανθρώπους που παλεύουν για τη συνέχιση του φεστιβάλ.
Ο ιδρυτής και επικεφαλής του θεσμού, Barry O’Neill, εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι μετά από τρεις εξαιρετικά επίπονους μήνες, η 24η έκδοση του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί κανονικά το 2027. Παρότι η οικογένεια Gallagher δεν αποκομίζει άμεσα οικονομικά κέρδη από το συγκεκριμένο τριήμερο, πέρα από τα πνευματικά δικαιώματα εκτέλεσης μέσω του ιρλανδικού οργανισμού IMRO, στηρίζει ολόψυχα την προσπάθεια. Για όλους τους εμπλεκόμενους, το φεστιβάλ αποτελεί ένα ζωντανό σημείο συνάντησης που δεν επιτρέπεται να χαθεί.
Την ίδια στιγμή, οι φίλοι του κιθαρίστα προετοιμάζονται για την κυκλοφορία ενός αποκαλυπτικού βιβλίου που υπόσχεται να ρίξει φως σε κάθε πτυχή της ζωής του. Στις 26 Νοεμβρίου κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Red Stripe Press η βιογραφία «Edged In Blue: A Rock and Roll Odyssey with Rory Gallagher». Συγγραφέας είναι ο αδελφός του, Donal Gallagher, ο οποίος υπήρξε ο πιο σταθερός συνοδοιπόρος του σε ολόκληρη τη μουσική του πορεία.
Ο Donal βρισκόταν δίπλα στον Rory από την πρώτη στιγμή, ξεκινώντας ως τεχνικός σκηνής, συνεχίζοντας ως υπεύθυνος περιοδείας και αναλαμβάνοντας τελικά τον ρόλο του προσωπικού του μάνατζερ. Πολλές φορές μάλιστα αναγκαζόταν να εκτελεί και τα τρία αυτά καθήκοντα ταυτόχρονα κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Η ματιά του προσφέρει μια σπάνια, εκ των έσω καταγραφή μιας ζωής αφιερωμένης ολοκληρωτικά στο rock and roll.
Τον πρόλογο του βιβλίου υπογράφει ο Joe Bonamassa, ο οποίος δεν έκρυψε τον βαθύ θαυμασμό του για τον τρόπο με τον οποίο προστατεύεται η υστεροφημία του Ιρλανδού δημιουργού. «Πάντα θαύμαζα τον τρόπο με τον οποίο ο Donal και ο γιος του Daniel χειρίστηκαν την κληρονομιά του Rory όλα αυτά τα χρόνια από τότε που μας άφησε», σημειώνει ο Αμερικανός κιθαρίστας. «Είναι μια ευθύνη που ορισμένες στιγμές πρέπει να είναι εξαιρετικά συντριπτική και συναισθηματικά φορτισμένη και για τους δύο, αν αναλογιστεί κανείς πόσες ζωές άγγιξε η μουσική του».
Όταν ο Rory Gallagher έφυγε από τη ζωή το 1995 χωρίς να έχει συντάξει διαθήκη, η μητέρα του ορίστηκε ως η άμεση κληρονόμος της περιουσίας του. Μετά τον δικό της θάνατο το 2010, τα ηνία πέρασαν οριστικά στον Donal Gallagher, ο οποίος έχει πλέον στο πλευρό του δύο από τους τέσσερις γιους του, τον Daniel και τον Eoin. Οι τρεις τους έχουν αναλάβει το σύνθετο έργο της προστασίας της εταιρείας Strange Music, συνεργαζόμενοι παράλληλα με το τμήμα UMe της Universal Music Group για την εμπορική διαχείριση της δισκογραφίας του.
Ο όγκος αυτού του έργου είναι πραγματικά εντυπωσιακός, ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Με τους Taste, το συγκρότημα που δημιούργησε και καθοδήγησε γράφοντας τα περισσότερα κομμάτια, ηχογράφησε δύο δίσκους και δύο ζωντανά άλμπουμ. Στη συνέχεια, ως σόλο καλλιτέχνης, κυκλοφόρησε έντεκα δίσκους και τρία ζωντανά άλμπουμ σε διάφορες δισκογραφικές εταιρείες, ενώ στα τριάντα χρόνια που μεσολάβησαν από τον θάνατό του κυκλοφόρησαν δεκάδες συλλογές και ιστορικές βιντεοσκοπήσεις.
«Οι εκδόσεις σε DVD βοηθούν ουσιαστικά στο να χτιστεί η κληρονομιά του Rory, επειδή όσοι έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική του μπορούν να δουν τις καταπληκτικές ζωντανές εμφανίσεις του», εξηγεί ο Donal. Μέσα από αυτά τα οπτικά ντοκουμέντα, η εκρηκτική ενέργεια του κιθαρίστα πάνω στη σκηνή παραμένει προσβάσιμη σε ένα εντελώς νέο κοινό.
Ο τρόπος με τον οποίο ο Gallagher κατόρθωσε να γίνει ο απόλυτος ιδιοκτήτης των πρωτότυπων ηχογραφήσεών του αποτελεί μια συναρπαστική ιστορία από μόνος του. Το 1970, όταν οι Taste βάδιζαν προς τη διάλυση, ο Donal ξεφόρτωνε μόνος του τον εξοπλισμό του συγκροτήματος πριν από μια συναυλία, όταν ένας γιγαντόσωμος άνδρας προσφέρθηκε να τον βοηθήσει. Αυτός ο άγνωστος ήταν ο Peter Grant, ο πανίσχυρος μάνατζερ των Led Zeppelin, ο οποίος βρισκόταν εκεί εκπροσωπώντας το συγκρότημα που άνοιγε τη βραδιά, τους Stone The Crows.
Ο Grant ρώτησε γιατί ο Rory δεν περνούσε από το γραφείο του για μια κουβέντα, ανοίγοντας έναν απρόσμενο δίαυλο επικοινωνίας. Όταν ο Gallagher ετοιμαζόταν για το σόλο ξεκίνημά του, η Polydor, η εταιρεία των Taste, επιχείρησε να τον κρατήσει ισχυριζόμενη ότι δεσμευόταν με ισόβιο συμβόλαιο. Τότε ανέλαβε δράση ο Peter Grant, ο οποίος ως πρώην παλαιστής δεν δίστασε να συγκρουστεί με τους επικεφαλής της δισκογραφικής βιομηχανίας.
Ο Grant μπήκε στο γραφείο του προέδρου της Polydor εκ μέρους του Rory, έσκισε το συμβόλαιο μπροστά στα μάτια του και απαίτησε μια εντελώς νέα, δίκαιη συμφωνία. Κατάφερε να εξασφαλίσει ένα συμβόλαιο έξι δίσκων, με τον ρητό όρο ότι η ιδιοκτησία των πρωτότυπων ηχογραφήσεων θα επέστρεφε στον Gallagher επτά χρόνια μετά την παράδοση του τελευταίου άλμπουμ. Ήταν μια πρωτοφανής νίκη για τα δεδομένα της εποχής.
Αν και ο Grant επιθυμούσε να αναλάβει επίσημα το management του Rory, μια ένταση με έναν από τους συνεργάτες του ματαίωσε τη συνεργασία. Παρ’ όλα αυτά, ο Gallagher υπέγραψε το νέο συμβόλαιο το 1971 και άρχισε να κυκλοφορεί δύο άλμπουμ τον χρόνο, μένοντας εντελώς ελεύθερος από δεσμεύσεις ήδη από το 1975. Τα δικαιώματα των ηχογραφήσεων επέστρεψαν στα χέρια του το 1982, επιτρέποντάς του να κυκλοφορεί τη μουσική του μέσω αδειοδοτήσεων και αργότερα μέσα από τη δική του εταιρεία, την Capo Music.
Το 2017, ο Donal Gallagher πήρε τη δύσκολη απόφαση να πουλήσει τα δικαιώματα της μουσικής του κιθαρίστα στη Universal Music Group. Όπως εξήγησε, η ραγδαία άνοδος του streaming και η διάδοση της μουσικής του Rory σε ψηφιακές πλατφόρμες χωρίς άδεια, μέσα από αναρτήσεις χρηστών και πειρατεία, έκαναν τον έλεγχο και την προστασία του υλικού αδύνατη για μια ανεξάρτητη οικογενειακή επιχείρηση. Αντίθετα, τα πνευματικά δικαιώματα των συνθέσεων παρέμειναν στη Strange Music, την εταιρεία που ίδρυσε ο ίδιος ο Rory το 1972.
Παρότι ο Gallagher λατρευόταν για τις διασκευές του σε κλασικά blues κομμάτια όπως τα «Bullfrog Blues», «Messin with the Kid» και «Out on the Western Plains», η συντριπτική πλειονότητα των τραγουδιών του ήταν αποκλειστικά δικές του συνθέσεις. Αυτή η δημιουργική παρακαταθήκη αποδείχθηκε ένα ανεκτίμητο περιουσιακό στοιχείο, αντανακλώντας το βάθος της προσωπικής του γραφής.
Παρά τη δύναμή του στη σκηνή και τις αδιάκοπες περιοδείες του, η απήχηση του Gallagher υπήρξε πάντα πολύ ισχυρότερη στην Ευρώπη απ’ ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Luminate, οι πωλήσεις της δισκογραφίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1991 μέχρι σήμερα ανέρχονται σε 460.000 άλμπουμ. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ιστορικά σημειώματα παλαιότερων συλλογών ανέφεραν ότι οι συνολικές πωλήσεις ξεπερνούν τα 20 εκατομμύρια αντίτυπα, αριθμός που αντικατοπτρίζει την τεράστια ευρωπαϊκή του απήχηση.
Στα charts του Billboard κατά τη δεκαετία του 1970, εννέα δίσκοι του κατάφεραν να μπουν στο Billboard 200, χωρίς ωστόσο να πλησιάσουν τις πρώτες θέσεις. Η πιο επιτυχημένη κυκλοφορία του ήταν εκείνη του «Rory Gallagher Live», το οποίο έφτασε μέχρι το No. 101 τον Νοέμβριο του 1972. Στον 21ο αιώνα όμως, η εικόνα άλλαξε θεαματικά, με δεκατρία άλμπουμ του να καταγράφονται στο Blues Albums Chart του Billboard και έντεκα από αυτά να μπαίνουν στο Top 10.
Η αναζωπύρωση αυτή κορυφώθηκε τον Μάρτιο του 2020, όταν το live album «Check Shirt Wizard: Live in 77» κατέκτησε το No. 1 της συγκεκριμένης κατάταξης. Στη Μεγάλη Βρετανία, η ένωση BPI έχει τιμήσει τη δισκογραφία του με οκτώ BRIT Awards για πωλήσεις άνω των 100.000 αντιτύπων, καθώς και με επτά ασημένιους δίσκους για πωλήσεις άνω των 60.000 μονάδων.
Στις πλατφόρμες streaming, η μουσική του συνεχίζει να παράγει ετησίως πωλήσεις ισοδύναμες των 5.000 έως 6.000 άλμπουμ στην αμερικανική αγορά. Οι ετήσιες ακροάσεις του στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεπερνούν τα 6 εκατομμύρια, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο ο μέσος όρος αγγίζει τα 35 εκατομμύρια streams κάθε χρόνο.
Πέρα από τα ψηφιακά δεδομένα, η οικογένεια φρόντισε να εμπλουτίσει τη βιβλιογραφία γύρω από το όνομά του. Τον περασμένο Μάρτιο κυκλοφόρησε το πολυτελές φωτογραφικό λεύκωμα «Gallagher’s Guitars» του Julien Bitoun, με φωτογραφίες της Eleanor Jane και πρόλογο από τον Johnny Marr των The Smiths, με τιμή καταλόγου 75 δολάρια. Το βιβλίο παρουσιάζει αναλυτικά τα όργανα που συντρόφευσαν τον κιθαρίστα στις μεγαλύτερες στιγμές του.
Η έκδοση αυτή συνοδεύθηκε με μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που κλήθηκε να πάρει ο Donal Gallagher: τον αποχωρισμό των ιστορικών οργάνων του αδελφού του. Τον Οκτώβριο του 2024, μια ιστορική δημοπρασία απέφερε σχεδόν 2 εκατομμύρια δολάρια από συλλέκτες σε όλο τον κόσμο. Το κεντρικό κομμάτι της δημοπρασίας, η θρυλική κιθάρα Fender Stratocaster του 1961, η οποία είχε φθαρεί μέχρι το γυμνό ξύλο από τις αμέτρητες ώρες παιξίματος, πουλήθηκε για 1,2 εκατομμύρια δολάρια.
Αγοραστής ήταν η εταιρεία Live Nation Gaiety Ltd., η οποία παραχώρησε την κιθάρα με τη μορφή δανεισμού στο Εθνικό Μουσείο της Ιρλανδίας, όπου εκτίθεται σήμερα δημόσια για τους επισκέπτες. Η συγκεκριμένη Stratocaster αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα όργανα στην ιστορία της μουσικής, έχοντας εμπνεύσει από το 2004 το ειδικό τμήμα Fender Custom Shop να κυκλοφορήσει πιστά αντίγραφά της.
«Το μοντέλο φόρου τιμής στον Rory Gallagher θεωρείται ότι βοήθησε να ξεκινήσει το φαινόμενο των vintage αντιγράφων κιθάρας για τους θαυμαστές», εξηγεί ο γιος του Donal, Daniel Gallagher, ο οποίος εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση Strange Music. «Αυτό το αντίγραφο έχει χρησιμοποιηθεί πάνω στη σκηνή από σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Carlos Santana και οι Linkin Park στις συναυλίες τους».
Η δραστηριότητα γύρω από το όνομά του περιλαμβάνει επίσης την έκδοση αναμνηστικών γραμματοσήμων και νομισμάτων με τη μορφή του. Με αφορμή τη φετινή Record Store Day, η οικογένεια παρουσίασε μια επετειακή έκδοση για τα 50 χρόνια του ιστορικού άλμπουμ «Calling Card». Παράλληλα, τον περασμένο Ιούνιο, ο Joe Bonamassa κυκλοφόρησε το live album «The Spirit of Rory — Live From Cork», αποτυπώνοντας τις ερμηνείες του σε τραγούδια του Gallagher από τρεις sold-out συναυλίες που έδωσε τον Ιούλιο του 2025 στο Marquee του Κορκ.
Η μνήμη του Rory Gallagher είναι βαθιά ριζωμένη σε ολόκληρη την Ιρλανδία. Στο Δουβλίνο και το Κορκ υπάρχουν δρόμοι και μνημεία αφιερωμένα σε εκείνον, με το Κορκ να φιλοξενεί την πλατεία Rory Gallagher Place με ειδικό γλυπτό, καθώς και τη λεωφόρο Rory Gallagher Avenue που οδηγεί στο αεροδρόμιο της πόλης, αλλά και το φεστιβάλ Cork Rocks for Rory που διανύει τη δεύτερη χρονιά του.
Στη γενέτειρά του, το Μπαλισάνον, δεσπόζει το άγαλμά του, όπως συμβαίνει και στο Μπέλφαστ. Η πρωτεύουσα της Βόρειας Ιρλανδίας διατηρεί έναν ξεχωριστό δεσμό μαζί του, καθώς ο Gallagher ήταν από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που περνούσαν με θάρρος τα σύνορα κάθε χειμώνα κατά τη διάρκεια των ταραχών, παίζοντας ζωντανά για να ενώσει τους νέους και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης μέσα από τη μουσική.
Αυτή η αγάπη απλώνεται πολύ πέρα από τα σύνορα του νησιού. Στο προάστιο Ρις-Ορανζίς του Παρισιού υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του, ενώ στην Ιταλία διοργανώνονται οι βραδιές Rory Gallagher Italian Tribute Nights με συγκροτήματα από την Ιταλία, την Ιρλανδία και τη Γαλλία. Αντίστοιχα ετήσια αφιερώματα πραγματοποιούνται για πάνω από δεκαπέντε χρόνια στο Όσλο και τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ εκδηλώσεις μνήμης λαμβάνουν χώρα στη Βιέννη, την Ολλανδία, τη Γερμανία, το Τόκιο, αλλά και στην Ελλάδα.
Παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το κεντρικό φεστιβάλ, η κληρονομιά του Rory Gallagher παραμένει ακλόνητη χάρη στη διαρκή αφοσίωση της οικογένειάς του και την αγάπη των θαυμαστών του σε όλο τον κόσμο. Η ασυμβίβαστη πορεία του εξακολουθεί να εμπνέει νέες γενιές κιθαριστών, αποδεικνύοντας ότι η αυθεντική rock ενέργεια δεν χάνει ποτέ τη δύναμή της.
