Η Alfa Anderson έδωσε τη φωνής σε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές επιτυχίες της εποχής της disco.
Η Alfa Anderson, μία από τις πρώτες τραγουδίστριες του συγκροτήματος Chic, η φωνή πίσω από επιτυχίες όπως τα «Good Times» και «Le Freak», έφυγε από τη ζωή στις 17 Δεκεμβρίου σε ηλικία 78 ετών.
Την είδηση επιβεβαίωσε ο Nile Rodgers, συνιδρυτής του συγκροτήματος.
«Σε ευχαριστώ για όλα», έγραψε ο Nile Rodgers στο Instagram, δημοσιεύοντας ένα βίντεο με φωτογραφίες του ίδιου με την Alfa Anderson και το συγκρότημα.
Την ανάρτηση συνοδεύει το τραγούδι «At Last I Am Free» των Chic, ένα από τα σόλο της Alfa Anderson από το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, «C’est Chic», που κυκλοφόρησε το 1978).
«Αναπαύσου εν ειρήνη Alfa Anderson. Η οικογένεια των Chic. Για πάντα αγαπημένη», έγραψε ο Nile Rogers, χωρίς να αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες για τον θάνατο της τραγουδίστριας.
Στα πρώτα βήματα της καριέρας της, η Alfa Anderson συμμετείχε στο «Big Man» (1976) του Cannonball Adderley, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Carnegie Hall, ενώ πρωταγωνίστησε και στην παραγωγή «Children Of The Fire» του Lincoln Center, σε μουσική του τρομπονίστα «Hannibal» Marvin Peterson, σύμφωνα με την επίσημη βιογραφία της.
Η φωνή της Alfa Anderson ακούγεται και στο soundtrack της ταινίας «The Wiz» (1978), σε παραγωγή του Quincy Jones.
Ο Luther Vandross έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ένταξή της στους Chic, όταν την κάλεσε σε μία ηχογράφηση με το συγκρότημα το 1977.
Ήταν η εποχή που οι Chic ήταν ακόμα στα σπάργανα, με τον Nile Rodgers και τον Bernard Edwards να έχουν μόλις συγκεντρώσει την ομάδα που περιλάμβανε τον ντράμερ Tony Thompson και την τραγουδίστρια Norma Jean Wright.
Η Alfa Anderson έκανε φωνητικά στην επιτυχία τους «Everybody Dance» και εμφανίστηκε στο τραγούδι «Dance Dance Dance» στο πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος.
Αφού ακολούθησε τους Chic στην περιοδεία τους, η Anderson ανέλαβε τον ρόλο της βασικής τραγουδίστριας μαζί με την Luci Martin μετά την αποχώρηση της Wright, θέση που διατήρησε από το 1978 έως το 1983.
Το δεύτερο άλμπουμ τους, στο οποίο η Alfa Anderson τραγουδά σόλο στα «At Last I Am Free» και «I Want Your Love», περιλάμβανε και την τεράστια επιτυχία «Le Freak» με τη συμμετοχή της ίδιας και της Diva Gray, ένα τραγούδι – σήμα κατατεθέν της εποχής της disco.
Εκτός από τη συνεισφορά της ως βασική τραγουδίστρια στα άλμπουμ και τις ζωντανές εμφανίσεις των Chic, η Anderson συμμετείχε και σε ηχογραφήσεις που έκαναν οι Chic για άλλους καλλιτέχνες – δάνεισε τη φωνή της στο «We Are Family» των Sister Sledge και στο «Diana» της Diana Ross, μεταξύ άλλων.
Μετά τη διάλυση των Chic το 1983, η Alfa Anderson εργάστηκε με μία μεγάλη λίστα καλλιτεχνών τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, συμμετέχοντας σε άλμπουμ των Bryan Adams, Gregory Hines, Mick Jagger, Teddy Pendergrass, Jennifer Holliday, Billy Squier, Sheena Easton, Jody Watley, Bryan Ferry και Jonathan Butler.
Επίσης, συνεργάστηκε ξανά και με τον Luther Vandross και αποτέλεσε μέλος της μπάντας των περιοδειών του από το 1982 έως το 1987.
Η Alfa Anderson κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ της, «Music From My Heart», μόλις το 2017 και επανενώθηκε με τους Chic το 2015 για το πρώτο τους single μετά από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα, το «I’ll Be There».
Το 2015, το «Le Freak» των Chic εντάχθηκε στο Hall of Fame των Grammy, ενώ το 2018, το τραγούδι προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε επίσης στη λίστα με τα «200 καλύτερα χορευτικά τραγούδια όλων των εποχών».
Σχολιάζοντας τη διαχρονική δημοτικότητα των Chic μετά την κυκλοφορία της συλλογής «Up All Night» το 2013, η Alfa Anderson εξήγησε στο Pop Matters γιατί η μουσική των Chic συνεχίζει να αγγίζει το κοινό.
«Είναι εμποτισμένη με ένα πνεύμα που αγκαλιάζει τα πάντα και είναι πανανθρώπινο. Επειδή η μουσική των Chic έχει πολυπλοκότητα, δεν φθείρεται με τον χρόνο», τόνισε.
«Σε κάνει ακόμα να σηκώνεσαι και να χορεύεις όπου κι αν βρίσκεσαι. Είναι απλά κλασική. Νιώθω ταπεινοφροσύνη και τιμή που είμαι μέρος αυτής της ιστορίας και αυτής της κληρονομιάς», είπε.
