Ο θρυλικός Nile Rodgers, συνιδρυτής του συγκροτήματος Chic και ένας από τους πιο επιτυχημένους παραγωγούς και κιθαρίστες των τελευταίων πενήντα ετών, μοιράστηκε σπάνιες αναμνήσεις από τη λαμπερή καριέρα του σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη. Από την πρώτη, γεμάτη απρόοπτα συνάντησή του με τον David Bowie και τη θυελλώδη συνεργασία του με τη Madonna, μέχρι τα πολύτιμα μαθήματα ζωής που έλαβε από τον Frank Sinatra, ο πρόεδρος του Songwriters Hall of Fame ξεδιπλώνει το χρονικό μιας μυθικής διαδρομής στη μουσική βιομηχανία.
Ο Nile Rodgers αποτελεί μία ζωντανή ιστορία της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, έχοντας σφραγίσει με την υπογραφή του μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των τελευταίων δεκαετιών. Στο πλαίσιο του New York Music Month, ο εμβληματικός καλλιτέχνης παραχώρησε μία απολαυστική συνέντευξη διάρκειας σχεδόν 100 λεπτών στον Jem Aswad του περιοδικού Variety, η οποία πραγματοποιήθηκε στα Power Station Studios της Νέας Υόρκης, την παραγωγή της οποίας συνδιοργάνωσε το Berklee NYC School of Music.
Ο Rodgers, ο οποίος εκτός από μέλος του Rock and Roll Hall of Fame στην κατηγορία Μουσικής Αριστείας διατελεί και πρόεδρος του Songwriters Hall of Fame για οκτώ χρόνια, ξεδίπλωσε τις αναμνήσεις του με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Η συζήτηση, που αποτελεί πρωτοβουλία του Γραφείου του Δημάρχου της Νέας Υόρκης για τα Μέσα Ενημέρωσης και την Ψυχαγωγία, ξεκίνησε από τα πρώτα του βήματα σε συγκροτήματα της τηλεοπτικής εκπομπής «Sesame Street» και του Apollo Theater στο Χάρλεμ, όπου είχε μία αξέχαστη εμπειρία με τον Screamin’ Jay Hawkins.
Ένα από τα πιο απολαυστικά σημεία της συνέντευξης ήταν η περιγραφή της πρώτης του τυχαίας συνάντησης με τον David Bowie σε ένα νυχτερινό κέντρο. «Όταν πρωτοσυναντηθήκαμε με τον Bowie, έγινε εντελώς τυχαία. Πήγαινα σε αυτό το νέο κλαμπ που λεγόταν Continental και, καθώς έμπαινα, είδα τον καλό μου φίλο Billy Idol να μπαίνει επίσης», αφηγήθηκε ο Rodgers, σηκώνοντας το ανάστημά του για να αναπαραστήσει τη σκηνή.
«Παρατηρήσαμε και οι δύο αυτόν τον τύπο στο βάθος του δωματίου που ήταν μόνος του. Και ο Billy λέει με βαριά βρετανική προφορά: “Γαμώτο! Αυτός είναι ο γ*** ο David Bowie!” —το προφέρει σαν “BOW-ee”, επειδή έτσι λένε το όνομά του στην Αγγλία— και μετά ξερνάει!», θυμήθηκε γελώντας ο παραγωγός.
Ο Rodgers έτρεξε πρώτος προς το μέρος του Bowie για να του μιλήσει, με τον Billy Idol να ακολουθεί αμέσως μετά, σκουπίζοντας τον εμετό από το μανίκι του. «Και ο David του έσφιξε το χέρι! Σκέφτηκα αμέσως “Είστε ο πιο γαμάτος τύπος στον κόσμο!”», πρόσθεσε ο Rodgers, εντυπωσιασμένος από την ψυχραιμία του Bowie.
Στη συνέχεια, ο Rodgers αναφέρθηκε στη συνεργασία του με τη Madonna για τον δίσκο της, περιγράφοντάς την ως μία από τις πιο εργατικές προσωπικότητες που έχει συναντήσει ποτέ. «Η Madonna ήταν παράδεισος για μένα. Δεν έχω δουλέψει ποτέ στη ζωή μου με καλλιτέχνη που να δουλεύει τόσο σκληρά», δήλωσε ο ίδιος, δείχνοντας τον απόλυτο σεβασμό του.
Η απόφαση της Madonna να συνεργαστεί μαζί του λήφθηκε αμέσως μετά την πρώτη τους συνάντηση, όταν εκείνη επισκέφθηκε το διαμέρισμά του για να του παίξει τα demos της. «Μου είπε “Nile, αν δεν αγαπάς όλα αυτά τα τραγούδια, δεν μπορούμε να δουλέψουμε μαζί”», εξιστόρησε ο παραγωγός, μεταφέροντας τα λόγια της τραγουδίστριας.
«Ακούγοντας τα τραγούδια, της απάντησα “Λοιπόν, Madonna, δεν αγαπάω όλα αυτά τα τραγούδια, αλλά όταν τελειώσω μαζί τους, θα τα αγαπήσω”», συμπλήρωσε ο ίδιος, δείχνοντας την αυτοπεποίθησή του. Παρά την εξαιρετική τους χημεία, η έντονη προσωπικότητα της Madonna και ο συγκεντρωτικός της χαρακτήρας οδήγησαν κάποια στιγμή σε ρήξη.
«Κάθε φορά που ένας βοηθός έπρεπε να πάει στην τουαλέτα, εκείνη ήθελε να βεβαιωθεί ότι ήταν το αφεντικό. Έλεγε “Ο χρόνος είναι χρήμα και τα χρήματα είναι δικά μου!”», εξήγησε ο Rodgers, περιγράφοντας τις απαιτήσεις της.
«Επίσης έλεγε “Φρόντισε λοιπόν να με ρωτήσει πριν πάει!” κι εγώ της απαντούσα “Madonna, ο άνθρωπος πρέπει να πάει στην τουαλέτα!”», συμπλήρωσε ο ίδιος. Η κατάσταση έφτασε στα άκρα όταν η Madonna φέρθηκε άσχημα σε έναν συνεργάτη, οδηγώντας τον Rodgers στην απόφαση να αποχωρήσει από το στούντιο.
«Της είπα “Ξέχνα το, δεν μπορώ να δουλέψω άλλο μαζί σου” και καθώς έφευγα, εκείνη ήρθε στην πόρτα», ανέφερε ο παραγωγός. «Με ρώτησε “Nile, πιστεύεις ότι είμαι σέξι;” κι εγώ της απαντούσα “Ναι Madonna, είσαι ένας από τους πιο σέξι ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ”», θυμήθηκε ο ίδιος.
«Τότε με ρώτησε “Γιατί δεν θέλεις να με γ****;” κι εγώ της απαντούσα “Επειδή είμαι ο παραγωγός σου!”», συμπλήρωσε ο Rodgers. Η απάντηση της Madonna ήταν αφοπλιστική, καθώς του είπε: «Λοιπόν, αυτό δεν εμπόδισε τους υπόλοιπους!».
Παρόλο που η συνεργασία τους περιορίστηκε σε έναν μόνο δίσκο, η σχέση τους παρέμεινε εξαιρετική στο πέρασμα των χρόνων. «Πριν από λίγα χρόνια, εκείνη γιόρτασε τα γενέθλιά της. Έστησα ένα μικρό παγοδρόμιο για πατίνια στο Central Park και κάναμε πατίνια μαζί», ανέφερε ο Rodgers.
«Μου είπε “Με έφερες εδώ έξω μόνο και μόνο επειδή θέλεις να πέσω με τον κώλο!” κι εγώ της απαντούσα “Όχι, Madonna. Όλοι οι υπόλοιποι σκεϊτάδες δουλεύουν για μένα, οπότε αν πέσεις εσύ με τον κώλο, θα πέσουμε όλοι μας με τον κώλο!”», συμπλήρωσε με χιούμορ. Η συζήτηση επέστρεψε στα Power Station Studios, τα οποία γιορτάζουν πενήντα χρόνια λειτουργίας.
«Πενήντα καταραμένα χρόνια — νιώθω τόσο γέρος τώρα!», δήλωσε ο Rodgers, αναλογιζόμενος την ιστορία του χώρου. «Οι Chic ήταν το πρώτο συγκρότημα που ηχογράφησε εδώ, και όταν ένα στούντιο αρχίζει να κάνει επιτυχίες, όλοι πιστεύουν ότι είναι μαγικό», συμπλήρωσε ο ίδιος.
Η επιτυχία των Power Station Studios εδραιώθηκε γρήγορα μέσα από μία σειρά από θρυλικά τραγούδια, όπως το «We Are Family» των Sister Sledge. «Ηχογραφήσαμε μία επιτυχία, και το επόμενο τραγούδι ήταν επιτυχία, μετά το επόμενο τραγούδι ήταν των Sister Sledge, το “We Are Family”, που έγινε και αυτό επιτυχία. Πριν το καταλάβεις, οι πάντες ηχογραφούσαν εδώ!», τόνισε ο παραγωγός.
Στα δωμάτια αυτά, ο Rodgers συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας σκηνής, όπως ο Peter Gabriel, ο David Bowie, η Madonna και η Sheena Easton. «Νιώθω χαρούμενος κάθε φορά που έρχομαι εδώ, αλλά νιώθω και θλίψη επειδή έχω χάσει τόσους πολλούς ανθρώπους που έχω ηχογραφήσει σε όλα αυτά τα δωμάτια», εξομολογήθηκε συγκινημένος.
Κλείνοντας, ο Rodgers μοιράστηκε και μία σύντομη ανάμνηση από τη συνάντησή του με τον Frank Sinatra, όταν ο ίδιος ήταν ακόμα παιδί και εργαζόταν στο αεροδρόμιο του Van Nuys του Λος Άντζελες. «Ο Frank Sinatra μου έλεγε “Ει, μικρέ, γιατί νομίζεις ότι το λένε show business;”. Του απαντούσα “Δεν ξέρω, κ. Sinatra. Γιατί το λένε show business;” και εκείνος μου έλεγε “Επειδή πρέπει να στήσεις ένα σόου για να κάνεις τη δουλειά!”», κατέληξε ο Rodgers.
Η μακροσκελής εξομολόγηση του Nile Rodgers αποκαλύπτει ότι πίσω από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας κρύβονται πάντα έντονες ανθρώπινες σχέσεις, συγκρούσεις και απρόβλεπτα περιστατικά. Η ικανότητά του να ισορροπεί ανάμεσα στον επαγγελματισμό και τη βαθιά καλλιτεχνική κατανόηση είναι αυτή που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους παραγωγούς της εποχής μας.
Τα Power Station Studios δεν αποτελούν απλώς έναν χώρο ηχογράφησης, αλλά το ζωντανό μνημείο μιας εποχής όπου η μουσική γραφόταν με αληθινό πάθος, θυσίες και μία αστείρευτη πίστη στη δύναμη του ρυθμού.
