Μία σπάνια στιγμή στην ιστορία των AC/DC που θα προτιμούσε να ξεχάσει ο Angus Young.
Ως κιθαρίστας των AC/DC, ο Angus Young δεν μετανιώνει για πολλά πράγματα.
Όχι μόνο είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και επιδραστικούς κιθαρίστες της γενιάς του, αλλά δεδομένης της τάσης του συγκροτήματος να δημιουργεί δυναμικά τραγούδι εμποτισμένα με την ουσία του να ζεις τη στιγμή, δεν θα περίμενε κανείς να δίνει ιδιαίτερη σημασία σε πράγματα που θα μπορούσαν να είχαν γίνει καλύτερα.
Γενικά, δεν υπάρχει πραγματικός λόγος να το κάνει. Η μακρά λίστα των επιτυχιών του αυστραλιανού συγκροτήματος, με κλασικά τραγούδια όπως τα «Back in Black», «Highway to Hell» και «Thunderstruck», θα ήταν αρκετή για να πεθάνουν ευτυχισμένοι οι περισσότεροι μουσικοί, ξεπερνώντας τυχόν δημιουργικές ανησυχίες που μπορεί να έχουν.
Επιπλέον, με άλλα τραγούδια όπως τα «T.N.T.» και «Hells Bells» να αποτελούν επίσης βασικά στοιχεία της rock – όλα με τον χαρακτηριστικό ήχο της κιθάρας Gibson SG του Angus Young – αυτή η απίστευτα θριαμβευτική καριέρα δεν του έχει αφήσει πολλά καλλιτεχνικά παράπονα.
Στην περίπτωση του Angus Young, αυτό ισχύει ιδιαίτερα.
Οι AC/DC ξεκίνησαν με στόχο να επαναφέρουν στο προσκήνιο το old-school rock ‘n’ roll, λόγω της εμφάνισης μιας πομπώδους εκδοχής του είδους που κυριαρχούσε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και το κατάφεραν με μεγάλη επιτυχία.
Ο ευθύς Angus Young έχει δηλώσει μάλιστα ότι τα δύο πιο υπερτιμημένα live συγκροτήματα της δεκαετίας ήταν οι Led Zeppelin και οι Rolling Stones, συγκροτήματα που θεωρούσε ότι είχαν εγκαταλείψει τις ηλεκτρισμένες rock ‘n’ roll ρίζες του για κάτι πολύ πιο κουραστικό.
Αυτή η απαξίωση του στυλ των βρετανικών συγκροτημάτων δίνει μία σαφή εικόνα του πώς αντιμετωπίζουν τη μουσική ο Angus Young και οι AC/DC.
Επίσης, εξηγεί γιατί ο κιθαρίστας υπάρχει μία σπάνια στιγμή στην ιστορία του συγκροτήματος που θα προτιμούσε να ξεχάσει – ένα τραγούδι που απεχθάνεται έντονα.
Μιλώντας στο Vulture το 2020, ο Angus Young αποκάλυψε ποιο είναι το τραγούδι των AC/DC για το οποίο μετανιώνει περισσότερο και, πιστός στον εαυτό του, επέλεξε τη μοναδική μπαλάντα τους, «Love Song (Oh Jene)», από το πρώτο άλμπουμ τους, «High Voltage», που κυκλοφόρησε το 1975.
Αν δεν ήταν ήδη σαφές, είναι πραγματικά ένας θεματοφύλακας του rock ‘n’ roll.
«Στον πρώτο μας δίσκο, “High Voltage”, κάναμε ένα ερωτικό τραγούδι που ονομάζεται “Love Song”. Αυτό ήταν πολύ διαφορετικό για εμάς. Δεν ήξερα αν προσπαθούσαμε να σατιρίσουμε τα ερωτικά τραγούδια της εποχής επειδή ο Bon [Scott] έγραψε τους στίχους. Δεν θυμάμαι καν ποια είναι τα λόγια», είπε.
«Θυμάμαι αυτό το τραγούδι επειδή ο τύπος που δούλευε για εμάς στη δισκογραφική μας εταιρεία μας είπε ότι παιζόταν στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό εκείνη την εποχή – πολύ απαλή μουσική», συνέχισε.
«Πίστευε ότι θα έπρεπε να κυκλοφορήσουμε αυτό το τραγούδι, γιατί πιθανότατα θα παιχτεί. Θυμάμαι που σκεφτόμουν: “Ποιος λογικός άνθρωπος θα ήθελε να κυκλοφορήσει κάτι τέτοιο;”», ανέφερε.
Λόγω του φρενήρους ήχου των AC/DC, που είχε κάνει αίσθηση στα clubs της Αυστραλίας, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ήξεραν ότι η μπαλάντα δεν τους αντιπροσώπευε πραγματικά, οπότε έψαξαν βαθύτερα τη δουλειά τους.
Το «High Voltage» κυκλοφόρησε ταυτόχρονα με το «Love Song», ωστόσο η B-side, η διασκευή τους στο κλασικό blues τραγούδι «Baby, Please Don’t Go», τελικά κέρδισε όλη την προσοχή.
Καθώς οι AC/DC είναι ουσιαστικά ένα συγκρότημα που παίζει blues με γρήγορο τέμπο, το «Love Song» αγνοήθηκε από τα ραδιόφωνα και το «Baby, Please Don’t Go» άρχισε να παίζεται.
Ο Angus Young κατέληξε: «Κάναμε τελικά επιτυχία από το B-side! Αυτή ήταν η μόνη σωτηρία του τραγουδιού.»
